10 اثر عملی در فیلم های علمی تخیلی که برای واقعی بودن خیلی خوب به نظر می رسند

سام ریمی، کارگردان دکتر استرنج در چند جهان جنون ، متخصص در خلق فیلم هایی است که توسط گروتسک ساخته شده تغذیه می شود. جلوه های ویژه کاربردی ممکن است احمقانه به نظر برسند، اما حتی بدترین جلوه های عملی بهتر از جلوه های CGI هستند که به طور طبیعی پیر شده اند. جلوه‌های عملی نشانه‌ای از زمان‌هایی است که فیلم‌ها به‌جای ساخت ماشین‌آلات، بیشتر ساخته‌های انسان بودند و اساساً به هنر گمشده‌ای خارج از کار دیزنی با جنگ ستارگان حماسه

مطالب مرتبط: 10 بهترین جلوه‌های ویژه و کاربردی فیلم ترسناک، طبق گفته Reddit

خوشبختانه، هیچ ژانری به اندازه علمی تخیلی در دنیای جلوه های عملی رشد نکرده است و تعداد قابل توجهی از نمونه ها از یک دوره پنجاه ساله وجود دارد که تماشای آن را تضمین می کند.

Ash In Alien (1979)

در حالی که ریدلی اسکات بیگانه به گرانی او نبود بیگانه: پیمان ، موفق شد پنج برابر موثرتر باشد.

اصلی بیگانه یک داستان خانه خالی از سکنه در فضا است و دارای یک آنتاگونیست است که به یک افسانه تبدیل شده است، حتی اگر به سختی در فیلم اصلی اسکات نمایش داده شود. با این حال، زمانی که زنومورف به نمایش گذاشته می‌شود، یک جانور پیچیده با طراحی فالیک و زبان وحشتناک و دندانه‌دار است. اچ آر گیگر هرگز از خودش برتر نبود، که با توجه به اینکه تمام کارهای بعدی او یکسان بودند (حتی از جمله گونه ها ).

آیا یک فیلم خاطرات جدید از یک فیلم بچه بی روح وجود دارد؟

هر لحظه تکان دهنده در چیز (1982)

چیز به قدری درخشان است که بیشتر از پاسخ دادن به آن سؤالات را ایجاد می کند، با این حال تماشای مکرر را تضمین می کند، در حالی که بیننده می داند حقیقت گریزان است.

پارانویای جنگ سرد که به فیلم کلاسیک جان کارپنتر دامن می زند روح فیلم است، اما شاهکار ترکیبی از طرح داستان و افکت های موجود راب بوتین است. بدون دو پول شات در چیز مشابه، بسیار کمتر یکسان، و تا به امروز، نمونه قطعی از اثرات عملی در وحشت باقی مانده است. دلیلی وجود ندارد که باور کنیم هرگز در صدر قرار خواهد گرفت.

E.T. در E.T.: The Extra-Terrestrial (1982)

E.T. بهترین فیلم فضایی استیون اسپیلبرگ است چون این یک ضربه به روده است... اما به قلب. بزرگسال یا کودک، E.T. فرازمینی عملا تضمین شده است که بیننده را به گریه می اندازد، که اگر شخصیت عنوان قانع کننده نبود، امکان پذیر نبود.

ایان سامرالدر و نینا دوبرو از هم جدا می شوند

خوشبختانه هر لحظه ی دلگرم کننده توسط موجود عنوان فیلم بی عیب و نقص فروخته می شود و با گذشت زمان E.T. بسیار فردی تر از خلقت می شود. بیننده هرگز به اصالت E.T شک نمی کند، حتی با طراحی فوق العاده مبتکرانه و گردن در حال گسترش او.

T-800's Face In The Terminator (1984)

شاید صحنه در نابودگر جایی که T-800 در آینه حمام هتل به صورت خود می‌چرخد، امروز واقعی به نظر نمی‌رسد، اما هنوز هم ترسناک به نظر می‌رسد، و مطمئناً در سال 1984 واقع‌بینانه به نظر می‌رسید.

مطالب مرتبط: 10 کارگردان فیلم که یک بازی ویدیویی فوق العاده می سازند

دیدن اینکه مردی بخش‌هایی از صورتش را جدا می‌کند، هنوز کیفیت ناراحت‌کننده‌ای دارد، و این منظره بسیار عجیبی است که نمی‌توان آن را با آن مقایسه کرد (مخصوصاً در سال 1984)، حتی در سینما. بنابراین، در حالی که واضح است که صورت یک مدل مصنوعی آرنولد شوارتزنگر است، کمی واقع گرایی در آن وجود دارد. هیچ دلیلی وجود ندارد که هنگام کندن یک اسکلت مکانیکی در زندگی واقعی، دستگاه پروتز واقعی به نظر برسد. به طرز فجیعی غیرعادی به نظر می رسد، و هم برای فیلم و هم برای آنتاگونیست خوب کار می کند.

چند قسمت در یک پانچ من فصل 2

Brundlefly In The Fly (1986)

فقط یکی از چندین کلاسیک وحشتناک دیوید کراننبرگ، پرواز اگر فقط برای جلوه های ویژه فوق العاده کار می کند. خوشبختانه، فیلمنامه فوق‌العاده، کارگردانی حرفه‌ای و شیمی فوق‌العاده‌ای بین جینا دیویس و جف گلدبلوم، رهبران فیلم، دارد.

وقتی صحبت از مخلوق عنوان می شود، بیننده می داند که به گلدبلوم نگاه می کند، اما فیلم فراموش نمی کند که آنها به ترکیبی از جلوه های گریم فزاینده گروتسک نگاه می کنند. خوشبختانه، این دگرگونی به همان اندازه که پویایی بین فردی بین ست براندل گلدبلوم و ورونیکا کوایف دیویس، محور فیلم است.

The Critters In Critters (1986)

مخلوقات به طور موثر (اما نه به طور رسمی) تلاشی برای سرمایه گذاری بر موفقیت مالی جو دانته بود گرملینز و به طرز عجیبی، دنباله های بیشتری نسبت به آن کلاسیک 1984 به دست آورد. علاوه بر این، طراحی کریت ها ( مخلوقات ' antagonists) مسلماً به اندازه کار انجام شده در کلاسیک تعطیلات قبلی عالی است.

با توجه به مخلوقات در اواسط دهه 80 منتشر شد، با بودجه بسیار کمتر از گرملینز ، کریت ها از سطح حرکت قابل توجهی برخوردار هستند. به جلوه‌ی منظمی که آنها به سمت هدفشان می‌پیچند و می‌غلتند، ضربه بزن، و Crites مسلماً ساخته‌ای حتی بهتر از پسر عموی زشت Mogwai هستند.

چارلی و آسانسور شیشه ای کارخانه شکلات

Robocop In Robocop (1987)

سقوط دیک جونز از ساختمان ستاد OmniCorp لحظه ای احمقانه است، اما خارج از آن، RoboCop مملو از اثرات عملی کاملا متقاعد کننده است.

مربوط: 10 چیز که هنوز در مورد Robocop (1987) امروز وجود دارد

این به ویژه در مورد افسر الکس مورفی و ظاهر متحول نهایی او صادق است. پل ورهوفن کارگردان و جوست واکانو فیلمبردار از ربوکاپ به صورت صمیمی عکاسی می‌کنند، اما تعاملات مبتنی بر تأثیرات عملی روبوکاپ با شریک زندگی‌اش و گروه شرور فیلم هرگز احمقانه به نظر نمی‌رسد. در عوض، آن را باورپذیر و سخت است.

The Woman In Total Recall (1990)

پل ورهوفن فراخوان کل پر از جلوه های چشمگیر است، به ویژه با توجه به سن نسبتاً قدیمی آن.

مانند دیگر فیلم های ورهوفن در خارج مرد توخالی و سربازان کشتی فضایی ، فراخوان کل دنیای جلوه های عملی را در بر می گیرد. یکی از افکت‌های جو مریخ است که باعث می‌شود چشم‌های آرنولد شوارتزنگر و رونی کاکس به شکلی وحشتناک کارتونی برآمده شوند. اما ربات جاسوسی نیز وجود دارد که شوارتزنگر در تعقیب ریشتر مایکل آیرونساید در آن ساکن است. هنگامی که چهره ربات زن به سمتی حرکت می کند تا چهره شوارتزنگر نمایان شود، فوق العاده به نظر می رسد. هنگامی که چهره ماکت شوارتزنگر بر روی گردن ربات قرار دارد، به نظر می رسد کثیف است، اما آنچه قبل از آن دیده می شود قابل توجه است.

بهترین آهنگ ها از یک ستاره متولد می شود

همه دایناسورها در پارک ژوراسیک (1993)

صحنه پادوک تی رکس از استیون اسپیلبرگ پارک ژوراسیک در دهه 2020 به همان اندازه واقعی به نظر می رسد که در اوایل دهه 90 بود. همین را می‌توان برای اکثر قسمت‌های باقیمانده فیلم گفت، به جز مقداری CGI لکه‌دار (اما هنوز هم چشمگیر) در طول اولین صحنه براکیوسوروس و یک صحنه T-Rex در مقابل گالیمیموس در ابتدای پرده سوم فیلم.

اگرچه در بیشتر موارد، پارک ژوراسیک شگفت‌انگیز است و تأثیرات آن در نهایت به اندازه روایت و اجراهای نت بی‌نقص قانع‌کننده است.

دالان چرخشی در آغاز (2010)

کریستوفر نولان آغاز باکس آفیس شکست خورده بود و تا به امروز به عنوان یک فیلم محبوب باقی مانده است. حتی پس از 10 سال، به خوبی پیر شده است، و این حداقل تا حدی به دلیل تأثیرات عملی آن است که با اثرات دیجیتال آن اندازه گیری می شود.

صحنه چرخش راهروها در واقع بسیار شبیه به صحنه مرگ تینا گری در فیلم اصلی وس کریون است. کابوس در خیابان الم و نولان تقریباً به خوبی کریون این کار را انجام می دهد. منظره جوزف گوردون-لویت در حال چرخیدن در اطراف یک راهرو گردان تبدیل به یک نماد نمادین شده است. آغاز تصاویر، بی شباهت به شهر تاشو CGI نیست، که نشان می‌دهد دو شکل از ایجاد افکت‌ها می‌توانند به صورت دوستانه همزیستی داشته باشند.

بعدی: 10 سوال بزرگ بی پاسخ در فیلم ها