دهه 1990 به طور کلی دهه برجسته ای برای فیلم ها بود و ظهور مجدد فیلم های مورد علاقه فرنچایز اخیر، که بسیاری از آنها در این لیست هستند، نشان داد که موفقیت های آن چقدر می تواند محبوب باشد.
آیا فیلم های بهتری از دهه 1990 وجود دارد؟ کاملا بله. با این حال، اینها فیلم هایی هستند که به نظر می رسد بینندگان خود را بهتر از هر فیلم دیگری در طول زمان به دهه اصلی خود منتقل می کنند.
برای مثال، فیلم‌های موسوم به رنسانس دیزنی در این فهرست قرار ندارند (فقط برای حذف سریع آن باند) زیرا، جدای از اینکه انتخاب بین آنها تقریباً غیرممکن است، هر کدام از آنها کیفیتی عمدتاً بی‌زمان دارند به دلیل اینکه قدرت و سبک انیمیشن آنها. اگر به دنبال سفر به مسیر حافظه هستید یا در مورد زمانی که از دست داده اید بیشتر بدانید، اینها مکان هایی برای شروع هستند.
بررسی پایانی فصل 3 عوامل شیلد
نقاب (1994)
سال 1994 سال بسیار خوبی برای جیم کری بود. آس ونتورا: کارآگاه حیوانات خانگی در ابتدای سال درآمد کسب کرد، در حالی که احمق و احمق در پایان حتی بیشتر شد. اما این موفقیت تابستانی او بود، ماسک ، که بیشترین درآمد را داشت و کری را به عنوان یک مرد برجسته فروخت.
مطالب مرتبط: 10 شخصیت خنده دار جیم کری، رتبه بندی شده
ماسک اغلب به عنوان یک سازش کمرنگ از منشأ کتاب های کمیک خود مورد تأسف قرار می گیرد، اما در واقع چاک راسل، کارگردان، که به خاطر فیلم های ترسناک خود شناخته می شود، بود که اعتبار را برای هدایت فیلم به سمت ژانر کمدی رمانتیک بر عهده گرفت. راسل در عوض تمایل خود را به VFX ترسناک روی یک ترکیب لایو اکشن/انیمیشی از کمدی لونی تونز متمرکز کرد که تقریباً مطمئناً تأثیری بر فیلم دیگری از این فهرست داشت.
Hocus Pocus (1993)
از میان کوه فیلم های بسیار خاطره انگیزی که دیزنی در دهه 90 منتشر کرد، چه چیزی این کمدی نسبتا کوچک هالووین را به یکی از عاشقانه ترین فیلم های کلاسیک کالت دهه تبدیل کرد؟ برای هر چیزی که با دیزنی مرتبط است، به طرز غیرمعمولی وحشتناک است، حتی یک کودک کوچک که به معنای واقعی کلمه در صحنه آغازین زندگی از او گرفته می شود.
این، و حتی یک درجه غیر معمول تر از تمایلات جنسی، باعث شد هوکوس پوکوس تقریباً برای شرکتی که به خاطر فیلم‌های خانوادگی لایو اکشن رام و قابل اعتماد شهرت دارد، یک تابو محسوب می‌شود و بدون شک در شکست اولیه منتقدان و باکس آفیس آن نقش داشته است. کشف مجدد آن در تلویزیون و ویدئوهای خانگی باعث می شود حافظه آن شخصی تر به نظر برسد.
سرعت (1994)
سرعت یا همانطور که هومر سیمپسون زمانی آن را نامیده بود، اتوبوسی که نمی توانست سرعتش را کاهش دهد، لحظه ای تعیین کننده برای فیلم های اکشن مفهومی بالا در دهه 90 بود. این ویژگی های فرنچایزهای بزرگ این ژانر را در آن زمان تداعی می کرد، مانند نابود کننده و جان سخت ، اما برخلاف آن فیلم ها، سرعت خیلی چیز دهه 90 بود دنباله‌ای با مضمون دریایی آن سه سال بعد واژگون شد و طرفداران بی‌شمار نسخه اصلی را بیگانه کرد و میراث خود را در آن دهه مهر کرد.
مطالب مرتبط: 10 میم خنده دار کیانو ریوز که به همان اندازه او خالص هستند
این در روح و خاطره دهه 1990 است سرعت هر چند بهترین کار را می کند. ایفای نقش به عنوان نمونه ای از لحن و مقیاسی که فیلم های اکشن دهه برای آن فیلمبرداری می کردند.
ماتیلدا (1996)
اقتباس دنی دویتو از کتاب کلاسیک کودکان رولد دال، جادویی ترین فیلمی است که یک کودک می تواند درباره کودک آزاری جدی قبل از هری پاتر تماشا کند. عجیب و دوست داشتنی، نسخه قابل توجهی قابل دسترس تر از دیدگاه تیم برتون از زشتی عجیب و غریب در قلب زندگی ظاهراً معمولی طبقه متوسط بود.
به سختی می توان به یک ژانر پی برد، عناصر ماوراء طبیعی و خارق العاده زیادی دارد اما هیچ ماجراجویی بزرگ واقعی در مرکز آن وجود ندارد. نمونه‌ای عالی از فیلم‌های کم‌هزینه و کم‌هزینه برای کودکان که اکنون تماماً منقرض شده‌اند. تعارضات آن بیشتر از نیازهای عاطفی ساده مانند میل به پرورش و تشویق ناشی می شود.
پروژه جادوگر بلر (1999)
اغلب به عنوان اولین فیلم ویروسی تصور می شود، پروژه جادوگر بلر هالیوود را از طرق مختلف وارد قرن بیست و یکم کرد. استفاده از اینترنت، زمانی که اینترنت هنوز به عنوان یک مد بالقوه گذرا در نظر گرفته می شد، و البته، محبوبیت آن از سبک فیلم یافت شده، آن را به همان اندازه که یک تجربه سینمایی بود، به یک نقطه عطف فرهنگی تبدیل کرد.
مطالب مرتبط: 15 فیلم با الهام از پروژه جادوگر بلر
دلیلی که اغلب کمتر مورد بحث قرار می گیرد پروژه جادوگر بلر تأثیر کلی آن به روشی است که به آن شلیک شده است. ترکیب دوربین‌های فیلم 16 میلی‌متری و کاست ویدیویی 8 میلی‌متری آن که کاملاً در دست بازیگرانش باقی مانده بود، آن را به تجربه‌ای تبدیل کرد که نه تنها قبلاً هرگز دیده نشده بود، بلکه هرگز دوباره دیده نمی‌شد، با نزدیک شدن به ظهور تجهیزات دیجیتال ارزان‌تر در اوایل. دهه 2000
روز استقلال (1996)
در دهه 1990 هیچ شهاب‌آمیزی به اندازه ویل اسمیت برای رسیدن به ستاره سینما وجود نداشت. او در اوایل دهه، از یک جریان ثابت نقش‌های مکمل در اوایل دهه، به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های اکشن جهان تبدیل شده بود.
آیا بازی دف جم دیگری وجود خواهد داشت؟
روز استقلال اولین حضور او به عنوان یک قهرمان برجسته نبود، اما لحظه ای بود که او را به عنوان یک ستاره فراتر از آن تثبیت کرد شاهزاده تازه بل ایر ، که کمتر از دو ماه قبل به پایان رسید روز استقلال اکران زمین ویران کننده در گیشه.
مانند تاریخ قابل توجهی بیشتر پارک ژوراسیک ، استقلال روز همچنین به دلیل ناب‌ترین نمونه از سبک متمایز پرورش یافته توسط کارگردان Roland Emmerich و شریک سازنده Dean Devlin، جایگاه منحصر به فردی در تاریخ سینمای دهه 90 دارد. این به طور گسترده در فرهنگ عامه تقلید می شود و هنوز به دلیل نمایش پر زرق و برقش جایگاه ویژه ای در قلب مردم دارد.
ماتریکس (1999)
دهه 90 خانه تعدادی از فیلم های علمی-تخیلی عجیب، منحصر به فرد و مبتکرانه بود که می خواستند مرزهای فناوری موجود و تخیل مخاطبان خود را جابجا کنند. هیچ کدام موفق تر از واچوفسکی های اصلی نبودند ماتریس فیلم سینما.
مطالب مرتبط: 10 چیزی که همه در مورد ماتریکس اشتباه می کنند
ترکیبی از تکنولوژی هراسی، فن دوستی، ضد اقتدارگرایی، شیک سایبرپانک و شیک بودن انیمه، آن را به کاوشی در تفکر مدرن از گذشته تبدیل کرد، قبل از اینکه مشکلات موجودیت دیجیتال مانند جنبه اجتناب ناپذیر زندگی روزمره به نظر برسد. بود جنگ ستارگان برای نسل شماره گیری انبوهی از فناوری منسوخ شده آن ممکن است با استانداردهای معاصر عجیب به نظر برسد، اما مفاهیم فلسفی و طراحی رقص آن هیچ چیزی را از دست نمی دهند.
فضای جام (1996)
آیا چیزی بیشتر از یک فیلم دهه 90 اقتباس شده از تبلیغات Superbowl وجود دارد که برای فروش کفش طراحی شده است؟ جواب زیاد نیست. نتیجه نهایی همکاری بین مایکل جردن، نماد بسکتبال و جو پیتکا، کارگردان تبلیغات، گسترش بلند تبلیغاتی آنها در سال 1992 برای Air Jordans بود که از یک موفقیت نسبی باکس آفیس به یک پدیده فرهنگی تبدیل شد.
فصل 4 حمله به تیتان کی منتشر می شود
فراتر از آن رویکرد منحصر به فرد خود انعکاسی، بدبینانه مرزی، به تجاری گرایی که در اواسط دهه 90 بسیار رایج بود، فضای جام جم به خاطر خوش ساخت بودنش به یاد می آید. امروزه به عنوان یک نمونه جامع از آنچه انیمیشن دهه 90 به طور کلی در مورد آن بود، از نظر سبکی و تکنولوژیکی مطرح است.
تنها در خانه (1990)
فرهنگ عامه دهه 90 با تعطیلات همیشگی کریس کلمبوس شروعی درخشان داشت. تنها در خانه مطمئناً اتفاقی نبود، این یکی از مهم‌ترین ورودی‌ها به مجموعه فیلم‌های کریسمس و فرهنگ عمومی پاپ در مورد کریسمس به دلایل متعددی است.
مطالب مرتبط: 10 فیلمی که فراموش کردید مکالی کالکین بعد از تنهایی در خانه در آن حضور داشت
ستاره مکالی کالکین یک نقطه دلتنگی بزرگ در مورد فیلم و دهه بعد بود و هنوز هم هست. (روزهای اوج نوستالژی دهه 90 او به اوج رسید صفحه مستر و ریچی ریچ در سال 1994.) اما این آهنگساز جان ویلیامز بود که به دست آورد تنها در خانه هر دو نامزدی اسکار آن، برای موسیقی و آهنگ اصلی با عنوان مناسب، جایی در حافظه من. هیچکدام برنده نشدند، اما به طور پاک نشدنی در روح هر کودک یا بزرگسالی که آنها را شنید نقش بسته شد.
جومانجی (1995)
اگر می خواهید در مورد اجراهای به یاد ماندنی رابین ویلیامز در دهه 1990 صحبت کنید، واقعاً از انتخاب خود غافلگیر شده اید. بدون شک بسیاری از خوانندگان وجود خواهند داشت که به طور مثبت آن را بخار خواهند کرد خانم دوبت فایر هنوز مطرح نشده است، برای گفتن چیزی در مورد اشتباه انتقادی خلاقانه جذاب استیون اسپیلبرگ قلاب . حقیقتاً تعداد زیادی برای ذکر وجود دارد.
ماجراجویی عجیب جو جانستون - در مورد یک بازی رومیزی که سعی می‌کند شما را بکشد - به خوبی نشان دهنده جذابیت ویلیامز به‌عنوان یک بازیگر در فیلم‌های کودکان آن زمان و همچنین چیزی است که عموماً در مورد فیلم‌هایی که در آن زمان برای بچه‌ها ساخته می‌شدند جذاب بود. از امتیاز عجیب و حماسی جیمز هورنر تا جایی که فیلم تازه به آن تبدیل می شود تنها در خانه در پایان به مدت پنج دقیقه
بعدی: 10 بهترین سیتکام دهه 90 که هیچ کس تماشا نکرد (و 9 مورد بد که همه انجام دادند)