بازسازی‌های لایو اکشن دیزنی را نمی‌توان همه به‌عنوان موفقیت‌های بی‌نظیر توصیف کرد، اما شاید شگفتی این بوده است. علاءالدین که همراه می شود و آخر هفته افتتاحیه واقعا شگفت انگیزی دارد. این یکی از مواردی است که منتقدان به سختی می‌توانند امتیاز دادن به ستاره را توجیه کنند، زیرا تفسیر گای ریچی از موش خیابانی مورد علاقه همه بسیار پیچیده است. در مورد فیلم چیزهای زیادی برای دوست داشتن وجود دارد، اما چیزهای زیادی وجود دارد که عدالت را در انیمیشن کلاسیک دیزنی در سال 1992 انجام نمی دهد. بنابراین با در نظر گرفتن این موضوع، در اینجا پنج چیز وجود دارد که ما فکر می کنیم اکشن زنده است علاءالدین بهتر انجام می دهد و پنج کار را بدتر انجام می دهد.
هشدار - دسته ای از اسپویلرهای اندازه غار شگفتی ها در راه است.
مرتبط: علاءالدین یک موفقیت بزرگتر از انتظار در باکس آفیس است
بدتر: غار عجایب
به لطف VFX، اکنون می‌توان مخاطبان را با دقت شگفت‌آوری به دنیاهای دیگر منتقل کرد. بنابراین، وارد شدن به علاءالدین ، ممکن است فکر کنید که غار شگفتی‌ها به این بزرگی مجلل و مایه شرمساری ثروت خواهد بود - چیزی که جلوه‌های بصری انبوه طلا و جواهرات در نسخه متحرک را کم می‌کند.
اما متاسفانه اینطور نیست. تماشاگران نمی توانند فراموش کنند که این صحنه در یک غار اتفاق می افتد زیرا سکانس ها تاریک و بی الهام هستند. درک اینکه چرا ابو یا علاءالدین حتی وسوسه می‌شوند که هر چیزی را بدزدند، سخت است، با توجه به اینکه لامپ بسیار چشمگیر در کل صحنه است - و این فقط به این دلیل است که کمی نور به آن می‌تابد.
بهتر: موسیقی و موسیقی
با گوش دادن دوباره به آهنگ‌های این فیلم انیمیشن، این صداپیشه‌ها هستند که آنها را به آهنگ‌های نمادین دیزنی تبدیل می‌کنند. خود موسیقی کاملاً مسطح است. چیزی که در بازسازی لایو اکشن کاملاً صادق نیست. موسیقی آلن منکن به چیزی دست می‌یابد که حتی موزیکال برادوی هم نتوانسته بود، یک سفر موسیقایی ایجاد می‌کند که فوق‌العاده استادانه است و آنقدر خوب تنظیم شده است که تأثیر بسیار زیادی دارد. او ملودی‌های شناخته‌شده‌ترین مضامین فیلم را به روش‌های واقعاً جالبی بازبینی می‌کند و تکرار می‌کند - مانند جن دوستی مثل من موتیفی که در حین اجرای جادو و ویل اسمیت چندین بار مورد بازبینی قرار می گیرد.
مطالب مرتبط: آلن منکن مصاحبه: علاءالدین
بدتر: سلطان
یکی از شخصیت هایی که به او بدی کرده، سلطان آگرابه است. در حالی که ممکن است نداشته باشد که کارهای زیادی که در فیلم انیمیشن انجام می دهد، او حداقل نقش کمیک فوق العاده ای را ایفا می کند و در صورت نیاز در مقابل جعفر می ایستد. اما در بازسازی او کمی ملایم است. او حتی کمتر کاری انجام می دهد و حتی هیچ کمدی درباره او ندارد. او قرار است رهبر کشور کوچکی باشد، اما دخترش نظر بسیار قوی تری نسبت به او دارد. بنابراین، وقتی جعفر بعد از گرفتن دست روی لامپ شروع به پرتاب وزنه می کند، صادقانه بگویم، شما شروع به تعجب کرده اید که چرا این اتفاق زودتر رخ نداده است.
بهتر: رابطه علاءالدین/جن
در سال 1992 علاءالدین ، رابطه بین شخصیت عنوان و جن چیزی شبیه به یک محافظ/محافظت شده است. از سوی دیگر، اختراع مجدد گای ریچی، پیوند واقعی و دوستی بین آنها را نشان می دهد. شما احساس نمی کنید کاری که جن انجام می دهد از طریق احساس وظیفه است، بلکه به این دلیل است که او به علاءالدین محبت واقعی دارد.
و برعکس هم همینطور. رابطه کاراکترها بسیار کمتر از آنچه قبلا بود، معامله ای است. این باعث می‌شود کاری که علاالدین در پایان انجام می‌دهد، آزاد کردن جن بسیار تاثیرگذارتر باشد، زیرا می‌توان گفت که توسعه شخصیت او کامل شده است، و او می‌خواهد کاری کاملاً فداکارانه برای دوستش انجام دهد.
بدتر: سایدکیکس
فیلم‌های انیمیشن دیزنی اغلب به طرز درخشانی طرفداران خود را انجام می‌دهند علاءالدین ممکن است با بهترین آنها بالا باشد. از Abu and the Magic Carpet گرفته تا Rajah و Iago، لحظات بسیار درخشانی در انیمیشن وجود دارد که این شخصیت ها در آن می درخشند. اما، بسیار شبیه امسال دامبو در جایی که تیم برتون شخصیت تیموتی کیو ماوس را کنار گذاشت، دستیاران گای ریچی نه زمان نمایش را دریافت کردند و نه کار خوبی برای انجام دادن دارند—شاید به استثنای فرشی که با وجود اینکه شخصیتی لغزشی به او داده بود... خوب ، یه فرش. ابو در تمام جیب‌هایش دیده می‌شود، اما علاءالدین او را به‌عنوان «فقط یک میمون» در بیش از یک بار رد کرده است. و راجه ببر اساساً جز غرغر کردن هر چند وقت یکبار کاری برای انجام دادن ندارد. چه طولانی و چه کوتاه این است که این فیلم به عوامل جانبی بیشتری نیاز دارد.
بهتر: فرش سواری جادویی
بازسازی لایو اکشن دارای این سکانس نمادین است. و نه فقط به این دلیل که علاءالدین و یاسمین متحرک باید برای پرواز در سراسر جهان مانند اولین سفر خود به سرعت های کاملا غیر واقعی بر روی فرش جادویی خود برسند. یک دنیای کاملا جدید . این سکانس شاید اوج فیلم جدید باشد، زیرا جلوه های بصری و موسیقی همگی در کنار هم قرار می گیرند تا چیزی واقعا به یاد ماندنی را خلق کنند. و این بدون اشاره به شیمی بین شخصیت ها است. این نقطه ای است که واقعاً می توانید ارتباط علاءالدین و یاسمین را ببینید. هر انتقادی که از بازسازی دریافت کرده است تقریباً باید ارزش آن را داشته باشد تا این لحظه را دریافت کنید.
مرتبط: علاءالدین: هر ایستر اگ و مرجع مخفی دیزنی
بدتر: Genie’s Songs
ویل اسمیت یک نماد تلویزیون و فیلم است - دو راه در مورد آن وجود ندارد. اما تکرار نقشی که به شکلی نمادین توسط شخص دیگری بازی شده است، همیشه دشوار خواهد بود. اسمیت باید مراقب باشد که مسیر خود را طی کند و از رابین ویلیامز تقلید نکند، اما او کاملاً به آن دست نیافته است. همانطور که او اجرا می کند دوستی مثل من و شاهزاده علی ، لحظات زیادی وجود دارد که می توان استدلال کرد که به عنوان نشانه ای از عملکرد ویلیامز در نقش جن آبی بزرگ است، اما در عوض به عنوان جعل هویت های ارزان قیمت دیده می شود. هر چند وقت یکبار، ویل اسمیت که ما آن را می شناسیم و دوستش داریم می درخشد و او بخش هایی از آهنگ ها را برای خودش می سازد. اما باید به او مجوز خیلی بیشتری داده می شد تا کار خودش را انجام دهد. اگر فردی به اندازه ویل اسمیت مغناطیسی دارید، چرا به جای اینکه او را وادار به کپی کردن آنچه قبلاً آمده است، از او تا حد امکان استفاده نکنید؟
بهتر: شرور جعفر
از آنجایی که آنها فیلم‌های خانوادگی هستند، بسیاری از شخصیت‌های شرور انیمیشن دیزنی بیشتر از اینکه بدشان باشد، خنده‌دارتر هستند. اما جعفر مروان کنزاری در فیلم جدید کاملا برعکس است. از همان ابتدا، به نظر می رسد که او یک آدم بد معمولی است که می خواهد به دلایل خودپسندی مسئول باشد، اما شما به سرعت متوجه می شوید که او بسیار خطرناک تر از این حرف هاست. گفتگوهای جعفر با سلطان در اینجا در مورد جنگ و حمله به شهرها و ملل دیگر است، در حالی که شخصیت شرور انیمیشن فقط در مورد قدرت دادن به خود صحبت می کند بدون اینکه هیچ درک واقعی از این که اگر آن را بدست آورد با آن چه خواهد کرد. در اخبار بازیگری و بازاریابی اولیه، این سوال وجود داشت که آیا این جعفر درست به نظر می‌رسد، اما آفرین به کنزاری که در صفحه نمایش، یک شخصیت شرور واقعاً نامناسب را به ما می‌دهد.
بدتر: جن جعفر
پایان بزرگ و بصری کاملاً چیزی در انیمیشن کلاسیک دیزنی است، اما در فیلم گای ریچی، کاملاً مشخص نیست. هشدار اسپویلر، اما وقتی جعفر به یک جن قدرتمند تبدیل می‌شود، جلوه‌های بصری کمی کم است و تأثیر آن کاملاً وجود ندارد. تماشای نسخه متحرک حتی در حال حاضر، دیدن جعفر به‌عنوان یک جن بزرگ قرمز و تقریباً شیطان‌مانند، منظره وحشتناکی است، در حالی که بازسازی شخصیتی را که از آن متنفر بودیم، به لطف برخی از شخصیت‌های نه چندان درخشان، به چیزی بسیار کمتر ترسناک تبدیل می‌کند. کار VFX
بهتر: پرنسس یاسمین
پرنسس یاسمین شخصیت بسیار مهم تری در اقتباس گای ریچی است و صراحتاً الگوی بسیار بهتری برای هر دختر جوانی است که تماشا می کند. در فیلم انیمیشن، او نسبتاً دو بعدی است. از خواستگاری امتناع می کند اما در واقع هیچ توضیحی در مورد انگیزه های او برای انجام این کار ارائه نمی دهد.
اما Jasmine 2.0 پویاترین شخصیت است علاءالدین . او معتقد است که می تواند برای مردم آگرابا تفاوت ایجاد کند، و به همین دلیل، نیازی به ازدواج با شاهزاده ای که بتواند به جای او حکومت کند، ندارد. نائومی اسکات بسیار بیشتر از حرف زدن به ارمغان می آورد، او بر اساس اصول خود عمل می کند و در مقابل جعفر به گونه ای می ایستد که در فیلم انیمیشن انجام نمی دهد. شاهزاده خانم های دیزنی نمادهایی هستند که دختران کوچک به آنها نگاه می کنند و اختراع مجدد آنها به این روش حرکتی درخشان به جلو است.
بعدی: علاءالدین 2019 یاسمین را به بهترین پرنسس دیزنی تبدیل کرد