منتشر شده در 12 ژوئن 1981، مهاجمان کشتی گمشده (که بعداً با نام «ایندیانا جونز» نامگذاری شد) مورد استقبال تماشاگران و منتقدان قرار گرفت - در ادامه تبدیل شدن به یک کلاسیک تمام دوران . این فیلم عمدتاً به لطف جورج لوکاس و استیون اسپیلبرگ، الهام بخش نسل‌های فیلمساز و تحلیل‌گران است تا تلاش کنند تا آنچه را که آن را ماندگار می‌کند کشف کنند.
مطالب مرتبط: 10 بهترین سکانس اکشن در فرانچایز ایندیانا جونز
با این حال، این بدان معنا نیست که کامل است. مسائل متعددی در فیلم وجود دارد که حتی مشتاق ترین طرفداران نیز دوست دارند آن ها را تغییر دهند، به خصوص وقتی چندین مفهوم نژادی و رفتارهای غارتگرانه پنهان شده باشند. با در نظر گرفتن این موضوع، از آنجایی که سال 2021 چهلمین سالگرد حماسه اکشن/ماجراجویی است، نگاهی خواهیم داشت به اینکه چگونه فیلم از نظر فرهنگی و سینمایی پیر شده است.
عظمت جان ویلیامز
آهنگساز جان ویلیامز که پیش از این به خاطر همکاری‌های قبلی خود با اسپیلبرگ و لوکاس به شهرت رسیده بود، به نظر می‌رسید که آهنگساز موسیقی ایندیانا جونز را در سال 1981 تنظیم کند. مهاجمان واقعاً باورنکردنی این است که، حتی زمانی که مخاطبان انتظار عظمت همیشگی او را دارند، او چیزی حتی طلسم‌کننده‌تر ارائه می‌دهد.
'راهپیمایی مهاجمان' بی نظیر، مهیج است و تقریباً برای هر بیننده فیلم امروزی قابل تشخیص است، در حالی که 'موضوع ماریون' احساسات عشق را القا می کند. اما شاید بهترین اثر او در مضامین عرفانی باشد اطراف مک گافین معروف فیلم: صندوق عهد .
عکس های باز و بسته عالی
اسپیلبرگ در یک شات ابتدایی تقریباً 40 ثانیه ای، هر آنچه را که از نظر بصری درباره ایندیانا جونز (هریسون فورد) باید بدانند، به مخاطب معرفی می کند. همانطور که لوگوی پارامونت پیکچرز در یک قله کوه واقعی محو می‌شود، قهرمان ما وارد قاب می‌شود و به مخاطب اجازه می‌دهد چهره نمادینی را که برای دهه‌ها او را تعریف می‌کند، ببیند: یک ژاکت چرمی، شلاق گاو نر، و کلاه فدورا.
چند تا فیلم مهاجم مقبره وجود دارد
در طول پایان فیلم، ماریون (کارن آلن) و ایندی از یک مرکز دولتی خارج می شوند زیرا موضوع امیدوارکننده ویلیامز به چیزی مرموز تبدیل می شود. این صحنه به صندوقچه‌ای می‌رسد که در داخل یک جعبه چوبی قرار گرفته است، میخ‌هایی که درب آن را می‌کوبند. قفل قفل به عنوان برچسب 'فوق محرمانه' بر روی آن سیلی زده می شود.
در نهایت، مردی تنها جعبه را از میان انباری عظیم عبور می دهد، در میان هزاران جعبه شبیه به هم ناپدید می شود و یکی از بهترین و مرموزترین نماهای پایانی تمام دوران را خلق می کند.
تصاویر قومیتی
همانطور که کودکانی که با عشق به ایندی بزرگ شده‌اند، پیر می‌شوند، توانایی آنها نیز برای از بین بردن برخی از عناصر مشکل‌ساز نژادی سریال وجود دارد. یکی از این عناصر، کارهای بی‌حساس گریم شخصیت‌های مختلف است که در صحنه‌هایی مانند دعوای بار در نپال و تعقیب و گریز قاهره دیده می‌شود.
در صحنه‌های آنها، مالکوم ویور و تری ریچاردز، بدل‌کار سفیدپوست برای به تصویر کشیدن سرسپردگان شرور قومی انتخاب شدند. مشکل ساز، پروتز و آرایش بدی برای ایفای نقش به آنها داده شده بود. این نه تنها به شدت نژادپرستانه است، بلکه بسیار تعجب آور است که اسپیلبرگ نیز چنین فکری نکرده بود.
جلوه های عملی ماندگاری طولانی دارند
تماشای مجدد مهاجمان در سال 2021 احساس می کنید در حال تماشای فیلمی هستید که می توانست سال گذشته اکران شود. این طول عمر را می‌توان به این دلیل نسبت داد که بیشتر فیلم به صورت عملی و با استفاده از دکورها، لوکیشن‌ها و بدلکاران واقعی ساخته شده است.
مطالب مرتبط: ایندیانا جونز 5: 10 گنجینه باستانی که باید مک گافین فیلم بعدی باشد
CGI تمایل به پیری ضعیف و در حالی دارد مهاجمان مسلماً لحظاتی از اثرات CGI قدیمی خود را دارد، که هرگز از عناصر عملی نمایش داده شده کم نمی کنند. تنظیم داستان در دهه 1930 نیز به مرور زمان به آن پا می گذارد. اگر داستان در دهه 1980 اتفاق می‌افتاد، در واقع احساس قدیمی‌تری می‌کرد، اما فیلم همچنان به لطف فضای کلاسیک خود، آن حس جاودانه را دارد. به طور کلی، مهاجمان ثابت می کند که عناصر کاربردی و درون دوربین هنوز هم بهتر از CGI در آزمون زمان مقاومت می کنند.
اکشن گردن شکسته آن کار می کند
به طور کلی، فیلم‌های اکشنی که از یک ضرب به اکشن دیگر می‌پرند می‌توانند توخالی یا حتی بدتر از آن فراموش‌شونده به نظر برسند، اما هرگز اینطور نیست. مهاجمان جالب اینجاست که داستان آنقدر پر از سکانس های اکشن بود که برخی از آنها حذف شدند.
چیزی که به اکشن کمک می‌کند این است که سکانس‌ها به‌خوبی ویرایش شده‌اند و آهنگ‌های ماهرانه‌ای دارند، به‌ویژه در مقایسه با فیلم‌های معاصر. تقریباً در هر صحنه، به استثنای جنگ نوار نپالی، ساده است که کاراکترها را دنبال کنید و دقیقاً بدانید که آنها نسبت به یکدیگر و اشیاء اطرافشان کجا هستند.
فیلم Magic Vs. منطق
از جانب آرواره ها به پارک ژوراسیک ، فیلم های اسپیلبرگ قدردانی زیادی از 'جادوی فیلم' نشان می دهد. این در حکایتی از ریک کارتر طراح تولید ، که در حین تولید از اسپیلبرگ پرسید پارک ژوراسیک چگونه T-Rex به طور ناگهانی در مرکز بازدید کنندگان در فینال ظاهر می شود. کارتر منطقی می‌پرسید، اما اسپیلبرگ پاسخ داد «از بالای کادر».
مهاجمان از عشق کارگردان مشهور به تصویرسازی قدرتمند مستثنی نیست. اگرچه داستان دارای برخی جهش‌های منطقی است، اما برای درک جادویی که در داستان اتفاق می‌افتد، پذیرفته می‌شوند. به عنوان مثال، تصویر باورنکردنی از مارها در چاه روح عمیق است اما این سوال را ایجاد می کند که چگونه آنها برای مدت طولانی با اکسیژن یا غذای اندک زنده مانده اند. نمونه‌های دیگر عبارتند از: کارکنان Ra با قد 5 فوتی که بر فریم 6'1 فورد در اتاق نقشه بلند شده‌اند یا فرار غیرقابل توضیح ایندی و ماریون از جزیره دورافتاده نازی‌ها در دریا.
لحن نژادپرستانه بیشتر
هالیوود سابقه تاسف باری در به تصویر کشیدن فرهنگ های قومی و مردم بومی به عنوان ترسناک، بدوی و درجه دوم نسبت به مردان سفیدپوست دارد. اگرچه در 40 سال گذشته چیزهای زیادی تغییر کرده است، دهه 1980 با این کلیشه ها و باورهای نژادی بیداد می کرد و فرانچایز ایندیانا جونز نیز به این موضوع نسبت می داد.
مطالب مرتبط: 10 بهترین فیلم نوشته جورج لوکاس بر اساس گزارش IMDb
در فیلم، مردان سفید پوست، مانند ایندی، نازی ها و بلوک (پل فریمن) همگی بر فرهنگ های قومی اقتدار دارند. ایندی از کارگران محلی دعوت می کند تا ورودی چاه ارواح را حفر کنند، بلوک به محض بدست آوردن بت، به قبیله هوویتس (نوادگان خیالی قوم چاچاپویا) فرمان می دهد، و یکی از اعضای نازی در حال اعزام گروهی از مهاجمان مصری در قاهره دیده می شود. این فقط باعث می شود که فرد واقعاً احساس ناراحتی کند.
کمتر است بیشتر
یکی از باورنکردنی ترین چیزها در مورد تماشای مجدد مهاجمان فقدان نسبی دیالوگ است، به ویژه در آغاز. در فیلمنامه ای که توسط لارنس کاسدان نوشته شده است، مخاطب به جای گفتار، شخصیت ها را از طریق عمل می شناسد.
فیلم‌های مدرن بیشتر به دیالوگ‌های کمدی متمایل می‌شوند و می‌توانند شوخی‌ها یا گاف‌های بصری را به نمایش بگذارند. چیزی که ماجراجویی ایندی را بالا می برد این است که مستقیماً پخش می شود. در معرفی او در جنگل پرو هیچ کلمه ای استفاده نمی شود، فقط از یک کج شدن سر، ضربه شلاق او و قدم زدن آهسته در نور استفاده می کند. به همین ترتیب، طنز فیلم از طریق شرایط یافت می‌شود، نه از طریق گنگ، مانند زمانی که تاک ایندیانا شروع به لیز خوردن می‌کند، یا مار ناگهان در دامان او در هواپیما ظاهر می‌شود.
عصر ماریون
بر کسی پوشیده نیست که تفاوت سنی استنباط شده در فیلم بین ایندی و ماریون مشکل ساز است. با این حال، مسلماً مشکل سازتر هستند فرآیندهای فکری نویسندگان داشتند هنگام ارائه خط داستانی:
لوکاس: (ایندی) می توانست این دختر کوچک را زمانی که بچه بود بشناسد. در 11 سالگی با او رابطه نامشروع داشت.
کاسدان: و او 42 سال داشت.
لوکاس: در آن زمان جوان کردن او کمی خنده دار خواهد بود.
اسپیلبرگ: و هرزگی. او به سمت او آمد.
لوکاس: 15 درست در لبه است. می دانم که این یک ایده ظالمانه است، اما جالب است. وقتی او 16 یا 17 ساله شد دیگر جالب نیست.
در حالی که این بخشی از یک جلسه طوفان فکری بود، و آنها تغییراتی را ایجاد کردند، اگر طرفداران به گفتگو با ماریون و دیدار مجدد ایندی نگاه دقیق تری داشته باشند، همچنان می بینند که زیرمتنی از یک رابطه نامناسب وجود دارد. وقتی مخاطبان به این بحث و دیالوگ می پردازند، قطعاً احساس ناراحتی در فرد ایجاد می شود.
اسپیلبرگ
بیان اینکه دقیقا چه چیزی باعث می شود تا حدودی چالش برانگیز است مهاجمان کشتی گمشده خیلی ماندگار این می تواند مجموعه های قابل توجه و مکان های خیره کننده، یا احساس قدیمی سرگرم کننده فیلم تجسم می کند. این همچنین می تواند همکاری بین صدها نفر باشد که قلب و روح خود را برای ساختن یک فیلم متعالی نسلی ریخته اند.
شاید چه چیزی خلاصه می شود مهاجمان عظمت این است که نشان دهنده اهمیت چشم انداز فیلمسازان و اجازه ساختن نوع فیلم مورد نظرشان است. در عصر جهان‌های مشترک و فیلم‌سازی فرمول‌وار، دیدن کارگردانی که دقیقاً چه می‌خواهد و چگونه آن را به جادوی فیلم ترجمه کند، شاداب‌کننده است.
بعدی: 5 بهترین قهرمان داستان (و 5 بهترین شرور) از فیلم های اسپیلبرگ