حتی ابرقهرمانان نیز آرزوهای شغلی خارج از مبارزه با جرم و جنایت دارند. همه قهرمانان هوس سرگرمی ها یا وظایف غیرقهرمانی ندارند، زیرا برخی از آنها با موقعیت های خود به عنوان مبارزان تمام وقت جنایی کاملاً خوب هستند. اما، وقتی صحبت از اعضای انتقام جویان به میان می آید، جالب است که به این فکر کنیم که اگر قهرمان نبودند، زندگی آنها چگونه می شد. برای نماد کاپیتان آمریکا ، پاسخ می تواند برای کسانی که کمتر با زندگی قهرمان قبل از تبدیل شدن به فردی که اکنون است، کمی شگفت انگیز باشد.
استیو راجرز (با نام مستعار کاپیتان آمریکا) قبل از رسیدن به قهرمانی، سرباز جوان دیگری بود که به دنبال جنگیدن برای کشورش بود. اتفاقاً تنها مانع او برای رسیدن به این هدف، هیکل ضعیفش بود. وقتی افراد بالاتر پتانسیل راجرز را دیدند، او تا حدودی به یک آزمایش علمی تبدیل شد و به برنامه سوپر سرباز ایالات متحده پیوست. این جوان تازه وارد را به اولین سرباز فوق العاده جهان تبدیل کرد. این انتقال بود که به راجرز قدرت باورنکردنی او داد و در نهایت به موقعیت او به عنوان یک انتقامجو منجر شد.
مطالب مرتبط: انتقام جویان همه موافقند [اسپویلر] خطرناک ترین قهرمان جدید مارول است
با چنین اشتیاق برای محافظت از دیگران، می توان تصور کرد که اگر کاپیتان آمریکا نمی شد، استیو راجرز همچنان تا حدودی در دفاع ملی کار می کرد. در حالی که ممکن است، جنبه های دیگر شخصیت چیز دیگری را نشان می دهد. پیشینه او ممکن است شامل میل به مبارزه با شر باشد. با این حال او استعداد دیگری نیز دارد. که در کاپیتان آمریکا شماره 237 خوانندگان این نماد آزادی را به دنبال زندگی خارج از صنعت قهرمان می بینند...به عنوان یک هنرمند تجاری.
این شماره در سال 1979 پس از مرگ شارون کارتر منتشر شد. همان طور که باخت اغلب انجام می دهد، استیو تصمیم می گیرد تا دوران جدیدی را برای خود آغاز کند. او دیگر فقط یک انتقام جو نیست، او به عنوان یک هنرمند تجاری در بروکلین هایتس مغازه راه اندازی می کند. این تلاش برای عادی بودن ممکن است مطابق با همان 'زندگی دوگانه' کلارک کنت از کمیک های دی سی نباشد، اما جنبه ای از گذشته او را به نمایش گذاشت که از آن زمان به فراموشی سپرده شده بود. در حالی که تبدیل شدن او از یک بچه بی روح به یک سرباز فوق العاده به عنوان یک نقطه عطف فراموش نشدنی در جدول زمانی کاپیتان آمریکا ادامه دارد، به راحتی می توان فراموش کرد که او قبل از پیوستن به ارتش اشتیاق زیادی به هنر داشت. در یک جهان موازی، این امکان وجود دارد که راجرز بهعنوان یک سرباز آیندهدار، به جای دنبال کردن رویای هنرمند بودن، مورد توجه قرار نگیرد. بهخوبی ممکن است استیو در جایی در جهان چندگانه وجود داشته باشد که از مدرسه هنر فارغالتحصیل شده و حرفهای موفق در هنر را دنبال کند.
شاید دیدن قهرمانان محبوب بهعنوان چیزی غیر از جنایتکاران الهامبخش دشوار باشد. در واقعیت، قوس استیو راجرز به عنوان یک هنرمند، جنبهای پویا به شخصیت او میآورد. مهارت های مورد استفاده راجرز به عنوان کاپیتان آمریکا به همان اندازه که یک هنرمند در یک حرفه مفید است. البته، یک جنبه سرگرمکننده دیوار چهارم نیز از این شخصیت کمیک بوکی وجود دارد، یک قطعه هنری، که هنر خودش را نیز خلق میکند. چه کسی می داند؛ شاید استیو راجرز مسیری را دنبال میکرد که هنر هواداران خودش را خلق میکرد، نه اینکه موضوع آن شود.
بعدی: حتی شرورهای مارول نیز کلیشه ای از ابرقهرمانان را پیدا می کنند