کریس چیبنال با Doctor Who: Flux فرصت شروعی تازه داشت، اما او در حال تکرار همه بدترین اشتباهات دوران استیون موفات است.
Doctor Who: Flux قرار بود فرصت جدیدی برای کریس چیبنال باشد تا شک و تردیدهای خود را به دست آورد، اما این در حال تکرار همه بدترین اشتباهات دوران استیون موفات است. Doctor Who: Flux سیزدهمین فصل از دوره مدرن سریال علمی تخیلی طولانی است که یک داستان را در شش قسمت روایت می کند. این آخرین فصل کاملی است که زیر نظر چیبنال تولید می‌شود و هم او و هم جودی ویتاکر، بازیگر فعلی دکتر، سریال را در سال 2022 ترک می‌کنند، البته پس از یک سری فیلم تلویزیونی برای پایان دادن به دوران چیبنال.
پس از احیا شدن سریال زیر نظر راسل تی دیویس در سال 2005، استیون موفات نقش را بر عهده گرفت. دکتر هو مجری برنامه از 2010 تا 2017. سال‌های اولیه او با تحسین تقریباً جهانی منتقدان مواجه شد، به طوری که مت اسمیت در نقش دکتر یازدهم محبوبیت جهانی پیدا کرد. با این حال، در حالی که هنوز بسیاری از قسمت‌های مورد علاقه طرفداران را تولید می‌کرد، در طول سال‌ها دوره او شاهد کاهش بینندگان و کاهش شور و شوق برای سریال بود، با انتقادات ویژه برای داستان‌های بیش از حد پیچیده موفات.
مطالب مرتبط: Doctor Who: Flux نشان می دهد که Chibnall هنوز یک نقص داستان نویسی دارد
با Doctor Who: Flux چیبنال نمایش را به سمت توطئه های بیزانسی دوران موفات هدایت می کند و این برای آن بدتر است. با وجود فرصتی برای گفتن داستانی ساده و مستقل شار به سرعت به یک آشفتگی پیچیده و نافک تبدیل شده است. با دکتر هو فصل 13 با استفاده از ساختاری شبیه به مینی سریال، شار این فرصت را داشت تا به‌عنوان یک رمپ عالی برای بینندگان جدید عمل کند، اما طرح عقب‌مانده فقط بینندگانی را که قبلاً زیر نظر Moffat تماشا کرده بودند، از خود دور می‌کند.
پس از بازخوانی بحث‌برانگیز Chibnall's Timeless Child، بسیاری از بینندگان امیدوار بودند Doctor Who: Flux این فرصتی را فراهم می کند تا تاکید فراوان فصل 12 بر داستان سریال را پشت سر بگذاریم. بجای، شار حتی عمیق تر به پیشینه دکتر می پردازد. به جای تمرکز بر یک داستان جدید، شار پرسش‌های بیشتری در مورد کودک بی‌زمان، تقسیم‌بندی و عناصر باطنی دیگر گذشته دکتر مطرح می‌کند. این نقصی است که مانع از دوران موفات نیز شد، با توجه به آرک‌های فصلی بر روی نام مخفی دکتر یا یک نام افسانه‌ای ترکیبی از یک افسانه باستانی گالیفریان. این قوس‌ها به‌جای ارائه ماجراجویی‌های فضایی ساده، مخاطب را مجبور می‌کنند تا از طریق مجموعه‌ای که به‌طور فزاینده‌ای پیچیده‌تر نمایش می‌شود، مرور کند.
علاوه بر این که طرح بیش از حد در تاریخ نمایش جذب شده است، Doctor Who: Flux به سادگی بیش از حد گیج کننده است . موفات به خاطر طرح‌های جعبه‌های مرموز و معمایی‌اش مورد انتقاد قرار گرفت، اما چیبنال با داستان‌هایی که به‌طور متناقضی موفق می‌شوند از درک مطلب فرار کنند و در عین حال مملو از شرح‌ها هستند، مشکل را فراتر برده است. دکتر هو فصل 13، قسمت 3، روزی، روزگاری، نشان‌دهنده یک نشانه جدید برای پیچیدگی است، که داستانی پراکنده را با دیالوگ‌های گیج‌کننده تطبیق می‌دهد. حتی دکتر به نظر می رسد که این احساس را تکرار می کند و در یک نقطه می گوید: متاسفم، من معمولاً در پیگیری مسائل بسیار خوب هستم، اما تو خیلی زود مرا از دست دادی. ظاهراً از شباهت‌های روایت‌های مملو از موفات بی‌اطلاع است، شار حتی فرشتگان گریان را که مسلماً بزرگترین موفات است، وام گرفته است دکتر هو ایجاد، و آنها را به ترکیب اضافه می کند، یک عنصر دیگر برای پیچیده تر کردن طرح.
بعد از دکتر هو فصل 12، انقلاب دالک‌ها در تعطیلات بعدی، به‌نظر می‌رسید که یک اصلاح مسیر برای نمایش باشد، و نشان داد که به جای اینکه بیشتر درگیر اصول سریال شود، می‌تواند ادامه دهد، با کودک بی‌زمان به عنوان پاورقی در تاریخ دکتر. . متاسفانه، شار این فرصت را از دست داده است و حتی پیچیده‌تر از هزارتویی‌ترین داستان موفات است. با باقی‌مانده‌ی دوران چیبنال، ناگزیر برای مرتب کردن رشته‌های داستانی ایجاد شده توسط Doctor Who: Flux ، بینندگان فقط می توانند امیدوار باشند که سریال در سال 2023 از این اشتباه درس بگیرد، زمانی که راسل تی دیویس، مجری در حال بازگشت دوباره کنترل را به دست بگیرد.
بعد: دکتری که نشان می‌دهد دکتر روت کجا در جدول زمانی قرار می‌گیرد