Earendel یک ستاره عظیم است که 28 میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد. و این چیزی است که هابل به تازگی در یک کشف پیشگامانه یافته است.
بیش از 30 سال پس از راه اندازی، هابل فقط یک رکورد جهانی را شکست و دورترین ستاره ثبت شده را پیدا کرد. ستارگان حضور ثابت و فراوانی در جهان هستند. خورشید ستاره ای است که بیشتر با آن آشنا هستیم. این ستاره حیات روی زمین را حفظ می کند، نزدیک ترین ستاره به ما است و دائماً در آسمان بالا قابل مشاهده است. اما خورشید تنها یکی از میلیاردها ستاره است. ستاره شناسان بر این باورند که ممکن است 200 میلیارد ستاره در سراسر کیهان پراکنده باشند - همه با ویژگی های منحصر به فرد خود.
هابل در کنار کاوش سیارات و کهکشان‌ها ابزاری عالی برای یافتن چنین ستاره‌هایی است. در اوایل این ماه، ناسا عکسی از هابل از یک ستاره بچه در حال پرتاب خشم ستاره ای در فضا به اشتراک گذاشت. هابل همچنین سیاهچاله ای را پیدا کرد که ستاره های جوان را آروغ می زد، سحابی بزرگی که انبوهی از ستاره های کمیاب را ایجاد می کرد و ستاره ای در حال مرگ که آخرین روزهای خود را در کیهان زندگی می کرد.
تاریخ انتشار فصل 2 22/11/63
مطالب مرتبط: این عکس هابل از یک ستاره بچه در حال پرتاب یک 'تنفر ستاره ای' دیوانه است
به همان اندازه که این اکتشافات چشمگیر هستند، در مقایسه با کاری که هابل اکنون انجام داده است، رنگ پریده است. در 30 مارس 2022، ناسا اعلام کرد هابل دورترین ستاره کشف شده را پیدا کرده است - در فاصله 28 میلیارد سال نوری از زمین. این ستاره که اکنون با نام «ارندل» شناخته می‌شود، در نقطه‌ای از اولین میلیارد سال خلقت جهان در طی انفجار بزرگ ایجاد شد. همانطور که توسط ستاره شناس برایان ولش توضیح داده شده است، 'Earendel از مدت‌ها قبل وجود داشته است که ممکن است مواد اولیه مشابه ستاره‌های اطراف ما را نداشته باشد.'
Earendel بسیار دور، باستانی و عظیم است
اعتبار عکس: ناسا، ESA
Star Trek Deep Space Nine بازیگران الان کجا هستند
ناسا تخمین می‌زند که 12.9 میلیارد سال طول کشیده تا نور این ستاره در نهایت به زمین برسد. و این با حرکت نور آن در حدود 186000 مایل در ثانیه در فضا است. همچنین بسیار دورتر از ایکاروس است - دورترین ستاره قبلی که نورش 9 میلیارد سال طول کشید تا به زمین برسد. شکل ظاهری Earendel در عکس هابل مانند زمانی است که کیهان در حدود 7 درصد سن امروز خود بود. این بدان معناست که Earendel یک ستاره بسیار کم نور و کوچک به نظر می رسد، اما در واقعیت، این نمی تواند دور از واقعیت باشد. ناسا معتقد است که ارندل است 'حداقل 50 برابر جرم خورشید ما و میلیون ها بار درخشان تر، رقابت با پرجرم ترین ستاره های شناخته شده.'
حتی با وجود چنین ستاره غول‌پیکری و نور آن که میلیاردها سال به سمت زمین حرکت می‌کرد، هابل تنها به لطف خوشه‌ای کهکشانی در نزدیکی ارندل را دید. این خوشه (معروف به WHL0137-08) جایی بین زمین و ارندل یافت می شود. جرم عظیم این خوشه باعث می شود تا بافت فضا خم شود و در نتیجه ایجاد شود یک ذره بین طبیعی قدرتمند که نور اجسام دور پشت آن را منحرف می کند و به شدت تقویت می کند. شانس این که این خوشه کاملاً با زمین و ارندل مطابقت داشته باشد بسیار نادر است، اما به دلیل آن، هابل اکنون به کشفی دست یافته است که در کتاب های تاریخ ثبت خواهد شد.
در حالی که این اولین باری است که Earendel را مشاهده کرده ایم، با آخرین باری است که درباره این ستاره می شنویم. ناسا قصد دارد ارندل را با تلسکوپ فضایی جیمز وب رصد کند. و به لطف حساسیت زیاد جیمز وب در مقایسه با هابل، مشاهدات بعدی روشنایی، دما و ترکیب ارندل را تایید می کند. ناسا اغلب از جیمز وب به عنوان نوعی ماشین زمان یاد می‌کرد و یافته‌هایش در Earendel می‌تواند این را ثابت کند.
بعدی: ناسا چه عکسی در روز تولد من گرفت؟
منبع: ناسا