مریخ یکی از بزرگترین نقاط صحبت در جامعه فضایی است - اما در مورد قمرهای آن چه می گذرد؟ در اینجا نگاهی دقیق تر به دوستان کوچک مریخ داریم.
اعتبار عکس: ناسا
مارس به عنوان یک سیاره خشک و صخره ای در فضای بیرونی شناخته شده است، اما آیا می دانستید که چندین قمر در مدارش نیز به آن می پیوندند؟ منظومه شمسی ما مکانی واقعاً شگفت انگیز است. خورشید در مرکز آن قرار دارد، هشت سیاره بسیار متفاوت وجود دارد که به دور خورشید می چرخند، و این تنها منظومه شمسی شناخته شده با حیات است. در حالی که این فقط یک ذره کوچک در کهکشان راه شیری و حتی یک جزء کوچکتر در مقیاس کل کیهان است، شکی نیست که منظومه شمسی ما در نوع خود بی نظیر است.
یکی از سیاره هایی که در منحصر به فرد بودن منظومه شمسی نقش دارد مریخ است. مریخ چهارمین سیاره از خورشید است و اغلب یک نقطه کانونی برای ستاره شناسان و دانشمندان متعدد روی زمین است. ممکن است امروزه محیطی خشک و بایر باشد، اما شواهد نشان می‌دهد که زمانی محل آب فراوان (و زندگی باستانی) بوده است. این علاقه زیاد به این معنی است که مریخ به طور مرتب در کانون توجه جامعه فضایی قرار دارد. در حال حاضر ربات‌های متعددی در حال کاوش در این سیاره هستند، قصد دارند اولین انسان‌ها را ظرف یک دهه آینده به آنجا بفرستند و تحقیقات را ادامه می‌دهند تا روزی آن را به یک خانه قابل سکونت تبدیل کنند.
چرا رایان آزار پسران آنارشی را ترک کرد
مطالب مرتبط: استقامت فقط یک «پله مریخ» عجیب را پیدا کرد که از سنگ ساخته شده بود
درست مانند اکثر سیارات منظومه شمسی، مریخ در مدار خود تنها نیست - بلکه قمرهایی نیز دارد! مریخ است به دور دو قمر می چرخد : فوبوس و دیموس. این بدیهی است که بیشتر از تک قمری است که به دور زمین می چرخد، اما در مقایسه با سایر سیارات همسایه، عدد کمتری است. مشتری 79 قمر چشمگیر را تبلیغ می کند، در حالی که زحل با 82 قمر حتی بیشتر است. این باعث می‌شود که دو قمر کوچک مریخ در مقایسه بی‌اهمیت به نظر برسند، اما آنها را از جذابیت کم نمی‌کند.
نگاهی دقیق تر به دو قمر مریخ
اعتبار عکس: ناسا
فوبوس و دیموس (به نام اسب‌هایی که ارابه را برای آرس، خدای جنگ یونان می‌کشیدند) در سال 1877 توسط ستاره‌شناس آساف هال کشف شدند. هر دو قمر بسیار کوچک هستند و دارای بسیاری از مواد مشابه موجود در سیارک ها هستند. این به شدت نشان می دهد که فوبوس و دیموس در مقطعی از زندگی خود سیارک بوده اند. با این حال، جایی در امتداد جاده، آنها به مدار مریخ مکیده شدند و از آن زمان تاکنون در آنجا بوده اند.
صرف نظر از اینکه چگونه به آنجا رسیده اند، قمرهای مریخ دو تا از کوچکترین قمرهای کل منظومه شمسی هستند. دیموس با شعاع فقط 3.85 مایل کوچکترین از این دو است. فوبوس با شعاع 7 مایلی کمی بزرگتر است، اما هیچ کدام یک قمر بزرگ در نظر گرفته نمی شوند. مدار دو قمر مریخ نیز بسیار جذاب است. فوبوس حدود 5826 مایل از سطح مریخ فاصله دارد و هر روز سه بار به دور این سیاره می چرخد. در حقیقت، ناسا می گوید ، هیچ قمر شناخته شده ای نزدیکتر به سیاره خود نمی چرخد. چیزی که در مورد فوبوس جالب است این است که به تدریج به مریخ نزدیک می شود (حدود 6 فوت در هر قرن). با این سرعت، فوبوس در حدود 50 میلیون سال یا به مریخ سقوط می کند یا به حلقه ای در اطراف سیاره تبدیل می شود. در مقایسه، دیموس بسیار دورتر است و سرنوشت مشابهی ندارد. این سیاره در حدود 14562 مایلی از مریخ قرار دارد و 30 ساعت طول می کشد تا یک مدار را کامل کند.
بنابراین، هدف از قمرهای مریخ چیست؟ در حالی که آنها امواج جزر و مدی عظیم یا هر چیز دیگری مانند ماه ما بر روی زمین ایجاد نمی کنند، دانشمندان با ایده استفاده از فوبوس به عنوان پایگاهی برای رصد مریخ و پرتاب روبات ها/ فضانوردان به این سیاره بازی می کنند. هنوز چند سالی می‌گذرد تا انسان‌ها مرتباً روی سیاره سرخ قدم بگذارند، اما قمرهای آن می‌توانند کمک بزرگی برای رساندن بشریت به آن نقطه باشند - مهم نیست چقدر کوچک هستند.