نقد و بررسی لیدی برد: بازی گرتا گرویگ از سن و سال لذت می برد

چه فیلمی را ببینید؟
 
منتشر شده در 22 نوامبر 2017

لیدی برد یک کمدی/درام لذت بخش به سن بلوغ می سازد که با کارگردانی الهام گرفته گرویگ و بازی جذاب Saoirse Ronan تقویت شده است.










لیدی برد یک کمدی/درام لذت بخش به سن بلوغ می سازد که با کارگردانی الهام گرفته گرویگ و بازی جذاب Saoirse Ronan تقویت شده است.

لیدی برد اولین کارگردانی کاملاً مسحورکننده انفرادی برای گرتا گرویگ است که شاید در حال حاضر بیشتر به خاطر همکاری های متعددش با نویسنده مستقل نوآ بامباخ شناخته شده است. قبلاً در فیلمی به کارگردانی باومباخ بازی کرده بود فرانسیس ها و معشوقه آمریکا (که او در هر دو فیلمنامه نیز مشارکت داشت)، و همچنین درامدی فیلمساز گرینبرگ ، گرویگ پشت دوربین برای لیدی برد برای اینکه خودش نماها را بخواند و از فیلمنامه اصلی خود استفاده کند. یک درام نیمه اتوبیوگرافیک با الهام از دوران نوجوانی گرویگ، لیدی برد قاطعانه خالق آن را به عنوان یک داستان سرا با صدایی منحصر به فرد و هویتی خاص خود تثبیت می کند. لیدی برد باعث ایجاد یک کمدی/درام خوشایند در دوران بلوغ می شود که توسط کارگردانی الهام گرفته گرویگ و بازی جذاب Saoirse Ronan تقویت شده است.



سال 2002 است و کریستین مک‌فرسون (رونان) - که ترجیح می‌دهد با 'لیدی برد' برود - نوجوانی است که وارد سال آخر دبیرستان (کاتولیک) می‌شود و رویاهای بزرگی دارد که از زادگاهش ساکرامنتو دور شود تا در آن شرکت کند. یک کالج هنری ساحل شرقی، ترجیحاً یکی در نیویورک. کریستین از نظر ماهیت رسا، عقاید قوی و نگرش سرسختانه تنها با مادرش ماریون (لوری متکالف)، پرستاری که ترجیح می‌دهد دخترش در جایی نزدیک‌تر به خانه (و ارزان‌تر) به کالج برود، مطابقت دارد. پویایی ناپایدار بین آن دو تنها زمانی تشدید می شود که پدر کریستین، لری (تریسی لتس) شغل خود را از دست می دهد و مک فرسون ها را مجبور می کند کمربندهای خود را بیشتر ببندند.

آیا اکنون جبهه نبرد جنگ ستارگان ارزشش را دارد

بنابراین کریستین این وظیفه را برعهده می گیرد که سعی کند رویاهای خود را برای یک تجربه دانشگاهی دور از خانه به تنهایی تحقق بخشد، همه اینها در حالی که فراز و نشیب های مختلف زندگی را به عنوان یک دبیرستان پشت سر می گذارد. در میان چیزهای دیگر، کریستین متوجه می شود که برای اولین بار از نظر جنسی فعال می شود، در رابطه با BFF خود جولی استفان (Beanie Feldstein) هر دو بالا و پایین را تحمل می کند، اقداماتی برای تحت تاثیر قرار دادن دانش آموزان ثروتمند مدرسه خود انجام می دهد و تلاش شجاعانه ای انجام می دهد. برای حفظ صلح با مادرش به تدریج، کریستین شروع به درک می کند که ممکن است همه این چیزها در کنار هم باشند (خوب و بد به طور یکسان) که واقعاً او را «لیدی برد» می سازد.






افزایش طول بازی تام ریدر

به روش خودش، لیدی برد در معادل سینمایی یک آلبوم عکس عالی - یک عکس فوری که خاطرات و احساسات قوی از گذشته را تداعی می کند، حتی زمانی که رویدادهای تغییر دهنده زندگی و تجربیات به یاد ماندنی را در یک چشم به هم زدن بازگو می کند. در طول یک سال انجام می شود، لیدی برد (و به نوبه خود فیلمنامه گرویگ) به درستی آشفتگی دوران نوجوانی را با هوش، قلب و خرد حاصل از گذر زمان به تصویر می کشد. فیلم گرویگ چیزی شبیه به فیلم ریچارد لینکلیتر را نیز به ذهن متبادر می کند بچگی به گونه ای که به طور واقعی بیان می کند که زندگی در طول دهه 1000 از طریق توجه به جزئیات کوچک و آنچه که در حال حاضر مانند پیش پا افتاده های زندگی روزمره به نظر می رسد را در بر می گیرد. لیدی برد در رویکرد خود بسیار موجزتر از حماسه دراماتیک لینکلیتر (که تقریباً دو برابر فیلم گرویگ است)، تمرکز بر لحظات کوتاه و تعاملات کوچک بین شخصیت‌هایی است که می‌توانند چیزهای زیادی را بیان کنند و مشت عاطفی را با استفاده از چند کلمه به کار ببرند. و با زمان محدود نمایشگر بهترین رمان های ورق را دوست داشته باشید، لیدی برد روایتی از لحاظ موضوعی و احساسی رضایت‌بخش است که از آن عبور می‌کند، اما باعث می‌شود شما بیشتر بخواهید.



اعتبار هر دو به گرویگ و ویرایشگر نیک هوی تعلق می گیرد ( شب از ) برای اطمینان از آن لیدی برد هرگز نمی کشد و لحظه ای از زمان اجرا آن را تلف نمی کند. تدوين فيلم تقابل‌هاي خوبي را بين تجربه‌هاي مشابه روزمره در زندگي کريستين ايجاد مي‌کند (ملاقات با معلمان، قدم زدن در خيابان)، و همچنين آن‌هايي که بر ارتباط مهم بين «ليدي برد» و مادرش تأکيد مي‌کنند. گرویگ همچنین به کمدی تصویری و به تصویر کشیدن طعم متمایز محله ها و مناظر کالیفرنیایی فیلم، با کمک فیلمبرداری خاطره انگیز سام لوی (همکارش در فرانسیس ها و معشوقه آمریکا ). در حالی که حساسیت های بصری گرویگ بدون شک تحت تأثیر همکاری های قبلی او با فیلمسازانی مانند باومباخ قرار گرفته است. لیدی برد هرگز به عنوان مشتق خارج نمی شود و ظاهر و احساسی دارد که تماماً متعلق به خودش است.






همانطور که قبلا اشاره شد، لیدی برد در هسته خود، به همان اندازه که یک داستان مادر/دختری است، یک داستان روی سن است، و بازی رونان و متکالف نیز نقش کوچکی در موفقیت فیلم دارند. همانطور که او در گذشته با نقش های بسیار متفاوت انجام داده است، رونان در نقش کریستین طوفانی ناپدید می شود و شخصیت را بیش از پیش به نمایشی از یک نوجوان واقعی تبدیل می کند. اجرای فوق‌العاده رونان در اینجا با متکالف مطابقت دارد که به نوبه خود به همان اندازه متحرک و زیرکانه خنده‌دار است. پویایی بین دو مادر و دختر روی صفحه به دلیل لمس‌های کوچکی که رونان و متکالف به کار می‌برند، از زبان بدنشان در اطراف یکدیگر گرفته تا روشی که می‌توانند همدیگر را زیر پا بگذارند، باورپذیرتر است. ضرب و شتم. همین کافی است که بگوییم، هر دو شایسته جوایزی هستند که می‌گیرند.



فلدشتاین در نقش مکمل جولی به همان اندازه مسحور کننده است که به دوستی شخصیت با کریستین در فیلم صحت بیشتری می بخشد. بزرگتر لیدی برد گروه به خودی خود عالی هستند و لتس را به نوبه خود به عنوان لری پدر آسانگیر اما بی سر و صدا مشکل دار کریستین شروع کردند. لوکاس هجز نیز در اینجا عالی هستند ( منچستر کنار دریا ) و تیموتی شالامه ( مرا با نام خود صدا کن ) در نقش دنی و کایل - دو پسر بسیار متفاوت که کریستین در طول سال آخر دبیرستان عاشق آنها می شود - مانند جردن رودریگز ( فاسترها ) به عنوان برادر خوانده کریستین، میگل. در همین حال، در جنبه بزرگسالان، بازیگران شخصیت استیون مک کینلی هندرسون ( نرده ها ) و لویس اسمیت ( بچه های خوب ) در حضور کوتاه خود به عنوان دو معلم کریستین در اینجا، به ترتیب در قالب پدر لویاچ و خواهر سارا جوآن، موفق می شوند هم خنده دار و هم متحرک باشند.

در پایان، گرویگ با اولین حضور خود در کارگردانی انفرادی، به شدت پایبند است لیدی برد و داستانی کاملاً لذت بخش را ارائه می دهد که به همان اندازه خنده دار و غم انگیز است. با نویسندگی، کارگردانی و اجراهای عالی در اطراف (از جمله عناصر دیگر، مانند موسیقی پر جنب و جوش و تاثیرگذار جان بریون)، لیدی برد افزودنی فوق‌العاده به ژانر خود ایجاد می‌کند - چیزی که در شکستن قالب از این هم فراتر می‌رود لبه هفده ، نگاه تحسین شده خود سال گذشته به دوران نوجوانی از نگاه یک دختر نوجوان. به عنوان یک بازیکن مطمئن در فصل جوایز آینده، لیدی برد یکی از مواردی است که سینمافیل ها می خواهند آن را در سینماها تماشا کنند، مانند هر کس دیگری که یا از طرفداران کارهای قبلی گرویگ است و/یا علاقه مند به یافتن این همه هیاهو است.

همه کار و هیچ بازی باعث می شود جک پسری کسل کننده باشد.

تریلر

لیدی برد اکنون در سینماهای ایالات متحده در سراسر کشور پخش می شود. این 93 دقیقه است و برای زبان، محتوای جنسی، برهنگی گرافیکی مختصر و مهمانی نوجوانان دارای رتبه R است.

نظر خود را در مورد این فیلم در بخش نظرات با ما در میان بگذارید!

تاریخ انتشار کلیدی

  • لیدی برد
    تاریخ انتشار: 2017-11-10