تماشای صحنه گوم جبار در Dune به ویژه استرس زا است. در اینجا آمده است که چگونه دنیس ویلنوو به طور مخفیانه از چند ترفند برای این کار استفاده کرد.
دنیس ویلنوو تپه لحظات تنش زیادی دارد، اما شاید پر استرس ترین آنها صحنه گوم جبار باشد. با تلاش های قبلی کارگردانی مانند زندانیان و هیتمن جای تعجب نیست که ویلنوو در بالا بردن تنش تا این حد ماهر است، و جالب است که چگونه توانست از چند ترفند مخفی استفاده کند تا لحظه بین پل آتریدس قدرتمند ذهنی و مادر بزرگوار را به تمرین موثری در ایجاد استرس برای مردم تبدیل کند. مخاطب و همچنین شخصیت های موجود در آن.
این صحنه در اوایل فیلم می آید و مقدمه ای قدرتمند برای بن گسریت و مادر بزرگواری است که پل را در یک آزمون ذهنی قرار می دهد. تست ساده است، مادر بزرگوار می گوید در حالی که سوزن مسموم - معروف به گوم جبار - را کنار گلوی او می گذارد. تنش در صحنه عمدتاً از تلاش پل برای نگه داشتن دستش در جعبه اسرارآمیز و خوانندگی لیدی جسیکا از ترس از بیرون اتاق ناشی می شود. در حالی که به نظر می رسد لیدی جسیکا بعداً از پل می ترسد تپه ، در اینجا او فقط برای سلامتی پسرش می ترسد. پس دقیقا چگونه ویلنوو موفق به ساخت آن شد تپه صحنه خیلی استرس زا؟
مرتبط: واژه نامه و راهنمای اصطلاحات فیلم Dune
در مصاحبه تصویری با نمایشگاه Vanity Fair دنیس ویلنوو صحنه گوم جبار و ترفندهایی را که برای ایجاد تنش به کار می‌برد روشن کرد. این کارگردان فاش کرد که چگونه از فیلمبردارش گریگ فریزر پرسیده است: تا سطحی از تاریکی را در صحنه به ارمغان بیاورید که تقریباً احساس کنید در حال دیدن یک کابوس هستید. در واقع یک کیفیت کابوس‌آمیز در صحنه وجود دارد، زیرا بیشتر نماها در تاریکی غرق شده‌اند. این انتخاب از قبل صحنه را به سمت تنش مستعد می کند، زیرا آن را با جریانی از ترس عرضه می کند - همانطور که کابوس ها مستعد انجام آن هستند. تاریکی این اطمینان را به مخاطبان می‌دهد - که از قبل مطمئن نیستند که این دستگاه دقیقاً چیست یا دقیقاً انجام می‌دهد - حتی از هر جزئیاتی به جز درد و وحشت فزاینده پل از موقعیت آگاه نیستند. با این حال، این تنها عاملی است که چنین سطح بالایی از تنش را در صحنه تضمین می کند.
ویلنوو که درس ارزشمندی از آن آموخت بلید رانر 2049 در ایجاد چنین صحنه های نمادین بصری، همچنین نشان می دهد که نماهای اولیه جعبه یکی از موارد مورد علاقه او در تپه . او توضیح می‌دهد که چگونه جعبه را طوری طراحی کرده است که دست تیموتی شالامه را با حروف مطابقت دهد تا احساس کند دست او واقعاً در آن گیر افتاده است. در همین حال، دست شارلوت رمپلینگ در بالای جعبه قرار می‌گیرد و باعث می‌شود قدرت بین مادر بزرگوار و پل آتریدس کاملاً واضح باشد. ویلنوو همچنین از شالامه خواست که دستش را به آرامی در جعبه حرکت دهد، زیرا پل بر درد غلبه کرده است. صرف نظر از اینکه جعبه مرموز Dune واقعا چگونه کار می کند، واضح است که طراحی آن بخشی جدایی ناپذیر از طرح ویلنوو برای ایجاد تنش در صحنه بود و او واقعاً توانست این کار را با استفاده از چند جزئیات بصری منظم و نشانه های بازیگری انجام دهد.
بخش دیگری از صحنه‌ای که ویلنوو روی آن کار کرد، رسیتال لیدی جسیکا از غوغای ترس در بیرون اتاق بود. باز هم، او مطمئن شد که تنش را از طریق بازی بازیگر منتقل می کند - در این مورد از طریق ربکا فرگوسن که نقش مادر پل را بازی می کند. ویلنوو در این مصاحبه به یاد می آورد که چگونه از فرگوسن خواسته است یک وحشت محض آرام را تجربه کنید همانطور که او نگران رنج پسرش از طریق آزمایش اراده است. این با رسیتال به یاد ماندنی از کتیبه ترس، که شامل نماد است، دنبال می شود ترس ذهن رو نابود میکنه خط اجرای فرگوسن و مونولوگ او با خودش، لایه دیگری به ساختمان تنش درون اتاق اضافه می کند، زیرا پل در تهدید مرگ با درد غیر قابل حلی دست و پنجه نرم می کند.
تپه مطمئناً پر از استرس است زیرا سقوط خانه آتریدس و فرار باریک پل و لیدی جسیکا از صحرای آراکیس را به نمایش می‌گذارد، و صحنه گوم جبار در اوایل فیلم بهترین سرگرمی برای اتفاقات بعدی است. داشتن خود ویلنوو نشان می‌دهد که چگونه می‌توانست تنش ایجاد کند و صحنه را تا این حد استرس‌زا بسازد، بینش ارزشمندی در مورد تکنیک‌های کارگردانی او و توانایی او در نگه داشتن تماشاگران در لبه صندلی‌هایش ارائه می‌دهد.
بعدی: صحنه Dune's Cut Lady Jessica یک خط داستانی را بسیار بهتر کرد