«متادرام» جدید الیور آسایاس برای HBO، ایرما وپ، یک بازخوانی طنز و آوانگارد از فیلم سال 1996 خودش به همین نام است. داستان سرایی متا به جای اینکه یک تکنیک سینمایی باشد که اغلب با مؤلفان پرمدعا همراه است، در واقع یک مفهوم بسیار جریان اصلی است. «Multiverse» اصطلاحی است که اخیراً برای طرفداران MCU آشنا شده است دکتر استرنج در چند جهان جنون و Spider-Man: No Way Home بررسی مضامین مرتبط با نظریه ریسمان
اما پویایی خودارجاعی که این فیلم ها به آن وابسته هستند را می توان به دو صورت تفسیر کرد. اولا، یک مکانیسم ساده که به موجب آن شخصیت‌های فیلم‌های مجاور در یک فرنچایز می‌توانند در روایت گنجانده شوند. یا به جای آن، افراط در تکنیک‌هایی که در فیلمسازی «فراداستانی» رایج است. «متا» بودن اغلب به معنای شکستن دیوار چهارم و محو کردن خطوط بین آنچه روی صفحه دیده می‌شود و آنچه در واقعیت وجود دارد، است، و بسیاری از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی جرات انجام این کار را داشته‌اند.
همه چیز همه جا به یکباره
فیلمسازی فراداستانی را می توان به عنوان «روی بینی» یا «زبان در گونه» توصیف کرد. دنیلز همه چیز همه جا به یکباره همچنین یک نوع فیلم 'فک روی زمین' بود. قسمتی متا کمدی، قسمتی حماسی هنرهای رزمی، جدیدترین برنامه جذاب A24 مفاهیم متا را برداشت و آنها را در ترکیبی سینمایی از صدا و رنگ قرار داد.
مطالب مرتبط: همه چیز در همه جا همه به یکباره: 10 خنده دارترین بررسی Letterboxd
همه چیز همه جا به یکباره نه تنها به فیلم های ارجاعی مانند راتاتویی و در حال و هوای عشق، اما تکرارهایی از این فیلم‌ها را از سراسر جهان‌های درهم تنیده تصور می‌کردیم که در آن بشریت اغلب با چیزی به اندازه دست‌های بادی غول‌پیکر متمایز می‌شود.
اشتیاق خود را مهار کنید
بازیگرانی که خودشان را در فیلم‌ها یا نمایش‌های تلویزیونی بازی می‌کنند، مفهومی پیشگامانه نیست. با این حال، تصویر لری دیوید از خود در اشتیاق خود را مهار کنید معیاری را برای متا کمدی تعیین کرده است، و با 11 فصل و شمارش سریال روی آنتن، به وضوح هیچ پایانی برای 'شوق' برای این برند خاص داستان سرایی وجود ندارد.
دید بدبینانه و بدبینانه دیوید از خودش برای پرده، تقریباً به سبکی واقعی گرفته شد که در اواخر قرن بیست و یکم به مد تلویزیون تبدیل شد و الهام بخش کمدی های بی شماری دیگر از جمله برنامه اصلی ریکی جرویس بود. دفتر .
انطباق
وقتی به اصطلاح «متا» در فیلمسازی فکر می‌کنیم، نام چارلی کافمن یکی از اولین‌هایی است که به ذهن می‌رسد. هر پروژه ای که کافمن به آن متصل است، نوعی عنصر فراداستانی ظریف دارد. شاید معروف ترین آنها اسپایک جونز باشد انطباق ، که می بیند نسخه ای تخیلی از خود کافمن سعی در اقتباس داستانی دارد.
نحوه نصب مودهای no mans sky
انطباق یک اثر هنری سر به فلک کشیده و گردباد است که نمی‌تواند در حفره‌های داستانی عمیق‌تر و گیج‌کننده‌تر خرگوش فرو رود و آن لحظه که حتی از راه دور ملموس و سرراست می‌شود. تا زمانی که کافمن همچنان در حال نویسندگی و کارگردانی فیلم است، رویکرد منحصر به فرد او در داستان سرایی همچنان مخاطبان را گیج می کند.
این آخرشه
کمدی سست تمام ستاره ۲۰۱۳ این آخرشه در ظاهر می توان آن را صرفاً به عنوان یک فیلم گروهی خودپسند با طنز توالت ارزان رد کرد. در حقیقت، این وسیله نقلیه ست روگن یک قطعه نسبتاً کامل از متا کمدی است که از ابتدا تا انتها سرگرم کننده است و به طور مداوم خنده دار است.
بهترین فصل اهس چیست
پیش‌فرض فیلم به این موضوع می‌پردازد که ست روگن و دوستانشان (که همگی خودشان را بازی می‌کنند) با پیشنهاد وحشتناک یک سناریوی آخرالزمانی پایان روز روبرو می‌شوند. فیلمنامه تیغ تیز است و به طرز باورنکردنی خود را تحقیر می کند و هر شخصیت را کهن الگوی یک سلبریتی بی عیب و نقص می سازد که وقتی با فراموشی مواجه می شود، ماهیت واقعی خود را آشکار می کند.
جیغ بزن
جیغ بزن شاید مشهورترین نمونه متافیکشن روی پرده با پتانسیل فرانچایز باشد. با مجموعه‌های بی‌شمار خود ارجاعی، فیلم مهم وس کریون اثری محو نشدنی در تاریخ سینما بر جای گذاشته و با هر قسمت و دنباله‌ای همچنان تحسین منتقدان را به خود جلب کرده است.
مطالب مرتبط: هر فیلم Scream رتبه بندی شده، بر اساس Totten Tomatoes
در طنز ژانر ترسناک و تمام ژانرهای اسلشر آن، جیغ بزن به خودی خود به یک حس تبدیل شده است و با سبک فیلم هایی که الهام گرفته از آن است، سریع و آزاد بازی می کند، از جمله هالووین و جمعه 13 ام . جیغ بزن به قدری متا موفقیت بود که حتی ضایعات خاص خود را در آن ایجاد کرد فیلم ترسناک حق امتیاز.
انجمن
کمدی موقعیتی عادت دارد با مفاهیم متا بازی کند. برای بسیاری از کمدی ها، دیوار چهارم اساساً با معرفی خنده تماشاگران شکسته می شود. ولی انجمن عادت دارد آن را یک قدم جلوتر بردارد و به جایگاه خودش در دنیای داستان سرایی کمدی اشاره کند.
از بین تمام شخصیت های موجود در انجمن ، مسلماً این عابد است که بیشتر از ترفندهای فراداستانی استفاده می کند. عابد کاملاً آگاه است که او یک شخصیت خیالی در یک برنامه تلویزیونی است و دائماً این سؤال را مطرح می کند که نویسندگان قصد دارند او را در کجا قرار دهند. به جای این که فضول باشیم، انجمن یک قطعه تلویزیونی به طور مداوم پیچیده و خنده دار است.
ماه اوت محبوب ما (2008)
میگوئل گومز، نویسنده پرتغالی، آشکارا در طول زندگی حرفه‌ای خود از برخورد معمولی با هر پروژه ناراضی بوده است. صحنه افتتاحیه ماه آگوست محبوب ما کارگردان و گروهش را می بیند که برای فیلمبرداری فیلم مورد نظر آماده می شوند و به شکستن دیوار چهارم در طول مدت اجرای آن ادامه می دهند.
این یک قطعه فیلمسازی شهودی گیج‌کننده اما عالی است که به‌جای اینکه از داستان تلخ و مست کننده‌ای که با استفاده از عناصر فراداستانی آن روایت می‌شود کم کند، در واقع معنای تماشای سینما و حتی اینکه چرا مخاطب در وهله اول با شخصیت‌ها همدلی می‌کند را مورد توجه قرار می‌دهد. به خوبی می دانند که آنها ساختگی هستند.
چگونه با پایان جایگزین مادرت آشنا شدم
بازی های خنده دار
میشائیل هانکه فیلمسازی است که از پیچیدگی های فیلمسازی هراسی ندارد. هانکه هرگز یک فیلم سرراست نمی سازد و بازی های خنده دار شاید بهترین نمونه برای سلام دو انگشتی سینمایی به مخاطبانش و کسانی که جرات نقد کار او را دارند.
مربوط: 10 فیلم ترسناک که صحنه پایانی خود را به نمایش گذاشتند
نسخه انگلیسی زبان بازی های خنده دار یک فیلم ترسناک مستقل است، اما در عین حال یک بازسازی شات در برابر فیلم اصلی آلمانی زبان او نیز می باشد. بازی های خنده دار ساعت وحشتناکی است که خود را ساختارشکنی می کند و دیوار چهارم را چنان سادیستی می شکند که مخاطبانش را در چکمه هایشان می لرزاند.
کابین در جنگل
فیلم های ترسناک همه تا حدودی در طراحی متا هستند. کهن الگوی یک فیلم ترسناک خوب سرشار از استعاره و نماد است و معمولاً به فضای سیاسی-اجتماعی آن زمان اشاره دارد. درو گدارد کابین در جنگل یک فرضیه ترسناک بسیار متعارف را در نظر گرفت و فیلمی قابل توجه از آن ساخت.
این فیلم هوشمندانه بر روی قراردادهای فیلم های ترسناک نور می تاباند و بارها با نظم نفس گیر مخاطب خود را فریب می دهد. کابین در جنگل فراداستانی سرگرم کننده است و پیوسته به عنوان یکی از آنها در نظر گرفته می شود بهترین فیلم های ترسناک دهه 2010 .
Synecdoche، نیویورک
اولین کارگردانی چارلی کافمن Synecdoche، نیویورک برند متا کمدی خاص خود را ادامه داد که نه تنها به هنر فیلمسازی بلکه به معنای زندگی در دنیایی سبک شده که گاهی می‌تواند عجیب‌تر از داستان باشد نیز صحبت می‌کند.
Synecdoche، نیویورک به همان اندازه که گیج کننده و طلسم کننده است، و تماشای هر فیلم کافمن سفری فلسفی به معنای زنده بودن است و اینکه ندانستن مکان یا هدف معمولاً اساس انسان بودن است. شاید این همان چیزی است که فراداستان برای رسیدن به آن تلاش می کند.
بعدی: طبق گزارش Reddit، 10 بازیگر دیگر که شایسته فیلم متا خود هستند (مثل نیکلاس کیج)