5 بهترین (و 5 بدترین) کمدی 2010

چه فیلمی را ببینید؟
 

کمدی فیلم در طول دهه 2010 تغییرات زیادی کرد، اما نه برای بهتر شدن. در واقع، این دهه ممکن است این ژانر را از بین ببرد - حداقل در صفحه نمایش بزرگ. پس از اینکه کمدی با درجه R در اواخر دهه 2000 و اوایل دهه 2010 از دوره کوتاهی به عنوان یک ژانر بلاک باستر در سراسر دوران آپاتو لذت برد، مخاطبان علاقه خود را به کمدی های میانه رو از دست دادند. اطلاعات مرکزی و شروع به جستجوی طنز مرتبط با فیلم‌های نمایشی با بودجه کلان کرد نگهبانان کهکشان .





مطالب مرتبط: 5 بهترین (و 5 بدترین) دنباله فیلم کمدی






تعداد کمدی‌ها بیشتر از موفقیت در گیشه بوده است، و نام‌های فهرست A مانند ویل فرل و ملیسا مک کارتی دیگر حتی نمی‌توانند جمعیت را به سالن‌ها بکشانند. اما، با وجود همه پایین‌هایش، این دهه همچنان اوج‌هایی داشت. در اینجا پنج بهترین و پنج بدترین فیلم کمدی دهه 2010 آورده شده است.



بهترین: ساقدوش ها (2011)

در حالی که مهارت‌های بداهه‌سازی خیره‌کننده بازیگران (به ویژه ملیسا مک کارتی، که یک شبه ستاره این فیلم شد) را نباید بی‌اعتبار کرد، M.V.P. از ساقدوش ها فیلمنامه نامزد اسکار کریستن ویگ و آنی مومولو است. تبلیغات توسط بازیگران بسیاری از شوخی‌های فیلمنامه را در مسیر صفحه به صفحه تغییر داد، اما دو چیز باقی ماند، پیچش‌های خرابکارانه و ضربات احساسی واقعی که ویگ و مومولو به یک ساختار آشنای رامکامی آوردند.

کارگردانی متمرکز پل فیگ از انحراف بیش از حد از نقطه‌ای دور جلوگیری می‌کند، در حالی که به اندازه‌ای شل باقی می‌ماند تا به بازیگران این آزادی را بدهد که هر صحنه را در جهت‌های بسیار متفاوتی ببرند.






بدترین: جک و جیل (2011)

با استندآپ ویژه اخیرش در نتفلیکس و اجرای اصلی او در سنگهای تراش نخورده آدام سندلر اخیراً به مخاطبان یادآوری کرده است که وقتی تلاش می‌کند، می‌تواند کارهایی باورنکردنی ارائه دهد. عمق واقعی در بازی او . اما در سال 2011 جک و جیل سندلر ثابت کرد که وقتی تلاش نمی کند، کاملاً برعکس می تواند انجام دهد.



سندلر نقش دو قلو را بازی می کند: یک مرد خانواده ثروتمند سندلر و خواهر پر سر و صدا و از نظر اجتماعی ناتوانش. هیچ کس با توقعات بسیار زیاد وارد این فیلم نشد، اما امید این بود که حداقل در دسته بندی خیلی بد-این-خوب قرار بگیرد. متاسفانه، فقط بد است. رازی ها روز میدانی داشتند.






بهترین: This Is The End (2013)

بعد از نوشتن خیلی بد و آناناس اکسپرس ست روگن و ایوان گلدبرگ اولین کارگردانی خود را با کمدی آخرالزمانی انجام دادند این آخرشه . در حالی که پایان جهان در لس آنجلس در حال رخ دادن است، تصویرهای طنزآمیز روگن و همفکران همیشگی او (از جمله جونا هیل، دنی مک براید، و کریگ رابینسون) در خانه فوق مدرنیست جیمز فرانکو غوطه ور می شوند و کم کم از یکدیگر متنفر می شوند.



مانند یک فیلم ترسناک و ترسناک روشن شده و به عنوان یک کمدی سیاه و سفید نوشته و اجرا شده است، این آخرشه یکی از لذت بخش ترین و خاص ترین فیلم های دهه 2010 بود.

بدترین: Dumb And Dumber To (2014)

دو دهه پس از اولین احمق و احمقتر این فیلم جیم کری را به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های سینما در جهان تبدیل کرد، برادران فارلی او را از گمنامی بیرون کشیدند تا با شرم‌آوری کهنه‌شده را شکست دهند.

فیلمنامه برای گنگ و احمق به به نظر می رسد که در اواسط دهه 90 پس از موفقیت نسخه اصلی نوشته شده باشد و تا زمانی که برخی از تولیدکنندگان آنقدر ناامید شده اند که تولید آن را تامین کنند، گرد و غبار جمع شود. گنگ و احمق به فیلمی است که نباید ساخته می شد

بهترین: Booksmart (2019)

آوردن حسی مدرن به کمدی‌های سرگرم‌کننده اما پس‌رونده دهه 80 دبیرستان جان هیوز، اولین کارگردانی اولیویا وایلد Booksmart کمدی‌های دیگر دهه 2010 را نشان داد که تلاش می‌کردند خود را با شرایط پیشرو سازگار کنند.

مطالب مرتبط: Booksmart: 10 دلیل که خیلی بهتر از فیلم متوسط ​​دبیرستان است

این فیلم توسط شیمی روی صفحه نمایش بازیگران اصلی آن، کیتلین دوور و بینه فلدشتاین، که واقعاً به عنوان بهترین دوستان قابل باور هستند، حمل می شود.

بدترین: هلمز و واتسون (2018)

این فیلم توسط نتفلیکس رد شد. سرویس استریم که با افتخار به نمایش درآمد مسخره 6 ، روشن ، و خانم اشتباه فکرکرد که این فیلم نام بدی به آنها می داد. تیم‌های قبلی ویل فرل و جان سی ریلی، شب های تالادگا و برادر ناتنی ، در میان خنده دارترین کمدی های اخیر قرار گرفت که ساخته شده است هلمز و واتسون شرم بزرگتر

با بازی فرل در نقش شرلوک هلمز و ریلی در نقش دکتر واتسون، هلمز و واتسون به طرز وحشتناکی تلاش‌های هجوآمیز را تا حد مرگ شکست می‌دهد و سبک بازیگر رابرت داونی جونیور را تقلید می‌کند. هلمز فیلم خیلی دیر (آنقدر دیر که تجسم جدید شخصیت روی پرده - برداشت مدرن بندیکت کامبربچ - به طور گسترده شناخته شده است). برداشت کمدی از داستان های شرلوک هلمز پتانسیل بسیار زیادی دارد، اما این فیلم تنبل و بی فکر آن را هدر داد.

بهترین: What We Do In The Shadows (2014)

ژانر تمسخر آمیز تا حد مرگ انجام شده است. این معادل کمدی زیرژانر فیلم‌های یافت شده ترسناک است – می‌توان آن را در دست‌های تنبل به‌صورت شلخته انجام داد، اما با دست‌های ماهر نیز می‌توان آن را استادانه انجام داد.

ساخته شده توسط جمین کلمنت و تایکا وایتیتی با استعداد وحشیانه، آنچه ما در سایه انجام می دهیم نمونه بارز دومی است. نرخ گگ شلیک سریع آن می تواند رقیب باشد تفنگ برهنه ، در حالی که برداشت آن از داستان خون آشام واقعاً سینمایی است.

راه رفتن مرده ترس از خط زمانی مرده راه رفتن

بدترین: Zoolander 2 (2016)

رسیدن یک دهه و نیم بعد از اولین زولندر فیلم سینما، Zoolander 2 در زمان اکرانش تصادف کرد و سوخت. این فیلم نمونه بارز این است که یک دنباله کمدی چقدر می تواند وحشتناک باشد.

بازی های بن استیلر و اوون ویلسون در نقش زولندر و هانسل تقریباً به اندازه فیلم اصلی انرژی ندارند و فیلمنامه (که به دلایلی استیلر سال ها از آن راضی بود) پر از تاریخ است. -اشاره به جاستین بیبر و چوب سلفی.

بهترین: هتل بزرگ بوداپست (2014)

ساختاری شبیه به یک رمان و گرفته شده مانند مجموعه‌ای از عکس‌های متحرک، هتل بزرگ بوداپست یکی از منحصر به فردترین سبک های بصری را در بین هر فیلم دهه 2010 دارد. این برجسته ترین نمونه تغییرات ایجاد شده در سبک کارگردانی وس اندرسون پس از اولین تلاش او برای انیمیشن است.

مطالب مرتبط: رتبه بندی 10 شخصیت خنده دار وس اندرسون

رالف فاینس بهترین بازی حرفه ای خود را در نقش ام گوستاو ارائه می دهد و گروه بازیگران برجسته ای از جمله Saoirse Ronan، Tilda Swinton و Edward Norton را رهبری می کند.

بدترین: پدربزرگ کثیف (2016)

که در پدربزرگ کثیف ، زک افرون نقش وکیلی را بازی می کند (واقعاً) که پدربزرگ خود را که اخیراً بیوه شده است، با بازی رابرت دنیرو (واقعاً) به ساحل دیتونا می برد تا با دختران دانشگاهی بخوابد (واقعاً!). علاقه عاشقانه دنیرو توسط اوبری پلازا بازی می شود - تماشای آن دشوار است.

پدربزرگ کثیف بدترین کمدی دهه (و شاید همیشه) است، زیرا نه تنها به طرز دردناکی خنده دار نیست. همچنین از نظر اخلاقی ورشکسته است، و به تعصب و زن ستیزی برای گاف های ارزان، خسته و ناراحت کننده تکیه می کند.

بعد: 5 بهترین (و 5 بدترین) کمدی دهه 80