در سال 1980، کارگردان جان کارپنتر دو نسل از ملکه های جیغ را برای دهه 1980 انتخاب کرد. مه ، جیمی لی کرتیس به همراه مادرش جانت لی، ستاره فیلم آلفرد هیچکاک روانی . این اولین (اما نه آخرین) باری بود که زوج مادر و دختر در یک فیلم با هم ظاهر شدند. لی همچنین در سال 1998 یک فیلم کوتاه داشت هالووین: H20 ، که بیستمین سالگرد ساخت فیلم اصلی را جشن گرفت. شیرین کاری بازیگران کارپنتر برای یک فیلم هیجان انگیز ماوراء طبیعی در مورد گناهان اجدادی که دوباره بر فرزندانشان بازبینی شده بود کاملاً مناسب بود.
که در مه، کرتیس در نقش الیزابت سولی، سوارکار، که خود را در شهر ساحلی خیالی آنتونیو بی، کالیفرنیا، در حالی که برای جشن صدمین سالگرد تأسیس شهر آماده می‌شود، می‌یابد. ورود او مصادف است با مه درخشان وهمناکی که از دریا پس از اینکه یک تراول ماهیگیری را در بر می گیرد، به داخل می رود. لی نقش کتی ویلیامز را بازی می کند که بر جشن های شهر نظارت می کند و همسر یکی از ماهیگیران گم شده است. با انباشته شدن اجساد، مه مرموز به عنوان منادی ارواح انتقام جو آشکار می شود، خدمه الیزابت دره، کشتی ای که توسط بنیانگذاران خلیج آنتونیو، که از غارت برای ساختن شهر استفاده کردند، مورد حمله قرار گرفت و غرق شد.
مطالب مرتبط: The Mist vs. مه: کدام کلاسیک ترسناک ترسناک تر است؟
ایده برای مه از سفری که جان کارپنتر به همراه دوست دختر وقتش، نویسنده/تهیه کننده دبرا هیل، به انگلستان رفته بود، الهام گرفت، جایی که آنها شاهد مه وحشتناکی بودند که در حین نزدیک شدن به استون هنج در حال غلتیدن بودند. اگرچه در باکس آفیس موفق شد و 21.3 میلیون دلار فروخت که تقریباً بیست برابر بودجه بود، اما در ابتدا با نقدهای متفاوت روبرو شد. مه طی سال‌ها پس از انتشار دوباره مورد ارزیابی قرار گرفت و اکنون به عنوان یک کلاسیک کالت در نظر گرفته می‌شود.
لی و کرتیس هر دو ملکه جیغ افسانه ای هستند
دختر لی و بازیگر تونی کورتیس، جیمی لی کرتیس، زمانی که برای نقش نمادین لوری استرود برای کارپنتر تست بازیگری داد، نوجوانی بود که تنها چند بار در تلویزیون حضور داشت. بازی قوی او در نقش پرستار بچه وحشت زده ای که میز را بر روی مهاجم خود می چرخاند، وارونگی نقش بدنام مادرش است. روانی . لی به عنوان دزد فراری ماریون کرین، در یکی از افسانه‌ای‌ترین و بدنام‌ترین سکانس‌های تاریخ سینما، قربانی مدیر هتل نورمن بیتس می‌شود.
روانی صحنه دوش گرفتن تماشاگران و منتقدان را در سال 1960 شوکه کرد. در ترکیبی استادانه از داستان گویی، لحن و تکنیک فیلمسازی، تماشاگران به تماشای فیلم ماریون کرین اثر جانت لی نشسته بودند که به طرز وحشیانه‌ای توسط مهاجمی که به سختی در نیمه‌های فیلم دیده می‌شد فرستاده شد و بینندگان را رها کرد. بدون لنگر و سرگردان پس از از دست دادن ناگهانی لنگر احساسی داستان. روانی برای نسل‌های فیلمساز، از جمله جان کارپنتر، تأثیر فوق‌العاده‌ای داشته و دارد. هالووین یک ضربه غافلگیر کننده بود که یک فرنچایز در حال اجرا راه اندازی کرد . دو سال بعد، جیمی لی کرتیس با بازی در نقش شخصیت متفاوتی از نقش الیزابت لذت برد. مه ، همانطور که او در a مقاله پشت صحنه رولینگ استون به هنگام، ' این چیزی است که من در مورد جان دوست دارم. او به من اجازه می دهد تا جنبه های مختلف خودم را کشف کنم. من الان فاسد شدم کارگردان بعدی من تقریباً یک سرخوردگی خواهد بود .
عشق جان کارپنتر به سینمای وحشت بخشی از چیزی است که او را به کارگردانی محبوب - و الهام‌بخش تبدیل می‌کند. تصمیم برای گنجاندن دو ملکه جیغ نمادین مه تنها راه دیگری است که او به ریشه های این ژانر ادای احترام می کند.
بیشتر: شاهزاده تاریکی: چه چیزی از عجیب ترین فیلم جان کارپنتر الهام گرفت