ما فیلم‌شناسی بازیگر برنده اسکار شارلیز ترون را تجزیه می‌کنیم و فیلم‌های او را از بدترین به بهترین رتبه‌بندی می‌کنیم. شارلیز ترون در طول 25 سال فعالیت طولانی خود، همواره مخاطبان، فیلمسازان و خود صنعت را شگفت زده کرده است. ترون که در آفریقای جنوبی به دنیا آمد، برای شرکت در مدرسه باله به آمریکا نقل مکان کرد تا اینکه آسیب دیدگی زانو منجر به تغییر شغلی شدید شد. او چندین سال به عنوان یک مدل کار کرد و در عین حال تلاش کرد خود را به عنوان یک بازیگر تثبیت کند. پس از دریافت یک نقش بدون صحبت در فیلم ترسناک فرزندان ذرت III: برداشت شهری او اولین نقش اصلی خود را در سال 1996 دریافت کرد 2 روز در دره ، که او را مورد توجه هالیوود قرار داد. ترون از همان ابتدا انتظارات را به چالش کشید و به خود اجازه نداد تا به عنوان یک زیبایی صرفاً تایپ شود و در ژانرها و بودجه های مختلف نقش آفرینی کند.
در سال 2003، ترون با ایفای نقش قاتل سریالی آیلین وورنوس در فیلم، تبدیل به یک ستاره بزرگ شد. هیولا ، عملکردی که راجر ایبرت تعریف شده به صورت 'یکی از بزرگترین اجراهای تاریخ سینما.' این فیلم برای او جایزه اسکار را به ارمغان آورد و او را به سطح جدیدی از شهرت رساند. ترون همچنان خود را به سمت مسیرهای جدید سوق می داد و با کارگردانانی مانند ریدلی اسکات کار می کرد و موقعیتی برای خود به عنوان یک ستاره اکشن ایجاد می کرد. در واقع، ترون می‌تواند موفق‌ترین نمونه بازیگری باشد که امروزه کار می‌کند و می‌تواند با موفقیت در بلاک‌باسترهای مفهومی بالا با پروژه‌های مستقل شخصیت‌محور دستکاری کند. او همچنین خود را در بخش های کمدی و ترسناک گسترش می دهد. به راستی، او یکی از معدود هنرپیشه‌های مطرحی است که در هالیوود مدرن کار می‌کند و می‌تواند دلیل محکمی برای انجام همه کارها ایجاد کند.
مطالب مرتبط: هر فیلم مارگو رابی، از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
ترون آن بازیگر کمیاب با قدرت واقعی ستاره ای است که می تواند به طور کامل خود را به نقش های تقریباً غیرقابل تشخیص تبدیل کند، زمانی که مناسبت آن را بخواهد. او هم محبوب فرنچایز و هم یکی از عزیزان جوایز است. به راحتی می توان باهوش و با استعداد بودن او را کم اهمیت جلوه داد، نه فقط به عنوان یک بازیگر، بلکه به عنوان یک چهره صنعتی که به راحتی در آب های اغلب خائنانه دنیای سرگرمی حرکت می کند. در مرحله بعد ترون به جهان بازخواهد گشت سریع و خشن برای قسمت نهم این مجموعه، که به دلیل همه‌گیری COVID-19، انتشار آن با یک سال تاخیر مواجه شد. تا آن زمان، ما به 46 فیلم در فیلم‌شناسی ترون نگاه می‌کنیم و آنها را از بدترین به بهترین رتبه‌بندی می‌کنیم.
سلب مسئولیت: این لیست شامل نقش‌های بی‌ارزش یا کمدی نمی‌شود.
شماره 46 آخرین چهره
آخرین چهره نوعی فاجعه سینمایی هولناک است که تنها زمانی اتفاق می افتد که یک فیلم خود را 100% جدی بگیرد. این فیلم به کارگردانی شان پن، فیلمی است که واقعاً معتقد است پیام مهمی دارد که باید با جهان به اشتراک بگذارد و بیشتر جزئیات واقعا شرم آور آن در آن نهفته است. ترون نقش دکتری را بازی می کند که در پس زمینه جنگ داخلی در غرب آفریقا عاشق یک جراح خوش تیپ با بازی خاویر باردم می شود. این یک فیلم با مشت و عمیقا متکبرانه است که بیشتر به دعواهای عاشقانه کوچک سرنخ های سفیدپوستش می پردازد تا شخصیت های سیاه پوست که برای ضربات احساسی ارزان به عروسک تبدیل می شوند. داستان فرعی مربوط به اپیدمی HIV به ویژه توهین آمیز است. هر دو ترون و باردم واقعاً وحشتناک هستند، اگرچه به سختی می توان دید که چگونه می توانند در فیلمی که آنها را با دیالوگ هایی که به نظر می رسد توسط یک روبات نوشته شده است، خوب باشند. آخرین چهره نمایشی هولناک از اشرافیت جعلی است که نشان دهنده بدترین درام پرستیژ و تخصیص هالیوود از رنج سیاهان برای درام سفید است.
شماره 45 همسر فضانورد
فیلمی که شامل بیگانگان، درام های داخلی و توطئه های ناسا می شود باید بسیار جذاب تر از این باشد همسر فضانورد . ترون نقش اصلی را بازی می کند و در مقابل جانی دپ که به طور جدی جدا شده است، فضانوردی را بازی می کند که پس از انجام یک ماموریت اشتباه به زمین بازمی گردد و به نظر می رسد که فرد کاملا متفاوتی باشد. داستان ساخت ملودرام است، اما به نظر می رسد فیلم به طرز عجیبی با مفهوم خودش جدا شده است. اگر بیشتر به پتانسیل فیلم‌های B دهه 1950 کمپ داستانش متمایل می‌شد، شاید برای تماشاگران چیز لذت‌بخش‌تری وجود داشت. همانطور که هست، همسر فضانورد به نظر نمی رسد که نمی داند با خودش چه کند و در نتیجه، بازیگران گم شده به نظر می رسند.
#44 میلیون راه برای مردن در غرب
ترون آهنگ های کمدی خوبی دارد، اما شما این را از تلاش بسیار تنبل ست مک فارلین برای ساختن خودش نمی دانید. زین های شعله ور ، سال 2014 یک میلیون راه برای مردن در غرب . بسیاری از شوخی‌ها به سادگی کار نمی‌کنند، که بدیهی است برای یک کمدی مشکل‌ساز است، اما برای تلاش مک فارلین نیز به‌طور عجیبی بی‌خطر است. در اینجا جوک های بد سلیقه زیادی وجود دارد اما هیچ چیز غیرمنتظره یا واقعاً جسورانه ای نیست. این بیشتر طنز توالتی است که قبلاً بارها شنیده اید و چند فیلم کوتاه که ممکن است لبخند را برانگیزد، اگر هیچ چیز دیگری نباشد. ترون با یک نقش به خصوص غیر جالب روبرو می شود که به او فرصتی نمی دهد تا نشان دهد چقدر می تواند خنده دار باشد.
مطالب مرتبط: هر فیلم هنری کاویل از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
#43 سر در ابرها
ترون مطمئناً یک تناسب زیبایی شناختی قوی برای سال 2004 است سر در ابرها یک ملودرام براق که در اروپای دهه‌های 1920/30 اتفاق می‌افتد، اما خود فیلم به شدت کمبود دارد. کارگردان جان دویگان به وضوح به دنبال چیزی در مسیر خود است کازابلانکا یا آثار هنری میلر در آمیختگی تاریخ با اروتیسم، اما نتیجه نهایی ماجرای سختی است که بازیگرانی با این مواد سازگار نیستند. برای داستانی در مورد جنگ جهانی دوم که شامل اشغال پاریس توسط نازی ها و ظهور رژیم فاشیستی ژنرال فرانکو می شود، سر در ابرها یک فیلم احمقانه افسرده کننده است، و فیلمی که اغلب اوقات به سمت دلهره آور بودن سوق داده می شود.
شماره 42 بیدار شدن در رینو
سال 2002 بیدار شدن در رینو قرار بود یک وسیله نقلیه ستاره برای زوج های قدرتمند آن زمان هالیوود براد پیت و جنیفر آنیستون باشد که قبل از شروع فیلمبرداری از پروژه انصراف دادند. این ممکن است هیجان انگیزترین عنصر این کمدی غیر جالب باشد که هیچ کلیشه یا کلیشه ای دست نخورده باقی نمی گذارد. همه بازیگران، که شامل ناتاشا ریچاردسون و بیلی باب تورنتون می‌شوند، به حداکثر می‌رسند و شما نمی‌توانید آنها را به خاطر اهمیت ندادن به این مواد بی‌مزه سرزنش کنید.
#41 15 دقیقه
تریلر پلیسی جان هرتسفلد 15 دقیقه مطمئناً جاه طلبی های بلندی دارد. عنوان آن را از قول معروف اندی وارهول که ادعا می کرد گرفته شده است 'در آینده، همه به مدت 15 دقیقه در جهان شهرت خواهند داشت' داستان یک کارآگاه قتل تحسین شده (رابرت دنیرو) را دنبال می کند که باید یک جفت قاتل اروپای شرقی را که در حال فیلمبرداری از جنایات خود در تلاش برای تبدیل شدن به افراد مشهور هستند، ردیابی کند. به عنوان یک فیلم استاندارد پلیس در برابر قاتلان، 15 دقیقه به طور منطقی مشکلی ندارد، اما لحظه ای که سعی می کند چیزی تندتر یا طنزآمیزتر را هدف قرار دهد، همه چیز از هم می پاشد. غرور خود آنقدر ضعیف است که نمی‌تواند در برابر کمی موشکافی ایستادگی کند، و به جای اینکه درباره مضامین خود زرنگ و فهیم باشد، به‌طور غیرقابلی از خود راضی جلوه می‌کند.
#40 راه رفتن در خواب
نام گذاری فیلم شما راه رفتن در خواب وقتی به اندازه این درام 2007 کسل کننده و عاری از ایده های جدید است، به سادگی درخواست تمسخر است. داستان رها شدن خانواده و پیوند نامحتمل ویلیام ماهر به نظر می رسد که هدفش بی رمق باشد، اما علیرغم تلاش بهترین بازیگران آن، که شامل نیک استال و دنیس هاپر می شود، خواب آلود است. این فیلم به سادگی انرژی ندارد و بی هدف بودن آن باعث می شود مدت زمان 100 دقیقه دو برابر این زمان باشد.
مربوط: هر فیلم دیوید آیر از بدترین تا بهترین رتبه بندی می شود
#39 نوامبر شیرین
شارلیز ترون و کیانو ریوز باید در بهشت ساخته شده باشند، اما نوامبر شیرین هدر دادن مطلق استعدادهای هر دوی آنهاست. اگر آنقدر مشتاق نبود که غرور سوال برانگیز خود را به عنوان یک رمان عاشقانه زمین کوبنده بچرخاند، می توان فیلم را به خاطر شمالتس بی شرمانه اش بخشید. ساختگی است، به شدت دستکاری شده است و عملاً از مخاطب التماس می کند که چقدر ترسناک هر دو قهرمان داستان هستند. ترون و ریوز همچنین دارای شیمی عاشقانه و جنسی منفی هستند، بنابراین هر دوی آنها در طول این زندگی ناخواسته گمشده به نظر می رسند. داستان عاشقانه .
#38 آزمون و خطا
به سمت انتهای دم ساینفلد مایکل ریچاردز پس از اجرا، دست به کار شد تا خود را به عنوان یک ستاره سینما معرفی کند. برای سهولت این روند، او با جف دانیلز، دوست داشتنی، همکاری کرد احمق و احمقتر و کارگردان جاناتان لین که کمدی دادگاه برنده اسکار را ساخت پسر عموی من وینی . رعد و برق با این داستان دادگاه دو بار برخورد نکرد و ترون با نقش مکمل بسیار رضایت‌بخش‌تر از ماریسا تومی باقی ماند.
#37 به دام افتاده
گرگ ایلز، نویسنده، رمان پرفروش خود را اقتباس کرد 24 ساعت برای کارگردانی لوئیس ماندوکی به دام افتاده است ، اما تعداد زیادی از صفحه به صفحه دیگر گم شد. اصلاً زمان نمی‌برد تا این تریلر فرضی به‌طور کامل از ریل خارج شود، که به‌واسطه چیدمان مضحک خود کاملاً لغو شده است. آنچه که باید پرتنش باشد در عوض قابل پیش‌بینی است و در نهایت فیلم به شدت به تاکتیک‌های استثماری تکیه می‌کند تا به یک نکته ارزان‌قیمت بپردازد.
شماره 36 افسانه باگر ونس
رابرت ردفورد یک اسطوره هالیوود است چه روی پرده و چه بیرون از آن. او برای اولین فیلمش پشت دوربین اسکار بهترین کارگردانی را دریافت کرد. مردم عادی ، و برای عناوینی مانند نمایش مسابقه و زمزمه اسب . دهه 2000 افسانه باگر ونس با این حال، یک نقطه پایین واقعی در حرفه او به عنوان بازیگر و کارگردان است. از نظر فیلمنامه و ایده‌هایش به طرز دردناکی تاریخ‌گذاری شده است، با تکیه بر یک درام ورزشی معمولی آمیخته با داستان سیاه‌پوست جادویی که ویل اسمیت فقیر را در نقش مربی مرموز و مهربان مت دیمون گیر می‌دهد. بازیگران تا جایی که می توانند تلاش می کنند تا مواد را زمینگیر کنند اما باگر ونس از بدترین جهات مانند یک باقیمانده از 50 سال قبل است.
مطالب مرتبط: هر فیلم تام کروز از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
شماره 35 شکارچی: جنگ زمستانی
کریستن استوارت به طرز بدنامی برای ادامه بازی دعوت نشد سفید برفی و شکارچی، بنابراین فیلم تبدیل به یک دنباله/پیش‌درآمد ترکیبی عجیب و به‌عنوان یک ماجرای هیجان‌انگیز کمتر شد. ترون همچنان به عنوان ملکه هوسباز و با افتخار شرور توپ می زند، اما جذابیت او به هدر می رود، مانند همبازی هایش، از جمله امیلی بلانت، کریس همسورث و جسیکا چستین. فیلم به وضوح از الهام گرفته شده است منجمد اما فراتر از برخی از لباس‌های زرق و برق دار، چیزی برای تماشاگران ندارد.
#34 Æon Flux
ترون، کارگردان، کارین کوساما، و مجموعه انیمیشن کالت MTV Æon Flux به نظر یک مسابقه عالی به نظر می رسید، اما تداخل استودیو، فیلمساز و بازیگر را به طور یکسان مجبور به سازش در دیدگاه اصلی خود برای داستان کرد. کوساما ادعا می‌کند که استودیو فیلم را در تدوین از او گرفته و به شدت آن را دوباره کار کرده است، داستان و شخصیت‌ها را تغییر داده و فیلم را به چیزی سنتی‌تر از برداشت هنری که او از مواد داشته است، تبدیل کرده است. این مایه شرمساری است، زیرا فیلمی که ما گرفتیم پر از بارقه های پتانسیل بسیار زیاد است. ترون به طور قابل پیش‌بینی عالی است و فیلم مطمئناً زیبا به نظر می‌رسد، اما عمدتاً یک ماجرای خسته‌کننده است که فاقد لبه‌های براندازانه و عناصر اکسپرسیونیستی کارتون است. وقتی منبع منبع اینقدر تخیلی و چالش برانگیز است، به نظر می رسد که فیلم بسیار متعارف باشد.
#33 دشت سوزان
به راحتی می توان فهمید که چرا ترون قدرت خود را پشت سر گذاشت دشت سوزان ، هم به عنوان بازیگر و هم به عنوان تهیه کننده اجرایی. این فیلم اولین کارگردانی فیلمنامه نویس برنده جایزه گیلرمو آریاگا بود که همکاری او با الخاندرو گونزالس ایناریتو شامل بابل و ثابت کرد که موفقیت های بزرگی نزد منتقدان آمریکایی داشته است. این فیلم که معمولی آثار آریاگا است، در روایتی غیرخطی روایت می‌شود و از نظر مضمونی به اندازه‌ای که می‌توان تصور کرد تیره و تار است، اما به نظر می‌رسد که وحشی‌گری آثار قبلی او با دست کارگردانی خودش کمرنگ شده است. این فیلم به جای اعتماد به بازیگرانش برای انجام وظایفشان، بیش از حد بر نمادگرایی آشکار تکیه دارد. لحظاتی از ظرافت در سراسر وجود دارد اما به اندازه کافی برای حفظ این مفهوم نزدیک نیست.
شماره 32 خانواده آدامز
ترون احتمالاً یک انتخاب عالی برای نقش مورتیشیا در اقتباس لایو اکشن بود خانواده آدامز . در عوض، مایه شرمساری است که او تنها با یک صداپیشگی در این جدیدترین برداشت از شخصیت های کلاسیک باقی مانده است. در حالی که ترون در کنار بازیگران بی عیب و نقصی که شامل اسکار آیزاک، نیک کرول و کاترین اوهارا می شود، کار می کند، فیلم منبع فوق العاده وحشتناک تاریکی تراشه ای خود را از بین می برد. شوخی‌های سیاه و سفید و براندازی فانتزی حومه‌ای آمریکایی از بین رفته‌اند و به جای آن یک ماجرای غیرضروری ساخاری است که بیشتر به جناس و ارجاعات فرهنگ پاپ وابسته است تا توسعه شخصیت. طرفداران از خانواده آدامز خوب است که به فیلم های لایو اکشن دهه 90 پایبند باشید.
مطالب مرتبط: هر فیلم خواهران واچوفسکی از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
شماره 31 سلبریتی
یکی از نقاط ضعف خروجی حرفه ای وودی آلن در دهه 1990، فرد مشهور بازخوانی خسته از فیلم های بهتر او اما با ادای احترامی به آن است زندگی شیرین که واقعا معنی ندارد کنت برانا نقش نویسنده‌ای روان‌رنجور را بازی می‌کند که تبدیل به یک چهره‌شناس مشهور می‌شود و در ابتدا وارد دنیای شهرت می‌شود. جعل هویت آلن برانا اغلب برای تماشای خجالت آور است و حتی جودی دیویس که در فیلم آلن بسیار عالی بود. زن و شوهر ، تلاش می کند تا این مطالب را جالب کند. با توجه به شهرت آلن و مدت زمانی که او در این تجارت بوده است، عجیب است که به نظر نمی‌رسد او لایه‌های خاص و ویژگی‌های عجیب شهرت مورد نیاز برای اجرای این طرح را درک کند. همه چیز به طور همزمان بیش از حد و نیمه کاره به نظر می رسد. و برای تکمیل همه چیز، دونالد ترامپ ظاهراً خودش را بازی می کند.
30 مکان تاریک
گیلیان فلین در زمان رمانش در نشریات و هالیوود به عنوان دارایی داغ شد دختر از دست رفته تبدیل به یک ضربه شکست. در سال 2014، دیوید فینچر آن فیلم را با طنز تاریک و تعادل مناسب بین پرستیژ و پوچ، زنده کرد. یک سال بعد، یکی دیگر از رمان های او برای پرده اقتباس شد: مکان های تاریک . با این حال، این یکی به هیچ وجه خوب نبود. ترون نقش تنها بازمانده یک قتل عام خانوادگی را ایفا می کند که او را در بزرگسالی آسیب دیده و برای همیشه به عنوان یک قربانی مشخص کرده است. برای تامین مخارج زندگی، او موافقت می کند که با یک باشگاه جنایی مرموز ملاقات کند که در گفتن او از وقایع شک دارند. چیدمان جذاب است، اما عجیب بودن رمان در اقتباس چندان خوب عمل نمی کند. حتی با آشکار شدن پیچ و خم های بی پایان، فیلم خیلی سریع توجه مخاطب خود را از دست می دهد. چیزی که در آن خیلی بی دردسر بود دختر از دست رفته احساس می کند ساختگی و خسته کننده است مکان های تاریک .
شماره 29 شغل ایتالیایی
اصلی شغل ایتالیایی یک فیلم کلاسیک به دلایلی، یک جنایی فوق العاده باحال و عمیقاً خنده دار است که بی نظیر بریتانیایی است و کاملاً محصول دهه شصت Swinging است. بنابراین طبیعتا بازسازی آمریکایی است، نه به خصوص طنز، و تا حد کسل کننده ای نرم است. آن تعقیب و گریزهای ماشینی بدون شک لذت بخش هستند، اما هیجان های سرگردان فیلم اصلی به شدت از دست رفته است. این فرار از دست دادن مغزتان در خانه است که کار را انجام می دهد، اما شما ناگزیر از جذابیت بی ارزش مایکل کین و شرکت آن خواهید شد.
شماره 28 بمب
شاید کمتر از یک سال پیش منتشر شده باشد، اما در حال حاضر جی روچ بمب مثل یک تصمیم پشیمان کننده از گذشته طولانی است. پرداختن به داستان واقعی اپیدمی آزار جنسی در فاکس نیوز در زمان تصدی راجر آیلس بدنام هرگز کار ساده ای نبود. این داستانی بود که نیاز به یک دست ماهر و درک تیغ تیز از تقاطع ها و درگیری های مختلف داشت. در عوض، روچ مسیر آسانی را طی می‌کند و در نهایت با داستانی کاملاً غیرصادقانه روبرو می‌شویم که ساینده‌بودن واقعی این رویدادها را نادیده می‌گیرد. مطلقاً هیچ توجهی به قدرت سمی فاکس نیوز و راه هایی که زنانی مانند مگین کلی (با بازی ترون با دقت عجیبی) در آن نقش داشته اند، نمی شود. درعوض، این دختری است که واقعیت را سفید می کند و از بین بردن زندگی این زنان را به عنوان نوعی تشویق فمینیسم می داند. این فیلمی است که به شدت نیاز به ابهام یا حداقل یک ستون فقرات اخلاقی داشت، اما بمب صرفاً بازنویسی درخشانی از تاریخ است که با نیروی محض هنرپیشه‌های آن، که همگی شایسته بهتر از این هستند، بیش از حد قابل سرزنش است.
سن اژدها تفتیش عقاید بهترین تخصص کماندار سرکش
مطالب مرتبط: هر فیلم گیلرمو دل تورو از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
شماره 27 نفرین عقرب یشم
به هنگام، نفرین عقرب یشم با بودجه 33 میلیون دلاری گران ترین فیلم وودی آلن بود (یک ثروت برای کارگردانی که بیشتر به خاطر ساخت سریع و ارزان قیمت شناخته می شود.) هزینه آن قطعا روی پرده است زیرا فیلم در ادای احترام به نوآرهای جنایی کلاسیک مانند بیلی لذت می برد. غرامت مضاعف وایلدر ، البته رنگی به جای سیاه و سفید. آلن کاملاً متوسط است، جایی که به ظاهر هر زن زیبا - از ترون گرفته تا الیزابت برکلی و هلن هانت - می خواهد با او رابطه جنسی داشته باشد. بهتر از فرد مشهور از این نظر که حداقل به نظر می رسد که گرمای واقعی برای ایده های خود دارد، اما در غیر این صورت عنوانی غیر ضروری در فیلم شناسی وسیع آلن است.
شماره 26 مایتی جو یانگ
اصلی جو یانگ توانا از سال 1949 بود کینگ کونگ فیلم بی بی موردی که در بین علاقه مندان به انیمیشن های استاپ موشن محبوب باقی می ماند. بازسازی سال 1998، با حسن نیت از دیزنی، یک داستان خانوادگی دوستانه تر با مقدار زیادی احساسات است. قلاب مرکزی همان گوریل غول پیکر است که این بار از طریق انیماترونیک، لباس گوریل و آرایش ویژه ارائه شده توسط ریک بیکر افسانه ای خلق شده است. تأثیر کلی هنوز بسیار چشمگیر است، اگرچه فیلم پیرامون این غول مهربان به مراتب کمتر جذاب است. بچه های خردسال به طرز خوشایندی منحرف می شوند اما والدین آنها ممکن است کمتر سرگرم شوند.
#25 بازی گوزن شمالی
حتی خود ترون هم این را قبول دارد بازی های گوزن شمالی فیلم خوبی نیست، اما او برای فرصتی برای همکاری با کارگردان جان فرانکنهایمر با آن قرارداد امضا کرد. کاندیدای منچوری شهرت در واقع، در سال 2008، ترون اعتراف کرد که این فیلم را بدترین فیلم خود می داند. با این حال، متأسفانه، آنقدر فراموش شدنی است که واقعاً وحشتناک باشد. ساخته شده در اوج اکشن تا حدودی نادرست بن افلک در فاز رهبری مرد، بازی های گوزن شمالی در نهایت به اندازه عنوان آن احمقانه است. در طرح مضحک آن لحظات بسیار بد و خوب وجود دارد، اما برای حفظ زمان اجرای آن کافی نیست.
#24 مردان افتخار
ترون در این فیلم زندگی‌نامه‌ای در مورد نیروی دریایی مسترنیتد ایالات متحده در نقش همسری وظیفه‌شناس به هدر می‌رود. مردان افتخار داستانی با ساختار آشنا است که نیروی کافی در پشت خود دارد تا از احساسات غیر ضروری جلوگیری کند. گوشت واقعی فیلم از پویایی بین ستاره‌های اصلی آن، کوبا گودینگ جونیور و رابرت دنیرو ناشی می‌شود، که یکدیگر را تا مرزهای خود پیش می‌برند، هرچند که فیلم زمانی بهتر است که عادت متقابل آنها را برای فرود آمدن به منظره جویدن کاهش دهد.
مرتبط: هر فیلم برادران روسو از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
#23 گرینگو
نش ادگرتون، برادر جوئل، این کمدی جنایی را کارگردانی کرد که ترون آن را تهیه کرد و همچنین در آن بازی کرد. دیوید اویلوو نقش یک کارمند داروسازی با اخلاق را بازی می کند که درگیر یک آدم ربایی و آزمایش مواد مخدر می شود. برادران اجرتون آشکارا درخواست های زیادی کردند و یک بازیگر فوق العاده با استعداد را برای گرینگو ، همه آنها به شدت تلاش می کنند تا جرقه ای از الهام را در میان این فیلم کثیف بیابند. هر زمان که هرج و مرج خود را بپذیرد، بسیار لذت بخش تر می شود، اما گرینگو در نهایت در غرور و توطئه درهم تنیده خود گم می شود.
شماره 22 هنکاک
سال 2008 هنکاک درست قبل از اینکه انبوه فیلم‌های ابرقهرمانی تبدیل به نیروی تعیین‌کننده هالیوود شود، منتشر شد، بنابراین در میان این ژانر به نظر می‌رسد که عجیب و غریب است. ویل اسمیت نقش یک هوشیار فوق‌العاده با گذشته‌ای مرموز را بازی می‌کند که به خاطر بی‌تفاوتی و مستی‌اش که باعث ویرانی بی‌پایان برای عموم مردم می‌شود، تبدیل به دشمن شماره یک عمومی در لس‌آنجلس شده است. او با کمک یک معلم روابط عمومی باهوش، تصویر خود را اصلاح می کند و این شیب طنز، جذاب ترین و ماندگارترین جنبه هنکاک . چرخش نیمه دوم و تغییر دراماتیک در ژانر برای اکثر بینندگان بسیار زیاد بود، و فیلم به سرعت از آنچه که در وهله اول آن را به یک مفهوم جذاب تبدیل کرده بود، گم می کند. اسمیت همیشه دوست‌داشتنی است و ترون با وجود اینکه طرح به‌طور جدی لو می‌رود، خودش را حفظ می‌کند. اگر فقط هنکاک فرود را گیر کرده بود، بیش از یک دهه بعد با علاقه بیشتری به آن فکر می شد.
#21 سفید برفی و شکارچی
ترون اجراهای همی را انجام نمی دهد، بلکه به عنوان ملکه شیطانی سفید برفی و شکارچی او به وضوح به خود اجازه می دهد تا در نقش یک شرور بی شرم سرگرمی های خون آشام زیادی داشته باشد. جاه طلبی واقعی در پشت این بازگویی افسانه ای نهفته است که فانتزی کلاسیک را با حساسیت های امروزی ترکیب می کند. در حالی که یک قوس ناهموار انرژی کلی آن را مختل می‌کند، اما همچنان یک تغییر تازه‌کننده سرعت نسبت به کرایه پرفروش‌های تابستانی معمولی است. متأسفانه، عاقبت تمام درس های اشتباه را آموخت.
#20 شمال کشور
ترون دومین نامزدی اسکار خود را در درام نیکی کارو به دست آورد که الهام گرفته از یک شکایت کلاسی برجسته در مورد آزار و اذیت جنسی بود که گروهی از کارگران زن معدن علیه کارفرمایان خود مطرح کردند. کشور شمال به وضوح نیت نجیب دارد، اما در هر تله فرمول بیوگرافی می افتد و برای آن فیلم بسیار بدتری است. در حالی که ترون و فرانسیس مک دورمند همبازیشان بدون شک عالی هستند، این داستانی است که نیاز به درخشش کمتری در اپرا دارد. دست سنگین کارو در نیمه دوم فیلم در طول صحنه های دادگاه به خصوص ناامید کننده است. کشور شمال صحنه‌های قدرتمندی دارد و پیام آن مهم است، اما تعهد ثابت آن به تمام موضوعات کتاب، اصالت بسیار مورد نیاز این داستان را از بین می‌برد.
مطالب مرتبط: هر فیلم ویل اسمیت از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
نبرد شماره 19 در سیاتل
ترون در کنار شریک سابق خود استوارت تاونسند که اولین کارگردانی خود را با او انجام داد، کار کرد نبرد در سیاتل . داستان کاملاً مبتنی بر اعتراضات زیادی است که در کنفرانس وزیران سازمان تجارت جهانی در سال 1999 اتفاق افتاد. تاونسند برای به تصویر کشیدن شور و هیجان اعتراض، چشم تیزبینی دارد و مطمئناً به مخاطب اجازه می دهد تا بفهمد حضور در آن چه احساسی داشته است. قلب عمل فیلم وقتی از سیاست دور می‌شود شکست می‌خورد و خشم عدالت‌خواهانه‌اش را به نفع شخصیت‌هایی که علاقه چندانی به آنها نداریم کم می‌کند. نبرد در سیاتل خشم خود را از دست می دهد، به یک اثر بسیار کم قدرت تبدیل می شود.
#18 زندگی و مرگ پیتر سلرز
در ابتدا به عنوان یک فیلم تلویزیونی HBO در ایالات متحده پخش شد، زندگی و مرگ پیتر سلرز در هر جای دیگری اکران شد و حتی در جشنواره فیلم کن در رقابت بازی کرد. جفری راش نقش بازیگر افسانه ای را بازی می کند در حالی که شارلیز ترون همسر دوم او، مدل/بازیگر سوئدی بریت اکلند است. راش در یک نقش فوق‌العاده حیله‌گر عالی است و فیلم انرژی دیوانه‌کننده سوژه‌اش و دورانی را که در اوج زندگی‌اش بوده است، به تصویر می‌کشد. علاقه شما به فیلم تا حد زیادی به تحمل شما نسبت به خود سلرز بستگی دارد. بریت اکلند فیلم را به دلیل کم اهمیت جلوه دادن جنبه های هیولایی ترش مورد انتقاد قرار داد و مطمئناً این فیلم به خاطر دوست داشتن شخصیت اصلی خود کمی بیش از حد مقصر است (اگرچه به سختی یک سفیدپوش تاریخی نیست). شاید ارزش تماشای آن را داشته باشد که چهره‌های آشنای بسیاری را که در نقش افسانه‌های واقعی صنعت بازی می‌کنند، از استنلی توچی در نقش استنلی کوبریک گرفته تا جان لیتگو در نقش بلیک ادواردز، ارزش داشته باشد.
#17 2 روز در دره
سال 1996 2 روز در دره اولین نقش مهم زندگی حرفه ای ترون و نقشی بود که ورود او را به عنوان یکی از فیلم های تماشایی در هالیوود اعلام کرد. تأثیرات نوآر فیلم و همچنین بدهی که به وضوح مدیون آن است آشکار است داستان عامهپسند و در حالی که هرگز به سطح دومی نمی رسد، یک گروه جنایی سرگرم کننده و بد با گروه بازیگران قدرتمندی از بازیگران شخصیت از جمله گلن هدلی، دنی آیلو و جیمز اسپیدر باقی می ماند. ترون مطمئناً به خوبی در نقش یک زن مهلک بازی می‌کند، اما او هنوز این فرصت را دارد که نشان دهد پتانسیل‌هایش بسیار فراتر از محدودیت‌های یک نماد جنسی صرف است.
شماره 16 وکیل شیطان
یکی دیگر از اضافه‌شده‌های اولیه به فیلم‌شناسی ترون، تیلور هکفورد است وکیل مدافع شیطان زمانی لذت بخش ترین حالت را دارد که طبیعت کمپ دیوانه وار خود را کاملاً در آغوش می گیرد. کیانو ریوز نقش یک وکیل داغ شهر کوچک را بازی می کند که به شهر نیویورک نقل مکان می کند تا برای یک شرکت بزرگ کار کند. آل پاچینو ، که به معنای واقعی کلمه شیطان است. فیلم تلاقی عجیبی است بین بهشت از دست داده ، یک تریلر قانونی جان گریشام، و یک نمایش درگ کوئین، با پاچینو که آن را تا سطوحی تقریباً غیرقابل درک به روشی که فقط خودش می تواند بالا می برد. این عناصر تیره تر و مزاحم تر خود را دارد، اما وکیل مدافع شیطان ملودرام مبتذل تری است و آن وقت است که به طرز مضحکی لذت بخش تر است.
مطالب مرتبط: هر فیلم ریدلی اسکات از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
شماره 15 پرومتئوس
بازگشت ریدلی اسکات به بیگانه حق رای دادن همچنان یک ورودی تفرقه انگیز در بین طرفداران است. در حالی که هنوز موضوع بحث زیادی است که آیا این داستانی است که به یک پیش درآمد نیاز دارد، غیرقابل انکار است که پرومتئوس لحظات جذابی دارد که ارزش دیدن دوباره را دارد. ترون در کنار یک بازیگر قوی کار می کند (اسکات همیشه در کنار هم قرار دادن گروه های جالب بازیگران عالی عمل می کند)، از جمله ادریس البا، نومی راپس، و مایکل فاسبندر که صحنه دزدی است. اصلی بیگانه کار می کند زیرا داستان خود را مدام برای مخاطب توضیح نمی دهد، چیزی پرومتئوس با این حال، هنوز هم یک فیلم زیبا به نظر می‌رسد که ترس‌ها و شگفتی‌های زیادی دارد که شما را سرپا نگه می‌دارد.
#14 قوانین خانه سیب
قدیمی بودن یک فیلم همیشه بد نیست، به خصوص اگر کارگردان بداند دارند چه کار می کنند. لاسه هالستروم برای این اقتباس از رمان پرفروش جان ایروینگ بسیار مناسب است. قوانین خانه سیب . مایکل کین دومین اسکار خود را برای بازی در نقش دکتر مهربانی که یتیم خانه ای را اداره می کند در حالی که سقط غیرقانونی برای افراد نیازمند انجام می دهد، دریافت کرد. این فیلم تعادل نامطمئنی بین آسایش خانگی سینمای دوران طلایی دوران مدرسه قدیمی هالیوود و تاریکی رمان برقرار می کند، اما در نهایت آن را از بین می برد. این برداشت ملایم تری از محتوای کتاب است، اما برای آن قدرت کمتری ندارد.
شماره 13 سرنوشت خشمگین
تکامل از سریع و خشن فرنچایز یکی از جذاب ترین آرک ها در تاریخ بلاک باستر مدرن است. این که این مجموعه به عنوان یک فیلم اکشن استاندارد باتلاق دزدی اتومبیل شروع شد و به یک حماسه مضحک از شیرین کاری و دوستی تبدیل شد، یکی از هوشمندانه ترین تصمیماتی است که هر استودیو تا کنون با یک IP سودآور گرفته است. جای تعجب نیست که حتی استعدادهای بزرگی مانند ترون مشتاق بودند تا با این سرگرمی قرارداد ببندند و بخشی از افسانه های عجیب غریب شوند. سرنوشت خشمگین ، قسمت هشتم داستان، بهترین فیلم این فرانچایز نیست، اما نشان دهنده این است که چرا این فیلم ها به خوبی کار می کنند. این یک فرنچایز است که دقیقاً می داند چیست و هیچ ابایی از دوشیدن ماهیت مضحک خود برای حداکثر تأثیرگذاری ندارد. جذابیت یخی ترون ثابت می کند که فویل خوبی برای چهره های آشناست، بنابراین جای تعجب نیست که او برای قسمت 9 بازمی گردد.
شماره 12 یارد
جیمز گری کارگردانی است که درام‌های با بافت غنی اغلب توسط منتقدان آمریکایی نادیده گرفته شد در حالی که تماشاگران فرانسوی سال‌ها از آنها تمجید می‌کردند. دهه 2000 حیاط ها از خشم Miramax رنج می برد، کسی که همه فیلم را رها کرد و باعث شد آن را به یک شکست بزرگ در گیشه تبدیل کند. نظر انتقادی آمریکایی ها نسبت به گری در چند سال گذشته به لطف فیلم هایی مانند این به آرامی تغییر کرده و مثبت شده است آگهی Astra ولی حیاط ها فیلمی است که برای کشف مجدد آماده شده است. در این درام جنایی، ذوق واقعی اصالت وجود دارد که به آن کمک می‌کند سر و شانه‌ای بالاتر از تعداد بی‌شمار ضربه‌های اسکورسیزی که زمین را آلوده می‌کنند، بایستد. ترون عالی است اما فیلم واقعاً متعلق به خواکین فینیکس است، همکار قدیمی گری که برخی از دست کم گرفته‌شده‌ترین کارهایش را با کارگردان انجام می‌دهد.
مطالب مرتبط: هر فیلم استیون اسپیلبرگ از بدترین تا بهترین رتبه بندی می شود
#11 بلوند اتمی
جاده خشم زمینه را برای ترون فراهم کرد تا خود را به عنوان یک ستاره اکشن تثبیت کند، اما بلوند اتمی مدرکی بود که نشان می‌داد او می‌توانست بیشتر از آن در کنار افراد تفنگ‌باز این ژانر نگه دارد. در برلین در اواخر جنگ سرد، بلوند اتمی با هر صحنه ای که با سبکی دردناک آغشته شده است که در یک موزیک ویدیوی Blondie ظاهری نامرتب به نظر نمی رسد، به طرز مثبتی جذاب است. کارگردان دیوید لیچ شروع سینمایی خود را با آن آغاز کرد جان ویک و در اینجا در صحنه‌های مبارزه وحشیانه شیک خود نشان می‌دهد که می‌تواند به همان اندازه هیبت و هیجان را برانگیزد. دنباله ای با نتفلیکس در دست ساخت است و لیچ گفته است که دوست دارد از آن عبور کند بلوند اتمی با جان ویک . ما مشتاقانه منتظر اخبار بیشتر در مورد هر دو پروژه هستیم.
شماره 10 کاری که شما انجام می دهید!
ترون یکی از اولین فیلم‌های نام‌گذاری شده او، در نقش کوچکی در اولین کارگردانی فوق‌العاده جذاب تام هنکس ظاهر می‌شود. اون کاری که انجام می دهی! نام آهنگی است که The Wonders را به صدر جدول می رساند، فقط برای اینکه رویاهای آنها تقریباً بلافاصله از بین برود. همانطور که در خور یک فیلم تام هنکس است، این یک غوغای لذت بخش پر از شیرینی و مجموعه ای از بازی های عالی است، از جمله تام اورت اسکات، لیو تایلر، و استیو زان. بهترین بخش‌های فیلم با تصویری عالی از اوایل دهه 1960 است، نه فقط از نظر تولید یا طراحی لباس، بلکه موسیقی و احساسات خوش‌بینی شدید قبل از جنگ ویتنام. فیلم های کمی هستند که آهنگ های اورجینال به این خوبی داشته باشند.
شماره 9 جاده
رمان کورمک مک کارتی برنده جایزه پولیتزر جاده حتی با معیارهای تاریک او خواندنی تلخ است: یک داستان دلخراش پسا آخرالزمانی از یک مرد (با بازی ویگو مورتنسن) و پسر جوانش که سعی می کنند در سرزمینی بایر عاری از انسانیت و اعتماد زنده بمانند. اقتباس جان هیلکوت همیشه ترس شدید رمان را به تصویر نمی‌کشد، اما وقتی به صحنه می‌آید، یک تجربه تماشایی قدرتمند است. نقش ترون کوچک است (و هنوز از آنچه در صفحه است گسترش یافته است)، اما این فیلم غیرقابل انکار مورتنسن و Kodi Smit-McPhee است. به ندرت می توان فیلم هالیوودی را تماشا کرد که در آن شما، بیننده، واقعاً مطمئن نیستید که آیا همه چیز خوب پیش می رود.
مطالب مرتبط: پایان تراژیک جاده توضیح داده شد
شماره 8 لانگ شات
ترون هرگز به اندازه ای که در کنار ست روگن بازی می کند خنده دار و خنده دار نبوده است. ریسک . چیدمان این فیلم روی کاغذ بسیار طاقت‌فرسا به نظر می‌رسید: یک شخص دمدمی مزاج با پرستار بچه سابق خود که اکنون نامزد ریاست‌جمهوری بعدی آمریکا است، دوباره متحد می‌شود. با این حال، فیلمنامه نویسان دن استرلینگ و لیز هانا بازی بسیار هوشمندانه تری را با این مجموعه انجام می دهند. روگن و ترون شیمی گرم و باورنکردنی دارند که فیلم هم جلوه های رمانتیک و هم کمدی عالی را به نمایش می گذارد. به جای اینکه ماهیت زوج های عجیب و غریب این پویایی را بازی کنید، ریسک بیشتر بر روی نحوه کار پشت سر هم از نظر حرفه ای و شخصی متمرکز است. ریسک با بدشانسی یک هفته بعد در سینماها افتتاح شد Avengers: Endgame ، بنابراین به طور قابل پیش بینی در باکس آفیس دفن شد، اما برای کسانی که اولین بار آن را از دست دادند، به خوبی آن را کشف کردند.
مطالب مرتبط: هر فیلم مت ریوز از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است
شماره 7 در دره الاه
زندگی حرفه ای نویسنده و کارگردان پل هاگیس برای همیشه توسط تصادف در ، فیلمی که به طور گسترده به عنوان بدترین فیلم شناخته می شود تا به حال برنده بهترین فیلم در اسکار شده است . شاید به دلیل آن واکنش کاملاً شایسته، تماشاگران در پذیرش فیلم بعدی او، یعنی فیلم 2007 تردید داشتند. در دره اله . این مایه شرمساری است زیرا به راحتی بهترین ساعت او و یکی از جالب ترین فیلم هایی است که از هالیوود در اوج جنگ عراق بیرون آمده است. این فیلم با الهام از یک داستان واقعی، درام نیمه جنایی، بخشی از تمثیل کتاب مقدس و جدل های شدید ضدجنگ است، با محوریت یک کهنه سرباز پلیس نظامی که تلاش می کند حقیقت پشت مرگ خشونت آمیز پسر سربازش را که اخیراً از عراق بازگشته است، کشف کند. تامی لی جونز یکی از بهترین بازی‌های خود را در نقش پدری که از حق رای‌شان محروم کرده‌اند، انجام می‌دهد که به امید پاسخ‌هایی در مورد پایان خشونت‌آمیز پسرش می‌چسبد، و فیلم در کاوش آسیب‌های جنگ شجاعانه تیره و تار است.
شماره 6 گارد قدیمی
نتفلیکس سال‌هاست که سعی می‌کند فیلم پرفروش خود را با پتانسیل فرنچایز بسازد، به این امید که با استودیوهای بزرگ هالیوود همگام شود. آنها حتی از مایکل بی استفاده کردند تا پیشنهاد خود را در قالب ایجاد کنند شش زیرزمینی، اما مخاطبان بی علاقه بودند. سرویس استریم بالاخره با شکست گارد قدیمی ، اقتباس جینا پرینس-بایتوود کارگردان از رمان گرافیکی گرگ روکا. ترون باندی از مزدوران غیراخلاقی را رهبری می کند که به دنبال انتقام از مامور سابق سیا هستند که آنها را راه اندازی کرده است. در حالی که فیلم تعداد زیادی ضربان ژانر ابرقهرمانی آشنا دارد، انرژی واقعی آن در تعادل بین هسته احساسی پرشور و سکانس‌های اکشن جنبشی آن نهفته است. این یک بلاک باستر نادر آمریکایی است که شخصیت‌های عجیب و غریبی را به نمایش می‌گذارد که عاشقانه‌ای باز و احساسی دارند، از جمله نوع بوسه‌های دراماتیک صحنه‌های اکشن که معمولاً برای زوج‌های مستقیم اختصاص داده می‌شود. همچنین یادآوری دیگری در مورد اینکه چرا ترون برای دنیای اکشن بسیار مناسب است را نشان می دهد. او در این دنیا کاملاً در خانه به نظر می رسد، مانند بازیگران دیگرش، از جمله مروان کنزاری، کیکی لین، و لوکا مارینلی. نتفلیکس به وضوح امیدوار است که یک فرنچایز کامل داشته باشد گارد قدیمی و صادقانه بگویم، ما نیز هستیم.
شماره 5 تالی
دیابلو کودی، فیلمنامه نویس برنده اسکار، کار خود را با فیلم هوشمندانه و آماده کنایه آغاز کرد. جونو اما او با داستان های تلخ تر از آسیب های زنانه، از افرادی که همیشه از آنها قدردانی نشده اند، در قوی ترین حالت خود است. بدن جنیفر به سریال Hulu یکی از می سی سی پی . همکاری او با کارگردان جیسون ریتمن، که سه فیلم با او ساخته است، برخی از بهترین آثار او را به ارمغان می آورد. سال 2018 تالی داستانی بی‌رحمانه صادقانه از مشکلات پس از زایمان است که مانند آن به ندرت در فیلم‌های رایج آمریکایی دیده می‌شود. ترون خستگی و ناامیدی بی وقفه مادری را به تصویر می کشد، دورانی از احساسات کاملاً متضاد که بسیاری از افراد خارجی یا نمی فهمند یا از مقابله کامل با آن امتناع می ورزند. برخی از منتقدان کارگردانی فیلم در پرده سوم را تایید نکردند، اما تالی قدرت در شگفتی های آن نهفته است.
#4 بزرگسال جوان
ترون ثابت کرده است که برای کارهای دیابلو کودی و جیسون ریتمن، یک جفت کارگردان/فیلمنامه نویس که در همکاری با یکدیگر در داستان‌های تاریک و عمیقاً انسانی از مبارزات زندگی بزرگسالان، در بهترین حالت خود هستند، مناسب است. بزرگسال جوان به او فرصتی هیجان‌انگیز داد تا یکی از خاردارترین شخصیت‌هایش را بازی کند، یک ارواح‌نویس الکلی انسان‌دوست که بر جوانی از دست رفته و زندگی که می‌توانست داشته باشد وسواس دارد. نقش ماویس بارها و بارها به عنوان «غیرقابل دوست‌داشتن» توصیف می‌شد که بیماری و آسیب روانی جدی او را نادیده می‌گرفت. ترون او را با تمام لبه های خشن زنده می کند و حاضر نیست دیدگاه تیره و تار او را نسبت به زندگی ملایم کند. خنده ها در اینجا سیاه و سفید است که اغلب با تنفس شدید همراه است. این کمدی تاریک است و ترون نمی تواند بهتر از این با آن سازگار باشد. بین بزرگسال جوان و تالی ، نمی توانید امیدوار باشید که او با کودی و ریتمن همکاری بیشتری داشته باشد.
مطالب مرتبط: هر فیلم پیتر جکسون از بدترین تا بهترین رتبه بندی می شود
شماره 3 کوبو و دو رشته
لایکا پادشاه حاکم انیمیشن های استاپ موشن در آمریکا است و با این حال به طرز تکان دهنده ای توسط مخاطبان عمومی دست کم گرفته می شود. کوبو و دو رشته نمونه ای عالی از توانایی های این شرکت در دوران اوج خود است، یک درام زیبا و خیره کننده با الهام از اسطوره های ژاپنی و آثار استودیو جیبلی که به طور یکپارچه استاپ موشن را با CGI ترکیب می کند. این یک اثر رویایی و عمیقاً پیچیده است و آنقدر هوشمند است که مخاطب هدف جوان خود را جدی بگیرد. این فیلم هرگز درام خود را با ارجاعات کم ارزش یا فرهنگ پاپ تضعیف نمی کند، نوعی که اکنون برای کارتون های کودکان اجباری به نظر می رسد. در عوض، این یک داستان مرثیه ای و لایه لایه است که خنده دار، ترسناک، غم انگیز و زیبا است.
واردات آفلاین ایالت جهانی اژدها تفتیش عقاید
هیولا شماره 2
در گفتگوهای معاصر درام بیوگرافی پتی جنکینز هیولا ، بیشتر تمرکز بر ماهیت ظاهراً طعمه اسکار اجرای ترون است. به هر حال، او در پروتز و ایفای یک چهره واقعی به سر می برد، و ما می دانیم که آکادمی در مورد آن چه احساسی دارد، به خصوص زمانی که دیده می شود که بازیگران زن زیبای مورد بحث در حال زشت شدن هستند. هیچ کدام از اینها نمی دهد هیولا با این حال، کار ترون در آن اعتباری است که واقعاً سزاوار آن است، زیرا این یک فیلم واقعاً درخشان است که با اجرای نفس‌گیر تثبیت شده است. درست است که ترون زیر آن همه گریم قابل تشخیص نیست، اما عملکرد خیلی بیشتر از این است. ترون به شدت احساس فیزیکی آیلین وورنوس را به تصویر می کشد، زنی که از روز اول توسط زندگی مورد ضرب و شتم قرار گرفته است اما سعی می کند سر خود را بالا نگه دارد. این جعل هویت صرف نیست. این یک اجرای کاملاً زنده و بدون ذره ای تردید است. خود فیلم نیز فوق‌العاده است و بینشی را در مورد زنی به شدت پریشان ارائه می‌کند و از تماشاگران می‌خواهد که وضعیت ناامیدانه‌اش را بدون توجیه جنایات شنیع او در نظر بگیرند.
شماره 1 مکس دیوانه: جاده خشم
واقعاً هیچ فیلم دیگری، در فیلم‌شناسی ترون یا 90 درصد بازیگران، نمی‌تواند به شکوه و عظمت شاهکار هیجان‌انگیز جورج میلر برسد. مکس دیوانه: جاده خشم تلنگری از زندگی برای یک ژانر برجسته بود، یادآوری تیز این است که فیلم‌های اکشن می‌توانند بسیار بیشتر از صحنه‌های صحنه باشند. این یک قطعه سینمایی فوق‌العاده و مجلل است که هیجان‌های فیلم B را با زیبایی‌شناسی دیزل پانک و دیوانگی پسا آخرالزمانی ترکیب می‌کند. حتی اگر فیلم چیزی جز اکشن نبود، حیرت‌انگیز بود، اما شیطان در جزئیات است، از طیف متنوع شخصیت‌ها گرفته تا ویرایش تیغ‌آلود و اجراها. ترون ممکن است یک اسکار را در قفسه خود برای یک نقش سنتی جوایز پسند داشته باشد، اما نقش امپراتور فوریوسا مسلماً بهترین بازی او است. ترون علاوه بر ویژگی فیزیکی ناب بخشی که میخکوب می‌کند، وقار و عزم آرامی را برای زنی که اغلب ساکت است، به ارمغان می‌آورد، کسی که بیش از حد عادت دارد خشم خود را در برابر مستبدان خشن فرو ببرد. واقعاً مایه شرمساری است که ترون دوباره نقش خود را برای پیش درآمد برنامه ریزی شده میلر Furiosa بازی نکند. با این حال، همانطور که مطرح است، مکس دیوانه: جاده خشم یک قطعه تقریباً عالی از سینما است و ترون را به رده های بالای بازیگران قدرتمند هالیوود ارتقا می دهد.
بعد: هر فیلم اسپایک لی از بدترین تا بهترین رتبه بندی شده است