16 برنامه تلویزیونی با بیشترین برنده جایزه امی

چه فیلمی را ببینید؟
 
منتشر شده در 24 سپتامبر 2016

همه تلویزیون‌های عالی توسط جوایز امی به رسمیت شناخته نمی‌شوند، اما برخی از بهترین سریال‌ها بیش از سهم عادلانه مجسمه‌های طلایی خود جمع‌آوری کرده‌اند.










امی همیشه درست نمی شود. برخی از برنامه ها به طرز وحشتناکی نادیده گرفته می شوند (HBO's سیم شاید بدترین مثال باشد) در حالی که دیگران احتمالاً از استقبال خود در مهمانی استقبال نمی کنند. این جوایز خاص با مشکلی مواجه می‌شوند که در آن گیر می‌کنند و مصمم هستند که به اهدای یک نمایش منفرد به فراموشی سپرده شوند، حتی بعد از اینکه بهترین نمایش در رده خود باقی بماند. در سال 2016، امی شگفتی های واقعی را در بسیاری از دسته های کوچکتر خود ارائه کرد. با این حال، در رتبه های برتر، سریال های درام و کمدی برجسته، هر دو انتخاب تکرار برندگان سال گذشته بودند.



اما به طور کلی، جوایز امی مفید هستند زیرا فشارسنجی از آنچه مردم در یک سال در مورد آن صحبت می کردند و تماشا می کردند ارائه می دهند. این بدان معنا نیست که آنها وسعت و عمق کاملی را که تلویزیون اغلب ارائه می دهد را به تصویر می کشد. این هدف با گذشت سالها و ایجاد نمایشنامه های بیشتر و بیشتر غیرممکن می شود. با این حال، آن‌ها می‌توانند به شما حسی از لحظه‌ای را که در آن هستید، وصل کردن به پرهیاهوترین (و امیدواریم بهترین) نمایش‌های روی آنتن ارائه دهند. برای برخی از برنامه ها، این برای یک دوره طولانی اتفاق می افتد، و آنها می توانند مقدار زیادی سخت افزار را انتخاب کنند. با این روحیه، در اینجا 16 برنامه تلویزیونی با بیشترین برنده جایزه امی آورده شده است.

16. سوپرانوها - 18






اچ‌بی‌او یکی از قهرمانان جوایز امی است. آنها بیش از یک دهه است که هوای پرستیژی در مورد آنها دارند، و بسیاری از آن به ظهور باور نکردنی مربوط می شود. سوپرانوها . این نمایش، که احتمالاً باید در این فهرست بالاتر از آنچه هست باشد، به تنهایی چشم انداز تلویزیون را بازتعریف کرد و به محبوبیت مجدد قالب ضدقهرمانی که در بیشتر 15 سال آینده بر رسانه مسلط بود کمک کرد. تونی سوپرانو یک شخصیت کاملاً مصرف‌کننده است و از جیمز گاندولفینی افسانه‌ای می‌آید که این مرد را فوق‌العاده انسانی و فوق‌العاده خطرناک ساخته است.



حتی بدون گاندولفینی، بازیگران سرشار از استعدادهای سورئال و باورنکردنی بودند. هیچ شخصیتی یک نت نبود و سریال تنها با تعامل بین اعضای مختلف خانواده قوی‌تر شد. سوپرانوها برخاسته از مجموعه ای طولانی از فیلم های گانگستری بود که دهه ها بر سینما تسلط داشتند. این همه سریال انجام داد ثابت کرد که داستان گانگستری به همان اندازه (اگر نه بهتر) روی صفحه نمایش کوچک کار می کند.






15. مورفی براون - 18



یک کمدی محل کار، مورفی براون مدیون بود نمایش مری تایلر مور (که کمی بعد به آن خواهیم رسید) از بسیاری جهات هرچند از راه های دیگر مورفی براون کاملا اورجینال بود این سریال کاملاً روی مورفی براون، روزنامه‌نگار تحقیقی که به طور اتفاقی مادری مجرد و الکلی در حال بهبودی است، متمرکز بود. حتی اگر این تمام چیزی بود که سریال باید ارائه دهد، نمایش همچنان مانند یک تحول در هر چیزی که قبل از آن بود احساس می شود.

مورفی براون یک مطالعه دقیق شخصیت از شخصیت اصلی آن بود، زنی پیچیده که زندگی خانه و کار سختی دارد. زمانی که این نمایش در سال 1988 شروع به کار کرد، بی نظیر بود و به هموار کردن راه برای بسیاری از درام هایی که تیتر آن توسط زنان پیچیده بود، کمک کرد. در نوع خود، نمایشی خنده دار و پیچیده بود که شایسته تمجیدهای همیشگی بود. مورفی براون خاص بود زیرا از کمدی خود برای افشای زندگی درونی شخصیت خود استفاده می کرد و الگویی برای ده ها نمایش ارائه می کرد که در ادامه خواهند آمد.

14. تاکسی - 18

تاکسی ها تقریباً طبق تعریف یک گروه التقاطی هستند و این بخشی از چیزی است که باعث می شود تاکسی خیلی جذاب جمعیت آن گروهی از مردم بود که فقط به خاطر پول آسان، شغل تاکسی رانی را انتخاب می کردند و مطمئن بودند که در نهایت به مشاغل دیگر خواهند رفت. غم و اندوه در هسته وجود داشت تاکسی که خنده ها را با وزن بیشتری همراه کرد. در حالی که شخصیت های سریال تا حد زیادی متقاعد شده بودند که این کار فقط یک قدم دیگر است، چیزی کمتر از همیشه ماندگار است، به ندرت به این شکل پیش می رفت.

البته واقعیت این است که بیشتر این افراد سال ها تاکسی خواهند بود. واقعیت های اقتصادی از تاکسی به ما بگویید که شخصیت های آن در دنیایی زندگی می کنند که شبیه دنیای ماست. از بسیاری جهات، تاکسی نمایشی در مورد رویاپردازانی است که توسط واقعیت دنیای خود له می شوند. هرچند نمایش تاریکی نیست. این تاکسی‌ها در اجتماع شادی می‌یابند، و در این فرآیند خنده‌های زیادی به بار آوردند. این نمایشی بود که توانست به همان اندازه دلخراش و شادی‌آور باشد، همانطور که بسیاری از نمایش‌هایی که پس از آن اجرا می‌شوند.

13. NYPD آبی - 20

در دوران اوج خود، NYPD آبی به عنوان یکی از تلخ ترین نمایش های روی آنتن دیده می شد. این نمایش گامی رو به جلو برای درام تلویزیونی بود و به این ترتیب پاداش دریافت کرد. این نمایش در طول اجرای خود برنده 20 جایزه امی شد و دوباره تعریف کرد که یک درام می تواند باشد. در طول 12 فصل آن، NYPD آبی محیطی را ایجاد کرد که در آن زندگی شخصی شخصیت های آن با شهری که در آن کار می کنند تلاقی می کند.

این به الگویی برای درام رو به جلو تبدیل شد، و داستان هایی را خلق کرد که در آن مورد هفته به خودی خود قانع کننده است و بازتابی از زندگی درونی شخصیت های درگیر. NYPD آبی در زمان خود بسیار بالاتر از بقیه بود، و هنوز هم به عنوان یکی از بهترین درام های جنایی که تا به حال ساخته شده است، باقی می ماند. لیاقت هر جایزه امی را داشت و میراثی که خلق کرده است ماندگار است. رویه پلیس هرگز یکسان نبود.

12. 24 - 20

کیفر ساترلند به تازگی در حال بازگشت به شهرت در صفحه کوچک است، اما او بیشتر به خاطر کارش در این فیلم شناخته شده است. 24 در نقش جک بائر هر قسمت بر یک ساعت از زندگی فوق‌العاده پرتنش بائر متمرکز بود و بنابراین هر ساعت به صورت تئوری در زمان واقعی بیان می‌شد. جک بائر در واقعیت ما زندگی نمی کرد، و غرور نمایش این را روشن کرد. پسر کی میخوابه؟ بخورم؟ استفاده از حمام؟ هیچ کدام از اینها مهم نبود. 24 داستانی فوق‌العاده گیرا و احساسی را روایت کرد که با سطحی به همان اندازه باورنکردنی از هیجان همراه بود.

این نمایش تنها موفق به کسب یک برد برجسته در سری درام شد، اما توانست عملکرد فوق‌العاده‌ای در رده‌های فنی داشته باشد، که فقط جذابیت نمایش را بیشتر می‌کند. این سریال هفته به هفته به زیبایی اجرا می شد، و چه یک قسمت خاص دارای یک سکانس اکشن باورنکردنی باشد یا دیالوگ های آرام تر، 24 همیشه قانع کننده بود حتی در بدترش، 24 همیشه به خوبی ساخته شده بود و مملو از جک بائر بود، که بیش از آن چیزی است که برای اکثر نمایش ها می توان گفت.

11. همه در خانواده - 22

تمام اعضای خانواده می خواست بیشتر از یک کمدی کمدی باشد. به ارتباط فرهنگی و سوالات پیرامون خانواده های طبقه کارگر در دهه هفتاد علاقه مند بود. اکثر کمدی ها به عنوان فرار از دنیای واقعی طراحی شده بودند، اما تمام اعضای خانواده در عوض تصمیم گرفتیم که به این مسائل حمله کنیم. ممکن است رویکردی بحث برانگیز به نظر برسد، به خصوص با توجه به نژادپرستی آشکار و تبعیض جنسیتی که توسط آرچی بنکر به نمایش گذاشته شد، اما در آن زمان واقعاً نوآورانه بود، و بخش بزرگی از موفقیت باورنکردنی نمایش بود.

البته، تمام اعضای خانواده امروزه الگوی بسیاری از کمدی ها باقی مانده است. رویارویی آن با مسائل حساس یک مکاشفه کامل بود. این امر رسیدگی به امور را آسان‌تر می‌کرد و به خانواده‌هایی که در خانه خود با این مشکلات دست و پنجه نرم می‌کردند می‌دانستند که تنها نیستند. تمام اعضای خانواده یک کمدی عالی تمام دوران است و شایسته هر یک از 22 جام است.

10. خانواده مدرن - 22

کریس ایوانز کاپیتان آمریکا اولین انتقام جو

خانواده مدرن نمایشی است که احتمالاً از استقبالش در امی بیشتر شد، اما همچنین نمایشی است که سرگرمی نسبتاً ثابتی را ارائه می دهد. از قالب سریال هایی مانند پیروی می کند دفتر و پارک ها و تفریحات ، با استفاده از یک قالب ساختگی برای ایجاد بینش شخصی در مورد هر شخصیت. خانواده مدرن تعداد زیادی قالب را نمی شکند، اما یک نمایش واقعاً خنده دار است که از یک بازیگر فوق العاده قوی بهره می برد.

شاید خانواده مدرن برنده چندین جایزه امی شده است، اما به سختی می توان از سریال به خاطر بازگشتی پر از لذت های ساده ناراحت شد. نمایش بسیار سرگرم کننده است و پر از اجراهای کمدی ساده اما موثر است. آیا این بهترین برنامه تلویزیونی است؟ هیچ البته نه. خانواده مدرن هر چند باید به خاطر چیزی که هست قدردانی کرد: راهی سرگرم کننده و خانوادگی برای گذراندن نیم ساعت. رای دهندگان امی آن را دوست دارند، بنابراین قطعا ارزش دیدن دارد.

9. IS - 23

شاید درام پزشکی به اوج خود رسیده باشد است، سریالی که جورج کلونی را نیز به یک ستاره بزرگ تبدیل کرد. این نمایش به مدت 15 فصل قابل توجه اجرا شد و تعداد باورنکردنی از بازیگران را به نمایش گذاشت. چیز شگفت انگیز در مورد است قوام آن بود. بازیگران سریال همیشه می‌توانستند مرز بین زندگی شخصی و شغلشان را طی کنند و در بیمارستان شیکاگو خود به الگوهایی از نجابت تبدیل شدند.

است پرتره ای غنی و ماندگار از افراد در حال کار بود و سال ها در بین مخاطبان و رای دهندگان امی طنین انداز شد. البته، اجرای اولیه سریال اغلب به بهترین شکل به یاد می‌آید، اما این واقعیت که موفق شد برای مدت طولانی روی آنتن بماند، گویای اهمیت ماندگار آن است. است به عنوان نمایشی که راه اندازی شد در خاطره خواهد ماند تعدادی از ستاره های بزرگ که کلونی نام ندارند، اما باید به خاطر کیفیت ماندگارش نیز به یاد آورد.

8. بال غربی - 26

کار بزرگ آرون سورکین، بال غربی هفت فصل پر از بخش های مساوی ایده آلیسم میهن پرستانه و فصل جوایز مغناطیس بود. این نمایش نه تنها به خاطر نوشته‌اش، که مانند هر چیزی که سورکین خلق کرده بود، مملو از شوخی و نام تجاری بود، بلکه برای اجراهای خیره‌کننده‌اش، که همگی کاملاً گویا بودند، شهرت پیدا کرد. در فضای سیاسی امروز، بال غربی بیشتر و بیشتر شبیه بازگشت به دوران حسن نیت است. البته این نمایش یک انحراف لیبرالی داشت، اما سعی می‌کرد در هر موضوعی نسبت به هر دو طرف منصف باشد.

البته، بال غربی همچنین نمایشی بود که برای رای دهندگان امی طراحی شده بود. این ترکیبی هوشمندانه از سریال سازی و درام اپیزودیک بود و می توانست هم شخصی و هم حرفه ای باشد. برخی از بهترین درام ها درباره افرادی هستند که بیش از حد به شغل خود متعهد هستند و بال غربی این ایده را به نهایت می رساند. بر بال غربی، آمریکا قبلاً عالی بود، و این موضوع تقریباً به همان اندازه که با رای دهندگان امی انجام شد، در این کشور طنین انداز شد.

7. هیل استریت بلوز - 26

در هفت فصلش، بلوز هیل استریت نگاه خود را تا حد زیادی به پلیس های داخل محوطه هیل ساید متمرکز کرد. این نمایشی درباره مردان و زنانی است که جامعه را ایمن نگه می‌دارند، اما از این جهت قابل توجه است که بیشتر بر زندگی شخصیت‌هایش در داخل محوطه تمرکز می‌کند تا مواردی که در خیابان‌های بیرون اتفاق می‌افتد. این بدان معنا نیست که قانون بخش مهمی از نمایش نبود. در عوض، توانست نمایشی باشد درباره معنای پلیس بودن برای افرادی که لباس می پوشند.

بهترین شخصیت‌های تلویزیونی امروزی زندگی‌های درونی غنی و سه‌بعدی دارند و ما برنامه‌هایی از این دست داریم بلوز هیل استریت برای تشکر از آن تعداد قابل توجهی جوایز امی را به دست آورد، به لطف روش هایی که رسانه را به جلو برد. این یک نمایش پیچیده است که در دنیایی پیچیده اتفاق می‌افتد، نمایشی که درباره افراد بسیار خوبی است که تمام تلاش خود را می‌کنند تا کار درست را انجام دهند و از قانون حمایت کنند. گاهی اوقات، امی دقیقاً آن را به درستی دریافت می کند.

6. به سلامتی - 28

به سلامتی در حال حاضر یک کلاسیک در نظر گرفته شده است. این نمایشی است که بیش از یک دهه وارد خانه های آمریکا شد و هر قسمت آن عاشقانه و ساده بود. یک بار صمیمی پر از مشتریان و مشتریان عجیب و غریب وجود داشت - و همین موضوع بود. خندیدند، گریستند، عشق ورزیدند و باختند. آنچه ممکن است در مورد آن مهم باشد به سلامتی با این حال، بود حس اجتماع آن . افراد حاضر در برنامه با هم ارتباطی نداشتند، اما آنها دور هم جمع شده بودند تا زمان خود را به اشتراک بگذارند، و سریال باعث شد باور کنیم که این موضوع به همان اندازه معنادار است.

تقریباً به همان شکلی که نوار مکانی امن برای شخصیت‌های خود ایجاد کرد، نمایش نیز همین کار را برای مخاطبان خود انجام داد. به سلامتی جایی بود که بینندگان با هر زمینه‌ای می‌توانستند بروند تا روز خود را فراموش کنند و از مزخرفات سریالی که ساده، راحت و همیشه عالی بود لذت ببرند. پر از شخصیت‌های کاملاً خنده‌دار و کاملاً انسانی، از انسانیت آنها استفاده کرد تا موقعیت‌های نمایش کاملاً قابل ربط باشد. به سلامتی قطعه ای از راحتی زیبا است

5. نمایش مری تایلر مور - 29

یک کلاسیک از دوره های قبل، نمایش مری تایلر مور تقریباً از هر نمایش دیگری در زمان خود بهتر برگزار می شود. این کمدی که همیشه هوشمندانه بود، توانست بدون به خطر انداختن ویژگی‌های آن، یک اثر عالی در تمام دوران باشد. از بسیاری جهات، مری تایلر مور در به تصویر کشیدن زنی که به همان اندازه که به زندگی شخصی اش علاقه مند بود، از زمان خود جلوتر بود. مری بداخلاق بود، و او را به دردسرهای زیادی انداخت، اما در نهایت او را برای اطرافیانش محبوب کرد.

دیگه چی، نمایش مری تایلر مور همچنین به طور مداوم سرگرم کننده بود. این یک نمایش احساساتی درباره خانواده‌ای بود که با هم کار می‌کردند، و این نمایشی بود که به ایجاد الگوی هم برای کمدی‌های محل کار و هم برای کمدی‌هایی که یک زن در مرکز بودند کمک کرد. مری تایلر مور در طول 7 سال فعالیت خود برنده جوایز امی سراسری شد و این نمونه کاملی از نوع سریالی است که امی به اعتبار بخشیدن به آن کمک کرد. این یک کمدی با میراث است و جایزه امی به ایجاد آن کمک کرد.

4. سیمپسونها - 32

سیمپسونها یک موسسه است. در طول اجرای باورنکردنی 27 فصل خود، این سریال همه چیز را در زیر نور خورشید هجو کرده است. این به طور منظم وارد خانه ما شده است، و به ندرت چیزی کمتر از یک لذت خالص برای تماشای آن بوده است. هومر نمادی از احمق است، سخنی احمقانه از پدری که بیش از یک نسل الهام بخش پدران تلویزیون بوده است. سیمپسونها بهترین نوع فرار متحرک است. با اجازه دادن به ما برای خندیدن به چیزهایی که در دنیای آنها اتفاق می افتد راهی برای خروج از دنیای واقعی به ما می دهد.

این سریال در حال حاضر میراثی غیرقابل استیضاح دارد، یکی مملو از تعداد بی‌شماری از شخصیت‌های به یاد ماندنی، ستاره‌های مهمان و قسمت‌ها. تقریباً به‌تنهایی انیمیشن کمدی بزرگسالان را راه‌اندازی کرد که امروز هم به‌طور باورنکردنی در همه جا حاضر است. سیمپسونها همه چیز را شروع کرد و اکنون به اندازه کافی طول کشیده است تا شاهد رشد بذرهایی باشیم که کاشته است. همچنین برای کارش پاداش قابل توجهی دریافت کرده است، که درست همان طور که باید باشد.

3. فریزر - 37

تا همین اواخر، فریزر رکورد بیشترین جایزه امی برنده شده توسط یک سریال فیلمنامه را در اختیار داشت. این فیلم در دهه 90 بر دسته های کمدی تسلط داشت و پنج بار متوالی برنده سریال های کمدی برجسته شد. اسپین آفی از موارد فوق به سلامتی، فریزر در حالی که از یک درمانگر بوستون به یک مجری رادیویی سیاتل تبدیل می شود، شخصیت اصلی خود را دنبال می کند. از آنجا، نمایش جذاب و متعارف بود، ترکیبی عالی از ویژگی هایی که تمام کمدی های بزرگ آن دوره را مشخص می کرد.

هیچ وقت خیلی خوب یا سالم نبود. در واقع، بخشی از آنچه ساخته شده است فریزر به قدری لذت بخش بود که به وضوح از شخصیت های آن به تصویر کشیده می شد. ناامیدی آنها و همچنین مبارزات آنها واقعی بود. فریزر یکی از عزیزان امی بود زیرا هرگز کمتر از این سرگرم کننده نبود و می توانست خیلی بیشتر از این باشد. ممکن است غمگین یا تاریک یا خنده دار باشد، گاهی اوقات در طول یک قسمت. ممکن است برنده شده باشد چند جایزه امی بیش از حد در ذهن برخی وجود دارد، اما اکثر این دستاوردها کاملاً تضمین شده بود.

2. Game of Thrones - 38

یک عظیم تعداد افرادی که تماشا می کنند بازی تاج و تخت ، و دلیلی برای آن وجود دارد این یکی از بهترین کارهای تلویزیونی است، و یکی از آخرین نمایش های باقی مانده است که می توان آن را کالبدشکافی کرد و در کولر آبی بحث کرد. همه آن را تماشا می کنند، و این بخشی از چیزی است که آن را بسیار جذاب می کند. می‌توانید تمام جزئیات آن را مورد بحث قرار دهید، با اعتماد به اینکه اطرافیانتان عموماً می‌دانند درباره چه چیزی صحبت می‌کنید. البته محبوبیت آن برای رای دهندگان امی از بین نمی رود، زیرا تعداد باورنکردنی مجسمه های طلایی آن جمع شده است. فقط در 6 فصل .

این یک نمایش اجماع آسان است، از نوعی که بحث کردن با آن سخت است، و بنابراین اغلب نظر رای دهندگانی را که ممکن است ندانند در عصری پر از انتخاب های باکیفیت چه چیزی را انتخاب کنند، جلب می شود. بازی تاج و تخت جوایز فنی دارد که باید به خاطر قرار گرفتن فوق العاده بالایش در این لیست تشکر کند. این بدان معنا نیست که نمایش هیچ جایزه‌ای را در طول رویداد اصلی دریافت نکرده است، اما آنها عملاً امی هنرهای خلاقانه را به خود اختصاص می‌دهند و برنده‌های هر چیزی از VFX گرفته تا طراحی لباس را به خانه می‌برند، همانطور که باید. بازی تاج و تخت احتمالاً تماشاگرترین سریال تاریخ تلویزیون است و 12 برد شگفت‌انگیز آن در نمایش جوایز امسال به برنده‌ترین سریال تخیلی تاریخ امی تبدیل شد. در حالی که دو فصل دیگر تا پایان نمایش باقی مانده است، تصور می کنیم جادوی امی هنوز به پایان نرسیده است.

1. شنبه شب زنده - 45

احساس عصبانیت در مورد آن سخت است شنبه شب زنده 's قرار گرفتن در این لیست این برنامه از دهه 70 شروع شده است و در آن زمان به یکی از نشانه های فرهنگی قطعی تلویزیون آمریکا تبدیل شده است. با 42 فصل پخش روی آنتن، برخی ممکن است استدلال کنند شنبه شب زنده شروع به نشان دادن سن خود می کند. با این حال، این نمایش فقط 45 را دریافت کردهفتمامی امسال برای کیت مک کینون، که اجرایش فراتر از سرزنش است، حتی اگر دیگر از نمایش به طور کلی لذت نبرید.

البته بیش از چهل سال پخش آن روی آنتن، SNL بیش از حد کافی بخش های برنده را برای جلب قدردانی طرفداران فداکار خود فراهم کرده است. به روز رسانی آخر هفته برنامه اصلی طنز خبری بود که همه چیز را از آن بیرون آورد نمایش روزانه به فول فرونتال. بسیاری از بزرگترین ستاره های کمدی ما حضور داشتند SNL در برخی مواقع، و این برای کمدین هایی که به دنبال یک استراحت بزرگ هستند، تبدیل به یک مراسم گذری شده است. شنبه شب زنده تلویزیون آمریکا را تعریف می کند و به همین دلیل است که شایسته این جایگاه است.

---

فکر می‌کنید کدام یک از این نمایش‌ها بیش از حد جایزه دریافت کرده‌اند؟ در نظرات به ما اطلاع دهید.