در سال 1972 منتشر شد، کاباره فیلمی شاخص در تاریخ سینما بوده و باقی می ماند. بازیگر نقش لیزا مینلی در آن سال برنده چندین جایزه اسکار و حتی تحسین منتقدان از سوی تماشاگران در سراسر جهان شد. کاباره در سطح سطح، یک موزیکال مفرح با اعداد خیره کننده است که اتفاقاً در برلین و در آغاز تبلیغات حزب نازی می گذرد.
مطالب مرتبط: روانی آلفرد هیچکاک - 10 چیزی که هنوز هم پابرجاست
با این حال، موزیکال هوشمندانه اهمیت سیاسی و اجتماعی بیشتری دارد و نشان می‌دهد که یهودی‌ستیزی چقدر سریع و شوم بر ملتی که در غیر این صورت استقبال می‌کردند، در حالی که همه غافل بودند، برخورد کرد. اهمیت فرهنگی و هنری فیلم در سال 2021 دست نخورده باقی می ماند.
کارگردانی و کار دوربین
باب فوسه، کارگردان و طراح رقص کاباره، خودش یک رقصنده بود، بنابراین او می‌دانست که چگونه گام‌های درست را طراحی کند و چه حرکات دوربین می‌تواند روال رقص را در کلوپ کیت کت تقویت کند، مهارتی که کمتر کارگردان دیگری دارد.
رقص‌هایی که بر روی اعداد نمادین مانند 'Mein Herr'، 'Money Money' و 'Wilkommen' تنظیم شده بودند، بسیار ماهرانه اجرا می‌شدند، با نماهایی که به ضرب آهنگ موسیقی تغییر می‌کردند و مجموعه مناسبی از زوایای باز و نزدیک که به حرکات اجازه تنفس می‌داد. . ویرایش ریتمیک از کاباره امتحان خود را پس داده و آن را به یکی از بهترین ها تبدیل کرده است.
نزول تدریجی به نفرت
بطور فرهنگی، کاباره در دوران مدرن بسیار مرتبط است. فیلم در حالی شروع شد که اکثر مردم در برلین نازی‌ها را از باشگاه‌ها طرد می‌کردند و بیرون می‌کردند، اما تبلیغات و نفرت آنها به شیوه‌ای موذیانه در جامعه رخنه کرد، که می‌توان آن را در صحنه‌ای که پسر جوان بی‌گناه «فردا متعلق به من است» را می‌خواند، دید. مشخص شد که سواستیکا را پوشیده است. تمام حزب نشسته به او می پیوندند.
مطالب مرتبط: 10 موزیکال محبوبی که در حال درمان فیلم هستند
که همه در مردگان متحرک مردند
این نفوذ نفرت و تبعیض در جامعه امروزی، با افزایش بیگانه هراسی، نژادپرستی گاه به گاه، و نظارت پلیس بر اقلیت های خاص، صادق است. تاریخ و همچنین فیلم به عنوان یک هشدار مهم در سال 2021 عمل می کند.
اجرای لیزا مینلی
در حالی که بر اساس یک موزیکال، کاباره همچنین بر اساس یک کتاب ( داستان های برلین) که حاوی داستان کوتاهی درباره شخصیت او سالی بولز و فرارهای او با دو معشوقش است. لیزا مینلی قبلاً به خاطر آهنگ‌های موزیکالش شناخته شده بود، اما این اولین فیلمی بود که او در آن آواز خواند و تماشاگران را جذب کرد.
ترانه‌های انفرادی او کاملاً فوق‌العاده بودند، با پخش صدای قدرتمند، حرکات رقص مطابقت، و بازی درخشان در نقش رقصنده‌ی نیهیلیستی که به چیز دیگری جز خودش اهمیت نمی‌داد.
فمینیسم ناخواسته سالی
شخصیت آزادانه سالی بولز شبیه شخصیت آدری هپبورن در یکی از بهترین فیلم هایش است. صبحانه در تیفانی. سالی به گونه‌ای زندگی می‌کرد که در دهه 30 مورد انزجار قرار می‌گرفت، از کاری که یک «زن شایسته» انجام می‌داد اجتناب می‌کرد و آن را با انجام آنچه می‌خواست، خواه جمع‌آوری عاشقان، قرار دادن حرفه خوانندگی‌اش بر خانواده یا کنار گذاشتن آداب مرسوم جایگزین کرد.
سالی آزادانه زندگی می‌کرد، و در حالی که به آن اشاره نمی‌کند، شیوه زندگی او فمینیستی است، جایی که او هر کاری را که انتخاب می‌کند انجام می‌دهد و به زنان دیگر اجازه می‌دهد آنطور که دوست دارند زندگی کنند.
پیامدهای بی تفاوتی
یکی از دلایل اصلی مرتبط بودن فیلم امروزی این است که از نظر فرهنگی، انسان ها همچنان اشتباهاتی را که در تاریخ مرتکب شده اند تکرار می کنند که منجر به پیامدهای نامطلوب در دراز مدت یا کوتاه مدت می شود. کاباره ها اعداد موسیقی مستقیماً با آنچه در آن دوره زمانی از نظر سیاسی و اجتماعی اتفاق می‌افتاد مرتبط بود، بنابراین به طرز طنزآمیزی نشان می‌دهد که چگونه هرج و مرج و تحقیر اجتماعی رخ می‌دهد در حالی که مردم بیش از حد مشغول پرت کردن حواس خود در باشگاه‌ها بودند.
مطالب مرتبط: 10 غمگین ترین آهنگ در موزیکال های محبوب
امروز، مسائلی مانند تغییرات آب و هوایی، نژادپرستی، و پاکسازی قومی دوباره در رادار هستند، اما به این دلیل که ممکن است برای معکوس کردن آنها خیلی دیر باشد. بی‌تفاوتی که مردم برلین نشان دادند، همان بی‌تفاوتی دنیای امروز است که جهان را به عصری وحشتناک و بی‌سابقه سوق داده است.
داستان بقا
جدا از تنش های سیاسی و قریب الوقوع دوران جنگ که موزیکال به تصویر می کشد، این موزیکال نیز بسیار ساده است، داستانی از بقا، بسیار شبیه نمایش اخیرا منتشر شده است. خدمتکار . سال 1931 در برلین زمان پررونقی خاصی برای طبقه کارگر نبود که می توان آن را هر روز در مبارزات برایان و سالی دید.
برایان به مدت 3 مارک در ساعت به زبان انگلیسی تدریس می‌کند، سالی از اجرای خود و مهربانی مردان ثروتمندی که در باشگاه ملاقات می‌کند، کنار می‌آید، و فریتز به همان اندازه فقیر است و از طریق ازدواج به دنبال ثروت است. در آن زمان روزگار سخت بود، و دست و پنجه نرم کردن برای تأمین مخارج زندگی برای نسل‌های جوان امروز فوراً قابل بازگویی است.
ارزش خود در آمیخته با جاه طلبی
مشکل رایج امروزی که ذهن جوانان را آزار می دهد، درهم تنیدگی ذاتی کار و جاه طلبی با ارزش شخصی است. سالی بولز نیز همین مشکلات را پشت سر گذاشت، تا جایی که روزی شکست خورد، زیرا می دانست که ممکن است تبدیل به ستاره بزرگی نشود که آرزویش را داشت.
همسر و بچه های من داستان v
این به دلیل تمرکز بی‌رویه‌ای که دنیا بر روی کار یک فرد می‌گذارد، به‌جای رفاه و حال آنها و اینکه واقعاً چه کسی هستند، فوراً برای هر انسانی قابل ربط است. واضح است که این سندرم مدت‌هاست وجود داشته است و تا زمانی که مردم علیه آن صحبت کنند باقی خواهد ماند.
لباس
شخصیت لیزا مینلی این امتیاز را داشت که لباس‌های خارق‌العاده‌ای را در طول فیلم که توسط شارلوت فلمینگ طراحی شده بود به تن کند. از لباس تمام مشکی نمادین او در «Mein Herr»، با دربی مخملی، جوراب‌ها و چکمه‌های مخملی گرفته تا لباس‌های سبک او در «Money Money» و لباس‌های روان با جزئیات برجسته در فیلم، لباس‌ها هرگز واقعاً مختص دهه 30 نبودند. ، اما شاید این همان چیزی است که آنها را جاودانه کرده است.