برخی از فیلم‌های ترسناک وجود دارند که واقعاً در زیر پوست عالی هستند. یکی از این قبیل است چیز ، شاهکاری از جان کارپنتر. این فیلم تمام عناصری را دارد که یک فیلم واقعاً ناراحت کننده را می سازد: یک محیط منزوی (قطب جنوب)، موجودی که می تواند هویت های مختلفی را به خود بگیرد و گروهی از انسان ها با مواجهه با آن کم کم به جنون کشیده می شوند. اگرچه اکثر منتقدان در آن زمان آن را دوست نداشتند، اما تبدیل به کلاسیک ژانر وحشت شده است.
مطالب مرتبط: 5 فرانچایز ترسناک دیگر که به دنباله جدیدی نیاز دارند (و 5 بازی که نیاز به راه اندازی مجدد دارند)
از بسیاری جهات بسیار منحصر به فرد است، اما فیلم های متعددی نیز وجود دارند که از جهات مختلف شبیه به آن هستند.
بیگانه
بدیهی است که یکی از فیلم هایی که بیشتر دوست دارند چیز یکی از مواردی است که چند سال قبل منتشر شد. بیگانه با تمام نت‌های مشابه، انسان‌ها با موجودی مبارزه می‌کنند که به نظر می‌رسد در تسلط بر سیستم‌های بدن آنها (حداقل برای مدتی) ماهر است. این یک فیلم عمیقاً آزاردهنده است، تا حد زیادی به این دلیل که تماشاگر را مجبور می کند با تخلخل بدن انسان روبرو شود. حتی حالا که چهل سال از انتشارش می گذرد، قدرت شوک، دفع و مجذوب کردن را دارد. و علاوه بر این، شخصیت های آن مانند همیشه پاک نشدنی باقی می مانند.
پرومتئوس
از آنجایی که بخشی از فرنچایز Alien است، پرومتئوس بسیاری از نت های قبلی خود را دریافت می کند و به همین دلیل برای کسانی که عاشق The Thing هستند انتخاب خوبی است. مانند بسیاری از فیلم‌های دیگر این فرنچایز، این یک فیلم واقعاً آزاردهنده است، اما چیزی که واقعاً آن را متمایز می‌کند، شخصیتی است که مایکل فاسبندر بازی می‌کند، اندرویدی که همیشه بیشتر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. اگرچه در اینجا البته مرگ و تکه تکه شدن زیادی وجود دارد، اما لحظاتی از تراژدی و تراژدی واقعی نیز وجود دارد.
لکه
دهه 1980 هم برای ترس از بدن و هم برای داستان های تهاجم بیگانگان چیزی شبیه به دوران طلایی بود. لکه روشن می کند. در فیلم، موجودیت عنوان، مانند موجود در چیز مصمم است تا حد امکان انسان را ببلعد.
مرتبط: هر فیلم جان کارپنتر از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
در حالی که ممکن است برای بینندگان معاصری که از جلوه‌های ویژه پرهزینه استفاده می‌کنند کمی خنده‌دار به نظر برسد، اما در واقع صحنه‌های زیادی وجود دارند که حتی با گذشت سال‌ها از انتشار آن هنوز وحشتناک هستند.
بیگانگان
فقط در صورتی که تماشاگران از ترس بدن در فیلم اول به اندازه کافی لذت نبردند، تماشاگران با دنباله ای مواجه شدند که در آن الن ریپلی، سیگورنی ویور، باید یک بار دیگر با موجودات عنوانی مبارزه کند. در هر صورت، حتی از نسخه قبلی خود شدیدتر و هولناک تر است، و واقعاً مرزهای آنچه را که بینندگان می توان انتظار داشت با دیدن روی صفحه (و احساس در بدن خود در حین انجام این کار) تحمل کنند، افزایش می دهد. این واقعاً یک شاهکار ترسناک مدرن است، افرادی با شخصیت های جذاب.
درنده
این احساس که انسان ها در جهان تنها نیستند، یکی از انگیزه های اصلی پشت مقدار قابل توجهی از داستان های علمی تخیلی و وحشت است. بارها و بارها، انسان‌ها در این فیلم‌ها باید با این واقعیت مبارزه کنند که موجوداتی وجود دارند که هیچ شباهتی با انسان ندارند و در واقع آنها را چیزی جز چیزهایی برای شکار نمی‌دانند. قطعاً همین طور است درنده ، که در آن گروهی از مردم باید برای کشتن آنها با یک موجود بیگانه مبارزه کنند.
چیزی از دنیایی دیگر
اگرچه ممکن است برخی از طرفداران آن را ندانند، چیز در واقع بر اساس یک رمان است، و این اولین بار نبود که کسی سعی می کرد این داستان را فیلمبرداری کند. این افتخار به این فیلم مربوط به دهه 1950 می رسد. با توجه به زمان تولید، این فیلم بسیار در مورد ماهیت خود و دیگری است، تهاجم موجودی که نه تنها برای افراد حاضر در ایستگاه، بلکه برای کل بشریت تهدیدی است. ممکن است برای برخی کمی قدیمی به نظر برسد، اما در واقع به طرز شگفت انگیزی خوب نگه می دارد.
تهاجم بدن ربایان
سه نسخه مختلف از این داستان وجود دارد، اما نسخه مربوط به دهه 1970 احتمالاً سرد کننده ترین است. مانند دیگر تکرارهای داستان، فیلم درباره این است که چه اتفاقی می افتد زمانی که گروهی از بیگانگان به بدن انسان ها حمله می کنند و شروع به تسخیر بدن انسان ها می کنند و آنها را از طریق غلاف ها تکرار می کنند. با این حال، بر خلاف برخی از نسخه های دیگر، پایان خوشی وجود ندارد. در واقع، صحنه پایانی که در آن یکی از شخصیت‌های تغییر شکل یافته با دوست سابقش برخورد می‌کند، صحنه‌ای است که حتی اکنون هم خون را سرد می‌کند.
ویدئودروم
دیوید کراننبرگ یکی از آن کارگردانانی است که به نظر می رسد ژانر وحشت بدن را به یک شکل هنری تبدیل کرده است و این فیلم نمونه خوبی از برند خاص او در فیلمسازی است. در میان چیزهای دیگر، نفوذپذیری بدن انسان و همچنین ماهیت ظاهراً خطرناک فناوری‌های جدید (در این مورد VCR) را بررسی می‌کند. این فیلم عجیبی است، مطمئنا، اما یک لذت وحشتناک است.
نابودی
دهه 2010 یکی دیگر از آن دهه‌هایی بوده است که به نظر می‌رسد به طور خاص به بدن انسان تا سطح سلولی توجه دارد. این موضوع در این فیلم که شامل گروهی از دانشمندان می‌شود که منطقه‌ای در اطراف یک محل برخورد را از فضا کشف می‌کنند، اهمیت ویژه‌ای دارد. در شعاع، DNA دچار تکامل سریع می شود.
مطالب مرتبط: 10 اثر کارگردان که می‌توانست وجود داشته باشد
این یکی از آن فیلم‌هایی است - آمیزه‌ای از ترسناک و علمی تخیلی - که واقعاً تماشاگر را مجبور می‌کند به طور انتقادی در مورد بدن و هویت خود فکر کند، و نگران‌کننده‌ترین سوال را مطرح می‌کند: هر فردی چقدر این کار را انجام می‌دهد. از هویت واقعی آنها اطلاع دارید؟
خیلی سیاه
این فیلم کمی گوهر فراموش شده از اوایل دهه 2000 است-- که چیزی شبیه به دوران طلایی برای وحشت بود - و این واقعاً مایه شرمساری است، زیرا دارای برخی اجراهای عالی و چند نویسندگی عالی است. این فیلم بر روی گروهی از مسافران فضایی متمرکز است که در سیاره ای ساکن شده اند که در آن موجودات قاتل زندگی می کنند که فقط در شب بیرون می آیند. این ترکیبی عالی از داستان های علمی تخیلی، ترسناک و هیجان انگیز است و هیچ چیز دیگری در آن وجود ندارد وین دیزل در نقش ریدیک .
بعد: The Thing: The 10 Scariest Moments, Ranked
آیا زن یک صحنه پس از اعتبار دارد