ستایش پیشگامانه Glee همیشه نادیده گرفته شد 1 مشکل عمده

چه فیلمی را ببینید؟
 

نمایش شادی بازی را برای نمایندگی LGBTQ+ در رسانه تغییر داد، با این حال، نمایش بسیار عالی بود. در زمان انتشار آن در سال 2009، بازنمایی شخصیت‌های عجیب و غریب در تلویزیون بسیار کم بود، به‌ویژه شخصیت‌های عجیب و غریب که در گروه بازیگران اصلی سریال حضور داشتند. شادی هنوز هم یکی از بهترین نمایش های LGBTQ+ در حال حاضر در Hulu در حال پخش است. شادی چندین داستان دلسوزانه از طریق شخصیت‌های کرت هومل (کریس کولفر) و سانتانا لوپز (نایا ریورا) ارائه کرد و این داستان‌ها به رایج‌تر شدن شخصیت‌های LGBTQ+ در رسانه‌ها کمک کرد. با این حال، با وجود Glee’s نقش مهمی در بازنمایی LGBTQ+ در تلویزیون داشت، برخی از جنبه های جنسی بودند که به خوبی به خوبی سایرین در برنامه نمایش داده نشدند.





شادی یک کمدی/درام موزیکال بود که به مدت شش فصل در شبکه فاکس از سال 2009 تا 2015 پخش شد. شادی گروهی از تازه واردان جوان و با استعداد را که همگی اعضای باشگاه مک کینلی دبیرستان Glee بودند، به نمایش گذاشت. مسیرهای جدید '. چه زمانی شادی روی مسابقات گروه کر نمایشی متمرکز نبود، بلکه بر مبارزات نوجوانان با عشق و هویت متمرکز بود. برای مثال، رابطه کرت و بلین (دارن کریس) از فصل دوم به بعد در سریال درام مرکزی بود، همانطور که رابطه بین سانتانا و بریتانی (هدر موریس) بود. با اينكه جهش بزرگ نزدیک بود جایگزین شود شادی ، هیچ نمایشی نتوانسته لحن عجیب و غریب و در عین حال قابل تماشای نمایش ارائه شده را تکرار کند. علاوه بر اعداد موزیکال جذاب و شوخی های خنده دار سو سیلوستر (جین لینچ)، درام نوجوانان همان چیزی بود که شادی معروف ترین بود






مطالب مرتبط: چه اتفاقی برای جو هارت در Glee افتاد



شادی اغلب به خاطر انقلابی بودنش در به تصویر کشیدن شخصیت های همجنس گرا ستایش می شد (همانطور که توسط هفته نامه سرگرمی ). رابطه کرت و بلین، به ویژه، طرفداران زیادی را از بینندگان برانگیخت و در نتیجه، شخصیت‌های همجنس‌گرای بیشتری در روایت اصلی نمایش‌هایی مانند دروغگوهای کوچک زیبا و داستان ترسناک آمریکایی . با این حال، در حالی که شادی در خط مقدم بسیاری از نمایندگی های LGBTQ+ بود، همه این نمایندگی ها به خوبی پیر نشده است، که ممکن است چرا شادی هیچوقت فصل هفت رو نداشتم . هر جنسیت زیر چتر LGBTQ+ دارای مسائل فردی زیادی در مورد کلیشه های مضر در رسانه ها است که شادی متأسفانه مقصر تبلیغ بوده است. به طور مشخص، شادی چندین کلیشه مضر را در مورد افراد دوجنسگرا ترویج کرد.

چگونه Glee کلیشه های مضر دوجنس گرا را ترویج کرد

یک کلیشه موذیانه در مورد افراد دوجنسه وجود دارد که شادی فصل 2، قسمت 14، در 'مقصر آن را به گردن الکل' تبلیغ می شود. در این قسمت، بلین بعد از بوسیدن ریچل فکر کرد که ممکن است دوجنسه باشد و کرت پاسخ داد: دوجنس گرا اصطلاحی است که همجنس گرایان در دبیرستان وقتی می خواهند دست دختران را بگیرند و برای تغییر احساس کنند که یک فرد عادی هستند از آن استفاده می کنند. این نگرش با به تصویر کشیدن دوجنسیتی به عنوان «فقط یک مرحله» به جای بخشی از کسی بودن، مشروعیت زدایی می کند. این کلیشه نیز بیشتر توسط شادی همانطور که در پایان اپیزود، بلین هرگونه کاوش بیشتر در مورد دوجنس گرایی را کنار می گذارد. این ناامید کننده است، زیرا چه مجموعه ای شادی جدای از رسانه های مانند دبیرستان موسیقی کاوش آشکار آن از تمایلات جنسی بود.






کلیشه مضر دوجنسی دیگری که در آن ترویج شد شادی این ایده بود که افراد دوجنسه بیشتر به شریک زندگی خود خیانت می کنند. شخصیت دوجنسه بریتنی اغلب در حال خیانت مکرر به شرکای خود با سانتانا به تصویر کشیده می شد و خود سانتانا در بیش از یک بار از تمایلات جنسی بریتانی ابراز تاسف کرد و گفت که اعتماد او را سخت می کند. در رابطه با افراد دوجنسه یک موضوع رایج وجود دارد که به دلیل جذب بیش از یک جنسیت، احتمال خیانت در یک رابطه بیشتر است. این نگرش مضر و نادرست توسط شادی در بسیاری از موارد حتی اگر بریتانی و سانتانا در نهایت مشکلات رابطه خود را حل کردند و ازدواج کردند.



شخصیت‌های دوجنس‌گرای گلی کمتر از حد ایده‌آل بودند

خوشبختانه، شخصیت‌های دوجنس‌گرا در نمایش‌هایی مانند راه‌اندازی مجدد، برجسته‌تر می‌شوند ذخیره شده توسط زنگ اما Glee یکی از اولین نمایش هایی بود که دوجنسیتی را به تصویر کشید و متأسفانه این کار را با احترام و ظریف انجام نداد. بریتنی اس پیرس آشکارا دوجنس‌گراترین شخصیت سریال است. بریتنی اغلب چیزهای احمقانه ای می گوید و اغلب به عنوان یک 'بلوند گنگ' کلیشه ای به تصویر کشیده می شود. به دلیل این تصویر مخرب، تصمیمات عاشقانه او اغلب مانند انگیزه های تصادفی به نظر می رسد تا خواسته های مشروع و به اندازه تصمیم سانتانا یا کورت به طور جدی مورد بررسی قرار نمی گیرند. با اينكه شادی سعی کرد با تبدیل کردن او به یک ابر نابغه مخفی به این موضوع رسیدگی کند شادی فصل 4، سریال پیوسته به این شوخی بازگشت که بریتنی در نهایت باهوش است و اغلب یک قدم از اطرافیانش عقب تر است. شادی تنها رسانه‌ای نیست که برای به تصویر کشیدن و تعریف شخصیت‌های دوجنس‌گرا تلاش می‌کند، MCU هنوز با این نمایندگی مبارزه می کند ، اما اگر بازنمایی بیشتری از شخصیت های دوجنسه وجود داشت شادی این ممکن است ناخواسته توهین آمیز نبوده باشد. از آنجایی که بریتنی اغلب به اندازه شخصیت‌های دیگر جدی گرفته نمی‌شود، دوجنس‌گرایی او نیز به‌اندازه تمایلات جنسی دیگران جدی گرفته نمی‌شود.






مربوط: فلش: هر بازیگر شادی که در فلش ظاهر شده است



چگونه بازنمایی دوجنس گرایان تغییر کرده است

خوشبختانه، بریتنی اس. پیرس آخرین شخصیت دوجنسه ای نبود که در یک برنامه تلویزیونی محبوب به تصویر کشیده شد. نمایش های بسیاری از آن زمان شادی شخصیت‌های دوجنس‌گرای مختلفی را نشان داده‌اند که بسیاری از ویژگی‌های مثبت و پیچیده را نشان می‌دهند که به کلیشه‌های مضر دوجنس‌گرا نسبت داده نمی‌شوند. به عنوان مثال، روزا دیز در بروکلین نه - نه حضوری هوشمندانه و تهدیدآمیز بود که نشان می داد شخصیت های دوجنسه چقدر می توانند پیچیده باشند. داریل از دوست دختر سابق دیوانه همچنین در آهنگی که به صراحت بسیاری از کلیشه‌های مضر دوجنس‌گرا را مورد خطاب قرار داده و رد می‌کند، به‌عنوان دوجنس‌گرا ظاهر شد. شادی با آواز خواندن حالا ممکن است برخی بگویند اوه، تو فقط همجنس گرا هستی چرا تا آخر راه همجنس گرا نمی روی؟ اما این موضوع نیست، چرا که بی قانونی است چه او باشید چه او، ممکن است ما کاملاً مناسب باشیم. و یک چیز دیگر، من به شما می گویم که چیست. بی بودن به این معنی نیست که شما یک بازیکن هستید. تلويزيون حتي شروع به گنجاندن بازنمايي پان‌جنس‌گرا در برنامه‌هاي تلويزيوني كرده است، همانطور كه ​​در تصوير ديويد ديده مي‌شود نهر شیت یا بسیاری از تصاویر پانسکسوال از ددپول. شادی ممکن است برای به تصویر کشیدن شخصیت‌های دوجنس‌گرا با احترام تلاش کرده باشد و هرگز نتوانسته است شخصیت‌های آشکارا پان‌جنس‌گرا را شامل شود، اما برنامه‌های تلویزیونی آینده موفق شدند به آنچه شادی نادیده گرفته شده است.

در حالی که شادی ممکن است راه را برای بسیاری از شخصیت‌های LGBTQ+ هموار کرده باشد، از آن زمان چندین برنامه تلویزیونی در بازنمایی شخصیت‌های عجیب و غریب بهبود یافته‌اند. شادی یکی از اولین نمایش‌هایی بود که خطوط داستانی را به تصویر می‌کشید که به طور خاص به مسائلی می‌پرداخت که اعضای جامعه LGBTQ+ با آن مواجه بودند و بنابراین ناگزیر از نظر بازنمایی آن دچار لغزش می‌شد. نکته محکوم کردن نیست شادی، اما درعوض از اشتباهاتش درس بگیریم و بازنمایی بهتری در آینده برای شخصیت های LGBTQ+ ایجاد کنیم. در حالی که شادی یک رسانه مهم برای جامعه LGBTQ+ بوده و هست، قطعا نباید تنها رسانه یا حتی بهترین رسانه ای باشد که شخصیت های همجنس گرا، دوجنس گرا یا لزبین را به تصویر می کشد. شادی راه را هموار کرد، و اکنون نمایش های آینده می دانند که از چه کلیشه های مضر در مورد دوجنس گرایی اجتناب کنند.

بعد: Frozen: صداپیشه السا در شادی بود

محتوای LGBTQ+ بیشتری می خواهید؟ خواندن ضروری ما را در زیر بررسی کنید...