TLC سابقه طولانی در ارائه برخی از مشکوک ترین برنامه های واقعیت در تلویزیون - از جمله برخی از برنامه های پزشکی عجیب و غریب دارد.
به عنوان یک شبکه، TLC در طول سال ها دگردیسی کاملی را پشت سر گذاشته است. اکنون گفتن این موضوع عجیب به نظر می رسد، اما این شبکه در ابتدا به عنوان یک کانال متمرکز بر آموزش و یادگیری در نظر گرفته شد. TLC از نظر فنی مخفف The Learning Channel است.
مردی در فینال قلعه بلند
مطالب مرتبط: خانه‌دارهای واقعی شهر سالت لیک: هر زن خانه‌دار، بر اساس اطلاعات رتبه‌بندی شده
اما از اواخر دهه 1990 و تا دهه 2000، TLC دچار دگردیسی شد. جنبه های آموزشی را به نفع سریال های تلویزیونی واقعیت پشت سر گذاشت که برخی از افراد آن را در بهترین حالت به عنوان استثمارگرانه نقد کرده اند. به طور خاص، TLC در طول سال ها بیش از چند سریال به سبک پزشکی داشته است که باعث شده برخی از بینندگان کانال را برای همیشه تغییر دهند.
زندگی افسانه ای بزرگ من
اولین نمایش در سال 2015، چربی بزرگ من افسانه زندگی داستان سفر ویتنی وی ثور است. یک وضعیت پزشکی در افزایش ناگهانی وزن او نقش داشت. این سریال در حالی که ویتنی زندگی می کند دنبال می کند.
اگرچه این سریال برای همه مناسب نیست، اما تماشای آن به طور کلی مثبت است. هیچ کس پیشنهاد نمی کند که لحظات سختی وجود ندارد، اما حداقل تلاش برای انجام یک کار مثبت است. همانطور که گفته شد، بیشتر از چند لحظه ترسناک وجود دارد که باعث می شود طرفداران کانال را تغییر دهند.
داستان های ناگفته The E.R.
یکی از محبوب‌ترین نمایش‌های پزشکی TLC این بود و هنوز هم هست داستان های ناگفته از E.R. اولین بار در سال 2014 پخش شد و هنوز هم قوی است. این سریال در طول پخش خود 142 قسمت تولید کرده است.
مربوط:RHONY: 10 ظالمانه ترین نقل قول های کلی بنسیمون از 'جزیره ترسناک'
فرض اصلی این است که متخصصان پزشکی داستان هایی در مورد دیوانه کننده ترین مصائب اتاق اورژانس خود تعریف می کنند که سپس به طور چشمگیری دوباره نمایش داده می شود. در حالی که این سریال به وضوح طرفداران اختصاصی دارد، اما برای افراد ضعیف نیست.
پاهایم مرا می کشند
بار دیگر، جادوی تصمیم‌های نام‌گذاری نمایشی غیرقابل تصور TLC به چشم می‌خورد. همانطور که انتظار می رود، پاهایم مرا می کشند درباره افرادی است که مشکلات شدید پا دارند و نیاز به جراحی دارند.
تاکنون تنها یک فصل تولید شده است، اما آن فصل درست زمانی که همه‌گیری شروع شده بود به پایان رسید. این لزوماً منزجر کننده ترین سریالی نیست که تا به حال ساخته شده است، اما افرادی هستند که پاها را ذاتاً جذاب نمی دانند. آنها باید از این یکی اجتناب کنند.
زندگی 600 پوندی من
ثابت شده است که این نمایش برای برخی افراد دشوار است. زندگی 600 پوندی من افراد مختلفی را با مشکلات وزن دنبال می کند. هر قسمت یک سال از زندگی فردی با وزن 600 پوند را به تصویر می کشد که سعی می کند لاغر شود.
مطالب مرتبط: 10 برنامه تلویزیونی واقعی که اگر به حق رای زنان خانه دار واقعی وسواس دارید تماشا کنید
در حالی که کمک به مردم برای سالم‌تر شدن همیشه چیز خوبی است، برخی این سریال را به سوء استفاده از افرادی که مشکلات سلامتی واقعی دارند برای تلویزیون متهم کرده‌اند. صرف نظر از این، این سریال به وضوح محبوب است زیرا از سال 2012 روی آنتن رفته است و هنوز هم ادامه دارد.
معتاد
اگر موضوعی وجود دارد که TLC دوست دارد برای محتوا به آن تکیه کند، آن اعتیاد است. به نظر می رسد که یک فرد تقریباً به چه چیزی معتاد است، بی ربط است، زیرا آنها سریال هایی دارند که تقریباً هر اعتیاد قابل تصوری را پوشش داده اند.
معتاد به نظر نمی رسید با طرفداران ارتباط برقرار کند. این یک فصل در TLC در سال 2011 با فصل دوم در یک شبکه متفاوت پخش شد. این لزوماً ناخوشایند نبود، اما این سریال در برخی مواقع احساس بهره‌کشی می‌کرد، که ممکن است برای جلوگیری از هماهنگی مردم کافی باشد.
داروی بزرگ
قبل از زندگی 600 پوندی من اولین بار در سال 2012، داروی بزرگ این مجموعه از سال 2007 تا 2009 اجرا شد. این مجموعه عمدتاً بر روی تأثیرات فیزیکی، ذهنی و عاطفی جراحی چاقی بر روی بیماران با مشکلات جدی وزن تمرکز داشت.
مطالب مرتبط: Queer Eye: 10 واقعیت پشت صحنه که طرفداران باید بدانند
این سریال مانند سایر نمایش های مرتبط با وزن TLC با طرفداران جذاب نشد. در حالی که به سختی می توان دلیل آن را مشخص کرد، زیرا مسائل به آن ظرافت رسیدگی نمی شد و به روش های اشتباه کمی گرافیکی تر بود.
اعتیاد عجیب من
از 2010 تا 2015، اعتیاد عجیب من تا حدی آنچه را که عنوان سریال وعده داده بود، انجام داد. در حالی که همه آنها چیزی که از نظر پزشکی به عنوان اعتیاد طبقه‌بندی می‌شود نداشتند، افرادی که در سریال‌های مستند حضور داشتند شرایط مختلفی داشتند که منجر به رفتارهای عجیب و غریب می‌شد.
یکی از قسمت‌های اولیه، فردی را نشان می‌داد که با خشک‌کن روشن می‌خوابید و شخص دیگری که هر روز یک رول دستمال توالت می‌خورد. این برای آزمودنی‌ها آموزنده یا مفید نبود، و با آنها مانند نمایش‌های فرعی رفتار می‌کردند که باید به آنها نگاه کرد. این سریال همچنین به جعل برخی تصویرها متهم شد.
دکتر پیمپل پوپر
اگر هیچ چیز دیگری نباشد، باید به TLC اعتباری داد که با نام سری‌هایشان به طرز چشمگیری روی دماغ است. این یکی از دکتر ساندرا لی، متخصص پوست، با نام مستعار دکتر Pimple Popper را دنبال می کند، زیرا او با افرادی با مشکلات پوست و صورت بسیار غیرمعمول سر و کار دارد.
مطالب مرتبط: 10 بهترین پادکست تلویزیونی واقعیت که از دست می دهید
خدای جدید جنگ کی بیرون میاد
این سریال حداقل از افرادی که در آن ظاهر می شوند سوء استفاده نمی کند. اما کمی هم منزجر کننده است که اصلاً تکان دهنده نیست. دکتر پیمپل پوپر از سال 2018 روی آنتن رفته است و طرفداران وفاداری دارد، اما همچنین چیزی نیست که همه بتوانند بدون تعجب آن را تماشا کنند.
دمدمی مزاجی
در حالی که ایده دنبال کردن افرادی که دارای انواع اختلالات خوردن یا اعتیاد هستند برای TLC عجیب به نظر نمی رسد. دمدمی مزاجی در واقع به نوعی منحصر به فرد بود. این سریال بر اساس سریال بریتانیایی به همین نام ساخته شد.
با در نظر گرفتن این موضوع که در پس این اعتیادها مسائل بهداشت روانی وجود دارد، تصور برخی از خوردن 40 گالن سس تارتار در سال دشوار است. این سریال پس از دو فصل لغو شد زیرا طرفداران به طور قابل‌توجهی نمی‌خواستند این سریال بیشتر شود.
بعدی: خانه‌دارهای واقعی دالاس: 10 داستان دراماتیک، رتبه‌بندی شده