بوژاک سوارکار ممکن است در ظاهر کمی عجیب و غریب و احمقانه به نظر برسد، اما در واقع دلیلی برای حیوانات متحرک متحرک وجود دارد. بسیاری از نمایش‌ها درباره پیچیدگی‌های تجارت نمایشی بحث می‌کنند، مانند بری و 30 سنگ، یا با بیماری روانی و تمایلات جنسی، مانند رضایت و این ما هستیم . اما همه آن نمایش ها افراد واقعی دارند، نه یک اسب سخنگو، به عنوان شخصیت اصلی.
بوژاک اسب سوار، ساخته شده توسط رافائل باب واکسبرگ، یک بازیگر شسته و رفته را دنبال می کند که اکنون در تلاش است تا فصل بعدی خود را در هالیوود دنبال کند - هالیوو. فرض طبیعی در ابتدا این است که این فقط یک کمدی دیگر با عنصر شوخی حیوانی خواهد بود، اما مخاطب به سرعت متوجه می‌شود که بسیار بیشتر از این است. این نمایش ابتدا به بحث در مورد افسردگی، اضطراب، تمایلات جنسی، نژاد، جنبش Time’s Up و #MeToo و موارد دیگر می پردازد. از آنجایی که نمایشی با بی‌شمار بینایی، جناس‌های حیوانی، و مکان‌های احمقانه است، می‌تواند به جایی برود که نمایش‌های دیگر ممکن است نتوانند، در حالی که همچنان ترکیبی از کمدی و درام را حفظ می‌کنند.
مطالب مرتبط: قسمت مداحی BoJack Horseman توسط Sitcom Maude دهه 70 الهام گرفته شده است
صحبت کردن با NPR باب واکسبرگ توضیح داد اینکه دنیای عجیب و غریب انسان‌ها که به طور اتفاقی با حیوانات انسان‌ساز در تعامل هستند، برای حفظ نجابت در بوجک سوارکار حتی زمانی که به تاریک ترین مکان های خود فرود آمد:
چیزی که ما واقعاً دریافته‌ایم این است که این یک دنیای کارتونی بسیار احمقانه است، اما فکر می‌کنم شاید به همین دلیل می‌تواند به مکان‌های بسیار صمیمانه، تاریک، مالیخولیایی و حتی غم‌انگیز برود. از آنجایی که متحرک است و مانند یک اسب است و روشن و رنگارنگ است، فقط حس دیگری به خود می گیرد. و شما می توانید به نوعی به روش های سرگرم کننده و غافلگیرکننده ای به غم حمله کنید.
به استثنای تاد چاوز با بازی آرون پل، سارا لین با بازی کریستن شال و دایان نگیون با بازی جنجالی آلیسون بری، هر شخصیت اصلی دیگری در بوجک سوارکار یک حیوان است هر سه شخصیت انسانی همگی به طور بالقوه چیزی قابل ربط برای مخاطبان دارند، تاد با غیرجنسی بودن، سارا لین که با سوء مصرف مواد دست و پنجه نرم می کند و دایان با افسردگی دست و پنجه نرم می کند. با این حال، این شخصیت های غیر انسانی هستند که ممکن است برای مخاطب راحت تر ارتباط برقرار کند.
از آنجایی که پرنسس کارولین شبیه یک انسان نیست، بلکه در عوض یک گربه است، برای یک مادر تازه متولد شده می تواند آسان باشد که خود را به جای او بگذارد و با مسئولیت های یک نوزاد تازه متولد شده دست و پنجه نرم کند. همین را می توان در مورد آقای بادام زمینی، رتریور طلایی، و اینکه چگونه مسائل بلوغ او بر روابطش تأثیر می گذارد، گفت. بوجاک مشکلات زیادی دارد، از اعتیاد به الکل گرفته تا امتناع او از نزدیک شدن به مردم، اما اینکه او چیزی به اندازه یک اسب انتزاعی است، در واقع باعث می شود مردم بتوانند خود را در او ببینند. همانطور که او توضیح داد این چیزی است که باب واکسبرگ هنگام ایجاد نمایش در ذهن داشت کرکس :
مردم راحت‌تر خود را به او نشان می‌دهند، زیرا او یک شخص نیست، او به نوعی یک اسب است. اگر ویل آرنت را در یک نمایش ببینید، فکر می کنید، 'خب، این ویل آرنت است، آن من نیستم.' اما دیدن یک اسب به نوعی احساس جهانی‌تر می‌کند، یا بیشتر شبیه «این می‌توانم من باشم».
رافائل باب واکسبرگ ریسک کرد و به جای مردم با حیوانات رفت. اگر بوجاک به جای اسب یک انسان بود، می توانست بسیاری از داستان های مشابه را تعریف کند - البته بدون جناس های حیوانی بی شمار. با این حال، این دقیقاً همان تصمیمی بود که گرفت بوژاک سوارکار به آنچه بود . برای نمایشی که می‌توانست مانند هر سریال کمدی دیگری باشد، به خاطر جهان باب واکسبرگ، تصویرگر لیزا هاناوالت و بقیه بازیگران، به چیزهای بیشتری تبدیل شد. بوژاک سوارکار تیمی ایجاد شد که در آن طرفداران یک ارتباط واقعی و همدلی با حیوانات صحبت می کردند.
بعدی: آیا BoJack Horseman فصل 7 هرگز اتفاق خواهد افتاد؟