میدان رویاها یک فیلم کلاسیک ورزشی و انگیزشی با پایانی احساسی است که معانی و تعابیر زیادی برای افراد مختلف دارد.
به عنوان یکی از الهام بخش ترین فیلم های تمام دوران، میدان رویاها برای افراد مختلف معانی مختلفی دارد، اما فیلم کوین کاستنر واقعاً به چند موضوع کلیدی خلاصه می شود. این فیلم محصول 1989 با بازی کاستنر در نقش ری کینزلا، ری 36 ساله و خانواده اش را در هنگام ساختن یک الماس بیسبال در مزرعه ذرت خود در آیووا پس از شنیدن صداها سپس زمین، ارواح بازیکنان بیسبال افسانه ای را به تصویر می کشد که به هر طریقی رویاهای خود را از دست داده اند، و به ری اجازه می دهد تا به پشیمانی های خود بیشتر نگاه کند.
تحسین شده به عنوان یک فیلم بیسبال، میدان رویاها چیزهای بیشتری برای ارائه در مورد رویاهای از دست رفته، پشیمانی ها و احساسات نسبت به گذشته دارد - به ویژه در مورد خانواده و اشتیاق. همینطور، میدان رویاها با فیلم هایی مانند این یک زندگی شگفت انگیز است به عنوان یک پیام بسیار الهام بخش. در پایان فیلم، به دلیل احساسات و آشتیهای قوی، انسان با تردیدهای خود در زندگی، احساس بهتری نسبت به انسانیت و حرکت به جلو دارد.
مطالب مرتبط: توضیح کلاه بیسبال ببرهای دیترویت Magnum P.I
میدان رویاها تایید شده است که در سریال تلویزیونی طاووس نوشته شده توسط پارک ها و تفریحات خالق مایکل شور، یعنی نسل جدیدی از مخاطبان می توانند از خوش بینی مضامین پروژه لذت ببرند. با توجه به فیلم اصلی بیس بال، در اینجا یک تفکیک از میدان رویاها پایان الهام بخش و اینکه فیلم واقعاً در مورد چیست.
آنچه در زمینه پایان رویاها اتفاق می افتد
میدان رویاها با تمام کسانی که پس از مرگ به الماس بیسبال ری در آیووا آمدند و رویاهای از دست رفته خود را برآورده کردند پایان می یابد. ترنس مان به همراه جو جکسون بدون کفش و سایر بازیکنان در مزرعه ذرت ناپدید میشود، که نشان میدهد مان پشیمانی گذشته خود را نیز برطرف کرده است. آخرین بازیکنی که زمین را ترک می کند، شکارچی است که ری به عنوان یک مرد جوان و شاد تشخیص می دهد که پدر خودش است. شخصیت کوین کاستنر سپس متوجه زمزمه میدان می شود دردش را کم کن به گناه خود در رابطه با گسستگی با پدرش اشاره کرد. جان کینزلا قبل از اینکه ری در نهایت از او بخواهد تا بازی کند را به همسر و دختر ری معرفی می کند. میدان رویاها سپس با حرکت از پدر و پسر در حال بازی کردن به بزرگراهی پر از ترافیک، جایی که ماشین ها برای تحقق بخشیدن به رویاهای خود در الماس بیسبال ذرت فیلد آیووا صف کشیده اند، به پایان می رسد.
پایان Field Of Dreams مشکلات نسلی را حل می کند
همانطور که ترنس مان شخصیت جیمز ارل جونز می گوید: این آینده است. شما به اینجا تعلق ندارید . در نقطه عطف میدان رویاها موتیف تلاش می کند تا حل کند که چگونه یک نسل از نسل بعدی عبور می کند و درک کند که چرا آنها اینقدر عصبانی می شوند - مهم نیستند، نمی توانند پیشرفت کنند و به یادگارهای گذشته تبدیل می شوند. میدان رویاها شکاف های نسلی و تنش های حل نشده را اصلاح می کند تا زندگی بتواند در عین احترام به گذشته پیشرفت کند.
جادوی پروژه درام ورزشی این است که چگونه چنین احساساتی آرامش بخش برای دوره های گذشته دارد که نوستالژی گمشده ای را ایجاد می کند، در حالی که در عین حال تلاش می کند ناتوانی چنین چهره هایی در پیشرفت در زمان حال را برطرف کند. مانند میدان رویاها با والدین ضد فرهنگ دهه 60 که نئوفاشیست ها را از ممنوعیت کتاب در زمان حال باز می دارند، به جلو می رود، همچنین بر سینمای کلاسیک، نویسندگان انقلابی دوره های گذشته و سرگرمی مورد علاقه آمریکا تمرکز می کند. میدان رویاها به طور ماهرانه به این موضوع میپردازد که چگونه مردم، هنر یا دورههایی در تاریخ که چنین تأثیر عمیقی بر فرهنگ گذاشتهاند در گذشته باقی میمانند: برت لنکستر، بازیگر فیلمهای کلاسیک، آخرین حضور خود را در فیلم انجام میدهد، ارجاعات آنی همشهری کین ، بازیکنان بیسبال اوایل قرن بیستم جوان می شوند و دوباره ورزشی که به آن علاقه مند هستند را انجام می دهند، کارین در حال تماشای جیمی استوارت است. هاروی در حالی که میدان رویاها خود اساساً یک فیلم فرامدرن فرانک کاپرا است و یک نویسنده مورد احترام و بحثبرانگیز با مبارزه خوشبینانهاش دوباره ارتباط برقرار میکند. بسیاری از این چهرهها هرگز در جامعه امروزی زندگی نمیکردند، زیرا کهنه شده بودند، نمیتوانستند خود را با زمانه وفق دهند، یا به دلیل اهداف محقق نشده در گذشته گیر کردند. میدان رویاها تلاش برای حل مسائل بین نسلهای قدیمیتر که نمیتوانستند بهدرستی از رویاهای گذشته خود عبور کنند و به آنها ارسال مناسبی میدهد.
مطالب مرتبط: کاری که ری لیوتا از زمان Goodfellas انجام داده است
میدان رویاها والدین ما را به افراد واقعی تبدیل می کند
یکی از میدان رویاها موضوع اصلی پدری و مسائل والدین-فرزندی است. پشیمانی اصلی ری کینزلا در زندگی رابطه اش با پدرش است که پس از اینکه مدام او را تشویق می کرد تا در بیسبال عالی باشد، با پدرش دشمنی می کرد. وقتی فرد جوان و ساده لوح است، دشوار است که به والدین خود بهعنوان افرادی واقعی با عیبها و رویاها به جای شخصیتهای معتبر و مراقب نگاه کنیم. مشابه یک سوال در بازگشت به آینده با بازی اصلی اریک استولتز، میدان رویاها می پرسد اگر کسی می توانست پدر و مادر خود را در جوانی ملاقات کند، چگونه می شد؟ وقتی ری کینزلا سرانجام پدرش را جوانی خوشبین و علاقهمند به بیسبال میبیند که هنوز توسط آزمایشها و مصیبتهای زندگی آسیبی ندیده است، نمیتواند با او به شیوهای که همیشه رویاهایش را در سر داشت تعامل برقرار کند. ری اکنون میتواند پدرش را همانطور که واقعاً داشت تجربه کند، در حالی که میتوانست با بازی کردن دوباره رابطه پارهشدهشان را اصلاح کند. میدان رویاها از مردم میخواهد هنگام شکلگیری نظرات کلی درباره شخصیت خود، به والدین خود بهعنوان افراد واقعی با رویا نگاه کنند.
پایان، حسرت های گذشته را برای حرکت به جلو تسکین می دهد
مردم وقتی در گذشته یا آنچه می توانسته باشد نمی توانند استراحت کنند، بنابراین میدان رویاها این فیلم نشان میدهد که چگونه میتوان حسرتهای فرد را برای ادامه زندگی و پیشرفت به درستی برطرف کرد. بازیکنان White Sox بالاخره میتوانند دوباره روی الماس بازی کنند تا به بهشت حرکت کنند. ری مشکلات پدرش را اصلاح می کند در حالی که او را به خاطر اینکه یک انسان واقعی و معیوب است می بخشد. درد ترنس از تلاشی که به دست نمیآید از طریق آشتی با گذشتهاش تسکین مییابد. مون لایت گراهام سرانجام در یک بازی حرفه ای در حالی که چشمک می زند به توپ می زند. پیشرفت در زندگی زمانی که گرفتار گناه آنچه بود، نبود، یا می توانست باشد، دشوار است. میدان رویاها به مردم این امکان را می دهد که اگر می خواهند با آنها روبرو شوند، پشیمانی خود را جبران کنند. رقص با گرگ کارگردان ری تنها زمانی توانست مشکلات خود را با پدرش اصلاح کند که با ساخت زمین بیسبال موافقت کرد و ترنس تنها زمانی توانست هدف خود را دوباره کشف کند که تصمیم گرفت با ری برود. من اگر آن را بسازی، او خواهد آمد می تواند ترجمه کند اگر با گذشته خود روبرو شوید، می توانید آینده خود را تغییر دهید .
داستان آرچی «مهتاب» گراهام به ویژه تحسین برانگیز است زیرا او پس از وقف زندگی خود برای کمک به توده ها و در نهایت تحقق رویای خود، بازگشت شیرینی به خانه دارد. داستان او نیز مانند دیگر فرصت های از دست رفته غم انگیز نبود میدان رویاها شخصیتها - گراهام از دکتر بودن و زندگی آرام با همسرش لذت میبرد. داستان «مهتاب» گراهام میدهد. میدان رویاها طرح داستانی از کلاسیک کریسمس و شکست باکس آفیس، این یک زندگی شگفت انگیز است ، نشان می دهد که زندگی آرچی به عنوان یک پزشک بسیار معنادارتر است، حتی اگر او قادر به بازی حرفه ای بیسبال نبود. برای گراهام، او تنها زمانی میتواند رویای بیسبال خود را تحقق بخشد و زمانی که جوان میشود به راه خود ادامه دهد، زیرا فقط برای خود جوانترش پشیمان است، حرفه بیسبال او در دوران پیری او را تحت تأثیر قرار نداده است، زیرا او زندگی کاملی داشت. آرچی نیازی نداشت تا جدول زمانی دیگری را تجربه کند که در آن توانست در یک مسابقه توپ را بزند، یک بازیکن لیگ اصلی شود و رویای بیسبال خود را محقق کند - او فقط باید بداند که او میتوانست حرفه ای عالی داشته اند تا در نهایت استراحت کنند.
پایان فیلد رویاها واقعاً به چه معناست
درست مثل زمانی که بچه بودند... مردم خواهند آمد. دلیلی وجود دارد که چرا دیزنی لند چنین پدیده ای است. با چند دلار، می توانیم دوباره بچه باشیم و لبخند بزنیم. به جای تشویق جو جکسون بدون کفش، میکی ماوس و لوک اسکای واکر را تشویق می کنیم. ما باید این ذره خوش بینی و شادی را در خودمان با خود حمل کنیم زیرا در محاصره بسیاری از نیروهای بیرونی هستیم که ما را پشیمان می کند. با میدان رویاها، میتوانیم برگردیم و خودمان را تجربه کنیم همشهری کین گل رز بدون اینکه از پشیمانی رنجیده باشیم و دید خودمان را از دست بدهیم. همه رویاهای ما نمی توانند محقق شوند، اما این بدان معنا نیست که ما نمی توانیم امید و شادی را در زمانی که باور داشتیم می توانند حفظ کنیم. در جاهایی مثل میدان رویاها و دیزنی لند، برای لذت بردن از تحقق رویا یا لذت های لطیف زندگی، باید واقع گرایی را باور کرد و رها کرد.
بعدی: تام هنکس نقش اصلی فیلم را رد کرد