در مورد رابرت دنیرو چه می توان گفت؟ او بزرگترین بازیگر زنده ماست؟ او بازیگر یک بازیگر است؟ او یک بازیگر برجسته است که زمانی مالک بازی بود و قوانین را تغییر داد؟ خوب، شما می توانید هر سه را بگویید، اما او را دوست داشته باشید یا او را پرستش کنید، به جرأت می توان گفت که از وسواسی ترین علاقه مندان به سینما گرفته تا تماشاچی های معمولی سینما، طرفداران زیادی از فیلم وجود ندارند که دست کم یکی از رابرت دی او را شگفت زده نکرده باشد. اجراهای قدرتمند علامت تجاری نیرو.
دنیرو در بیش از 90 فیلم نقش آفرینی کرده است و اگرچه در میان جادوهای جیوه ای تعداد کمی از آنها دیده می شود، اما افرادی که سخت دل و خالی از شگفتی هستند، حواس خود را برق نگرفته اند و تخیلات آنها را مجذوب شدت و عظمت سوار شدن به هواپیما نمی کند. ، اصالت گیرا و کاریزمای دست نیافتنی که دنیرو در به یاد ماندنی ترین ساخته هایش به ارمغان می آورد.
شما واقع گرایی می خواهید؟ فهمیدی! در اینجا لیست TVMaplehorst از این موارد است 12 بهترین اجرای رابرت دنیرو در تمام دوران.
شکارچی گوزن (1978)
آنها فیلم‌هایی نمی‌سازند که حس سکون و کیفیت آرام مایکل چیمینو را داشته باشد شکارچی گوزن به همین دلیل است که دیگر بازیگران زیادی نمی‌سازند که بتوانند توجه بیننده را به همان شکلی که دنیرو در این حماسه 1978 در مورد جنگ، دوستی و از دست دادن انجام می‌دهد، جلب کند.
دنیرو نقش کارگر فولاد، مایکل مایک ورونسکی را مانند یک طوفان تندری ایفا می کند. مایک نوعی شخصیت سازش ناپذیر، بدون مزخرف و به شدت فردگرا است که کل فلسفه را می توان در پنج کلمه خلاصه کرد - راه من یا بزرگراه. او مرد پیچیده ای است که به شدت به دوستانش و چیزهایی که دوست دارد وفادار است. این چیزها هستند که پاره می‌شوند، منفجر می‌شوند و در هم می‌شکنند، زیرا جنگ ویتنام آرمان‌ها و امنیت‌هایی را که شخصیت‌ها زمانی بدیهی می‌دانستند، از بین می‌برد.
در حالی که دوستانش شکنجه می شوند، به جنون پناه می برند یا کشته می شوند، شخصیت دنیرو به شکلی استواری سرکشی می کند و سر خود را نگه می دارد در حالی که بقیه به معنای واقعی کلمه دارند سر خود را از دست می دهند. که در شکارچی گوزن صحنه افسانه‌ای رولت روسی، دنیرو اجرای تور دو نیرو را بدون برابر ارائه می‌دهد، زیرا شخصیت او نه تنها دیوانگی را در آغوش می‌گیرد، بلکه استاد آن می‌شود.
گاو خشمگین (1980)
مارتین اسکورسیزی و رابرت دنیرو کارهای بزرگ زیادی با هم انجام داده اند، اما گاو خشمگین باید شاهکار آنها باشد تغییر فیزیکی ظاهر او از یک خدای یونانی متناسب با جنگ به یک سیب زمینی کاناپه پر آبجو به خودی خود قابل توجه است، اما این غوطه ور شدن کامل دنیرو در روان یک مبارز از نظر عاطفی، سازش ناپذیر و به شدت مردانه است که به تصویر کشیدن او از جیک لاموتا به اندازه یک بمب اتمی ترسناک است.
چگونه گوشی خود را به تلویزیون وصل کنم
دنیرو که از صحنه‌ای به صحنه‌ای متوقف می‌شود، در بدترین حالت خود مانند بوکسوری که به خوبی در رینگ می‌جنگید، تف می‌ریزد، شریان‌ها را متلاشی می‌کند، کف می‌کند. دوم هر روز
دنیرو ماهیت یک ماشین کشتار ناپایدار ذهنی را به تصویر می کشد، و شما می توانید در صحنه ای که جیک از مزاحم خود جوی (جو پشی) می پرسد، تقریباً می توانید سونامی وحشت را که در حال نزدیک شدن است با چاقو قطع کنید. با همسرم دعوا کردی؟
خیابان های متوسط (1973)
دنیرو تازه شروع به کار کرد و مشتاق ساخت نامی بود که برای خود در Bang the Drum Slowly ساخته بود، بدیهی است که دنیرو از نقش خود در نقش جوانی شاداب، فرار و نترس جانی بوی سیولو در فیلم مارتین اسکورسیزی لذت برد. خیابان های متوسط . جانی بوی به اندازه یک سفید بزرگ گرسنه و به اندازه طوفان غیرقابل پیش بینی است و دنیرو یک برند خاص از هرج و مرج با چشمان گشاد و دیوانه وار را به نمایش می گذارد. خیابان های متوسط نوبت ستاره اش
هنگامی که ایگی پاپ در کلاسیک Stooges 'جستجو و نابود کردن' خواند، من یک یوزپلنگ خیابانی هستم با قلبی پر از ناپالم، من پسر فراری بمب هسته ای هستم، من یک پسر فراموش شده جهان هستم، کسی که جستجو می کند و نابود می کند، این تقریباً توصیف کاملی از دلقک چرمی، عاقلانه و غم انگیز است که جانی بوی است.
شما این حس را دریافت می کنید که دنیرو قطعاً شخصیت هایی مانند جانی بوی را زمانی که در خیابان های ایتالیا کوچک بزرگ می شد می شناخت و به این ترتیب، می توانست در شخصیتی که از قانون نمی هراسد، مقدار مناسبی از ترحم خلق کند. مافیا، یا در حال مرگ، و کسی که به طور غریزی می‌داند که با گاری دستی قبل از فرود آمدن پرده‌های آخر به جهنم می‌رود.
زندگی این پسر (1993)
پوشاندن یک دنیرو روان پریش در یونیفورم پیشاهنگی و انتخاب او به عنوان پدر ناتنی کهن الگویی از جهنم، کابوس است و در مایکل کاتون جونز. زندگی این پسر ، دنیرو نقش دوایت هنسن به ظاهر محترم، اما کاملاً دیوانه و سادیست را بازی می‌کند که لبه‌ای آنقدر تیز است که می‌توانی بال‌های فرشته را برش بزنی.
وقتی توبیاس ولف (لئوناردو دی کاپریو جوان) برای اولین بار با دوایت ملاقات می کند، به نظر یک مرد خوب و یک دقیقه خنده معمولی است، اما همه اینها یک نما است. پس از اینکه دوایت مادر توبی را با خیال راحت به جایی که او می‌خواهد، زیر سقف او می‌رساند، او شروع به درمان توبیاس جوان با کینه‌ای در حد یک روان پریش می‌کند.
برای سه سال طولانی، دوایت با یک میله آهنی بر خانه حکومت می کند و خانواده اش را با رفتار پرخاشگرانه و نواختن ساکسیفون وحشتناک خود عذاب می دهد. همه چیز روی یک شیشه خردل به هم می‌خورد، که دنیرو را به دیوانه‌ای تبدیل می‌کند که نمی‌خواهید وقتی ماه کامل می‌شود با آن روبرو شوید.
مارلون وینز از رکوئیم برای یک رویا
روزی روزگاری در آمریکا (1984)
یک بازیگر خوب می‌تواند تنها از طریق چشم‌ها و حالات چهره‌اش و در فیلم سرجیو لئونه، دیالوگ‌های چند صفحه‌ای را بیان کند. روزی روزگاری در آمریکا دنیرو همین کار را می کند.
برای فیلمی که اساساً گذر زمان و آسیب‌هایی را که بر دوستی‌ها، رویاها، جاه‌طلبی‌ها و آرمان‌های ما تحمیل می‌کند، مستند می‌کند، به بازیگری نیاز دارید که بتواند خستگی‌های جهانی خاصی را بیان کند و بتواند فردی را به تصویر بکشد که یک عمر بر دوش او سنگینی می‌کند. پشیمان شدن. پشیمانی. اجرای دنیرو در روزی روزگاری در آمریکا کم گفته، دود، مستعفی و کاملا قانع کننده است.
دنیرو نقش یک گانگستر معتاد به مواد افیونی به نام نودلز را بازی می‌کند که به شکلی خسته‌شده به گذشته در یک عمر وعده‌های شکسته و دوستی‌های شکست خورده نگاه می‌کند. ترتیب غیر زمانی فیلم به آن کیفیتی رویایی می بخشد و بازی دنیرو کیفیتی مرموز و گریزان دارد.
دست نخورده ها (1987)
چند قسمت از یک قطعه در نتفلیکس است
دنیرو همیشه در مورد کارگردانانی که به دنبال یک گانگستر متقاعد کننده هستند، یک بازیگر بوده است، اما در فیلم برایان دی پالما دست نیافتنی ها ، او نقش معروف ترین گانگستر آنها یعنی آل کاپون را بازی می کند.
اگر یک انتقاد ارزشمند وجود داشته باشد دست نخورده ها، این است که دنیرو به اندازه کافی زمان نمایشگر را ندارد، زیرا وقتی این کار را می‌کند، در تمام شرارت‌های منفور و شاهانه‌اش به سادگی برق می‌آید. کاپون دنیرو که مثل حلزون حرکت می‌کند و از هر منافذش فساد بیرون می‌زند، تا بطن خود شیطانی است و به اندازه لانه افعی‌ها در یک روز بد کشنده است. الیوت نس (کوین کاستنر) ممکن است درخششی از درستی و فساد ناپذیری ساطع کند، اما این تاریکی و شبکه شیطانی سایه‌های کاپون است که بیننده را هیپنوتیزم می‌کند.
کاپون دنیرو که مانند یخ خنک است و همزمان با خشم در حال جوشیدن است، بستری داغ از اختلالات روانی است که برای همیشه در خطر تبدیل شدن به یک رویداد در سطح انقراض است. صحنه ای که کاپون در یک مهمانی شام یکی از مردانش را با چوب بیسبال تا حد مرگ کتک می زند، صحنه ای نیست که با عجله فراموش کنید.
کیپ ترس (1991)
در بازسازی اسکورسیزی از کیپ ترس ، صحنه های خاصی وجود دارد که دنیرو با تمام جذابیت، شیوایی و جذابیت یک جنتلمن جنوبی از زمان و مکان دیگر، نقش مکس کادی را بازی می کند. امری که دگردیسی او را در یک چشم تنبل به یک منحرف دیوانه تبدیل می‌کند.
وقتی Cady خطوطی مانند: من ویرژیل هستم و شما را از دروازه های جهنم راهنمایی می کنم. ما اکنون در حلقه نهم، حلقه خائنان قرار داریم. خائنین به کشور! خائنان به همنوعان! خائنان به خدا! جناب شما متهم به خیانت به اصول هر سه هستید! فقط می دانید که نگهبانان در دروازه های عقل سلاح های خود را زمین گذاشته و شهر را ترک کرده اند.
مکس کدی احتمالاً آسیب دیده ترین چارتری است که دنیرو تا به حال بازی کرده است و او چند بازی را بازی کرده است. Cady محصول محیط خود است و آن محیط جهنم نامیده می شود. برای شخصیتی مثل کدی هیچ درک، بخشش و رستگاری وجود ندارد، خشم او کور، کامل و بی امان است. دنیرو هرگز پست تر ظاهر نشده است.
ملاقات با والدین (2000)
چندی پیش، کمدی عجیب و غریب و رابرت دنیرو را در یک جهان قرار نمی دادید چه برسد به همان فیلم، اما «آقای. Intense' ممکن است دقیقاً آن را برای خنده در Jay Roach بازی نکند ملاقات با والدین ، اما رفتارهای سخت و عجیب و غریب او فویل مناسبی برای مرد بامزه ای مانند بن استیلر است که از آن خارج شود.
دنیرو با بازی جک برنز، پدر محافظ نامزد گیلورد فاکر (استیلر) است. نیازی به گفتن نیست که بیرنز فاکر بدبخت را دوست ندارد و قطعاً نمی‌خواهد چنین مرد گیکی با شاهزاده خانمش ازدواج کند. برنز نه تنها عمیقاً محافظه کار است و در مسیر خود قرار دارد، او همچنین یک افسر ضد جاسوسی بازنشسته سیا است و به گیلورد با پارانویایی که در مرز شیدایی است، بی اعتماد است.
دنیرو نقش را عملی می کند زیرا به آرامی شدت و حضور ترسناکی را که به خاطر آن شهرت یافته است مسخره می کند و همچنین به این دلیل که ملاقات با والدین فیلم بسیار خنده داری است
کازینو (1995)
می توان از ساعت اپل با اندروید استفاده کرد
دنیرو در نقش جیمز جیمی جنت کانوی خیلی خوب بود دوستان خوب عادلانه بود که اسکورسیزی به همسر قدیمی خود حماسه ای از اوباش ارائه کرد - کازینو .
هشتمین همکاری بین این دو رفیق سینمایی شاهد بودیم که دنیرو در نقش رئیس کازینو سم ایس روتشتاین بازی می کرد و از صحنه آغازین، زمانی که آس منفجر می شود، کازینو یک فیلم جهنمی است بازی دنیرو بیشتر ماکیاولیستی است تا هیولایی، اما او روایت خوبی از مردی ارائه می دهد که سعی می کند خونسردی خود را تحت فشار شدید و بار اضافی اعمال دوست عمیقا روان پریش نیکی سانتورو (جو پشی) حفظ کند.
که در کازینو، دنیرو یکی از محدودترین اجراهایش را اجرا می‌کند و در آس، دنیرو شخصیت دوست‌داشتنی خلق می‌کند که ترکیب برنده‌ای از قلب، بدبینی، و هوشمندی خیابانی به او اجازه می‌دهد با بچه‌های معمولی معاشرت کند و آن را با آدم‌های سرگردان مخلوط کند.
پادشاه کمدی (1983)
دنیرو یکی از مشهورترین افراد روی کره زمین است، بنابراین طعنه آمیز است که یکی از به یاد ماندنی ترین بازی های او در نقش روپرت پاپکین است، شخصیتی که اشتهای روان رنجور برای شهرت به هر قیمتی دارد، زنده، سالم و روان پریش تر از همیشه است. سلبریتی امروز فرهنگ دیوانه کرده است.
که در پادشاه کمدی طنز بیشتر واژگون کننده است ملاقات با والدین و شوخی‌ها بسیار تیره‌تر هستند، اما احتمالاً به این دلیل است که پاپکین یک ناامید ناکارآمد است که برای او آدم ربایی فقط وسیله‌ای برای به دست آوردن چیزی است که بیش از هر چیز دیگری می‌خواهد - شهرت، شهرت، شهرت کشنده.
تحت حاکمیت مانترای که هست بهتر است یک شب پادشاه باشی، تا اینکه یک عمر حقه باز کنی. پوپکین بمب ساعتی متحرک از ناامنی ها و متوسط بودن ملودراماتیک است. او یک فانتزیست است که مانند بسیاری دیگر معتقد است که شهرت جهانی و تحسین جهانی برای اوست. وقتی در راه نیست، او ثروت زیادی برای باج دادن ندارد، بلکه یک چهره مشهور به شکل جری لنگفورد (جری لوئیس) کمدین و مجری برنامه گفتگو محور است.
که در پادشاه کمدی دنیرو روی طناب بین اختلال شخصیت مرزی و زوزه کشیدن کامل در دیوانگی ماه قدم می زند تا از پاپکین شخصیتی بی بند و بار و ترسناک بسازد که مدت ها پس از پایان فیلم افکار شما را درگیر خواهد کرد.
The Godfather Part II (1974)
که کت قرمز روی دروغگوهای کوچک زیباست
ایفای نسخه جوان‌تر از نقشی که مارلون براندو آن را خودش ساخته است پدر خوانده ، دنیرو ناامید نمی شود پدرخوانده قسمت دوم. در واقع او مانند یک عقاب اوج می گیرد و به منشور افسانه ای که ویتو کورلئونه است بُعدی مضاعف می بخشد.
دنیرو با نگاهی به ماهیت تهدید سیسیلی، آسیب پذیری و وحشیگری را برای نقش ویتو به ارمغان می آورد. او یک مرد خانواده است اما یک قاتل نیز هست و هر کاری که لازم است انجام می دهد تا به جایی که می خواهد برود. او به کینه توزی معروف است و شما در خطر او از او عبور می کنید، زیرا قاتل پدرش، دون سیچیو (Guiseppe Sillato) متوجه هزینه او می شود.
ویتو کاملاً قدیمی است و دنیرو معضل مردی را که سعی می کند بین واقعیت خشونت و ایده آل شرافت تعادل برقرار کند، به روی میز می آورد. ویتو می خواهد زندگی خوبی داشته باشد اما برای انجام این کار تا حدی باید کارهای بد انجام دهد، کارهای بسیار بد. این یک تناقض است که دنیرو با تندخو آن را انجام می دهد.
راننده تاکسی (1976)
در فرهنگ عامه، شما می توانید از یک طرف چهره های خارجی و تنها که به وضعیت تقریبا نمادین رسیده اند حساب کنید. در راس گروه، هولدن کالفیلد قرار خواهد گرفت و ژنرال همکار او در ارتش نامناسب ها، قهرمان داستان اسکورسیزی خواهد بود. راننده تاکسی ، تراویس بیکل.
راننده تاکسی در قلب یک فیلم عمیقا آخرالزمانی است و بازی دنیرو شایسته هر آخرالزمانی است. تراویس مردی است که خارج از زمان در دنیایی به دنیا آمده است. تلاش های او برای درک وحشت و فسادی که او را احاطه کرده است و هنوز هم به عنوان یک مرد معمولی آن را کاهش می دهد منجر به یک سری برخوردهای ناامیدکننده می شود زیرا تراویس آرام آرام ذهن خود را از دست می دهد و در نهایت خود را با این واقعیت آشتی می دهد. راه گریزی نیست، او مرد تنهای خدا
راننده تاکسی داری با من صحبت می کنی، صحنه در سینما بسیار تقلید شده است و دلیلی برای آن وجود دارد. واقعاً هولناک است و یکی از بهترین تصویرهایی که از فرود آهسته یک مرد به پرتگاه تا کنون در دوربین ثبت شده است.
دنیرو هرگز شخصیت غریبه‌تر، برجسته‌تر یا واقعاً جذاب‌تر از تراویس بیکل خلق نکرده است، او مردی است که راه خودش را می‌پیماید، کار خودش را انجام می‌دهد و تصمیم می‌گیرد در برابر وحشت جامعه بایستد زیرا این تنها انتخاب اوست. می تواند مانع از تبدیل شدن خود به وحشتی شود که از آن نفرت دارد.
-
حالا اگر این لیست از بازی‌های کلاسیک دنیرو باعث نمی‌شود قایق‌تان تکان بخورد و روح‌تان اوج بگیرد، پس از آن بالا بروید و به ما بگویید که فیلم‌هایی که بزرگترین بازیگر زنده جهان را به نمایش می‌گذارند چه می‌کنند.