لانچپد دیزنی نشان میدهد صداهای جوان کمرنگی در جامعه فیلمسازی به نمایش میگذارد، که با ارزشهای تولید افسانهای دیزنی و توانایی دستیابی به گستردهترین مخاطبان ممکن تقویت شده است. مجموعهای متشکل از شش فیلم کوتاه مضامین مربوط به هویت جنسی، مهاجرت و دیگر مسائلی را که بخش جداییناپذیر آمریکای قرن بیست و یکم را تشکیل میدهند، مورد توجه قرار میدهد.
فیلم اقصی الطاف فیلمساز، عید آمریکا ، یک جفت خواهر مسلمان مدرسهای را دنبال میکند، مهاجری به آمریکا که به طرق مختلف با خانه جدید خود سازگار شدهاند. با نزدیک شدن به تعطیلات عید فطر، این دو خواهر با این واقعیت مواجه می شوند که روزی را جشن می گیرند که هیچ یک از دوستان و همسالانشان حتی نام آن را نشنیده اند. این یک داستان شیرین است که فرهنگ خود را با خود حمل می کند و نگاهی خوش بینانه به نسل جوان آمریکایی است که مایل به یادگیری در مورد فرهنگ های مختلف هستند و از آنها نترسند.
مربوط: چگونه داستان پس زمینه Cruella تغییر می کند، شخصیت شرور دیزنی را به یک قهرمان تبدیل می کند
جعل در آتش چه اتفاقی برای سلاح ها می افتد
در حالی که ترویج انتشار عید آمریکا به عنوان بخشی از ابتکار لانچ پد دیزنی، اقصی الطاف با TVMaplehorst درباره فیلم کوتاه جدید خود و مضامین زندگی نامه ای آن صحبت کرد. او در مورد تجربه مهاجرت خود صحبت می کند و امیدواری خود را برای آینده ای فراگیرتر برای مهاجران در آمریکا ابراز می کند.
عید آمریکا و بقیه فیلمهای Launchpad را میتوانید هماکنون در Disney+ پخش کنید.
دیروز فیلم کوتاه شما را دیدم و دوستش داشتم. خیلی خنده دار است... خب، شاید خنده دار نباشد، شاید به طرز وحشتناکی نادان باشد. اما من در تقویم دیدم، تعطیلاتی که روز گذشته شروع شده است، دقیقا همان چیزی است که در این فیلم وجود دارد، و به آن نگاه کردم و گفتم: 'نمی دانم این چیست'. و سپس روز بعد، من این را تماشا کردم. و حالا می دانم.
چگونه افراد را در gta 5 بی صدا کنیم
این عالی است، این باعث خوشحالی من می شود. من خیلی خوشحالم که تقویم آن را داشته است!
کاملا. بنابراین من تعجب می کنم، بزرگ شدن، تجربه شما چه بود؟ آیا این یک داستان زندگینامه ای برای شماست؟ تجربه شما از آشتی دادن چه بخش هایی از فرهنگ باعث انتقال به یک کشور جدید، به یک خانه جدید می شود؟
من خیلی قدیمی به اینجا مهاجرت کردم. من 21 ساله بودم. من بچه نبودم. وقتی به اینجا مهاجرت کردم، این کار را به تنهایی انجام دادم. من خانواده ام را همراه نداشتم، جامعه ای نداشتم. و هر عید که می آمد برای من خیلی غم انگیز بود. خیلی تنها بودم نمیتوانستم به خانه برگردم تا با خانوادهام آن را جشن بگیرم، و هیچکس اطرافم حتی نمیدانست که این جشن چیست. بنابراین، به یک معنا، آن بخش از آن زندگینامهای بود. شروع کردم به فکر کردن، شاید لازم نبود در موردش صحبت کنم، چون هیچکس از آن خبر نداشت. مثلا چه کسی اهمیت می داد که من صحبت کنم؟ چرا من باید؟ به نوعی، من به عنوان Z شروع کردم. می خواستم جذب شوم. من فکر می کردم، شاید نباید در مورد آن صحبت کنم. من آن را در خانه، در فضای پنهانم جشن میگیرم، اما نیازی نیست که مثل آمینه بیرون بروم و آن را تبلیغ کنم. وقتی بزرگتر شدم، فهمیدم اگر این کار را نکنم، چه کسی این کار را خواهد کرد؟ اینطوری چیزها را عادی می کنید. اینطوری چیزی شبیه عید درست میکنید که 1.8 میلیارد مسلمان در سراسر جهان آن را جشن میگیرند. برای من، این یکی از عوامل محرکه بود که چرا می خواستم این داستان را تعریف کنم. من با بزرگتر شدن آمینا شدم. می خواستم عید را به همه بگویم.
مطمئن. من در واقع این را در مورد خودم یافته ام. مادر من هندوراسی است، و وقتی بچه بودم، فرهنگ لاتین تبار زیادی داشتم، میگفتم: «آره، هر چه باشد». اما حالا که کمی بزرگتر شده ام، بیشتر روی آن سرمایه گذاری می کنم. من می خواهم در مورد چیزهای مایا بیشتر بدانم!
دقیقا!
شاید الان همه چیز فرق کرده باشد و فکر می کنم در فیلم بسیار الهام بخش است. وقتی دبیرستان بودم، به یک مدرسه بسیار چندفرهنگی رفتم، اما متوجه شدم که بر اساس قومیت به دستههایی تقسیم شده است. بنابراین کراس اوور زیادی وجود نداشت. فکر میکنم آنچه در فیلم الهامبخش است زمانی است که آنها انجام میدهند. وقتی بچه ها حاضرند آموزش ببینند و در مورد این شخص که متفاوت است و چیزهای خاص خود را دارد که آنها نمی دانند یاد بگیرند. آنها می گویند، 'اوه، به من در مورد آن بگویید!' کمی درباره رویارویی با آن و تصمیم گیری برای تبدیل آن به یک داستان مثبت و نشاط آور، به جای ساختن Z به تنهایی، به من بگویید.
درست. احساس میکنم بخشی از این داستان این است که اگر واقعاً بیرون بروید و به مردم بگویید که هستید و چه چیزی برای شما خاص است، مردم ذاتاً شروع به مراقبت خواهند کرد. این فقط طبیعت انسان است، می دانید؟ برای من، با گفتن این داستان، بله، هر کسی می تواند در مورد عید در ویکی پدیا بخواند. اما چیزی که آن را تأثیرگذارتر میکند این است که اگر من واقعاً «اسب تروا» آن را به نوعی داستان تبدیل کنم، مخاطب را به سفری ببرم که در آن مخاطب به شخصیت اهمیت میدهد و معنای آن را برای شخصیت درک میکند. و وقتی متوجه نمی شود، با او درد می کنند. و سپس هنگامی که او در پایان با همکلاسی هایش جشن می گیرد، آنها با او جشن می گیرند. این قدرت داستان سرایی است، درست است؟ تو موعظه نمیکنی شما فقط یک داستان خوب تعریف می کنید و تماشاگران با سواری همراه می شوند.
خیلی ممنونم. فیلمش عالیه من معتقدم که تا چند سال دیگر عید به اندازه روز سنت پاتریک فراگیر خواهد شد.
امیدوارم!
چاک لور تم آهنگ دو و نیم مرد
بعدی: خانم مارول: 10 چیزی که فقط طرفداران کتاب های مصور می دانند
عید آمریکا و بقیه فیلمهای Launchpad را میتوانید هماکنون در Disney+ پخش کنید.