وقتی صحبت از Lost به میان میآید، برخی موقعیتهای اخلاقی مبهم وجود داشت که ثابت میکرد جزیرهنشینان از کامل بودن فاصله زیادی داشتند.
مانند اکثر نمایش هایی که بعد از آن انجام شد سوپرانوها ، گمشده پر از ضد قهرمان بود در حالی که برخی از شخصیتهای سنتی «خوب» و «بد» وجود داشتند، اکثر آنها در وسط قرار گرفتند.
مطالب مرتبط: 5 راه از دست دادن تلویزیون که انقلابی را به همراه داشت (و 5 چیزی که از برنامه های دیگر برداشته شد)
این نه تنها باعث شد که سریال احساس واقعیتری داشته باشد، بلکه به بازیگران کمک کرد تا باورپذیرتر شوند. اغلب، شخصیتهای تلویزیونی (مخصوصاً قهرمانهای داستان) بهعنوان قهرمانهای بینقص و سازشناپذیر به تصویر کشیده میشوند که هرگز در معرض وسوسه قرار نمیگیرند - یا هر رذیلت دیگری. اما اینطور نیست گمشده . در یک نقطه یا آن زمان، همه شخصیت ها کارهای بدی انجام می دادند - حتی جک شفرد که از نظر اخلاقی عادل بود.
جک: سعی کرد لاک را بکشد
جک معمولاً به عنوان 'قهرمان' نمایش به تصویر کشیده می شود. او به عنوان رهبر غارگان خدمت می کند و همیشه خود را برای خیر و صلاح گروه قربانی می کند و اغلب به جنگل می رود تا از آنها در برابر برخی تهدیدات خارجی دفاع کند.
با این حال، حتی جک نیز جنبه تاریکی دارد. او میتواند بهطور باورنکردنی احساساتی باشد، و بدترین لحظهاش در فصل چهارم، «آغاز پایان» اتفاق میافتد. پس از اینکه لاک نائومی را می کشد، جک با لاک روبرو می شود، او را به زمین می زند، اسلحه او را می گیرد و سعی می کند به سر او شلیک کند. با این حال، گلوله اسلحه تمام شده است - واقعیتی که لاک وحشت زده با جک خشمگین در میان می گذارد.
جین باکره کی برمیگرده به تلویزیون
لاک: نائومی کشته شده
لاک یکی از بزرگترین ضدقهرمانان سریال است. در حالی که او اغلب ثابت می کند که طرفداران مورد علاقه است، بسیاری از اعمال او به راحتی می توانند خودخواهانه، احمقانه و گاهی اوقات حتی کاملاً شیطانی تلقی شوند. لاک به هیچ کس جز جزیره اختصاص ندارد و در فصل سوم، غارگان را رها می کند تا از بن پاسخ بگیرد.
ارادت لاک به جزیره با میل جک برای رهایی از آن در تضاد است و این اختلافات در پایان فصل سوم به اوج خود می رسد. هنگامی که نائومی با کشتی باری تماس برقرار می کند، لاک او را با خونسردی با انداختن چاقو به پشت او می کشد.
کیت: پدرش را به قتل رساند
کیت مطمئناً گذشته نگران کننده ای داشت. بسیاری از مشکلات او ناشی از وین یانسن بود که معتقد بود ناپدری اوست اما بعداً مشخص شد که پدر بیولوژیکی اوست. زمانی که دایان رسما رابطه خود را با وین رسمی کرد، او و کیت اغلب مورد آزار فیزیکی و کلامی قرار می گرفتند. او همچنین نسبت به کیت پیشروی های جنسی انجام می داد که باعث انزجار او می شد.
در پایان، کیت همه چیز را به دست خود گرفت و زمانی که حقیقت پدری خود را کشف کرد، او را کشت. این قتل بود که در نهایت به وضعیت او به عنوان فراری جزیره منجر شد.
ساویر: کشتن افراد مختلف با خونسردی
با وجود اینکه سایر طرفداران مورد علاقه است، اما فرد خوبی نیست. حداقل نه در ابتدا. او مانند کیت، داستان را به عنوان یک قاتل شروع می کند و صاحب جایگاه میگو، فرانک داکت را با خونسردی به قتل رسانده است، پس از اینکه باور داشت که سویر واقعی است (فرهنگی که منجر به قتل و خودکشی والدینش شد).
مطالب مرتبط: 10 نقش برتر مایکل امرسون، طبق گفته روتن تومیتوز
بعداً، سایر تام غیرمسلح را پس از تسلیم شدن، کشت و به او گفت که این اقدام تلافی جویانه برای ربودن والت است. این اقدام هرلی را ناراحت می کند که به سویر نگاه می کند و با شوک به او می گوید: 'رفیق، او تسلیم شد...'
سید: تلاش برای کشتن جوان بن
سید یکی از بزرگترین ضدقهرمانان نمایش بود. در حالی که او به طور کلی به خوبی می خواهد، گذشته او با خیانت و مرگ مشخص شده است، و اقدامات او در جزیره همیشه در بهترین حالت مشکوک باقی می مانند. همه چیز برای سید در فصل پنجم تغییر می کند، زیرا او شروع به نقشه کشی مرگ بن جوان می کند.
آیا نیک در ترس از مرده متحرک می میرد؟
پس از بازگشت غارگان به گذشته، سید سعی می کند با تیراندازی و کشتن بن جوان در گذشته، حال را تغییر دهد. تلاش با شکست مواجه می شود و او فقط هیولایی را که امیدوار بود از بین ببرد، ایجاد می کند. همانطور که فارادی می گوید: 'هر چه اتفاق افتاد، اتفاق افتاد.'
جین: بدجوری مردی را کتک می زند
جین در سرتاسر نمایش دچار یک قوس شخصیتی فوقالعاده میشود. او بهعنوان یکی از کم دوستداشتنیترین شخصیتها شروع کرد، زیرا اغلب سان را کنترل میکرد، با دیگر غرقشدگان با خصومت رفتار میکرد و آشکارا در ساحل به مایکل حمله میکرد. گذشته او مطمئناً بهتر از این نیست، زیرا او به عنوان مجری پدر ثروتمند سان خدمت می کرد.
یکی از کارهای او رانندگی به سمت خانه مردی و کتک زدن وحشیانه تا نیمه مرگ او در مقابل چشمان دختر خردسالش بود. او از نظر فنی جان مرد را نجات داد (زیرا مجری دیگری قصد داشت او را بکشد)، اما این واقعاً چیزی را توجیه نمی کند.
چارلی: خورشید ربایی
چارلی یکی از دوستداشتنیترین شخصیتهای سریال قبل از گذراندن دورهای تاریک در طول فصل دوم بود. چارلی که از توهم رنج می برد، پسر بچه کلر، آرون، را می رباید و سعی می کند او را در اقیانوس «تعمید» کند، که در نتیجه لاک وحشیانه مورد ضرب و شتم قرار می گیرد.
آیا فصل 9 از خاطرات خون آشام وجود خواهد داشت؟
مطالب مرتبط: گمشده: شخصیت های اصلی، رتبه بندی از بدترین تا بهترین شخصیت آرک
چارلی برای اینکه به لاک برگردد و او را شبیه یک احمق جلوه دهد، تصمیم می گیرد به ساویر کمک کند تا اسلحه ها را از دریچه بدزدد. این نقشه شامل 'ربودن' سان با انداختن کیسه ای روی سر او و کشیدن او در جنگل بود. بهترین لحظه او نبود.
سان: فریب خورده جین
با وجود اینکه سان یکی از شخصیت های کاملاً 'خوب' است، اما هنوز هم معایب خود را دارد. شاید بدترین کاری که او انجام داد خیانت به جین با جِی لی بود. سان مدتها بود که از عشق جین دور شده بود، زیرا جین به دلیل کارش با پدر سان، به طور فزایندهای دورتر و خشونتآمیز میشد.
او رابطه زناکاری با جا لی را آغاز کرد - که در نهایت منجر به مرگ او شد. در حالی که سان ابتدا در مورد این رابطه به جین دروغ گفت، او در نهایت پاک شد.
مایکل: کشتن آنا لوسیا و خیانت به گروه
مایکل علیرغم اینکه در طول فصل اول تا حدودی دوستداشتنی و غمانگیز بود، به سرعت به یکی از آنتاگونیستهای اصلی فصل دو تبدیل شد.
مایکل با آرزوی بازگرداندن والت، با The Others به توافق می رسد. او تصمیم می گیرد آنا لوسیا را با خونسردی به قتل برساند (و به طور تصادفی لیبی را می کشد)، سپس بن را آزاد می کند و به نظر می رسد که دیگری فرار کرده و به شانه اش شلیک کرده است. این در نهایت منجر به دستگیری جک، کیت، سایر و هرلی می شود.
بن: کمک در یک نسل کشی
بن آنتاگونیست ثانویه کل نمایش (دوم بعد از مرد سیاهپوش) است و او در طول نمایش مرتکب جنایات وحشتناک متعددی می شود. اما شاید بدترین کمک او در نسل کشی دارما باشد.
او پدر الکلی خود را با مسموم کردن با گاز به قتل می رساند و وقتی به روستای دارما برمی گردد، مشخص می شود که چند نفر دیگر را نیز کشته است. بن با The Hostiles که تصمیم گرفته بودند ابتکار DHARMA را از جزیره پاک کنند متحد شده بود.
بعدی: 10 نمایش با الهام از گمشده (که در واقع بسیار خوب بودند)