Bohemian Rhapsody یک فیلم ملکه عالی است - اما فردی مرکوری عدالت را رعایت نمی کند

به لطف کاتالوگ آهنگ های نمادین کوئین، راپسودی بوهمی به عنوان یک تجربه بصری سرگرم کننده از قدرت موسیقی آنها می ایستد. اما فراتر از آهنگ های خارق العاده آنها، راپسودی بوهمی نمی تواند چیزی را که این نوازندگان خاص را به مردان خاصی تبدیل می کند، درک کند. این تا حدودی قابل انتظار است، با توجه به اینکه فیلم باید با میراث خواننده افسانه ای خود درگیر شود. با این حال، این فیلم همچنین موفق می‌شود از راه‌های بی‌شماری جلوی بازیگر معروف ملکه را شکست دهد.

این صفحه: Bohemian Rhapsody بیش از حد به کوئین و نه به فردی مرکوری علاقه دارد صفحه 2: ​​مشارکت ساشا بارون کوهن و کوئین در راپسودی بوهمی صفحه 3: Bohemian Rhapsody چگونه با دیگر فیلم‌های زندگی‌نامه مقایسه می‌شود و چگونه می‌توانست بهتر باشد

Bohemian Rhapsody بیش از حد به Queen علاقه مند است

راپسودی بوهمی با آماده‌سازی فردی مرکوری برای کنسرت Live Aid در سال 1985 شروع می‌شود، قبل از اینکه در اوایل دهه 1970 به خاستگاه ساده‌اش بازگردد. بر اساس این افتتاحیه، می توان حدس زد که فردی قرار بوده تنها تمرکز فیلم باشد. در این سناریو، فردی می‌توانست به‌عنوان جایگاه اصلی تماشاگران عمل کند، زیرا تماشاگران فیلم هم در مورد صحنه موسیقی و نحوه قرار گرفتن مرکوری در آن و هم به کوئین می‌آموزند. اما در این مورد اینطور نیست راپسودی بوهمی .

فیلم به سرعت به اولین کنسرت Smile می رود و سپس به اجراهای پرفروش کوئین در استادیوم می رود. از آن زمان به بعد، علاقه فیلم به واحدی است که آهنگ های خود را بسازند و آنها را اجرا کنند. به عنوان یک فیلم زندگینامه ای موسیقایی که قابل درک است؛ آهنگ ها همان چیزی است که کوئین بیشتر وقت خود را صرف ساختن و اجرای آن می کرد. این چیزی است که آنها بیشتر به خاطر آن مشهور هستند. اما علاقه شدیدی به تسخیر روح ملکه وجود دارد، که راپسودی بوهمی نسبتاً غیرشخصی احساس می کند

مطالب مرتبط: 15 بیوگرافی که مورد نفرت سوژه ها قرار گرفت

این موضوع حتی در مورد مرکوری ملک، شخصیتی که مخاطبان بیشترین زمان را با او می گذرانند نیز صادق است - و این قلب شخصیت است. راپسودی بوهمی مشکلات هیچ کس انکار نمی کند که گروه از نوازندگان با استعداد شگفت انگیزی تشکیل شده است. با این حال، به جرات می توان گفت که جواهر تاج این گروه، رهبر معمایی و پر زرق و برق آنهاست. واضح است که سازندگان فیلم از تأثیری که فردی دارد آگاه بودند. مواد تبلیغاتی به شدت فردی مرکوری را پیش‌زمینه می‌کند و زندگی او داستان فرعی اصلی فیلم است. ولی راپسودی بوهمی به نظر می‌رسد که تمایلی به تصدیق کامل او، یا تحقیق در مورد آنچه که او را برانگیخته یا انگیزه داده است، ندارد. برعکس، فیلم خیلی سریع نشان می‌دهد که هر نوازنده چقدر برای موفقیت کوئین اهمیت داشته است. به عنوان مثال، برایان می صحنه کاملی را دریافت می‌کند که در آن توضیح می‌دهد که چرا او با 'We Will Rock You' ساخته است.

به اختصار، راپسود بوهمی در نهایت نمی‌توان تصمیم گرفت که می‌خواهد یک فیلم کوئین باشد یا یک فیلم زندگی‌نامه فردی مرکوری. داستان‌های غنی و در عین حال متضاد مرکوری و ملکه، برای جلب توجه با هم رقابت می‌کنند و به حق خود نمی‌رسند. واضح است که برایان می یک گیتاریست بزرگ، بسیار باهوش و سنجیده ترین عضو گروه است. اما تماشاگران سینما خیلی کمی فراتر از آن جمع می شوند. فیلم هرگز نمی‌خواهد زندگی او را خارج از کویین نشان دهد، بنابراین تماشاگران نمی‌دانند او چه نوع آدمی بوده است. چرا یک اخترفیزیکدان، یک دندانپزشک، یک مهندس برق و یک مهاجر پارسی با هم چنین موسیقی عالی خلق کردند؟

عملیات ویژه جنگ مدرن فراخوان

به طور مشابه، تمام مسائل شخصی اعضای گروه در جهت حفظ میراث گروه است. در واقع، حتی در مورد فردی که تشخیص خود را برای دوستانش فاش می‌کند، به پدر و مادرش می‌آید و رابطه جدیدی را در همان هفته با اجرای افسانه‌ای Live Aid شروع می‌کند، اتفاق می‌افتد. این داستان شخصی فردی را متراکم می کند، و همچنین با گروه و پیروزی آنها آن را تحت الشعاع قرار می دهد.

چگونه Bohemian Rhapsody شکست فردی

فردی مرکوری به دلایل زیادی منحصر به فرد و مشهور است. او یک مجری پر زرق و برق بود، اما یکی از خصوصی ترین ستاره های زمان خود بود. فردی بسیار بااستعداد بود، اما با فروتنی اعتبار زیادی را به هم گروهانش واگذار کرد. علاوه بر این، او به خاطر زبان اسیدی اش شهرت داشت، اما مهربان و سخاوتمند باقی ماند - به قول خودش، ' یک هلو - به اکثر افرادی که ملاقات کرد. و چیزهای زیادی از میراث و تمایلات جنسی او ساخته شده است، که هیچکدام به زندگی حرفه ای او آسیبی نمی رساند که آنها می خواهند دیگران داشته باشند. یک فیلم به خوبی می تواند هر یک از این ویژگی ها را با جزئیات واضح بررسی کند.

هنوز راپسودی بوهمی در عوض، به جای یافتن انسان در درون افسانه، همانطور که بسیاری از فیلم های زندگی نامه ای دیگر تلاش می کنند، صرفاً آنچه را که قبلاً در مورد فردی مرکوری شناخته شده است، منتقل کند. او از ابتدا تا انتها مجری Live Aid است. مخاطبان هرگز نمی بینند که فردی در چه چیزی شکست خورد، چه چیزی به او الهام گرفت، یا چه چیزی او را تغییر داد. صحنه‌هایی که زندگی او را توسعه می‌دهند یا صرفاً بر روی آن متمرکز می‌شوند، با روایت کویین برخورد می‌کنند، به این معنی که داستان او - مانند داستان کوئین - فاقد آن قدرت روایی کامل است. علاوه بر این، یک داستان فرعی که فردی و پدر مخالفش را درگیر می کند، در یکی از آنها آغاز می شود راپسودی بوهمی اولین صحنه ها اما تا زمانی که فیلم به پایان برسد، هرگز توسعه یا پرداخته نشده است.

تنها دلیلی که بسیاری از این صحنه‌ها به همان اندازه به خانه می‌آیند، عملکرد خارق‌العاده ملک است. حرکات و ژست گرفتن ملک عالی است، و او هر لحظه دراماتیک را می فروشد. صحنه ای که فردی به نامزدش جهت گیری خود را اعتراف می کند بسیار برجسته است. چهره شکنجه‌شده ملک به هر یک از افکار و احساسات متضاد فردی خیانت می‌کند.

خوشبختانه، راپسودی بوهمی از تمایلات جنسی فردی اجتناب نمی کند، اما فیلم به سختی یک پیروزی نمایشی نیز محسوب می شود. فردی چندین لحظه صمیمی را با جیم هاتون (آرون مک کاسکر) به اشتراک می گذارد. اما رابطه شش ساله آنها عمدتاً به آن منتهی شده است راپسودی بوهمی توالی اعتبارات . در عوض، بیشتر فیلم به دنبال وابستگی طولانی مدت او به مری آستین (لوسی بوینتون) است. این واقعاً رابطه ای بود که برای فردی مرکوری بسیار مهم بود. اما با پیش‌زمینه بودن آستین، جنبه‌های دیگر جنسیت فردی کنار گذاشته می‌شوند.

لیست فیلم های سیاره میمون ها

علاوه بر این، در طول فیلم، نوعی گسست بین جهت گیری کوئین و فردی وجود دارد. زمانی که فردی شروع به در آغوش کشیدن عجیب و غریب خود می کند راپسودی بوهمی ، او یک توپ لباس استادانه را در عمارت خود پرتاب می کند. دوستانش شکایت دارند که این صحنه آنها نیست و آنها تقریباً بلافاصله آنجا را ترک می کنند. هاتون هیچ صحنه ای را با گروه به اشتراک نمی گذارد، به جز تماشای کناری در Live Aid. برعکس، آستین اغلب با کوئین در مجاورت کنسرت های آنها ملاقات می کند. راپسودی بوهمی نگران متن‌سازی فردی فراتر از افسانه‌اش نیست، مگر اینکه ویژگی‌های هنجاری او در نهایت به ملکه مربوط شود. این یک انتخاب عجیب است، به خصوص زمانی که عجیب و غریب بودن فردی برای خروجی کوئین و موفقیت آنها ضروری است. با این حال، شاید از چه زمانی چنین چیزی قابل انتظار باشد راپسودی بوهمی سعی می کند با تمایلات جنسی فردی مقابله کند، این یک زیرمتن نسبتا مشکوک ایجاد می کند.

این بیشتر در تصویر فیلم از پل پرنتر (آلن لیچ) مشهود است. پرنتر، مسلماً یک شخصیت بحث برانگیز در تاریخ کوئین است، یعنی به خاطر خیانت او به اسرار فردی به رسانه ها. اما این شخصیت آشکارا همجنس‌باز به‌گونه‌ای که تبار ظاهری فردی را تنظیم می‌کند، تقریباً به طرز کارتونی شیطانی است. فردی واقعی اغلب در مورد اینکه چقدر از سبک زندگی لذت طلبانه خود لذت می برد صحبت می کرد. برعکس، راپسودی بوهمی هجوم او به زندگی شبانه فردی تا حدودی متفاوت به تصویر کشیده شده است. اگرچه آنها ایمن و مناسب برای رتبه بندی هستند، اما در سکانس های دیگر پراکنده می شوند و فردی دلسرد را در موقعیت های نیمه روشن به تصویر می کشند. به‌جای هیجان‌هایی که با باشگاه فردی به وجود آمد - مانند قاچاق پرنسس دایانا به کلوپ‌ها - آنها به عنوان تجربیات نگران‌کننده‌ای مواجه می‌شوند.

به لطف نفوذ فزاینده پرنتر و این صحنه‌های لذت‌گرا، تنش‌ها در کوئین ایجاد می‌شود. این بدان معنا نیست که خستگی و مصرف مواد مخدر این مسائل را تشدید نمی کند. با این حال، فردی تنها شخصیتی است که به عنوان مشارکت در آنها به تصویر کشیده شده است. بنابراین، او به عنوان سرکشی که به بیراهه کشیده شده است و عضوی است که مسئول فروپاشی گروه است. این انتخاب عجیبی است، با توجه به اینکه با وجود تمام هیستریک های گاه و بیگاهش، فردی به طور مداوم به عنوان 'گروه' شناخته می شد. دیپلمات بزرگ .

در حقیقت، گروه به اتفاق آرا تصمیم گرفتند در این زمان استراحت کنند. به علاوه، این دوره ای بود که در آن برایان و راجر – و فردی نیز – همگی به کار انفرادی پرداختند. که در راپسودی بوهمی ، تمایل فردی به دنبال کردن پل و بال هایش را باز کند آنها را به آشوب می اندازد و سکوتی سرد بین اعضای گروه ایجاد می کند. به این ترتیب، فردی با انحراف خود از کوئین مجازات می شود. هنگامی که او برمی گردد و از گروه عذرخواهی می کند، می توان این گونه تعبیر کرد که او به طور پیش فرض برای کل سبک زندگی خود عذرخواهی می کند. با توجه به همه چیزهایی که در مورد فردی مرکوری شناخته شده است، نسبتاً مشکوک است که او از نحوه زندگی خود تا این حد پشیمان شده باشد.

صفحه 2 از 3: مشارکت ساشا بارون کوهن و کوئین در راپسودی بوهمی

فیلم ساشا بارون کوهن فردی را در نیمه راه کشت

بازیگران و گروه پشت سر راپسودی بوهمی اکنون از زرق و برق و بازده قابل توجهی از انتشار جهانی خود لذت خواهد برد. با این حال این فیلم در سفر خود به سینما مسیری بسیار سنگلاخ را طی کرده است. در دسامبر 2017، برایان سینگر کارگردان به دلیل رفتار نامنظمش از اواسط تولید اخراج شد و فاکس قرن بیستم به سرعت دکستر فلچر را جایگزین او کرد.

این افتضاح کارگردانی تنها تغییری نبود که در فیلم بیوگرافی ملکه انجام شد. ساشا بارون کوهن در ابتدا برای ایفای نقش فردی مرکوری در سال 2010 استخدام شد. با این حال، او چندین سال بعد پروژه را ترک کرد و بسیاری از تماشاگران را ناامید کرد. به زودی مشخص شد که کوهن به دلیل تفاوت های خلاقانه قابل توجهی که در مورد عکس وجود داشت، آنجا را ترک کرده است. اولین مورد از اینها امتیاز فیلم بود. کوهن یک فیلم بیوگرافی وفادار را در نظر گرفته بود که به درستی به بررسی شدیدترین جنبه های سبک زندگی مرکوری می پرداخت. برعکس، گروه امیدوار بود که چیزی بیشتر برای خانواده باشد. اما، شاید بحث‌برانگیزترین دلیل این بود که کوهن فاش کرد که پس از افشای یکی از اعضای گروه که برنامه‌های خود را برای فیلم فاش کرد، پروژه را دوستانه ترک کرده است. آنها می خواستند که فیلم فردی را در حال مرگ در اواسط فیلم به تصویر بکشد و بقیه فیلم نشان دهد که کوئین چگونه بدون او ادامه می دهد.

ادعاهای کوهن از آن زمان به شدت مورد مناقشه قرار گرفته است. برایان می، که مدت‌ها تصور می‌کرد عضو ناشناس گروه باشد، این موضوع را رد کرد. او و راجر تیلور بعداً پاسخ تهاجمی‌تری دادند و گفتند که کوهن برای این پروژه بسیار بزرگ است و او را رها کردند تا فیلم به شوخی تبدیل نشود، که با توجه به شهرتی که کوهن برای خودش در این مدت ایجاد کرده است قابل درک است. سالها. با توجه به اینکه فیلم در نهایت چگونه به پایان رسید، نمی توان گفت که آیا این نقطه داستانی هرگز در کار نبود. با این وجود، منازعه بار دیگر به تضاد منافع در قلب آن خیانت می کند راپسودی بوهمی ، همراه با علاقه قاطع و تعیین کننده آن.

witcher 3 خون و شراب بهترین شمشیر فولادی

کویین هنوز هم به شدت در راپسودی بوهمی درگیر بود

علاقه بیش از حد خلاق در پشت راپسودی بوهمی در اعتباراتش مشخص است. اعضای گروه کوئین برایان می و راجر تیلور - به همراه مدیر آنها، جیم بیچ - همگی به عنوان تهیه کنندگان فیلم ذکر شده اند. با چنین موقعیت‌های بلندپایه‌ای در تولید فیلم، واضح است که تا حدودی تعیین کرده‌اند که چگونه راپسودی بوهمی آنها را به تصویر می کشد... و فردی مرکوری. اگرچه برخی از طرفداران مشتاق هستند که می، تیلور و بیچ را به خاطر تصمیماتشان محکوم کنند، اما تماشاگران نباید عجله کنند که آنها را کاملاً شیطانی جلوه دهند. به هر حال، بیشتر آنها نه از نیت بد، بلکه از یک میل قابل درک انسانی سرچشمه گرفته اند. همانطور که کوهن زمانی گفت: اگر کسی مسئول گفتن داستان زندگی خود است، چرا خود را به بهترین شکل ممکن به تصویر نمی‌کشد؟

علاوه بر این، ملکه هنوز هم تا به امروز در حال گردش و فروش کالا است. با توجه به نام تجاری آنها، واضح است که یک فیلم سخت که ایرادات و ناکامی های آنها را نشان می دهد، منافع آنها را تامین نمی کند. به این ترتیب، حقیقت به‌دلیل کسب‌وکار، به جای کرایه‌ای که برای جمعیت خوشایند است، در جایگاه دوم قرار می‌گیرد. آنگونه باش که امکان پذیر است، راپسودی بوهمی شاید به شدت به تصویر گلگون خود از گروه متمایل است. فیلم این چهار مرد را افرادی خوش‌نیت، بسیار منطقی و دوست‌داشتنی معرفی می‌کند - حتی در بحث‌های جزئی. این با زندگی واقعی در تضاد است. راپسودی بوهمی پاکسازی نقش متقابل آنها در صحنه جان دیکن محور بیشتر مشهود است. شکاف‌های بین اعضای گروه به‌طور فزاینده‌ای نشان می‌دهد که عصبانیت در استودیو شروع به افزایش می‌کند. دیکن به معنای واقعی کلمه بحث را با پرت کردن حواس همه آنها با این مبنا که در حال کامل کردن فیلم «یکی دیگر از گرد و غبار می‌گزد» متوقف می‌کند.

به علاوه، این فیلم به عشق شدید فردی به مهمانی اشاره می کند، زمانی که او با شنل و تاج به گروه و همکلاسی هایش خوش آمد می گوید. می و تیلور فیلمساز نسبت به این انحطاط ابراز تنفر می کنند و خیلی زود مرخصی می گیرند. این نگرشی است که تا حدودی با منابع قابل توجه در تضاد است. در دوران اوج خود، به نظر می رسد که اعضای کوئین فردی به اندازه او مشتاق مهمانی بودند. این صحنه ها نشان دهنده نوع درگیری است که بین حقیقت و شهرت ملکه در طی آن رخ می دهد راپسودی بوهمی زمان اجرا اما این تنها فیلمی نیست که به این شکل به خطر افتاده است.

صفحه 3 از 3: Bohemian Rhapsody چگونه با دیگر فیلم‌های زندگی‌نامه مقایسه می‌شود و چگونه می‌توانست بهتر باشد

چگونه Bohemian Rhapsody با بیوگرافی های موسیقی عالی مقایسه می شود

در بازجویی از شخصیت‌ها و رویدادهای واقعی، فیلم‌های زندگی‌نامه - به‌ویژه آنهایی که در هالیوود ساخته شده‌اند - برای مذاکره درباره حقیقت و احساساتی که آنها را می‌فروشد، مبارزه می‌کنند. راپسودی بوهمی این تنها نیست که باید با اولویت دادن به زرق و برق و کم اهمیت جلوه دادن کثیفی سوژه های خود مقابله کند. مستقیم خارج از کامپتون داستان معروف N.W.A. بدون هرگونه اشاره ای به موارد متعدد خشونت علیه زنان توسط دکتر Dre. برعکس، الیور استون درها بر اساس گزارش‌ها، ماهیت وسواسی جیم موریسون را تقویت کرد که باعث تعجب عزیزانش شد. راپسودی بوهمی در داستان سرایی خود چیزی تا این حد بحث برانگیز انجام نمی دهد. با این حال، این فیلم به دلیل عدم جسارت، از نظر سبک نویسنده و چارچوب روایی، از دیگر فیلم‌های زندگی‌نامه‌اش جدا می‌ماند.

همانطور که قبلا گفته شد، راپسودی بوهمی اکثر سال‌های طلایی کوئین را با فردی مرکوری به عنوان خواننده اصلی آن‌ها به تصویر می‌کشد. با انجام این کار، داستان حول ساختار سه مرحله‌ای می‌چرخد: افزایش آهسته آنها به شهرت، تزلزل آنها، و سپس صعود دوباره آنها به شکوه. این یک فرمول آزمایش شده و آزمایش شده از بیوگرافی است. برای فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای موسیقی، این دو برابر است، و برای سایر نوازندگان - مانند جانی کش در بر روی خط راه برو . این مسلماً صدمه می زند راپسودی بوهمی، با این حال، از آنجایی که باید داستان های چهار شخصیت (که در یک مقیاس زمانی طولانی رخ می دهند) را در یک ساختار داستانی محدود کننده متراکم کند. در یادداشتی مشابه، بر روی خط راه برو همچنین از رسیدگی به جنبه های تاریک زندگی شخصی کش نمی ترسید. ولی راپسودی بوهمی آنطور که قرار است فیلم های بیوگرافی از ملکه بازجویی یا کاوش کنند. در عوض، فقط تأکید می کند که چقدر این رویکرد برای چنین گروه بی نظیری مناسب نیست.

مطالب مرتبط: هر آهنگ کوئین در راپسودی بوهمی

کوئین متشکل از نوازندگان غیرمعمول بود و آنها صحنه موسیقی را برای همیشه متحول کردند. نسخه سینمایی گروه به ترکیب شخصیت‌های متضاد آن‌ها و نحوه جذابیت آن‌ها برای طردشدگان اشاره دارد. اما فیلم از نظر ساختاری یا زیبایی‌شناختی از شعور یا نوآوری آن‌ها پشتیبانی نمی‌کند. در واقع، به جز بازیگران عجیب و غریب، چیز کمی برای تمایز آن به عنوان یک فیلم ملکه وجود دارد. این به معنای این نیست راپسودی بوهمی باید شامل پروازهای آشکار خیالی، شبیه به آن سوی دریا . با این حال حسی از یک سبک غیرمنتظره - شبیه به صحنه بدنام بوسه در سید و نانسی - می‌توانست بر استعدادی که فردی و کوئین به آن معروف بودند تأکید کند.

آنچه Bohemian Rhapsody باید انجام می داد

راپسودی بوهمی می توانست بررسی ملکه را از طرق مختلف بهبود بخشد. فیلمسازان باید اولاً رویکرد جسورانه تری به سبک روایت فیلم را انتخاب می کردند. جدا از فلش فوروارد اولیه آن به Live Aid، راپسودی بوهمی موضوعات خود را به صورت خطی مورد بررسی قرار می دهد و 15 سال را در این فرآیند پوشش می دهد. اگرچه این طولانی‌ترین دوره زمانی نیست که یک فیلم زندگی‌نامه باید اقتباس کند، اما هنوز زمان قابل توجهی برای فشرده شدن در یک فیلم دو ساعته است. این مورد به ویژه اگر طرفداران تقریباً در هر مرحله از راه آنها را دنبال کنند راپسودی بوهمی میکند.

مدرسه راک (مجموعه تلویزیونی)

بیوگرافی دنی بویل از بنیانگذار اپل استیو جابز راه حلی برای این مشکل را نشان می دهد. استیو جابز حدود سه روز شامل سه راه اندازی محصول کلیدی در حرفه او می شود. با انجام این کار، فیلم می‌تواند بر شخصیت اصلی، حرفه و روابطش و چگونگی تکامل هر یک از اینها تمرکز کند، همه به شیوه‌ای بسیار دقیق. این یک مسیر دراماتیک و جذاب است که از طریق آن مخاطبان به بررسی نوع مردی که استیو جابز بود - و اینکه او چه شد می پردازند. راپسودی بوهمی نمی توانست این ساختار را به صورت عمده تکرار کند. هنوز استیو جابز نشان می‌دهد که فیلم چه نوع حرکت‌های هنری می‌توانست برای دست‌وپنجه نرم کردن با تاریخ کوئین انجام دهد، با آن نوع ظرافت جسورانه‌ای که آنها بارها و بارها نمونه آن را به نمایش گذاشتند.

با این حال، برایان سینگر و دیگر فیلمسازانش باید - قبل از هر چیز - مشخص می کردند که آیا در حال ساخت فیلمی درباره کوئین هستند یا فردی مرکوری. بدون شک نمی‌توان یک داستان را بدون دیگری روایت کرد، اما آن‌طور که هست، فیلم تمرکز مرکزی ندارد زیرا سعی می‌کند هر دو را انجام دهد.

اگر قرار بود فردی مرکوری در کانون توجه قرار گیرد راپسودی بوهمی ، پس فیلم باید برای بررسی حساس میراث، تمایلات جنسی و بیماری او تلاش بیشتری می کرد. در حالی که این خواننده زمانی که زنده بود از بحث در مورد زندگی خصوصی خود بیزار بود، اما این هدف اجتناب ناپذیر یک فیلم بیوگرافی است. با توجه به این واقعیت که او در زندگی واقعی اینطور نبود، لازم نیست یک فیلم به جهت گیری او برچسب بزند - و نه نباید. اما واضح است که راپسودی بوهمی دیدگاه نسبتا محافظه کارانه او درباره زندگی عاشقانه فردی مرکوری، دیدگاه مناسبی نیست. نشان دادن سیال بودن روابط فردی یا پس‌زمینه‌ای که آنها در آن رخ داده‌اند، کم است.

علاوه بر این، برخی از مردم ممکن است اصرار داشته باشند که تأکید بر زندگی عاشقانه فردی برای داستان مهم نیست - یا با توجه به خصوصی بودن او در زمان حیات. با این حال، چنین اظهاراتی در نظر نمی‌گیرد که واقعاً موسیقی کوئین و عجیب و غریب بودن فردی مرکوری چقدر به هم مرتبط هستند. این یک مؤلفه مهم در زیبایی شناسی، جذابیت و آهنگ نویسی آنها است. امتناع فیلم از اعتراف به این موضوع به عنوان یک فیلم زندگینامه ای تعیین کننده است. تلاش برای درک موضوع آن نیست، بلکه صرفاً تلاش می کند که گروه و موسیقی آنها را در بهترین نور ممکن نشان دهد.

همانطور که سرگرمی Live Aid مثال می‌زند، این موسیقی کوئین است که واقعاً محرک است راپسودی بوهمی . وقتی آنقدر دراماتیک ارائه می‌شود، این فیلم بر سرودهای به یاد ماندنی ملکه و شعر خاصی که آن‌ها به آن شهرت دارند تأکید می‌کند. در انجام این کار، به عنوان یک جشن خوب برای گروه، بر اساس بزرگترین موفقیت های آنها به تنهایی عمل می کند. ولی راپسودی بوهمی می توانست چیز دیگری را به طرفداران موسیقی و سینمادوستان ارائه دهد. تماشاگران می‌توانستند درباره موسیقی‌دانان برجسته بوهمیایی و ستاره‌ای که در مرکز آن‌ها حضور دارند، اطلاعات بیشتری کسب کنند - اگر فیلم آزاد می‌شد.

بیشتر: داستان واقعی Bohemian Rhapsody: Everything The Inaccurate Queen Movie Changed