فیلم Requiem for a Dream و دنی بویل Trainspotting ساخته دارن آرونوفسکی دو فیلم تحسین شده درباره اعتیاد به مواد مخدر هستند. کار قویتر کدام است؟
سیاه آینه تمام تاریخ توست
فیلم جدید گیلاس از برادران روسو ستاره تام هالند به عنوان یک سرباز سابق که با اعتیاد به مواد مخدر مبارزه می کند. فیلم های بسیاری بر اساس این موضوع با وجود داشته است مرثیه ای برای یک رویا اغلب بعنوان یكی از قدرتمندترین مثالها جدا می شود.
درام ساخته دارن آرونوفسکی جارد لتو و الن بورستین در فیلمی بازی می کنند که چندین داستان اعتیاد را نشان می دهد. گرچه مطمئناً تأثیر خود را بر روی مخاطبان می گذارد ، بعضی ها فیلم تحسین شده دنی بویل را ترجیح می دهند لکه قطار . هر دو فیلم اعتیاد به هروئین را با رویکردهای کاملاً متفاوت بررسی می کنند. هر فیلم عالی است ، اما داستان قدرتمندتر اعتیاد کدام است؟
10Requiem For A Dream: کارگردانی
بحثی وجود ندارد که آرونوفسکی و بویل هم کارگردانان بسیار ماهری هستند. آنها هرکدام با سبک بصری خاصی به فیلم های خود نزدیک می شوند که در آن زمان کاملاً ابتکاری به نظر می رسید و از زمان انتشار این فیلم ها هر دو بار بارها کپی شده اند.
با این حال، مرثیه ای برای یک رویا نمایشی واقعی از کارگردان منحصر به فرد آرونوفسکی است. او استعداد فیلمبرداری در سکانس ها را دارد به گونه ای که به مخاطب کمک می کند تا در فضای شخصیت ها قرار بگیرد و دنیا را همانگونه که احساس می کند تا حد کمی احساس کند.
9Trainspotting: شخصیت ها
در هر دو فیلم ، شخصیت ها در میان اعتیاد خود معرفی می شوند. که در مرثیه ای برای یک رویا ، جدا از شخصیت سارا ، احساس می شود که مخاطب آنها را به عنوان افرادی فراتر از وضعیت خود نمی شناسد.
لکه قطار از طرف دیگر ، باعث می شود مخاطب این شخصیت ها را دوست داشته باشد و حتی وقتی کارهای مشکوک انجام می دهند می خواهد با آنها وقت بگذارد. این وابستگی به شخصیت ها باعث می شود سرمایه گذاری در مبارزه آنها بسیار آسان شود.
8Requiem For A Dream: The Horror
هر دوی این فیلم ها اعتیاد به مواد مخدر را مانند یک بیماری بدبخت به نظر می رساند که همه گیر است و زندگی ها را نابود می کند. هیچ چیز پر زرق و برق در مورد به تصویر کشیدن آن در هر دو فیلم وجود ندارد ، اما مرثیه ای برای یک رویا واقعاً وحشت آن را برجسته می کند.
از بسیاری جهات ، مرثیه ای برای یک رویا در واقع می تواند یک فیلم ترسناک تلقی شود. همانطور که شخصیت ها بیشتر در اعتیاد فرو می روند و ناامیدتر می شوند ، فیلم کاملاً وحشتناک و عمیقاً ناراحت کننده است. این یک تصویر نگران کننده از مصرف مواد مخدر است.
7Trainspotting: شوخ طبعی
گرچه به نظر نمی رسد طنز در فیلمی درباره اعتیاد جایگاهی داشته باشد ، بویل می تواند به اندازه کافی تعادل را حفظ کند تا اطمینان حاصل کند که جنبه های نامرتب فیلم را از بین نمی برد.
با این حال ، این شوخ طبعی باعث می شود فیلم احساس داستانی گردتر از آن داشته باشد مرثیه ای برای یک رویا . فیلم آرونوفسکی آنقدر تاریک و چنان ناخوشایند است که ارتباط با آن تقریباً سخت است. شوخ طبعی در لکه قطار کمک می کند مخاطب بیشتر به فیلم بکشد ، که باعث تأثیرگذاری بیشتر آن لحظات تاریک می شود.
6Requiem For A Dream: The Darkness
کمبود شوخ طبعی تقصیر این فیلم نیست چون مطمئناً از طرف آرونوفسکی عمدی بوده است. این فیلم در دنیایی از تاریکی و ناامیدی وجود دارد که هدف آن انعکاس دنیای یک معتاد به دنبال رفع مشکل بعدی است.
طبع کمرنگ فیلم ممکن است دسترسی به آن را کمتر کند ، اما سخت است که تصور کنیم اگر فیلم به راحتی از پس تماشاگران برود ، آنقدر قدرتمند بود.
5Trainspotting: امید
در پایان مرثیه ای برای یک رویا ، مخاطب با احساس شکست و ناامیدی از فیلم دور می شود. باز هم ، به نظر می رسد این چیزی است که آرونوفسکی در نظر داشته است و بسیار موثر است. با این حال ، بارقه امید به لکه قطار ارزش خود را نیز دارد.
با توجه به دلبستگی مخاطب به شخصیت ها ، آنها می خواهند ببینند که اعتیادشان را شکست می دهند. بویل از اشتباه دادن یک پایان خوشحال کننده در هالیوود اجتناب می کند اما اجازه می دهد نشانه ای از امید وجود داشته باشد. پیام آن را از فیلم نمی دزد اما پیشنهاد می کند هنوز امید وجود دارد.
4مجوز برای یک رویا: واقع گرایی
هر دوی این فیلم ها را می توان نمایشگرانه و واقع گرایانه اعتیاد به مواد مخدر نامید ، اما مرثیه ای برای یک رویا احساس می کند که در چنین وضعیتی کمی بیشتر مبتنی است. در حالی که لکه قطار داستانی را روایت می کند ، به نظر می رسد آرونوفسکی علاقه بیشتری به فقط جزئیات سقوط این شخصیت ها دارد.
شرایط و خنده دار بودن در کنار لکه قطار ممکن است واقع گرایی را برای بینندگان بشکند ، اما مرثیه ای برای یک رویا از ابتدا تا انتها احساس واقعی را حفظ می کند
3Trainspotting: تفاهم
مرثیه ای برای یک رویا به عنوان یک عامل بازدارنده بسیار م everثر در استفاده از مواد مخدر سخت ، زیرا زندگی این افراد را فجیع جلوه می دهد. حتی لحظات سرخوشی که در حین بالا بودن تجربه می کنند ، برای کسانی که تماشا می کنند زشت به نظر می رسد.
لکه قطار مطمئناً به هیچ وجه استفاده از داروها را ستایش نمی کند ، اما باعث می شود مخاطب درک کند که چگونه این افراد به آنها روی آورده اند. که در مرثیه ای برای یک رویا ، شخصیت ها فقط به عنوان معتاد وجود دارند. اما مونولوگ های روایت توسط شخصیت یوان مک گرگور در لکه قطار بینش جذابی از اغواگری این زندگی می دهد.
دوRequiem For A Dream: داستان های مختلف
در حالی که ماهیت مخرب هروئین ، به ویژه ، در مرکز هر دو فیلم است ، مرثیه ای برای یک رویا کار جالبی انجام می دهد تا درک وسیع تری از مفهوم اعتیاد را کشف کند.
لکه قطار در کشف زندگی مصرف کنندگان هروئین و انگیزه های آنها بسیار عالی است ، اما مرثیه ای برای یک رویا همچنین با شخصیت سارا گلدفرب (الن بورستین) به اعتیادی به همان اندازه ویرانگر نگاه می کند. اشتیاق او به جوان و لاغر شدن دوباره به عنوان راهی برای رسیدن به خوشبختی به اندازه سقوط پسر معتادش به هروئین در فیلم غم انگیز و دشوار است. اعتیاد او به آمفتامین یکی از مواردی است که اغلب در فیلم ها دیده نمی شود.
1Trainspotting: قابل بازنگری است
مرثیه ای برای یک رویا به عنوان یکی از ناخوشایندترین تجربه های سینمایی که مخاطب ممکن است تحمل کند شهرت دارد. گرچه این باعث می شود اولین ساعت تماشایی باشد ، اما بازدید از فیلم بسیار دشوار است.
لکه قطار همچنین با برخی از لحظات واقعا آزار دهنده پر شده است ، که لرزش برخی از آنها دشوار است. اما انرژی ، شخصیت ها و لحن فیلم باعث می شود که دوباره ارزش دیدن داشته باشد. در حالی که آرونوفسکی مطمئناً برای فیلمش در نظر گرفته شده است ، اما بازگشت به فیلم ، کنارگذاشتن است لکه قطار به مخاطبان اجازه می دهد تا بیشتر از آن قدردانی کنند.