فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای موزیکال اغلب این اشتباه را مرتکب می‌شوند که حقایق مربوط به داستان خود را مخدوش می‌کنند و برای فروش بلیت به تشخیص نام تکیه می‌کنند، اما الویس با انتخاب هوشمندانه ای که شامل تام پارکر سرهنگ تام هنکس می شود، از این موضوع جلوگیری می کند. الویس از فرمول مشابهی از بیوگرافی های موسیقی گذشته پیروی می کند، که شامل دو ساعت و نیم از آهنگ ها و رویدادهای آشنا برای طرفداران است، اما با روایت داستان الویس پریسلی (با بازی آستین باتلر) از نگاه سرهنگ پارکر متفاوت است. آن را حول خود پریسلی متمرکز می کند. این انتخاب سبکی لایه دیگری را به فیلم اضافه می کند که جنبه هایی را که در غیر این صورت به عنوان اشتباهات حواس پرتی تلقی می شدند، پنهان می کند.
در حالی که سایر فیلم‌های موسیقی زندگینامه موضوع فیلم را به شکلی مستقیم دنبال می‌کنند، الویس در اطراف سرهنگ تام پارکر، مدیر الویس پریسلی قرار می‌گیرد و در مورد مشارکت او در زندگی و حرفه‌ی الویس و همچنین ادعای او مبنی بر اینکه او مسئول زودرس بودن الویس نیست. مرگ . اگرچه این فیلم داستان الویس را دنبال می‌کند، اما کاملاً توسط پارکر روایت می‌شود که گاهی اوقات تصویری کاملاً متفاوت از آنچه در حال ارائه است ترسیم می‌کند. این جنبه از فیلم لایه دیگری به داستان سرایی می‌افزاید که به آن کمک می‌کند تا از مسائل موجود در دیگر فیلم‌های زندگینامه موسیقی فراتر رود.
مطالب مرتبط: هر فیلم تام هنکس که در سال 2022 اکران می شود
برای طرفداران مشتاق هنرمندی که در مرکز یک فیلم زندگینامه ای موسیقی قرار دارد، آزادی های هنری این فیلم ها با واقعیت ها به منظور اقتباس از داستانشان می تواند در بهترین حالت حواس پرتی و در بدترین حالت ناراحت کننده باشد. الویس به همان اندازه آزادی های زیادی در مورد موضوع خود داشت، از مخدوش کردن حقایق خاص تا قرار دادن غیرتاریخی از رویدادها. این می‌توانست بین طرفداران پرشور الویس پریسلی اختلاف‌افکنی ایجاد کند، اما روایت کلنل پارکر به فیلم کمک می‌کند از انتقاد در این زمینه جلوگیری کند. به زودی، الویس سرهنگ پارکر را به عنوان یک راوی غیرقابل اعتماد معرفی می کند، با برخی از صحنه ها که یک داستان را در روایت او ارائه می دهد در حالی که تصاویر روی صفحه داستان متفاوتی را روایت می کنند. وضعیت راوی غیرقابل اعتماد پارکر به مخاطبان کمک می کند تا نادرستی های تاریخی را منطقی کنند و از اشتباهات بیوگرافی های موسیقی قبلی اجتناب کنند.
یکی دیگر از مسائل مربوط به داستان سرایی سرراست فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای موزیکال گذشته این است که برای طرفداران سرسخت شخصیت اصلی فیلم زندگینامه ارزش ذاتی بیشتری دارد و برای یک تماشاگر عمومی سینما برای درک و ارتباط با رویدادها و شخصیت مورد بحث، نیاز به گفتگوی غیرطبیعی و غیرطبیعی است. الویس می تواند از طریق روایت سرهنگ پارکر از این موضوع جلوگیری کند. راوی‌ها می‌توانند در فیلم‌های تخیلی مفید باشند، زیرا در لحظه‌های مناسب برای ارائه اطلاعات بر اساس نیاز به دانستن ظاهر می‌شوند، و سرهنگ پارکر نیز به همین منظور عمل می‌کند. الویس . این یک عنصر ساختگی به فیلم اضافه می کند که به آن اجازه می دهد تا روی داستان تمرکز کند و آن را برای مخاطبان در سراسر طیف قابل دسترسی می کند.
با استفاده از سرهنگ تام پارکر به عنوان ابزار روایت، الویس می تواند از اشتباهات ساخته شده توسط بیوگرافی های موسیقی گذشته جلوگیری کند. روایت او چرخشی تازه از طریق لایه افزوده شده داستان سرایی تاریخ تجدیدنظرطلبانه او ایجاد می کند و به این ترتیب به الویس نقدهای قوی فیلم و استقبال گرم با مخاطبانی که زندگی نامه های قبلی مورد انتقاد قرار گرفته اند. موفقیت از الویس و رویکرد غیر متعارف آن نشان می دهد که ریسک های خلاقانه با یک قالب آشنا می تواند پاداش دهنده باشد. امیدواریم که دری را برای رویکردهای متفاوت و خلاقانه به زندگینامه های موسیقی آینده باز کند.
بعدی: نقش الویس تام هنکس، مشکل تد باندی هالیوود را کپی می کند