چرخاندن متر وس اندرسون تا 10 در هتل بزرگ بوداپست، فیلم را به جشنی شگفت انگیز از هر چیزی که فیلمساز برای آن ایستادگی می کند و در قلب خود نگه می دارد، تبدیل می کند.
هتل بزرگ بوداپست در یک ایالت خیالی کوهستانی اروپایی به نام جمهوری زوبروکا اتفاق می افتد. در سال 1932، کشور در آستانه جنگ است و زیرو مصطفی جوان (تونی رولوری) به عنوان یک پسر لابی در هتلی به همین نام کار می کند - ملکی مجلل که توسط M. Gustave H (رالف فاینس)، یک مرد سخت کوش و در عین حال جذاب اداره می شود و انسان بسیار شایسته ای که روز خود را صرف نگه داشتن ( صمیمی ) شرکت با ثروتمندترین، قدیمی ترین هتل، و بورترین مهمانان
وقتی مادام دی (تیلدا سوینتون) بزرگ - که گوستاو نزدیک به دو دهه با او همراه بود - می میرد، زیرو و رئیسش در مرکز طوفانی قرار می گیرند که شامل اقوام پول خوار مادام دی می شود، یک تابلوی گرانبها. و اتهامات واهی مبنی بر اینکه گوستاو مسئول مرگ مادام فقید است که باعث شد دربان محترم هتل بزرگ بوداپست به زندان بیفتد. Zero با کمک دختر نانوایی آگاتا (Saoirse Ronan) که قلب او را دزدیده است، به دنبال بیرون کشیدن گوستاو از زندان و کمک به دوست عجیب و غریب خود در اثبات بی گناهی خود است.
رالف فاینس و تونی رولوری در «هتل بزرگ بوداپست»
جورج گارسیا چطور با مادرت آشنا شدم
بیایید یک چیز را مستقیم بیان کنیم: هتل گراند بوداپست را می توان به بهترین شکل خلاصه کرد (به دلیل نبود اصطلاح بهتر) وس اندرسون-ای فیلمی که یا وس اندرسون - یا هر کسی ، برای آن موضوع - تا به امروز ساخته است; کسانی که فیلم های قبلی او را دوست داشتند سلطنتی تننباوم ، آقای فاکس فوق العاده و پادشاهی طلوع ماه نا مناسب به سلیقه آنها نیازی به زحمت نیست حتی در نظر گرفتن اعمال کردن، به عبارت دیگر.
با این حال، Anderson-ites - و کسانی که در طول سال ها به قدردانی از هنر او رشد کرده اند - ممکن است پیدا کنند هتل گراند بوداپست این یک شیرینی سینمایی لذت بخش است که عناصر سنتی کلاه دیوانه اروپایی را با ظرافت فنی مرسوم اندرسون در هم می آمیزد تا تأثیر مثبت داشته باشد. از نظر سبکی، اندرسون برای اختراع مجدد چرخ خیلی کم کاری انجام می دهد، اما با پذیرش کامل روحیه جوانی خود (که در سال های اخیر شروع به تعریف بیشتر از کار او کرده است) و ارائه داستانی جذاب با هسته ای قوی انسان گرایانه، آن را جبران می کند. تبدیل به یک فیلم سرگرمکننده بیاحترامی و در عین حال به طرز ماهرانهای تکاندهنده است که هنوز به اندازه هر فیلم دیگری از اندرسون تا به امروز احساس شخصی میکند.
ادوارد نورتون در «هتل بزرگ بوداپست»
فیلمنامه اندرسون - از داستانی که به طور مشترک به تصویرگر/نویسنده بریتانیایی هوگو گینس (که قبلاً با فیلمساز همکاری کرده بود) - از ادبیات نویسنده مشهور اتریشی اوایل قرن بیستم استفان تسوایگ گرفته شده است. وفادار به آن الهام، هتل گراند بوداپست یک تمثیل تخیلی و در عین حال روشنگر برای ظهور فاشیسم در اروپا در دهه 1930 (هموار کردن راه برای جنگ جهانی دوم) و کاهش ارزش های فرهنگی/اجتماعی ناشی از آن است. روایت ساختار بسیار ضعیفی دارد (شاید به اشتباه)، حتی با وجود اینکه با بازیگوشی سنتهای علمی را منعکس میکند و در عین حال صادقانه تأثیر موج نوی فرانسوی تثبیتشده اندرسون را منعکس میکند (مثلاً فیلم لذت بیان خود و زیبایی در وجود را بر بیتفاوتی نشان میدهد. به فرهنگ و احساس) - همه با پوششی از مالیخولیا که با سن و تجربه همراه است.
هتل گراند بوداپست از نقطه نظر فنی نیز به طور مشخص «اندرسون» است - که در این مورد هم خوب است و هم بد. طراحی تولید با جزئیات بسیار با امضای کارگردان، ترکیب بندی متقارن، و دمدمی مزاجی نوستالژیک (مثال: استفاده از مینیاتورها/مدل های تلطیف شده) ضیافتی از رنگ ها و تصاویر دلپذیر را برای چشم ها ارائه می دهد، با سر زدن به سینمای کلاسیک در سراسر آن. با این حال، مواقعی وجود دارد که حرکات دوربین با کنترل دقیق و کادربندی کاملاً احساس می شود هم منقبض کننده؛ که دقت بصری گاهی اوقات با لحن شادی آور و کنش گیج کننده ای که روی صفحه آشکار می شود (و همچنین امتیاز به همان اندازه شناور الکساندر دسپلات) در تضاد است.
M. Gustave H. و جوان صفر
فیلمهای گذشته اندرسون میزان قابل توجهی از روایتهای صداپیشگی را ارائه میکردند، اما هیچ کدام شامل آن نمیشد کاملا بسیار - همراه با گفت و گوهای فکری فشرده (و خود کنایه آمیز) - به عنوان هتل گراند بوداپست . خوشبختانه، بازیگران کارکشته کارگردان به راحتی از پس چالش های فیلمنامه برمی آیند. بسیاری از بازیگران حاشیه ای اینجا (ویلم دفو، هاروی کایتل، جف گلدبلوم، و آدرین برودی بسیار نوک این کوه یخ هستند) قبلاً در دنیای سینمای اندرسون بازی کرده اند، بنابراین آنها به خوبی می دانند که چگونه از لباس پوشیدن و لباس پوشیدن لذت ببرند. به طرز کارتونی مرده بودن - روشی که همه در داخل یکی از خانه های عروسکی تخیلی کارگردان بازی می کنند.
رالف فاینس در نقشی که با شور و شوق مسری و شادی ملموس ایفا میکند، رهبر این فیلم است. فاینس و تونی رولوری بسیار جوانتر - که در برابر بازیگر با تجربهاش ایستادگی میکند - شخصیتهایی را بازی میکنند که احساس میکنند میتوانند بهعنوان نیمههای دوگانه مغز اندرسون خوانده شوند. فاینز در نقش گوستاو هوسبازی است و عادتهای قدیمی را در خود جای داده است، با این حال او گاهی اوقات نمیتواند در برابر انداختن یک بمب اس یا بمب افاف (به جلوهای بسیار خندهدار) مقاومت کند، در حالی که رولوری در نقش زیرو چشمهای گشاد و در عین حال قابل درک ناامن و پسرانه است. طرز فکر دوستی این زوج برای آنها سرگرم کننده تر است - و بیشتر از کمی لمس کردن، به روش خاص خود.
برجسته در میان هتل گراند بوداپست بازیگران مکمل عبارتند از Saoirse Ronan در نقش آگاتا کتاب دوست و ظرافت پخت. تعداد کمی از افرادی که این فیلم را می بینند، مطمئناً شخصیت او را کمتر دوست داشتنی می دانند که زیرو جوان در فیلم انجام می دهد. در همین حال، فهرست بازیگران شخصیت بزرگی که در تمام طول بازی ظاهر میشوند به طرز شگفتآوری طولانی است - بیل موری (البته)، تام ویلکینسون، جود لا، جیسون شوارتزمن، باب بالابان، ادوارد نورتون و اف. موری آبراهام از جمله آنها. با این وجود، هیچ قطعه ای در این پازل استادانه وجود ندارد که به نظر برسد در جای اشتباهی قرار گرفته است.
ناتان فیلیون در نگهبانان کهکشان 2
روی هم رفته، داشتن متر وس اندرسون تا 10 اینچ هتل گراند بوداپست فیلم را به جشنی شگفت انگیز از هر چیزی که فیلمساز برایش می ایستد و برای قلبش عزیز می داند - تبدیل می کند - حتی اگر همین امتیاز برای خود ارضایی هنری دلیلی است که فیلم به جایگاه مدرن-کلاسیک نمی رسد... دور، دور به دور از اینکه عنوانی قابل توصیه جهانی باشد. با این حال، اگر تماشای وس اندرسون و دوستانش که با خود بدشان دست و پنجه نرم میکنند برایتان خوب به نظر میرسد، حتماً باید به بهترین هتل در زوبروکا مراجعه کنید.
در صورتی که هنوز تصمیم نگرفته اید، در اینجا تریلر مربوط به آن است هتل بزرگ بوداپست :
_________________________________________________
هتل بزرگ بوداپست در حال حاضر در اکران محدود سینما بازی می کند. این 100 دقیقه است و برای زبان، برخی زمینههای جنسی و خشونت دارای رتبه R است.