هشدار: این مقاله شامل چند اسپویل برای 100 گلوله!
نوشته شده توسط برایان آزارلو ( جوکر ، سوپرمن) با هنر ادواردو ریسو ( بتمن ، قبل از نگهبانان )، حماسه جنایی پیشگامانه و هزارتویی 100 گلوله حول یک سوال اصلی می چرخد: آیا 100 گلوله غیرقابل ردیابی می توانند اشتباه را درست کنند؟ در حال اجرا در صفحات کمیک افسانه ای بالغ DC Imprint Vertigo از سال 1999 تا 2009، 100 گلوله سفری جسورانه، باروک و وحشیانه به سیاه ترین شب در کنار گالری سرکش از دزدان، قاتلان و قاتلان خونسرد است.
این سریال کاملاً بالغ، برنده جوایز هاروی و آیزنر و هر نوع جنس و خشونت، در میان مبتکرانه‌ترین کمیک‌های عصر مدرن است که شاید واضح‌ترین نگاهی به زیر شکم تاریک فرهنگ معاصر موجود در رسانه ارائه دهد. در انجام این کار، 100 گلوله مسیری بی‌نظیر در تاریخ کمیکدوم ایجاد کرد و تا به امروز اثری بسیار ستایش‌شده اما تفرقه‌انگیز باقی مانده است. از آنجایی که تراکم دیکنزی و داستان سرایی ناقص آن، سریال را برای خوانندگانی که اولین بار می‌خوانند سخت می‌کند، در اینجا همه چیزهایی است که باید در مورد آن بدانید. 100 گلوله ، راپسودی توبه‌نشده سرگیجه از تبهکاران.
مطالب مرتبط: نویسنده تحسین شده DC در حال احیای هدف انسانی قهرمان کلاسیک است
چیست 100 گلوله در باره؟
فرض از 100 گلوله به عنوان یک ایده ساده شروع می شود: یک پیرمرد گریزل که به سادگی به عنوان گریوز شناخته می شود، به سراغ زن جوانی به نام دیزی کوردووا می رود و کیفی را به او هدیه می دهد. داخل کیف اسلحه ای با صد گلوله غیرقابل ردیابی، و پرونده ای از مقصران واقعی مرگ شوهر و پسر نوزادش، با مدارک غیرقابل انکار وجود دارد. این انتخاب اوست که با این اطلاعات و ظرفیت جدید بازپرداخت چه کاری انجام دهد. گریوز این ترفند را بر روی سایر ذینفعان به ظاهر تصادفی تکرار می کند و تجربه دیزی از نظر اخلاقی یکی از تمیزترین تمثیل های سری است. همانطور که آزارلو و ریسو راه خود را از طریق صدها موضوع جنایت در سراسر ایالات متحده شخم می زنند، فضا فقط تیره تر می شود و اکشن شدیدتر می شود.
اگر این مجموعه از داستان‌های تراژیک فزاینده یک شخصیت محوری داشته باشد، آن مأمور شیطانی فیلیپ گریوز است، که عدالت فرضی را از طریق سلاح‌های گرم به ظاهر جادویی و مورد تایید فدرال ارائه می‌کند. از همان ابتدا، هدایای مرموز و کشنده گریوز به عنوان یک معضل اخلاقی اصلی در سرتاسر داستان‌های جنایی که گاه به هم مرتبط هستند، مجموعه را تشکیل می‌دهند: این مرد کیست، و چرا به مردم عادی این توانایی را می‌دهد که بدون قصاص خشونت‌آمیز ادعا کنند. نتیجه؟
مطالب مرتبط: درجه اول انسان نما: پیش نمایش گلچین جنایی
با پایان یافتن سریال و انباشته شدن اجساد، روایت بزرگ‌تری شروع به شکل‌گیری می‌کند: روایتی که شامل گروهی متشکل از 13 خانواده به نام The Trust، یک گروه مخفی از قدرت‌سازان می‌شود که کنترل مطلق بر ایالات متحده دارند و Minutemen، گروهی مخفی از قاتلان نخبه که زمانی توسط خانواده‌ها به کار گرفته می‌شدند، اکنون پس از شکست یک معامله، خود را متواری می‌بینند. شخصیت‌های رنگارنگ از لانه افعی‌های پر هرج و مرج بیرون می‌آیند، از جمله مگان دیتریش زن کشنده، رئیس جوان یکی از خانواده‌های تراست، و لونو، هیولای حیوانی و وحشتناک یک مرد دقیقه‌ای سابق. اما در حالی که سریال داستانی از هم گسیخته را از طریق ارتشی از شخصیت‌ها روایت می‌کند، به نظر می‌رسد که در این فهرست بیزانسی از رذایل، معنای قطعی وجود ندارد. و این ممکن است به خوبی نکته باشد.
چیست 100 گلوله گفتن؟
گرفتن بیش از چند نکته از آثاری مانند فرانک میلر بدون شهر و آلن مور نگهبانان ، آزارلو و ریسو دنیای خشن و نابخشودنی را می سازند 100 گلوله به عنوان یک نامه عاشقانه آهسته به یک برند کاملاً آمریکایی از رمانتیسم جنایی. آنچه جدا می کند 100 گلوله از بسته ساختار منحصربه‌فردی است که سازندگان تصمیم می‌گیرند با آن روایت گسترده‌شان را بیان کنند: از متفاوت‌ترین و منفصل‌ترین نقطه‌اش شروع می‌شود، با نشانه‌ای از یک قهرمان واقعی یا طرحی بیش‌ازحد، قبل از اینکه به‌طور روشمند همه قطعات را روی هم بچسبانند. دوره صد موضوع
از آنجایی که گروه زمانی قدرتمند Minutemen به تدریج به زندگی جنایتکارانه خود پس از یک دوره غیرفعال‌سازی بازمی‌گردند که هر کدام حافظه خود را از دست دادند، سریال به آرامی به عنوان سندی دقیق از گریوز، رهبر سابق Minutemen و او مورد توجه قرار می‌گیرد. توطئه ای را برای حمله به کارفرمایان سابق خود در تراست، از جمله دیتریش و آگوستوس مدیچی خودخواه، از طریق هر وسیله ای که لازم باشد، آشکار می کند. اگرچه تمرکز در سریال اغلب از بیگناهان بدبخت به زندانیان سرسخت بدون توجه به روایتی یکپارچه و منسجم معطوف می‌شود، اما نگرانی دائمی با بیهودگی هر دو جنایت وجود دارد. و عدالت هشیارانه ای که گریوز ارائه می دهد. مشکل شر در دنیا وجود دارد، می گوید 100 گلوله اما این مشکلی نیست که هر نوع راه حل آسانی را دعوت کند، به ویژه در مواجهه با جنایتکاران فاسدی مانند لونو، یا قدرت های ظالمی غیرممکن مانند تراست.
مطالب مرتبط: پیش نمایش اختصاصی: NEWBURN #1 از Chip Zdarsky و Jacob Phillips
است 100 گلوله خوب
علیرغم انتشار نسبتاً اخیر، 100 گلوله به فرهنگ آگاهانه اجتماعی امروزی به خوبی ترجمه نمی شود و استفاده از کلیشه های نژادپرستانه و جنسیتی در سریال نقطه ضعفی آشکار و غیرقابل دفاع است. 100 گلوله تفسیری کوبنده و متعاقباً توبیخ فرهنگ وسواس جنایت‌آمیز است که آن را به وجود آورده است، و ریسو و آزارلو مشت خود را نمی‌کشند. خشن، تقریبا لحن عاطفی عقیم از 100 گلوله رد ستایش افسارگسیخته خشونت در رسانه های معاصر است. این سریال در این زمینه حرف‌های زیادی برای گفتن دارد، هرچند کمی همدلانه. 100 گلوله نقدی است سوزان از جهانی که وسواس زیادی به بلعیدن ماجراهای قهرمانان بی رحمانه دارد، که خود با مهربانی اندک بیان شده است.
100 گلوله ویترینی برای هنر ادواردو ریسو باقی می‌ماند که توجه به جزئیات، استفاده زیاد از سایه و ترجیح زوایای غیرمعمول زیبایی‌شناسی فضولی ایجاد می‌کند و خواننده را به شبحی تبدیل می‌کند که زندگی‌های شکسته‌اش را تسخیر می‌کند، و گاه روایت‌هایی از فسق و مرگ را که داستان داستان است، به نمایش می‌گذارد. در غیر این صورت تصادفی تلقی می شود. در طول روایت گسترده، آزارلو و ریسو بارها و بارها دو صحنه مجزا و نامرتبط را در کنار هم قرار می‌دهند. وقایع قتل‌های مرسوم و بیمارگونه که توسط آمریکایی‌های روزمره انجام می‌شود در کنار قسمت‌هایی از کمپین بزرگ‌تر گریوز علیه تراست اجرا می‌شود، دفتر کل قتل او برابر با تراژدی‌های روزمره‌ای است که در اطراف او پدید می‌آید، هر دو ناشی از دسترسی تقریباً بی‌دردسر به سلاح گرم و خیره‌کننده است. نابرابری ثروت
اگرچه این سبک روایی ممکن است گاهی تصادفی به نظر برسد، اما این نمایش ظالمانه در طول سریال به نیرویی با وزن باورنکردنی تبدیل می‌شود و تأکید می‌کند که چرخه خشونت و سرزنش واقعاً چقدر همه‌گیر و خالی است. همانطور که این الگو بارها و بارها تکرار می شود، 100 گلوله بازیگران سهام، جنایتکاران باحال نشان داده می شود که هیولاهای جبران ناپذیری هستند، روندی که آزارلو بدون عذرخواهی به نتیجه منطقی خود می رسد. 100 گلوله یک ساختار شکنی تیره، معیوب و قطعی از وسواس آمریکایی در مورد جنایت است - یک آزمایش نادر که به فرض خود در نمایشگاه عمل می کند، و یک سریال سازش ناپذیر که هنوز هم طرفداران جنایی را تا به امروز مجذوب خود می کند.
بعدی: توطئه بعدی Line of Duty Creator کمیک علمی تخیلی Sleeper است