رمان کلاسیک ترسناک گاستون لرو شبح اپرا از همان روزهای اول فیلم بخشی جدایی ناپذیر از تاریخ سینما بوده است. داستان کیفیتی جاودانه دارد که باعث شده فیلمسازان بارها و بارها به داستان بازگردند.
مطالب مرتبط: 5 نسخه دقیق فرانکشتاین (و 5 نسخه کمتر)
با اقتباس‌های متعددی که از کتاب موجود است، اقتباس‌های ساده‌تری وجود دارد و برخی از آنها صرفاً از کتاب به عنوان چارچوب استفاده می‌کنند. از روزهای صامت فیلم تا دوران مدرن، شبح اپرا همچنان ثابت می کند که یکی از محبوب ترین و همه کاره ترین داستان های تمام دوران است.
The Phantom Of The Megaplex (2000)
همه اقتباس‌های رمان کلاسیک دقیقاً از طرح پیروی نمی‌کنند فانتوم مگاپلکس یک چرخش منحصر به فرد در داستان بود. یک پسر نوجوان هنگام کار در یک سالن سینما در شب اکران فیلم خاص خود را در میانه یک سری اتفاقات عجیب می بیند.
فانتوم مگاپلکس یکی از بهترین فیلم های اصلی کانال دیزنی بود و ثابت کرد که چرخشی هوشمندانه در داستان قدیمی است. با حضور مهمان افسانه‌های پرده سینما مانند میکی رونی، جواهر اوایل سال 2000 به همان اندازه شبح‌آور و شبح‌آور است. سازندگان با انتقال داستان از یک سالن اپرا به یک سالن سینما راه جالبی برای مدرن کردن داستان برای مخاطبان جوان‌تر پیدا کردند.
شبح اپرا (1998)
داریو آرجنتو، کارگردان افسانه‌ای ترسناک Giallo، به داستان کلاسیک Leroux ضربه زد و آن را با سبک خاص خود اقتباس کرد. برخلاف داستان اصلی، فانتوم آرجنتو یک نابغه موسیقی زخمی نیست و در عوض مردی عجیب است که در زیر اپرا زندگی می کند که توسط گروهی از موش ها بزرگ شده است. در حالی که داستان معمولاً بر وسواس فانتوم نسبت به خواننده کریستین متمرکز است، آرجنتو در عوض فانتوم را در یک مأموریت انتقام‌جویی قرار می‌دهد تا انتقام موش‌های گران‌بهایش را بگیرد.
مطالب مرتبط: 10 فیلم ترسناک داریو آرجنتو، رتبه بندی شده توسط Rotten Tomatoes
نمایش هایی شبیه به 100 در نتفلیکس
این فیلم غم‌انگیز را تشدید می‌کند و همچنین مملو از آثار برجسته دوربین است که فیلم‌های آرجنتو را متمایز می‌کند. با تعداد زیادی اقتباس تا آن مرحله، تغییری برای خود شخصیت فانتوم مورد نیاز بود و نسخه آرجنتو مطمئناً به دلیل عامل ترسناک و وحشتناکش متمایز است.
شبح اپرا (1989)
دهه 1980 یک رنسانس برای شبح اپرا و موزیکال رمانتیک اندرو لوید وبر داستان را دوباره روی نقشه قرار داد. با این حال، اقتباس 1989 برنامه های دیگری برای داستان داشت و آن را به ریشه های ترسناک خود بازگرداند. داستان یک دانشجوی موسیقی مدرن را دنبال می‌کند که زندگی گذشته یک خواننده اپرا را که توسط فانتوم اسرارآمیز تسخیر شده است، مرور می‌کند.
این اقتباس با بازی اسطوره ترسناک رابرت انگلوند در نقشی که فردی کروگر نیست، عناصری از ژانر اسلشر را به داستان قدیمی اضافه کرد. گریم در فیلم درجه یک است و بسیاری از جلوه‌های تلخ به فیلم کمک می‌کنند تا در میان اقتباس‌های فراموش‌شدنی‌تر برجسته شود. متأسفانه، تمرکز بر وحشت خالص بسیاری از طرفدارانی را که به دنبال چیزی شبیه به موزیکال بودند، از بین برد.
آهنگ در نیمه شب (1935)
در حالی که بسیاری از اقتباس از فانتوم از ایالات متحده و بریتانیای کبیر بیرون آمدند، فیلمسازان در چین نسخه خود را از داستان تولید کردند. آهنگ در نیمه شب داستان یک نابغه موسیقی بد شکل را دنبال می کند که به دنبال انتقام از کسانی است که به او ظلم کرده اند.
اگرچه فیلم تا حد زیادی از کتاب انحراف دارد، چارچوب هنوز برای طرفداران داستان قابل تشخیص است. چیزی که فیلم را سرگرم‌کننده‌تر می‌کند، تفسیر داستان از دریچه‌ای فرهنگی دیگر است که آن را دوباره به متن می‌بخشد. با پشت سر گذاشتن سالن اپرای پاریس، افزودن فرهنگ چینی چین و چروک دیگری را اضافه می کند که قبلا وجود نداشت.
نظرسنجی دوستان در مقابل نحوه آشنایی من با مادر شما
شبح اپرا (1943)
یونیورسال استودیو موفقیت بزرگی با شبح اپرا زمانی که آنها داستان را در دهه 1920 اقتباس کردند. در دهه 1940، استودیو یک بار دیگر به چاه بازگشت تا داستان را دوباره اقتباس کند و فانتوم را به فهرست هیولاهای جهانی خود اضافه کند. این فیلم آهنگسازی را روایت می‌کند که زخمی از اسید می‌زند، که مخفیانه به دنیای موسیقی بازمی‌گردد تا حرفه خواننده‌ای جوان را که علاقه زیادی به آن کرده است پیش ببرد.
قرار دادن بازیگر کهنه کار کلود رینز در نقش فانتوم کمی کلاس به داستان اضافه کرد و بیشتر شبیه یک درام است تا یک داستان ترسناک سنتی. افزودن تکنیکالر به جذابیت بصری فیلم کمک کرد، اما گریم روی فانتوم از طراحی بدنام Lon Chaney برای فیلم اصلی کوتاهی کرد.
شبح اپرا (1962)
با بازگشت به فرمولی که قبلا برای آنها موفقیت آمیز بود، استودیو همر یک بار دیگر با هیولای کلاسیک استودیو یونیورسال مقابله کرد و آن را به پانتئون وحشت خود اضافه کرد. چکش فانتوم یک آهنگساز زخم خورده از اسید که یک خواننده جوان را می رباید تا بتواند اپرایی را بخواند که او امیدوار است در جهان منتشر کند.
مطالب مرتبط: دیوار پینک فلوید و 9 فیلم دیگر راک اپرای بزرگ، رتبه بندی شده توسط IMDb
احساس می کنم ملغمه ای از هر دو نسخه یونیورسال فیلم، فانتوم از چندین دهه پیشرفت فنی در فیلم بهره می برد. در مد معمولی چکش، فیلم سریع‌تر و زیباتر از تجسم‌های قبلی است و دارای مجموعه‌های باشکوهی است که با رنگ‌های چشم‌نواز پاشیده شده‌اند.
شبح اپرا (2004)
چند دهه پس از ثبت رکوردهای جدید در برادوی، موزیکال محبوب اندرو لوید وبر سرانجام به صفحه نمایش بزرگ ارائه شد. با تمام عظمت نمایشنامه، فیلم داستان آشنای خواننده جوان اپرا را روایت می‌کند که بین عشق خواستگاری از گذشته‌اش و چنگال افسون‌کننده فانتوم مرموز سرگردان است.
این فیلم بدون هیچ گونه کشش رمانتیک نمایشنامه، موزیکال را برای مخاطبان کاملاً جدیدی از تحسین کنندگان در دسترس قرار داد. با موفقیت اخیر دیگر فیلم های موزیکال موفق در دهه 2000، طبیعی بود که فانتوم در نهایت به صفحه نمایش بزرگ و از بسیاری جهات نمایش داده شد. بازی و فیلم هر دو داستان کتاب را به گونه ای ساده می کنند که قدرت آن را از بین نمی برند و موسیقی نیز فراموش نشدنی است.
The Phantom Of The Paradise (1974)
کارگردان افسانه ای برایان دی پالما در یکی از بهترین فیلم هایش، فیلم کلاسیک را بر عهده گرفت فانتوم داستان و مقداری راک اند رول به آن تزریق کرد. شبح بهشت یک ترانه سرای بد شکل را دنبال می کند که روح خود را می فروشد تا موسیقی او توسط خواننده ای که دوستش دارد اجرا شود. متأسفانه یک تبلیغ کننده مکر موسیقی آهنگساز را می دزدد و از آن برای افتتاح یک کلوپ شبانه به نام بهشت استفاده می کند.
با موسیقی راک هیجان انگیز و حس طنز پیچیده، شبح بهشت هر چیزی که در مورد داستان اصلی عالی بود را برداشت و موارد بیشتری را اضافه کرد. این فیلم که در مورد صنعت موسیقی تفسیر می‌کند، همزمان هم ظریف و هم آشکار است. اگرچه داستان به سبک ترسناک است، اما در عوض در جهتی کمیک تاریک مانند سایر اپرای راک پیش می رود.
شبح اپرا (1925)
اقتباس اصلی فیلم یونیورسال از شبح اپرا نمونه ای درخشان از بهترین فیلم های ترسناک اولیه بود. فیلم با روایت داستانی کلاسیک و آشنا، بدون بهره‌مندی از تکنیک‌های مدرن فیلم، می‌تواند حالتی خوش خلق و جو داشته باشد.
مجری فیلم، ستاره آن، لون چنی است که نه تنها نقش فانتوم را بازی می‌کرد، بلکه مسئول ظاهر معروفش بود. گریم فانتوم چانی با استفاده از ذره‌ای از تخصص گریمش، تقریباً یک قرن پس از اکران فیلم، هنوز یکی از ترسناک‌ترین جلوه‌ها است.
چگونه با آهنگ مادرت آشنا شدم
بعدی: 10 بهترین آهنگ در فانتوم اپرا (2004)