فولکلور HBO خرافات آسیایی و اسطوره های فولکلور ملی را بررسی می کند. ما هر شش پایان و همچنین مضامین اتصال را خراب می کنیم.
چگونه با یک قاتل فرار کنیم
هشدار: SPOILERS زیر برای فولکلور!
سریال آنتولوژی ترسناک HBO ، فرهنگ عامه ، خرافات آسیایی و اسطوره های فولکلوریک ملی را بررسی می کند - و پایان های مربوط به هر بخش ترسناک همانند گذشته گیج کننده است. ایجاد شده توسط HBO Asia ، فرهنگ عامیانه در شش قسمت کارگردانانی از کشورهای مختلف - اندونزی ، ژاپن ، کره ، مالزی ، سنگاپور و تایلند حضور دارند.
در حالی که بازیگران و اعضای گروه جمعی فولکلور شاید برای بینندگان غربی ناآشنا باشند ، این گلچین بسیار ارزش دیدن دارد ، زیرا به مخاطب امکان می دهد با داستان ها درگیر شود و پیوندهای مفهومی از جمله خرافاتی را که هر یک از کشورهای فوق الذکر آزار می دهد ، درک کند.
مرتبط: بررسی فولکلور: HBO Asia گلچین وحشتناک خود را به ایالات متحده می آورد
طی چند ماه گذشته ، فرهنگ عامیانه بخشها در جشنواره های مختلف سینمایی به نمایش در آمده اند و اکنون مشترکین HBO می توانند یکباره گلچین وحشت را تجربه کنند. این عشق ، وفاداری ، یا دیوانگی کامل باشد ، در اینجا مضامین اساسی و معانی آن وجود دارد فرهنگ عامیانه شش پایان
- این صفحه: عشق مادر و تاتامی
- صفحه 2: هیچ کس و هوس
- صفحه 3: تویول و مونگدال
عشق مادرانه: سمت تاریک کارما
فرهنگ عامه با 'یک عشق مادرانه' آغاز می شود - یک داستان اندونزیایی از کارگردان جوکو انور. مادری به نام مارنی (ماریسا آنیتا) یک کار سه روزه را در یک عمارت خالی انجام می دهد و پسر کوچکش جودی (موزاکی رمذان) را به همراه می آورد. سپس مارنی در اتاق زیر شیروانی اتاق پر از کودکان گرسنه را کشف می کند و پلیس بچه ها را به خانواده هایشان بازمی گرداند. بعداً ، مارنی به مبارزه مالی و همچنین با رفتار جودی ادامه می دهد. در همین حال ، یک مرد در تلویزیون پیشنهاد می کند که کودکان آتیک توسط Wewe گرفته شده است - موجودیتی که کودکان بی مهری را که مایل به ترک خانه های خود هستند ، می گیرد. در پایان ، مارنی متوجه می شود که Wewe افکار وی را دستکاری کرده است ، بنابراین او را وادار به زیر سال بردن عقل خود کرده در حالی که باعث می شود جودی احساس بی مهری کند. پس از اقامت کوتاه در بخش روانپزشکی ، مارنی به اتاق زیر شیروانی عمارت برمی گردد و پسر گمشده خود را کشف می کند. او سپس ترسیده و آماده تعامل در برابر نهاد می ایستد. ما نزدیک می شویم اما حمله نمی کنیم. در عوض ، به نظر می رسد روح در آغوش مادر و پسر است.
آیا پوکمون گو باید برای جوجه کشی باز باشد؟
فرهنگ عامه عشق مادرانه از وحشت روانشناختی برای بیان گزارشی در مورد عشق خانوادگی و درد احتمالاً از دست دادن کودک استفاده می کند. برای اهداف دراماتیک ، کارگردان از تصاویر منزجر کننده برای تعیین لحن استفاده می کند. وقتی مارنی کودکان Attic را کشف می کند ، مدفوع انسان در سطح زمین پخش می شود. بعداً ، یک قربانی فضولات انسانی را به عنوان وعده های غذایی روزانه آنها نشان می دهد. پایان بخش مجدداً سکانس های قبلی را مرور می کند تا دیدگاه های جایگزین را نشان دهد ، بنابراین به نظر می رسد که مارنی در تلاش است تا از یک ضرر ویرانگر بازیابی کند. با کمال تعجب ، یک مادر عاشق فاصله گرفتن از پرش سنتی است و نتیجه نسبتاً دلچسبی را به دست می آورد. همانطور که مارنی عاشق جودی است ، ما نیز شخصیت مادرانه بودن را دوست داریم ، حتی اگر تکنیک های او بسیار ناقص باشد. در این داستان ، روح سو mis تفاهم شده و گمراه شده است.
TATAMI: داستانهای منشأ و مکانیسمهای پوشش
این داستان ژاپنی به کارگردانی تاکومی سایتو ، متمرکز بر سنتهای حصیر تاتامی است ، مهمترین این ایده این است که حصیر تاتامی احساسات مثبت و منفی تمام افرادی را که از آن استفاده کرده اند جذب می کند. برای شروع ، یک روزنامه نگار به نام Makoto (کازوکی کیتامورا) در یک خانه متروکه عکس می گیرد و بعدا مشخص شد که یک صحنه جنایت است. او احساس می کند در مورد پرونده ای معروف به قتل عام خانوادگی شینومیا وسواس دارد ، اما نمی داند چرا ؛ ماكوتو همچنین می فهمد كه پدرش تازه درگذشته است.
چند فصل Pll قرار است وجود داشته باشد
پس از بازگشت به خانه ، او با مادرش متحد می شود و مشخص می شود که ماکوتو ناشنوا است. او خاطرات فراموش نشدنی را در خانه تجربه می کند و کشف حصیر تاتامی خونین او را به یک اتاق مخفی و همچنین گذشته سوق می دهد. مادر ماکوتو ، یوشیکو (میسوزو کانو) ، توضیح می دهد که برادر همسرش و عموی فرضی وی (در واقع پدر بیولوژیکی وی) ، کوجی (شیما اونیشی) ، سالها قبل به دلیل اختلاف در مورد ارث کشته شدند و پدر فرض شده وی (اما عموی واقعی) ، تسوکاسا (Daisuke Kuroda) ، هرگز به طور کامل از این تجربه بهبود نیافته است. در حقیقت ، او دیگر هرگز لبخند نزد. ناگهان ، عجله اطلاعات باعث می شود که روزنامه نگار ناشنوا خاطره ای سرکوب شده را به یاد بیاورد: او از قتل عام خانواده Shinomiya جان سالم به در برد و سپس ربوده شد ، و دلیل این ضعف شنوایی ضربه روحی بود. در پایان ، تشک تاتامی مادر ماکوتو را می مکد و او فیلم دوربین خود را از بین می برد.
به طور کلی، فرهنگ عامه تاتامی به طور م effectivelyثر نقاط را با مونتاژهای فلش بک و سرنخ های تصویری به هم متصل می کند ، اما از نظر روایی سنگین است. به طور مشابه A Mother's Love ، کارگردان برای گسترش جنبه های تاریخی و اینکه چرا قهرمان داستان با خاطراتش دست و پنجه نرم می کند ، دوباره سکانس هایی را مرور می کند. اگرچه این بخش می تواند با عمق شخصیت بیشتری بهبود یابد ، اما همچنان بر مفهوم تشک تاتامی و نحوه اطلاع رسانی گذشته به حال وفادار باقی می ماند. ممکن است بینندگان تعجب کنند که چرا پس از گذشت این همه سال حصیر تاتامی خونین نگهداری می شود ، اما این نکات مربوط به غرور و انگیزه های مادر است.او نمی توانست کارت هایی را که زندگی به او تعلق می گرفت اداره کند ، بنابراین واقعیت خود را به عنوان مکانیزم کنار آمدن دستکاری کرد. در مورد ماکوتو ، او حقیقت را می پذیرد و حرکت می کند.