با جوکر فیلمی که رکوردهای باکس آفیس را می شکند، بزرگترین شرور دی سی بیش از هر زمان دیگری محبوب است -- اما هیچ کاری که واکین فینیکس یا تاد فیلیپس با این شخصیت انجام ندادند به اندازه روش هایی که گرنت موریسون برای اولین بار او را در صفحات کامیکس دی سی تصور کرد رادیکال نیست.
این نویسنده اسکاتلندی قبلاً برداشت های تخیلی وحشیانه ای را از کمیک های کلاسیک ارائه کرده بود مرد حیوانی و گشت عذاب هنگامی که او اولین فرصت خود را برای نوشتن جوکر در سال 1989 به دست آورد. با هنر دیو مک کین، پناهگاه آرکام: خانه ای جدی در زمین جدی شوالیه تاریکی را به یک بیمارستان روانی کابوس‌وار فرستاد که دیوانه‌ترین شرورهایش دهه‌ها قبل از فیلم پرفروش او را زیر پا گذاشته بودند. آرخام بازی ها. و البته، بدون اینکه شاهزاده دلقک طناب‌ها را بکشد، نمی‌توانید چنین تنظیمی داشته باشید.
مطالب مرتبط: 10 جزئیات کوچکی که با تماشای مجدد جوکر 2019 فقط متوجه آن می شوید
اما رمان گرافیکی یک سوال جالب را مطرح می کند: اصلاً جوکر باید آنجا باشد؟ درمانگر او پیشنهاد می کند که او ممکن است اصلاً دیوانه نباشد، حداقل به هیچ وجه معمولی. ' این کاملاً ممکن است که ما واقعاً در اینجا به نوعی از عقل فوق العاده فکر کنیم. یک تغییر درخشان جدید در ادراک انسان، که بیشتر برای زندگی شهری در پایان قرن بیستم مناسب است... برخلاف من و شما، به نظر می رسد جوکر کنترلی بر اطلاعات حسی که از دنیای بیرون دریافت می کند ندارد. او فقط می‌تواند با این رگبار آشفته ورودی کنار بیاید.»
درمانگر از این هم فراتر می رود و با نظریه ای توضیح می دهد که چگونه تصویر او به عنوان یک شوخی بی ضرر در ظاهر اولیه اش می تواند با شخصیت پردازی مدرن تر او همزیستی کند: به همین دلیل است که او بعضی روزها یک دلقک بدجنس است و بعضی روزها یک قاتل روانی. او شخصیت واقعی ندارد. او هر روز خود را می آفریند.
جوکر کیهانی
هر شخصیتی که توسط بسیاری از نویسندگان نوشته شود ناسازگاری هایی خواهد داشت، اما موریسون توضیحی ارائه می دهد که با آنچه در مورد جوکر می دانیم مطابقت دارد، و این توضیحی است که فرصت های جدیدی را برای موریسون باز می کند تا او را بارها و بارها اختراع کند. وقتی او در آن ظاهر می شود آزتک نوشته شده توسط مارک میلار با هنر N. Steven Harris، مردی که می خندد خود را جوکر کیهانی معرفی کرده است. جنایات او فقط سرگرمی و بازی نیست: آنها بیانیه ای نیهیلیستی در مورد شوخی کیهانی یک جهان بی معنی است. هیچ انگیزه و منطقی وجود ندارد: او برنامه های خود را با بریدن کلمات تصادفی از کتاب ها انجام می دهد (همان روشی که توسط هنرمندان سوررئالیست الهام گرفته شده است. گشت عذاب) . این جوکر در نقش عامل هرج و مرج سال ها قبل از اینکه نسخه جوکر هیث لجر کت و شلوار بنفش را بپوشد، است. یا اوست؟ وقتی بتمن و آزتک کتابی را که جوکر برای خلق جنایاتش بریده است را باز می کنند، چند قطعه دیگر بیرون می ریزد و این پیام را هجی می کند. 'کسی که آخرین بار می خندد، طولانی تر می خندد.'
مطالب مرتبط: آنچه باید در دنباله جوکر اتفاق بیفتد
با وجود اینکه او تا آن زمان یک شخصیت جدید قرار داده بود، جوکر پیامدهای تکان دهنده تری از ذهن آشفته خود را نشان می دهد زمانی که موریسون نقش اصلی را به دست می گیرد. بتمن سلسله. سالها نویسندگان خلق کردند بتمن داستان‌ها به‌عنوان پازل‌های کوچک، و شوالیه تاریکی تقریباً به همان اندازه که با Riddler انجام داد، برای بررسی سرنخ‌های جوکر در مورد جایی که قرار است ضربه بزند، صرف کرد. اما جوکر همه اینها را تغییر می دهد: شوخی واقعی این است که اعتقاد سرسختانه و عمیق شما به این است که یک جایی، به نحوی، همه اینها منطقی است!...شما فکر می کنید همه اینها به نمادها و ساختار و نکات و سرنخ ها تقسیم می شود... نه، بتمن، این فقط ویکی پدیا است. . مفهوم این است که جوکر هرگز هیچ سرنخی از خود باقی نگذاشته است، که درک عملکرد آشفته ذهن او غیرممکن است. و نکته شوکه‌کننده‌تر این است که با یافتن سرنخ‌های جوکر و حل آنها، بتمن سعی می‌کرد نظمی را بر آن هرج و مرج تحمیل کند - و به نوعی، در واقع موفق شدن !
دلقک در نیمه شب
در شماره ویژه ای از بتمن موریسون که به‌عنوان یک رمان مصور به‌جای یک کتاب کمیک معمولی نوشته شده است، ایده تغییر شخصیت جوکر را با یادآوری «تولد» هویت جدید: دلقک در نیمه‌شب، بیشتر توسعه می‌دهد. پس از اینکه پلیسی که لباس بتمن را پوشیده بود به صورت او شلیک می کند، جوکر در آرکام بهبود می یابد و ذهن خود را در حالی که بدنش را بازسازی می کند، بازسازی می کند. داستان به تجسم‌های گذشته جوکر اشاره می‌کند که گویی دوره‌هایی از زندگی یک نقاش است: «سال‌های طنز»، «اردوگاه» و «قتل جدید». جوکر در حالی که خود جدید خود را ارائه می دهد، از نظر فیزیکی شروع به زایمان می کند. او جیغ می کشد، و یک پا و سپس پای دیگرش را بیرون می اندازد، در حالی که زنگ های پناهندگی به شدت به صدا در می آیند، یک قوطی آزاردهنده از انقباض، زایمان و تولد را اجرا می کند... صداهای جوکر متعدد برای کنترل در حالی که او برای زایمان کفرآمیز آماده می شود رقابت می کنند. به خود مانند کلام خدا در معکوس. جوکر جدید با پارانویای آخرالزمانی قرن جدید سازگار شده است، یک شخصیت تقریباً فراطبیعی که خونش پشه بیچاره ای را که سعی می کند آن را بنوشد، می کشد، که حتی هارلی کوئین دیگر او را نمی شناسد. او از درک او فراتر رفته و به رنج دینی کمال رسیده است.
دلقک خرطومی
تغییر شخصیت جوکر به موریسون و همکارانش فرصت های فراوانی داد تا ظاهر جدیدی برای شخصیت شرور خود طراحی کنند. پیش از ورود جرد لتو که اغلب بدون پیراهن وارد می شد جوخه انتحاری، هنر تونی اس. دانیل برای پاره كردن. جوکر را در نوری جنسی نگران کننده به تصویر می کشد. او یک لباس دکتر بدون آستین می پوشد تا به توطئه گران در دستکش سیاه کمک کند تا تله مرگ خود را برای بتمن ترسیم کنند، قبل از اینکه به او حمله کنند در حالی که تا کمر برهنه شده بودند به جز یک جفت آویز. که در بتمن و رابین باید بمیرد او بنفش پر زرق و برق همیشگی خود را با هویتی جدید عوض می کند، زیرا گورکن سر تا پا سیاه مراسم تشییع جنازه و فقط سایه های رنگی خود را با رنگ می پوشاند. آثار هنری Frazier Irving جوکر را ترسناک‌تر از همیشه می‌کند، و رنگ سفید و چشم‌های زرد و خون آلود او را با جزئیات خزیدنی در پوست نشان می‌دهد. جوکر ایروینگ فقط ذهن بیمار ندارد: ظاهر او نیز به همان اندازه بیمار و بیمارگونه است.
--
گرانت موریسون فقط جوکر را دوباره تصور نکرد: او نشان داد که بزرگترین شرور بتمن چقدر انعطاف‌پذیر است و با هر کاربری که یک نویسنده خلاق می‌تواند برای او بسازد، سازگار است. اگر هویت جوکر می تواند به طور کامل بر اساس هوی و هوس تغییر کند، مسلماً ده ها شخصیت دیگر در آنجا وجود خواهند داشت که می توانند کشف شوند.
بعدی - موفقیت در باکس آفیس جوکر باورنکردنی تر از آن چیزی است که فکر می کردیم