- I Saw the TV Glow یک فیلم ترسناک است که تأثیر وسواس‌های تلویزیونی دوران کودکی و مبارزه هویتی بر نوجوانان تأثیرپذیر را بررسی می‌کند.
- این فیلم به ابهامات و تردیدهایی می پردازد که هنگام مصرف رسانه ها به وجود می آیند و اینکه چگونه می تواند احساس فرد را از خود منحرف کند.
- ترن هوایی احساسی فیلم با بازی آسیب پذیر جاستیس اسمیت تقویت می شود و اهمیت پیام کارگردان در مورد خودیابی را تقویت می کند.
در جشنواره فیلم ساندنس 2021، جین شوئنبرون، نویسنده و کارگردان، ژانر جدیدی از ترسناک ایمویی را به جهان معرفی کرد. همه ما به نمایشگاه جهانی می رویم . با من درخشش تلویزیون را دیدم Schoenbrun طرح خود را با ارائه یک کاوش قوی از واقعیت در مقابل داستان گسترش می دهد. این فیلم جاستیس اسمیت را در نقش اوون، نوجوانی تنها روایت می‌کند که تلاش می‌کند زندگی در حومه شهر را پشت سر بگذارد. هنگامی که دوستش مدی (بریجت لوندی پین) او را با نمایشی به نام «مادر صورتی» معرفی می‌کند، دنیای اوون زیر و رو می‌شود زیرا وسواس فزاینده‌اش نسبت به معمای ترسناک اواخر شب شروع به از بین بردن واقعیت او می‌کند.
I Saw the TV Glow یک فیلم ترسناک از نویسنده و کارگردان جین شوئنبرون است که در سال 2024 منتشر شد. مرد جوانی به نام اوون با یک برنامه تلویزیونی اواخر شب آشنا می شود که واقعیت آنها را منعکس می کند. همانطور که این دو شروع به پیوند بر سر سریال می کنند، به طور ناگهانی لغو می شود و باعث می شود دیدگاه اوون نسبت به واقعیت از بین برود.
جمعه سیزدهمین تاریخ انتشار تکنفرهطرفداران
- I Saw the TV Glow بسیار فراگیر است
- این فیلم به طور خلاقانه ای به بررسی احساس فرد از خود می پردازد
- تعیین نتیجه ممکن است دشوار باشد
- برخی از توطئه ها زمان می برند تا فاش شوند
من درخشش تلویزیون را دیدم یک تمثیل احشایی برای کشف عجیب و غریب است
اگرچه لحظاتی وجود دارد که به جنبه‌های احمقانه و دور از ذهن متمایل می‌شوند، اما با صبر و حوصله کافی، بخشی از تجربه دنیای دیگر فیلم می‌شوند.
از خلاصه آن، ممکن است بتوانید حدس بزنید که ویژگی شوئن برون به وسواس برنامه های تلویزیونی دوران کودکی و مبارزه هویتی می پردازد. اما بیشتر از این، من درخشش تلویزیون را دیدم تلفیقی از مصرف فرهنگ پاپ با خودشناسی و تأثیر مستقیم آن در شکل دادن به ذهن نوجوانان تأثیرپذیر است. از طریق اوون، که هیچ احساس واقعی از خود ندارد، فیلمنامه منبع ترس و تردید او را در حالی که تلاش می‌کند هویت خود را در خارج از فیلم The Pink Opaque حفظ کند، بررسی می‌کند. همچنین به عنوان یک تمثیل درونی برای اینکه افراد در جامعه دگرباش به لطف لمس شخصی نویسنده-کارگردان چه احساسی دارند عمل می کند.
هر چه اوون بیشتر قسمت‌های سریال را مصرف می‌کند، ذهنش بیشتر از عدم قطعیت‌هایی که فکر می‌کند کیست، منحرف می‌شود. یادآوری خاطرات دوران کودکی و رابطه کنونی او با مدی اغلب بر تصمیم او در مورد اینکه چه کسی باید باشد تأثیر می گذارد. این زمانی است که فیلم به داستانی معنادارتر فراتر از یک سن معمولی منفجر می شود. از نظر خلاقانه، شوئن برون همچنین بیشترین قدرت خود را در داستان سرایی بصری با غوطه ور کردن مخاطب در سردرگمی فزاینده اوون به کار می گیرد. فیلم به سمت تجربه ای مطمئن تر و اثیری تر حرکت می کند که شبیه به بیداری شخصیت ها است.
کارگردانی شوئنبرون ما را به یک ترن هوایی احساسی می برد
من درخشش تلویزیون را دیدم
رتبه بندی نشده درام ترسناک- تاریخ انتشار
- 18 ژانویه 2024
- کارگردان
- جین شوئنبرون
- قالب
- جاستیس اسمیت، بریژت لوندی پین، دانیل ددوایلر، فرد دورست، هلنا هاوارد، ایان فورمن
- زمان اجرا
- 100 دقیقه
- نویسندگان
- جین شوئنبرون
- توزیع کننده(های)
- A24
- استودیو(ها)
- فیلم های لکه دار، درخت میوه
در حالی که اغلب ترکیبی از شگفتی کودکانه و داستان سرایی هیپنوتیزمی است، من درخشش تلویزیون را دیدم تجربه ای است که نیاز به صبر و همدلی دارد. قدم زدن اغلب منعکس کننده سفر اوون است و گاهی اوقات تشخیص نتیجه دشوار است. همچنین، برخی طرح‌ها زمان می‌برند تا فاش شوند، که به نظر می‌رسد برخی از مؤلفه‌ها فقط برای ایجاد حواس پرتی با انحراف هدفمند گنجانده شده‌اند. در هر صورت، مخاطبانی که عاشق ابهام در پرده سوم یا فیلمنامه‌هایی هستند که چیزها را به تفسیر رها می‌کنند، از ترن هوایی عاطفی کالیدوسکوپیک شوئنبرون لذت خواهند برد. در زیر تمام حالات عجیب و غریب و کمپینگ آن تجربه ای نهفته است که ارزش آن را دارد.
پیچیدگی دوران جوانی در زیر نگاه خودیابی یکی از اجزای ثابت فیلم است که وقتی دیگر عناصر از نظر کیفیت شروع به تزلزل می کنند. به عنوان مثال، لحظات عاطفی اغلب با موسیقی پر سر و صدا تا حدی شدید همراه است. با این حال، این سکانس‌ها علیرغم برخی حماقت‌هایی که ذاتی وسواس نمایشی اوون است، همچنان مهم هستند. حتی با وجود همه این عناصر جالب در فیلمنامه، این بازی آسیب پذیر قانع کننده جاستیس اسمیت است که آنها را تقویت می کند و هر گونه تردیدی در مورد ستاره شدن او را از بین می برد و اهمیت پیام شوئن برون را تأیید می کند.
پیچیدگی دوران جوانی زیر نگاه خود یابی یکی از مؤلفه های تند و تیز فیلم است.
داستانی با نیت خوب و اسرارآمیز درباره خودیابی، من درخشش تلویزیون را دیدم یک ویژگی خلاقانه است طرفداران فیلمسازی مرموز این کارگردان مشتاق خواهند بود بدانند که A24 آن را اواخر امسال منتشر خواهد کرد. این فیلم بینش خوبی در مورد سردرگمی و ترسی که ممکن است هنگام بررسی حس خودمان با آن مواجه شویم، ارائه می دهد. اگرچه لحظاتی وجود دارد که به جنبه‌های احمقانه و دور از ذهن متمایل می‌شوند، اما با صبر و حوصله کافی، بخشی از تجربه دنیای دیگر فیلم می‌شوند. و به لطف عملکرد برجسته اسمیت، ترن هوایی احساسی و گاهی کابوس‌آمیز که او ما را سوار می‌کند، نمایشی فوق‌العاده است.
من درخشش تلویزیون را دیدم در جشنواره فیلم ساندنس 2024 به نمایش درآمد.
آیا دوک در تلافی جو می میرد؟