نمی توان انکار کرد که فیلم ترسناک علمی تخیلی مکعب در سال 1998 با استانداردهای یک کلاسیک کالت مطابقت دارد. اینجا دلایلی هست که چرا.
چه چیزی یک فیلم را به یک کلاسیک کالت تبدیل می کند؟ آیا بودجه کم است؟ آیا این عدم شناخت انتقادی است؟ یا تاثیر فرهنگی ماندگار است؟ از هر معیاری که استفاده کنید، نمی توان انکار کرد که فیلم ترسناک علمی تخیلی 1998 مکعب آن را ملاقات می کند. در این مورد علاقه طرفداران، هفت غریبه در یک اتاق مربع با شش خروجی بیدار می شوند که هر کدام به یک اتاق به ظاهر یکسان منتهی می شوند. آنها نه نقشه دارند، نه خاطره ای از رسیدن به آنجا دارند و نه راهی برای تشخیص اینکه اتاق بعدی امن است یا تله مرگ.
مربوط: 10 فیلم ترسناک که اگر کیوب را دوست داشتید ببینید
به عنوان یکی از بنیانگذاران ژانر اتاق فرار، مکعب به یکی از ستایششدهترین و مهمترین آثار کلاسیک فرقهای در سی سال گذشته تبدیل شده است، که تأثیر آن فراتر از آن چیزی است که اکثر طرفداران میدانند. در اینجا نحوه تبدیل آن به یک کلاسیک کالت آمده است.
مقدمه
مانند بسیاری از آثار کلاسیک فرقه، مکعب سحر و جادو با فرض آن آغاز می شود: یک اتاق خالی با شش خروجی اما هیچ راه خروجی قابل تشخیصی وجود ندارد. وینچنزو ناتالی، فیلمساز پشت سر مکعب ، وحشت را در یک اتاق فراری که برهنه شده بود دید. هیچ توضیح غیر ضروری وجود ندارد. مکعب می تواند در هر کشور و در هر زمان تنظیم شود. وحشت آن ناشی از جهانی بودن آن است. یکی از همتایان ناتالی، دانیل مایریک، کاری مشابه با کلاسیک دیگر در کالت ترسناک انجام داد. پروژه جادوگر بلر . آیا می خواهید مخاطبان را بترسانید؟ به آنها یک جنگل کامل و یک روح واحد بدهید یا فقط اتاقی به آنها بدهید که نمی توانند از آن خارج شوند. هر چه مقدمه ساده تر باشد، بهتر است.
مجموعه
بر خلاف پروژه جادوگر بلر ، مجموعه ای از مکعب کمی پیچیده تر است اتاق های کاملا مکعبی پلکسی گلاس مجهز به شش درب دریچه ای - یکی از هر دیوار - و هیچ چیز دیگری نیست. البته مگر اینکه در دام افتاده باشند. تلهها اشکال مختلفی دارند، از گاز سمی گرفته تا قفسههای سیمی نازک مانند تیغ که به معنای مکعب کردن هر کسی است که پا به اتاق بگذارد. از آنجایی که ناتالی با بودجه کم کار می کرد، او فقط یک اتاق برای فیلمبرداری ساخت، اما تماشاگران تنها با تماشای شخصیت ها که در این مجموعه پیچیده حرکت می کنند، متوجه نمی شوند.
مرگ ها
مثل هر فیلم ترسناک خوب، مکعب سهم عادلانه خود را از مرگ های وحشتناک دارد، که بیشتر آنها به دست آن تله های نادیده می آیند. مرگ های بیش از حد دراماتیک، با خون ساختگی و فریادهای فراوان، جزء اصلی آثار کلاسیک کالت هستند، و وینچنزو ناتالی به وضوح این را می دانست. مکعب شاید گرافیکی ترین فیلم ترسناکی نباشد که تا به حال ساخته شده است، اما به وضوح به نظر می رسد مردگان شیطانی کتاب بازی و چند یادداشت برداری. به علاوه، فیلم هایی که مکعب الهام گرفته شده با بیش از حد کافی برای جبران هرگونه کاستی مواجه شد.
میراث
بر کسی پوشیده نیست که ژانر اتاق فرار در این قرن رونق گرفته است. از مجموعه نوجوانان پرفروش دونده مارپیچ به فیلم اسپانیایی 2019 پلت فرم ، محبوبیت فیلم های مربوط به فرار از ماشین های کشتار دیستوپیایی افزایش یافته است و این تا حدی به دلیل مکعب . با این حال، هیچ نمونه بزرگتری از آن وجود ندارد مکعب تاثیر آن بر فرانچایز مگا ترسناک اره .
مطالب مرتبط: تله خرس معکوس و 9 مرگبار دیگر تله اره
اصل 2004 اره فیلم تقریباً یک است بازسازی کامل از مکعب . جیمز وان، ذهن خلاق پشت سر اره ، بهترین عناصر را از مکعب - تله ها، بیهودگی فرار، رمز و راز - یک شرور، اره منبت کاری اره مویی بدنام را اضافه کرد و یکی از موفق ترین فرنچایزهای تمام دوران را خلق کرد. به جای گذاشتن یک مهر خلاقانه در یک فرانچایز نه فیلم قطعاً میراث بدی نیست.
راز
در حالی که جیگساو ممکن است پیچ خورده باشد، حداقل انگیزه های او در آن مشخص شده است اره . همین را نمی توان در مورد گفت مکعب . حتی یک لحظه از فیلم به زندگی بیرون از مکعب یا آنتاگونیست های مسئول آن اختصاص ندارد. در واقع، ممکن است اصلاً آنتاگونیستی وجود نداشته باشد. این راز بزرگ است مکعب . شرکت کنندگان هرگز نمی دانند چه کسی مکعب را اجرا می کند. آنها هرگز نمی دانند چه کسی آنها را به آنجا آورده یا هدف از آن چیست. فقدان توضیح خود را به معضلات وجودی بزرگتر در مورد قدرت های برتر، بیگانگان و دست های نامرئی تشکیلات می رساند. گاهی اوقات بزرگترین راز از همه چیز حل نشده است.
پویایی اجتماعی
برای غریبه هایی که در مکعب به هم چسبیده اند، سؤالات وجودی اغلب به درگیری های دنیای واقعی منجر می شود. با پیشروی فیلم و هذیانهای فزاینده زندانیان، برخی از آنها شروع به شک کردن یکدیگر به بازیهای ناپسند و جاسوسی میکنند. به عنوان مثال، کوئنتین (موریس دین وینت)، به دلیل نگرش درمانده اش، شروع به فکر می کند که ورث (دیوید هیولت) نهیلیست، در واقع یک جاسوس درونی است. از سوی دیگر، دکتر هالووی (نیکی گوادانی) با کمک به اطرافیان خود، به ویژه زندانی دیگری به نام کازان (اندرو میلر) که در طیف اوتیسم قرار دارد، به اتحاد بر سر تفرقه فشار می آورد. اگرچه این مکعب برای کشتن ساخته شده است، اما در واقع این پویایی اجتماعی پرتنش است که بزرگترین خطر زندانیان است.
دنباله ها
اگرچه اغلب به عنوان یک کلاسیک فرقه ای مستقل از آن یاد می شود، مکعب در واقع اولین فیلم از سه گانه فیلم های پیرامون جعبه مرموز و مرگبار است. دو دنباله آن مکعب 2: هایپر مکعب و مکعب صفر ممکن است در برابر نسخه اصلی مقاومت نکنند، اما مطمئناً میراث آن را ادامه می دهند. مکعب 2 از مسیر منحرف می شود، زیرا تمایل زیادی به تمرکز بیش از حد بر روی فیزیک کوانتومی و نظریه چندجهانی دارد و کمتر بر روی گریز. اما هنوز تمام پویایی های اجتماعی را دارد که نسخه اصلی را بسیار سرگرم کننده می کند. مکعب صفر از سوی دیگر، بازگشت به شکل در سه گانه است. این به جلوه های عملی و استراتژی های فرار فیلم اصلی برمی گردد، در حالی که نگاه جدیدی به تکنسین های پشت مکعب ارائه می دهد. هیچ یک از دنبالهها مطابق با نسخه اصلی نیستند، اما همانطور که وینچنزو ناتالی میداند، ممکن است هیچ شاخصی از موفقیت یک فیلم در قرن بیست و یکم بیشتر از توانایی آن در ایجاد یک دنباله وجود نداشته باشد.
پیچ و تاب ها
ممکن است کسی فکر کند که فیلمی که در یک اتاق یک نفره فیلمبرداری میشود، نمیتواند پیچیدگیهای داستانی زیادی داشته باشد، اما آنها اشتباه میکنند. مکعب نه تنها مملو از پیچش های داستانی است، بلکه اجرای ظاهراً بی پایان آنهاست. اولین صحنه یک 'می فهمم!' لحظه ای که مخاطبان اولین شخصیت را ملاقات می کنند در عرض چند دقیقه از بین می رود. پیچ و تاب ها فقط از آنجا به وجود می آیند.
مطالب مرتبط: 5 بهترین فیلم ترسناک دهه 90 پیچش داستان (و 5 بدترین)
کجا سیاره میمون ها را تماشا کنیم
هر بار که شخصیتها فکر میکنند چیزی در مورد مکعب کشف کردهاند، خواه نقشه باشد یا راهی برای فریب دادن تلهها، ثابت میشود که اشتباه میکنند. بزرگترین پیچ و تاب ها در پایان اتفاق می افتد، زیرا شخصیت ها با کشتن یکدیگر دست و پنجه نرم می کنند و واقعیت خشن جدید خود را آشکار می کنند: مکعب به همان اندازه که آنها فکر می کردند ساده نیست.
بازیگری
در حالی که طرح و طراحی صحنه باید شگفت زده شود، اما در مورد بازیگری نمی توان چنین گفت. نیازی به کت قند نیست، این بازیگران نمی توانند عمل کنند. و این یکی از دلایلی است که طرفداران این فیلم را بسیار دوست دارند. به نظر می رسد دیوید هیولت در این فیلم برداشت کوین اسپیسی را انجام می دهد و نیکی گوادانی سعی می کند فرانسیس مک دورمند درونی خود را کانالیزه کند. اما بازی بیش از حد واقعی متعلق به موریس دین وینت و نیکول دی بوئر است، که هر دو به قدری باورنکردنی تماس گرفته اند که نمی توان به اجرای آنها احترام گذاشت. به وضوح مکعب گروه بازیگران قرار نبود در اسکار رقابت کنند، اما با این وجود آنها کار بزرگی انجام دادند و تماشاگران را به خود جلب کردند.
پایان
پس از 80 دقیقه پیچیدگی داستان، پراکندگی بیش از حد و ریاضیات، مکعب خود را با یکی از مبهم ترین پایان های تاریخ فیلم ترسناک به پایان می رساند. معمولاً در پایان یک فیلم ترسناک یک برنده و بازنده مشخص وجود دارد، اما در مورد اینطور نیست. مکعب . نزدیک به جایی که آنها معتقدند خروجی مکعب است، زندانیان در آخرین پاهای خود هستند و چیزی جز دعا ندارند. آن دعا مستجاب می شود، اما نه برای همه آنها. در پایان، بیشتر آنها قربانی مکعب میشوند، و برای کسانی که زنده میمانند، پس از بیرون آمدن چه اتفاقی میافتد، در هالهای از رمز و راز باقی میماند؟ مکعب همه چیز در مورد آنچه در داخل جعبه می گذرد است، و حتی در پایان فیلم، چیزی در طرف دیگر درب نهایی وجود ندارد.