پایان بتمن از بدترین گرایش منفی فیلم های شوالیه تاریکی اجتناب می کند

هشدار: این مقاله حاوی اسپویل هایی برای بتمن .

قوانین نانوشته زیادی در فیلم های بتمن و مت ریو وجود دارد بتمن به درستی از یکی از بزرگترین - و بدترین - روندهای شرور در آنها اجتناب کرد. با روایتی پیچیده که به جنبه کارآگاهی شخصیت اهمیت می داد، بتمن صلیبی شنل دار را به اصل خود بازگرداند و چیزی نزدیک به راه اندازی مجدد کامل ایجاد کرد. برای انجام آن ماموریت دشوار، بتمن در داستانی که زن گربه‌ای، پنگوئن و کارمین فالکون نیز در آن دیده می‌شد، Riddler را به عنوان شخصیت شرور اصلی انتخاب کرد.

در حالی که چهار شرور بتمن در فیلم ظاهر شدند، اساساً این ریدلر بود که بود بتمن آنتاگونیست اصلی زن گربه ای به دور از شرور بودن بود، پنگوئن هنوز فقط یک سرسپردگی بود، و کارمین فالکون نقش پشت صحنه را بیشتر با پیشینه کتاب های کمیک خود بازی می کرد. اما خوشبختانه، Riddler از برخی روندهای مرسوم موجود در فیلم های بتمن پیروی نکرد.

مربوط: چرا بتمن رابرت پتینسون از اسلحه استفاده نمی کند (اما افلک از اسلحه استفاده می کند)

بتمن به سنت‌های بسیاری از فیلم‌های قبلی بتمن احترام گذاشت - داشتن بیش از یک شرور در یک داستان و صحنه تعقیب و گریز بت‌موبیل - اما به درستی از آزاردهنده‌ترین آنها اجتناب کرد: کشتن یک شرور اصلی در پایان فیلم. از جوکر جک نیکلسون در بتمن به بانه و تالیا الغول در شوالیه تاریکی برمی خیزد حداقل یکی از شرورهای اصلی بتمن در پایان هر فیلم کشته شده است. خواه این یک قانون نانوشته به ارث رسیده از فیلم های جیمز باند باشد که در فرانچایز بتمن پس از فیلم تیم برتون جا افتاد یا یک تصادف ساده، واقعیت این است که اکثریت قریب به اتفاق شروران بتمن هرگز برای فیلم بعدی باز نمی گردند. در واقع، مترسک نولان تنها شرور بتمن بود که در بیش از یک فیلم از یک تداوم ظاهر شد. بتمن می تواند این روند را بشکند، چرا که ریدلر را در پایان فیلم زنده کرد. ریدلر حتی شکست خورده و با کاهش اثرات طرح اصلی اش توسط بتمن، مانند دیگر تبهکاران قبلی در هیچ سقوط یا انفجاری به پایان نرسید. در یک تصمیم داستانی بسیار جالب تر، ریدلر به جای آن به بیمارستان ایالتی آرکام منتقل شد.

یکی از دلایلی که فیلم های بتمن قبل از دهه 2000 همیشه بسیار اپیزودیک به نظر می رسید، دقیقاً عدم حضور شرورهای تکراری در فرنچایز بود. حتی سه گانه شوالیه تاریکی نولان که برای اولین بار داستان همان بتمن را برای بیش از دو فیلم دنبال می کرد، نتوانست چیزی شبیه گالری سرکش را خلق کند. هر شرور در هر قسمت هدف بسیار منحصربه‌فردی داشت و در فیلم بعدی به ندرت یا هرگز به آن اشاره نشد.

وقتی نوبت به ساختن دنیای بتمن می‌رسد که در عین تکرار کتاب‌های کمیک، واقعی باشد، زنده نگه داشتن شخصیت‌های کلیدی اسطوره‌های قهرمان ضروری است. کارگردان مت ریوز قبلا بیان کرده است علاقه به ایجاد یک جهان مشترک بتمن و زنده نگه داشتن ریدلر می تواند کمک کند. این نه تنها تضمین می کند که یک شخصیت جالب و یک بازیگر عالی می تواند برای دنباله های بعدی بازگردد، بلکه به ایجاد این تصور کمک می کند که این شهر گاتهام همیشه زنده است و گالری سرکش بتمن می تواند تبدیل به یک چیز شود. چند دقیقه نشان داده شده از Riddler و دوست جدیدش در Arkham قبلاً پویایی جدیدی را در فیلم‌های شوالیه تاریکی ارائه کرده و برخی از احتمالات هیجان‌انگیز را به نمایش گذاشته است.

با اجتناب از سنت کشتن شرورهای اصلی در پایان فیلم، بتمن مطمئن می شود که جهانش مانند یک موجود زنده و نفس گیر احساس می شود. با شرورانی مانند ریدلر، جوکر و پنگوئن که در شهر گاتهام قدم می زنند، همیشه چالش جدیدی برای بتمن رابرت پتینسون وجود خواهد داشت. و این چالش‌ها تنها با گذشت زمان می‌توانند قوی‌تر شوند و مخاطبان را به تئوری‌پردازی در مورد چگونگی و چرایی بازگشت برخی شرورهای بتمن بپردازند.

بعدی: پایان بتمن توضیح داده شد (به تفصیل)