کمدی های تلویزیونی به بازیگران با استعدادی احتیاج دارند و این نمایش ها مجری های مرد سیاه پوست بسیار مستعدی دارند.
که همه در مردگان متحرک مردند
کمدی راهی برای جمع کردن مردم از طریق خنده دارد. در طول این سالها ، تلویزیون اولیه جای امن برای استراحت یک خانواده در مقابل تلویزیون و فقط آرام شدن آن بوده است. در دهه 80 و 90 ، کمدی های تلویزیونی سیاه در اوج بودند. از جانب نمایش کازبی به مارتین و به برخی از کمترین موارد مورد علاقه مانند موزه و در خانه ، بازیگران سیاه پوست جایگاه خود را پیدا کردند.
مارتین لارنس ، دیو چاپل ، بیل کوزبی ، ویل اسمیت و دیگران این مانتو را حمل کرده اند زیرا نسل جدید سعی در ادامه این سنت دارد. در اینجا 10 رنگ برتر سیاه وجود دارد بازیگران در یک کمدی تلویزیونی.
10آلفونسو ریبیرو (Carlton Banks-The Prince of Bel-Air)
چرا ویل اسمیت در این نقطه حضور ندارد؟ در حالی که ویل ستاره یکی از شاخص ترین نمایش ها بود ، اما هیچ چیز پیشگامانه ای به نقش خود اضافه نکرد. با این حال ، کارلتون به جامعه سیاه پوستان نگاهی انداخت که در مناطق شهری مورد بی مهری یا 'فروش' قرار گرفته است. او از پول می آمد ، صحبت می کرد و لباس متفاوتی می پوشید ، اما بیش از همه ، او فقط ارتباط نداشت.
ویل لحظات کمدی خود را داشت اما این کارلتون بود که بیشترین خنده ها را به خود جلب کرد. جلیقه ژاکت و عدم آگاهی از اینکه ویل دست به پرت کردن می زند. این معصومیت او بود که شخصیت او را به بهترین شکل تبدیل کرد شاهزاده تازه هواي بل .
9شرمن همسلی (جورج جفرسون-جفرسون ها)
جورج جفرسون بسیار خنده دار است. با مارتین لارنس و بیل کازبی ، این در شوخی های چهره شما بود. اما با جورج ، این شجاعت بیش از حد عالی و حرف زدن به سطل آشغال بود که شخصیت او را بسیار شاخص ساخت. جورج چیزی از زندگی خود ساخته است اما طرفداران هنوز معتقدند که او با مجموعه ای از ناپلئون راه می رفت.
وقتی راه می رفت ، به شما اطلاع داد که منظورش تجارت است. اما اشتباه نکنید ، او می تواند برخی از خطوط خرد کننده استخوان را ارائه دهد. مخصوصاً وقتی هدف آنها فلورانس یا تام ویلیس بود. شخصیت او از زمان خود جلوتر بود زیرا برنامه های تلویزیونی بیشتر از خطوط گاه به گاه خنده ، بیشتر به عقب و جلو متمرکز شده اند.
8جیلیل وایت (استیو اورکل - خانواده مهم است)
همه چیز در مورد استیو اورکل نیاز به خنده داشت. و با این حال ، او هنوز هم به عنوان یکی از بزرگان دوران خود ذکر نشده است. از صدای بلند تا عشق به پنیر و پرانتزهایش ، اورکل کمدی ناب بود. اما این سبک لباس پوشیدن او بود که وقتی پا به دوربین می گذاشت اغلب خنده به همراه داشت.
استیو سبک خودش را داشت و برایش مهم نبود که کسی چه فکر می کند. از تعلیق هایی که شلوار آب بلندش را بالا گرفته بود تا کفش های رنگارنگ و پیراهن های فلانلی ، در آن زمان کسی مثل او در تلویزیون نبود.
7مارتین لارنس (جروم مارتین)
چی مارتین شخصیت خودش عالی بود اما او همچنین وقت صرف کرد و عنصر دیگری را به نمایش خود اضافه کرد که بسیاری سعی در تکرار آن داشتند و شکست خوردند. مارتین لارنس شخصیت های زیادی را در نمایش خود بازی کرد اما یکی به ویژه از بقیه برجسته بود: جروم.
بازیکن قدیمی مدرسه که هنوز سعی در یافتن راه خود در عصر جدید داشت ، در تنگ زمانی گیر کرده بود. هیچ چیز صافی در مورد جروم وجود نداشت ، اما حضور او ، لحظه ای که او جلوی دوربین رفت عالی بود. دندان طلا ، لباس های ورزشی قدیمی MCM و یک زبان انگلیسی هاله ای به جروم داد که هرگز در تلویزیون تکرار نخواهد شد.
6کارل آنتونی پین (کول براون-مارتین)
مارتین سه شخصیت در این لیست ارائه می دهد و این باید اثبات کند که نمایش عالی بود. مارتین استاد شوخی و تک خط بود. اما این کول بود که این حس و حال اولیه را به نمایش افزود. کول مانند زیرزمینی بود که هرگز چراغ ها در آن کار نمی کردند. شما می دانستید پایین رفتن یک خطر است اما با این حال ، ما به هر حال در را باز کردیم و می دانیم ممکن است سقوط کنیم.
که پدر لیز در لیست سیاه است
مردی بزرگ که با Pacer رانندگی می کرد و با مادرش زندگی می کرد ، برای شوخی دوستانش علامت آسانی بود. شخصیت او در انتهای برنامه نوک زدن در نمایش بود اما او نقش خود را ایفا کرد و این کار را به خوبی انجام داد.
5تری کروز (جولیوس راک-همه از کریس متنفر هستند)
پدری که همه داشتند. جولیوس مردی سخت کوش بود که تمام تلاش خود را برای تأمین هزینه های زندگی خانواده اش انجام می داد. اما وقتی صحبت از پول شد تنگ بود. او می توانست در یک روز سه شغل کار کند و همچنان در مورد مصرف برق در خانه یا مقدار غذایی که آنها هفتگی می خورند به همسر و فرزندانش برسد.
بر خلاف بیشتر افراد موجود در این لیست ، جولیوس حالت یک خط کش کلاسیک یا حالت چهره ای را که در بینندگان جلب می کرد نداشت. این حقیقتی بود که وی در آن صحبت می کرد پدران در جامعه سیاهپوست روزانه با آنها سر و کار داشتند. حضور او کمدی بود.
4جوزف مارسل (جفری باتلر-شاهزاده تازه نفس بل-ایر)
برخی از بهترین کمدی ها مربوط به مواردی است که ما انتظار نداریم. جفری ساقی خانواده بانك بود شاهزاده تازه هوا. و از همان ابتدا ، می توانید بگویید که حضور او به یاد ماندنی خواهد بود. اگرچه کارمند بود ، اما با جئوفري مانند خانواده رفتار می شد. او در بازگشت بسیار سریع بود زیرا او و ویل اغلب به این کار بازگشتند.
اما این زندگی شخصی او بود که خنده های بزرگی را ایجاد می کرد. قسمتهایی که او سیاه سزار بود یا همان قسمتهایی که فهمیدیم جفری رسوایی کشورش است و از حضور در المپیک منع شد افسانه ای بودند.
3Damon Wayans (Homey D. Clown-In Living Colour)
در دهه 90 شخصیتی وجود داشت که از گلو خانه سیاهپوست را گرفته بود و قهقهه های خنده مان را می گرفت. به رنگ زنده قبل از اینکه کمدی مرکزی به ما بدهد در لیگ خودش بود نمایش دیو چاپل . دامون ویانز دنیای تلویزیون را به Homey D. Clown معرفی کرد. Homey لبخند نمی زد ، بچه ها را دوست نداشت و با این حال ، قلب ما را دزدید.
Homey اصیل بود. بدون نیاز به بالون حیوانات و نقاشی صورت. هومی دوست نداشت کسی به فضای شخصی او بی احترامی کند. 'Homey Don't play that' فقط یک خط بود اما ممکن است یکی از بامزه ترین های نمایش تلویزیونی باشد.
دومارتین لارنس (مارتین پین-مارتین)
چطور ممکن است یک مرد با دوستانش اینقدر بی ادب باشد و در عین حال آنقدر دوست داشته شود؟ این موتوری بود که مارتین پین را بسیار خنده دار کرده بود. حداقل در هر قسمت باید یکبار دوستانش را بیرون می کرد. از آنجا که مارتین هفتگی کمدی عالی ارائه می داد ، در این نمایش هیچ احساسی فروگذار نکرد. عشق واقعی بود اما رتبه بندی او بر آنها نیز همین بود.
یک خطی او افسانه ای است. حرکات او دقیقاً با هر شوخی به موقع انجام می شد که به نظر می رسید او ساعتها در آینه تمرین می کند. اما چیزی که شخصیت وی را بسیار شاد کرده این بود که بسیاری از شخصیت ها بداهه بود. مارتین به عنوان یکی از جالب ترین شخصیت های سیاه در تاریخ تلویزیون پایین خواهد آمد.
1Dave Chappelle (ریک جیمز - نمایش چپل)
نمایش چاپل هنوز هم به عنوان بزرگترین نمایش اسکیت تاکنون شناخته شده است. و به دلیل خوبی کاری که دیو چاپل انجام داد این بود که نژادها و نسل ها را گرد هم آورد و همه را بخنداند. نه تنها در شوخی های او بلکه یکدیگر بدون هیچ کینه ای. او شخصیت های زیادی را پوشش داد اما بهترین نقش آفرینی وی از ریک جیمز بود.
همانطور که جیمز نمادین بود ، چاپل تجربیات خود را به دست آورد و جیمز را به یک گنجینه ملی تبدیل کرد. چاپل تمام شیاطین جیمز را از کوکائین تا قدم گذاشتن روی کاناپه ادی مورفی را لمس کرد. دیو در مورد جیمز داستانهایی تعریف کرد که بسیاری تصور نمی کردند و اسکیت را با خط معروف - 'من ثروتمندم ، ****' پایان داد.