بررسی عزرائیل: بافت سامارا به شدت از یک وحشت مذهبی که مدیریت نادرست است حمایت می کند

• طرفداران ترس از تجربه همه جانبه Azrael با طراحی صدای خنک و فضای پرتنش لذت خواهند برد.
• ریتم تکراری و عدم پیشروی روایی مانع از پتانسیل فیلم می شود.
• بازی جذاب سامارا ویوینگ عزرائیل را بالا می برد، اما عدم توسعه شخصیت داستان را به شدت تضعیف می کند.

عزرائیل ، جدیدترین فیلم ترسناک با بازی ملکه جیغ سامارا ویوینگ، از ذهن کارگردان E.L. کاتز و سایمون بارت فیلمنامه نویس. فیلم یک فرض نسبتاً ساده را دنبال می کند: یک زن جوان توسط یک فرقه ترسناک و موجودات شیطانی در دنیایی پس از ربوده شدن شکار می شود. نقشه شوم آنها برای او نامشخص است، اما یک چیز مطمئن است - او به هر قیمتی زنده خواهد ماند.

این فرضیه ای است که بسیاری از طرفداران ترسناک آن را تشخیص می دهند، زیرا اساس بسیاری از فیلم های ترسناک کلاسیک است. Rapture و پیامدهای آن مدتی است که زمین بازی برای خلاقان علمی تخیلی و ترسناک بوده است، و با افزایش محبوبیت ترسناک بدون دیالوگ، عزرائیل به عنوان فرزند این مبحث متقاطع به ما می آید.

سال‌ها پس از آخرالزمان، فرقه‌ای متعصب از متعصبان لال، زن جوانی به نام عزرائیل را که از زندان خود فرار کرده است، شکار می‌کنند. عزرائیل که توسط رهبران بی رحم خود بازپس گرفته می شود، قرار است برای آرام کردن یک شر باستانی که در اعماق بیابان اطراف زندگی می کند قربانی شود - با این حال او برای اطمینان از بقای خود دست از کار نمی کشد. در ادامه، عزرائیل تلاشی وحشیانه برای آزادی انجام می دهد، زیرا فرار او به سمت یک رویارویی شرورانه و انتقام جویانه تسریع می یابد.

کسانی که از تجربه اجتماعی تماشای ترسناک لذت می برند، هیجان زده خواهند شد عزرائیل . این طراحی شده است تا به حواس ما بچسبد و آنها را به یک تجربه خونین و تپنده قلب بکشاند. طراحی صدا به تنهایی برای شوکه کردن یا ایجاد حالت تهوع کافی است. بدون کلماتی که فضای تاریک و آشفته را منتقل کند، استفاده از تنفس تنش‌آمیز و عمدی، صدای طبیعت و جیغ‌های خزنده شکارچیان به ظاهر غیرانسانی ما بسیار تقویت شده و به خوبی اجرا می‌شود.

کاتز می‌داند که برای فیلمی که اساس خود را بر هیچ دیالوگی قرار نمی‌دهد، طراحی صدا و تکنیک کلی فیلم‌سازی باید ده برابر جبران شود. گرفتن سرنخ از موفقیت عظیم یک مکان آرام ، عزرائیل مطمئناً جایگاه خود را در این گوشه‌ای از ترسناک به دست می‌آورد، اما سهم نسبتاً خوبی از کاستی‌ها دارد.

عزرائیل چرخ های خود را می چرخاند تا زمانی که به یک بن بست اجتناب ناپذیر برخورد کند

یکی از جنبه های ناامیدکننده فیلم، ماهیت تکراری گام و ساختار داستان است. قهرمان ما در حال فرار است. او گرفتار می شود، موجودات اهریمنی به دنبال او می آیند، او زنده می ماند، تلفاتی وجود دارد و سپس این چرخه ادامه می یابد. با نزدیک‌تر شدن شخصیت به قلب مسائل خود، یک شخصیت شوم مریم‌مانند که در کلیسا در اردوگاه فرقه زندگی می‌کند، به تدریج از سهام‌ها ساخته می‌شود.

چیزهای زیادی وجود دارد که نشان می‌دهد کسانی که از رپچر جان سالم به در برده‌اند، از نوع خداترس هستند، اما نیروهایی که آنها برای پیشنهاد مسیر شوم‌تری برای این احمق‌های توبه‌شده، پس از رپچر در پیش گرفته‌اند. پایانی به نوعی وضعیت را روشن می کند، اما ابهام داستان فقط به دلیل عدم پیشرفت روایی و شخصیت سازی بیشتر می شود.

عزرائیل نمی تواند داستان خود را حول شخصیت اصلی خود، فرقه پس از او، و موجودات شیطانی که او را تعقیب می کنند، بسازد.

هیچ چیز از تکرار موقعیتی فیلم ترسناک آموخته یا به دست نمی آید و نه ابهام نقش قهرمان ما. آیا چیز خاصی در مورد او وجود دارد که فرقه را به سمت او می کشاند؟ و تمدن فراتر از جنگل چگونه است؟ تصور اینکه کسی تداعی کننده ام نایت شیامالان باشد سخت است روستا در هر شرایطی، اما عزرائیل متأسفانه، آشنایی روایی دارد که نشان می‌دهد شیامالان چه کاری را درست هنگام ساختن این جامعه مشکوک انجام داده است که در دنیای ما وجود دارد.

که در عزرائیل ، داستان بسیار کوچک و ضعیف به نظر می رسد، در حالی که خلاقان بیش از حد درگیر داشتن یک فیلم بدون دیالوگ هستند. چه کسی، چه چیزی، چه زمانی، کجا و چرا در واقع جنبه های معتبری هستند که فیلم نمی تواند به طور مؤثر یا مؤثر پاسخ دهد.

اجرای پر از خشم سامارا ویوینگ عزرائیل را بالا می برد

عزرائیل بسیاری از جذابیت خود را بدون Samara Weaving از دست می دهد. ملکه جیغ که اخیراً مسح شده است به دلیل گریه های خونین و اجرای ستاره سازش در آماده یا نه . عزرائیل از جذابیت ویوینگ در فضای ترسناک نهایت بهره را می برد. با این حال، او در اینجا لال است. این یک انتخاب جذاب برای کسی است که قدرت آوازی‌اش در گذشته مورد تحسین قرار گرفته است، اما این انتخاب استعداد بی‌شمار ویوینگ را برای بازی در نقش‌هایی که از نظر فیزیکی سخت می‌گیرند، کم نمی‌کند. ترس، اضطراب، دل درد و خشم محسوس شخصیت او کاملاً از طریق حرکات صورت، چشمان جذاب و یک تعهد کلی تأثیرگذار مشخص می شود.

عزرائیل (2024)

کارگردان

E.L. گربه

تاریخ انتشار

11 مارس 2024

نویسندگان

سایمون بارت

قالب

سامارا ویوینگ، ناتان استوارت جارت، سباستین بول، ایرو میلونوف، ویک کارمن سون، وینسنت ویلستراند، پیتر کریستوفرسن، ری لست

زمان اجرا

85 دقیقه

فیلم زمانی کوتاه می آید که نتواند داستان را فراتر از جزئیات آشکار بسازد. شاید، قابل بحث، عزرائیل به عنوان یک فیلم کوتاه بهتر بود تا یک فیلم بلند. جدای از بازی در حال تکامل ویوینگ در حالی که قهرمان ناشناس او از حالت بقای ناامید به حالت انتقام جویانه قضاوت محور می چرخد، خود فیلم همچنان همان سناریوها و مخمصه ها را به نمایش می گذارد. این باعث می‌شود که وقتی شخصیت ویوینگ چیزی را که برایش عزیز است از دست می‌دهد و تغییر از قربانی به درنده فعال می‌شود. فیلم آنقدر به ویوینگ متکی است که فراموش می کند او را با یک داستان و پس زمینه ملموس بسازد.

بر خلاف فیلمی مثل یک مکان آرام ، که در آن فرض نیز بر عدم صحبت بازیگران تکیه دارد، عزرائیل نمی تواند داستان خود را حول شخصیت اصلی خود، فرقه پس از او، و موجودات شیطانی که او را تعقیب می کنند، بسازد. فیلم یک سوال اساسی را فراموش می کند: چرا باید به او اهمیت دهیم؟ فقدان مشخصه در مورد موقعیت و توسعه شخصیت نابسامان کاهش می یابد عزرائیل چیزی بیش از ترسناک بودن با یک فرض جالب.

عزرائیل در جشنواره فیلم و تلویزیون SXSW 2024 به نمایش درآمد.