لیدی گاگا آهنگهای پاپ بیشماری را نوشته است و در چندین نقش تلویزیونی و سینمایی که مورد تحسین منتقدان قرار گرفتهاند - که هر دو از عشق او الهام گرفتهاند. فیلم های ترسناک . او برای بسیاری از عجیبترین و نمادینترین پروژههای خلاقانه خود از رسانههای وحشتناک و هیجانانگیز الهام گرفت. او آنقدر در به تصویر کشیدن تاریکی مهارت دارد که بسیاری از مخاطبان می خواهند لیدی گاگا به آن بازگردد داستان ترسناک آمریکایی . از موزیک ویدیوی تاریک «پاپاراتزی» او در سال 2008 تا اجراهای غرق در خون او در طول تور Monster Ball در سال 2011، تأثیر وحشت و ترس و وحشت در حرفه لیدی گاگا کاملاً واضح است.
با انتشار اولین آلبومش شهرت در سال 2008، لیدی گاگا خواننده و ترانه سرا به دلیل استفاده از تصاویر تاریک، عجیب و غریب و هنری جذاب برای تبلیغ موسیقی خود به سرعت به شهرت رسید. لیدی گاگا هفت آلبوم دیگر منتشر کرد و در مجموع برنده 13 جایزه گرمی شد. او در درجه اول به دلیل استعداد همه کاره اش شناخته شده است، زیرا او اغلب به ژانرهای موسیقی خارج از موسیقی پاپ می پردازد، از جمله انتشار دو آلبوم جاز با تونی بنت ( گونه به گونه و عشق برای فروش ). لیدی گاگا ثابت کرد که یک ستاره سینما و همچنین یک خواننده است. بازی های بازیگری او جایزه گلدن گلوب را برای بازی در نقش کنتس دریافت کرد داستان ترسناک آمریکایی ، نامزدی اسکار برای بازی او در نقش الی در ستاره ای متولد می شود، و حتی نامزد بهترین بازیگر زن در جوایز انتخاب منتقدان 2021 برای بازی در خانه گوچی . آگاهی لیدی گاگا از فرهنگ پاپ، رنگ های تیره هنری و استعداد همه کاره بخشی از آنچه او را تا این حد تأثیرگذار کرده است. بسیاری از انتخابهای خلاقانه عجیب و غریب لیدی گاگا را میتوان در عشق او به فیلمهای ترسناک جستجو کرد.
مربوط: House of Gucci True Story: Everything The Movie Leaves Out
لیدی گاگا در مصاحبه ای در سال 2015 درباره عشق خود به فیلم های ترسناک توضیح داد نمایش امشب با بازی جیمی فالون ; در آنجا او گفت که چیزهای ترسناک را دوست دارد و آنها را آرامش بخش می یابد. این توضیح میدهد که چرا گاگا در بازی با شخصیتهای شرور، مانند جادوگر بسیار مهارت دارد AHS: روانوک ، و ایجاد موزیک ویدیوهای وحشتناک (مانند 'الخاندرو'). در این مصاحبه، لیدی گاگا توضیح داد که او همیشه مجذوب دوگانگی جنسی و ترسناک تجربه شده به طور همزمان بوده است، که یک موضوع برجسته در سراسر موسیقی او است. با این حال، مانند خود لیدی گاگا، فیلمهای ترسناکی که او از آنها به عنوان تاثیرگذارترین فیلمها نام میبرد، از دستهبندی سختگیرانهاش سرپیچی میکنند و به ژانرهای علمی تخیلی و هیجانانگیز روانشناختی وارد میشوند. با این حال، این فیلمها همچنان حاوی موضوعات وحشتناکی هستند که به منظور ایجاد ترس و وحشت به کار میروند. با بررسی فیلمهای هولناک و هیجانانگیز مورد علاقه لیدی گاگا، مخاطبان میتوانند الهامبخش برخی از وحشیانهترین تصمیمهای ستاره پاپ در طول دوران حرفهایاش را ببینند.
لندن سقوط کرده است دنباله چه فیلمی است
جن گیر (1973)
در سال 1973 ویلیام پیتر فریدکین تجربه نهایی را در فیلم ترسناک مذهبی کارگردانی کرد. جن گیر . این فیلم به دنبال تصاحب یک دختر جوان ریگان (لیندا بلر) و دو کشیش (جیسون میلر و مکس فون سیدو) بود که دیو را بیرون میکشیدند. جن گیر همچنین اولین فیلم ترسناکی بود که نامزد اسکار بهترین فیلم شد. این فیلم به عنوان یکی از ترسناک ترین و مبتکرانه ترین فیلم های ترسناکی که تاکنون منتشر شده است، شهرت دارد. داستان های زیادی درباره غش کردن تماشاگران از ترس در تئاتر وجود داشت. لیدی گاگا در مورد ترسناک بودنش اظهار نظر کرد جن گیر در سال 2012 (از طریق توییتر ).
تاریخ انتشار فصل 9 بازی تاج و تخت
دانی دارکو (2001)
کلاسیک کالت 2001 دانی دارکو کارگردانی ریچارد کلی را می توان در چند ژانر دسته بندی کرد. با این حال، چندین مضمون تاریک و تصاویر وحشتناک درون فیلم وجود دارد که در دسته فیلم های ترسناک و هیجان انگیز روانی قرار می گیرند. این فیلم به دنبال دانی دارکو (جیک جیلنهال) نوجوانی بود که با موجودات عجیب و غریب سفر در زمان روبرو شد و رویاهای آخرالزمان را در سر داشت. دانی دارکو جدول زمانی شگفت انگیز و تصاویر خلاقانه عجیب و غریب طرفداران زیادی را به خود جلب کرد. لیدی گاگا از تصاویر عجیب و غریب مشابهی در موزیک ویدیوهای خود استفاده می کند که همچنین خطوط بین ژانرهای علمی تخیلی و ترسناک را محو می کند، همانطور که در موزیک ویدیوهای او برای «تو و من» و «به دنیا آمدن این راه» دیده می شود. در یک قسمت از تنوع لیدی گاگا به جیک جیلنهال گفت «دونی دارکو دین است. اگر شما sh-t خود را می شناسید، دانی دارکو را می شناسید.
روانی (1960)
روانی یکی از بدنام ترین و تاثیرگذارترین فیلم های ترسناکی است که تا به حال ساخته شده است، همه اینها به لطف ذهن پیچیده کارگردان آن آلفرد هیچکاک است. بدنام روانی نورمن بیتس را به مخاطبان معرفی کرد، کسی که چندین نفر را در متل بیتس تحت شخصیت جایگزین خود که الگوبرداری از مادر آزارگرش است، به قتل رساند. با رهاسازی روانی در سیاه و سفید، هیچکاک میتوانست تصاویر خشنتر از آنچه که مخاطبان در آن زمان به آن عادت داشتند، بگنجاند. لیدی گاگا همچنین به طور مکرر مرزهای جنسیت و خشونت را در موسیقی، اجراها و ویدیوهای خود بررسی می کند. روانی همچنین تأثیری بر زیرژانر اسلشر ترسناکی که در دهههای 70 و 80 ایجاد میشد، در نظر گرفته میشود. در سال 2015 نمایش امشب لیدی گاگا در مصاحبه با جیمی فالون، فیلم های اسلشری را که حاوی مقدار قابل توجهی خشونت هستند را با یک فنجان چای خوب مقایسه کرد.
مطالب مرتبط: هر فیلم ساخته نشده آلفرد هیچکاک توضیح داده شده است
پنجره عقب (1954)
پنجره عقب یکی دیگر از فیلمهای کلاسیک به کارگردانی هیچکاک است که پلهایی را بین ژانرهای هیجانانگیز روانشناختی، معمایی و ترسناک ایجاد میکند. در این فیلم، یک عکاس حرفه ای در حال بهبودی از شکستگی پای خود با بازی جیمی استوارت، از همسایگان خود جاسوسی می کند. یک روز او معتقد است که شاهد یک قتل بوده است و با وجود محبوس شدن در خانه، تمام تلاش خود را برای جمع آوری مدارک جنایت انجام می دهد. فیلمی بسیار تاثیرگذار، شیشه عقب استفاده از تنش در فیلم های ترسناک و روانشناختی بی شماری از جمله زن در پنجره . پنجره عقب به دلیل استفاده استادانه از تعلیق شناخته شده است، و در آهنگ لیدی گاگا به نام «عاشقانه بد»، در کنار برخی دیگر از فیلمهای ترسناک و هیجانانگیز برجسته، به آن اشاره شده است، که نشان میدهد این هنرمند هم به آنها و هم به ژانرها علاقه شخصی دارد. این آهنگ عشق گاگا به هیچکاک را با ارجاع به فیلمهای او در این شعر بیان میکند: من روانی تو را می خواهم سرگیجه. تو را در پنجره عقب من می خواهم عزیزم تو مریض هستی.
سرگیجه (1958)
فیلم کلاسیک هیچکاک سرگیجه سه عنصر ژانر را با هم ترکیب کرد: نوآر، تریلر روانشناختی و ترسناک. این فیلم به دنبال کارآگاه جان فورگوسن (جیمی استوارت) است که پس از یک حادثه غم انگیز دچار سرگیجه شد. او در حین بررسی راز معشوق سابقش، مادلین الستر (کیم نواک) به کشف یک نقشه فریبنده پرداخت. سرگیجه فیلمی است که از عناصر ژانر نوآر مانند سایه ها و رمز و راز برای برانگیختن ترس و دسیسه استفاده می کند و احتمالاً در زمان پخش تیتراژ بیننده را از ارتفاع بترساند. لیدی گاگا خود را به عنوان یک گروه هیچکاک به جیمی فالون و حتی خود را با کیم نواک مقایسه کرد. لیدی گاگا در آهنگ So Happy I Could Die خود را a 'بلوند اسطوخودوس' که یکی از لقب های کیم نواک در زمان کار در هالیوود بود. او نه تنها خود را با بانوی برجسته مقایسه می کند سرگیجه، ولی لیدی گاگا نیز از قطعاتی از سرگیجه در صحنه ابتدایی موزیک ویدیوی او برای 'Born This Way' گلزنی کرد.
عشق لیدی گاگا به تاریکی و دسیسه را می توان در موسیقی هایی که خلق می کند، نقش هایی که بازی می کند و فیلم هایی که دوست دارد مشاهده کرد. البته همه هنرهای او از ترس الهام گرفته نشده است. به عنوان مثال، لیدی گاگا اخیرا آهنگی برای دنباله Top Gun نوشته است. با این حال، نمی توان انکار کرد که حرفه او دائماً تحت تأثیر ژانر وحشت بوده است. این را میتوان در داستانهای قتلآمیز و فضای تاریک موزیک ویدیوهای لیدی گاگا «پاپاراتزی» و «تلفن» و همچنین نقشهای پیچیده و قاتل او در فیلمهایی مانند خانه گوچی مال لیدی گاگا مورد علاقه فیلم های ترسناک نشان می دهد که او همیشه در حوزه تاریکی و دسیسه به خوبی آشنا بوده است.
بعدی: بیلی آیلیش سیمپسون ها در حال اجتناب از اشتباه لیدی گاگا است
کی دوست داشتنت اشتباهه بیا