گرچه اولین بار در دهه 1970 به نمایش درآمد ، اما گریس به عنوان نمادی از دهه 1950 آمریکا شناخته شده است. چه زمانی در این دهه عاشقانه دنی و سندی اتفاق افتاد؟
گریس امروز بخاطر به تصویر کشیدن فرهنگ دهه 1950 بسیار مورد توجه قرار گرفته است ، اما قرار است فیلم موزیکال دقیقاً در چه سالی قرار باشد؟ بر اساس نمایش موزیکال طولانی مدت ، نسخه فیلم 1978 از گریس عاشقانه دبیرستان را بین دنبال می کند دانی زوکو از جان تراولتا و سندی اولسون از اولیویا نیوتن - جان . بهره مندی از موفقیت تراولتا تب شب شنبه ، سال قبل منتشر شد ، گریس از محبوبیت مداومی برخوردار بوده است ، مخاطبان جذب شده توسط همان دسترسی که آن را به عنوان اصلی تئاتر دبیرستان و جامعه تبدیل کرده اند.
تعدادی از آهنگ های موجود در گریس به کلاسیک های محبوب موزیکال های صحنه ای و نمایشگر تبدیل شده اند. 'شبهای تابستان' ، 'گریس لایتنین' و 'تو کسی هستی که من می خواهم' از مشهورترین آنها هستند ، حتی اگر مورد آخر در مرحله تولید اصلی نبود. بسیاری از این موارد ، مانند 'Beauty School Dropout' ، ساخته شده و به سبک یادآور موسیقی پاپ دهه 50 ساخته شده و اجرا می شوند ، که علاوه بر جذابیت گسترده تر آنها برای نمایش آهنگ ها ، برای بستن فیلم از نزدیک با محیط فیلمبرداری شود.
برای ادامه مطالعه به پیمایش ادامه دهید برای شروع این مقاله در نمای سریع بر روی دکمه زیر کلیک کنید.
فیلم با عاشقانه های اولیه دنی و سندی در تابستان 1958 آغاز می شود ، تاریخی که می توان از این واقعیت است که T-Birds و بانوان صورتی رنگ در کلاس 59 در دبیرستان ریدل استنباط می شوند. چارچوب زمانی آنچه در پی این افتتاحیه است به طور غیرمعمول مشخص است: پس از دنباله عنوان انیمیشن ، داستان به طور جدی با اولین روز شخصیت های سال دبیرستان شخصیت ها شروع می شود ، آنها را تا سال تحصیلی 58-59 دنبال می کند ، و دقیقاً در آخرین روز مدرسه به پایان می رسد.
علی رغم ارتباط صریح آن با دهه 1950 ، مهم است که به یاد داشته باشید که حتی موسیقی اصلی مرحله اصلی آن است گریس بیش از یک دهه پس از آن دوره زمانی برای اولین بار به نمایش درآمد و در واقع به طور فعال تلاش کرد تا تروپ های دهه 50 را برانداز کند. مجموعه های درخشان و تمیز این فیلم با دال های کلاسیک دهه 50 میلادی ، مانند مالت فروشی ها و سالن های درایو لباس پوشیده شده اند ، اما این رفتارها با رفتار خشن شخصیت ها تضعیف می شود. این در ابتدا به منظور انتقاد از دیدگاه سالم و ایده آل فرهنگ پاپ از دهه 50 به عنوان غیرواقعی بود ، و با این حال ، در آگاهی عمومی فعلی ، گریس به نمایندگی از آن آمده است. از نظر موسیقی ، چنین قطع ارتباطی کنایه آمیز از روی عمد در ترانه هایی که به فیلم اضافه نشده اند در مرحله تولید احساس نمی شود ، به ویژه در 'Grease' با اجرای باری گیب ، فرانکی والی ، که دارای یک دیسکو مجزا و نامتجانس است نفوذ.
گریس همچنانکه زمان می گذرد ، تنظیمات '58 -'59 خود را به خطر می اندازد. دقیقاً مانند اضافه شدن آهنگ دیسکو در دهه 70 ، 2016 گریس: زنده تولیدات تلویزیونی شامل اجرای 'کیک کنار اقیانوس' توسط DNCE در رقص دبیرستان بود. و به دور از مسئله بودن ، قابلیت انعطاف پذیری نمایش می تواند یکی از دلایل محبوبیت زیاد آن باشد. بنابراین در حالی که نسخه فیلم از گریس بدون شک در سالهای پایانی دهه 1950 اتفاق می افتد ، چشم انداز داستان آن به طور کلی محصول هم دهه بعدی که در آن تولید شده است و هم اکنون که مخاطبان همچنان به باززبانی آن می پردازند.