دو صحنه مورد علاقه مادز میکلسن از هانیبال

چه فیلمی را ببینید؟
 

NBC هانیبال ، بازیگر مادز میکلسن در نقش آدمخوار عنوان ، همیشه یک نمایش هنری در هسته خود بوده است و در اینجا دو سکانس مورد علاقه این بازیگر از آن را مشاهده می کنید. جدا از یک خط داستانی دیوانه کننده که در آن دکتر هانیبال لکتر (میکلسن) و ویل گراهام (هیو دانسی) همیشه درگیر یک رقص دیوانه هستند، هانیبال تعریف مجدد داستان سرایی بصری در تلویزیون فلسفه زیبایی شناسی در هانیبال ناگزیر با چیزهای عجیب و غریب یا گروتسک تنیده شده و مرزهای ساختاری و بصری را از طریق صحنه های متعددی که فراموش نشدنی باقی می مانند، می شکند.





که در مصاحبه با برخورد دهنده ، میکلسن در مورد بهترین لحظات نمایش، همراه با شیرجه رفتن عمیق در دو صحنه به طور خاص صحبت کرد که می توان آن را مورد علاقه او دانست. در مورد تجربه او در مورد سوال پرسیده شد هانیبال میکلسن در ادامه در مورد جنبه بصری تاریک و سورئالیستی نمایش و چگونگی تکمیل روایت داستان اظهار نظر کرد. هر دوی این مثال‌ها استفاده از گروتسک، یکی از مفاهیم کلیدی در ترسناک گوتیک، و چگونگی تبدیل صحنه‌های نمایش خود را به اکوسیستم‌های هنری برزخی نشان می‌دهند.






مطالب مرتبط: کلاریس در مقابل هانیبال: اسپین آف کدام Silence Of The Lambs بهتر است



صحنه مورد علاقه میکلسن شامل سکانس خاصی از فصل 2، اپیزود 1، Kaiseki است که در آن آلانا بلوم (کارولین داورناس) پس از اینکه هانیبال توسط هانیبال در قاب چساپیک چاک‌دهنده قرار می‌گیرد، در زندان به ملاقات ویل می‌رود. ویل که توسط هانیبال در گوشه و کنار قرار گرفته و دستکاری شده است، کاملاً احساس خود را از دست می دهد، که با شواهدی مبنی بر این واقعیت آشکار که او ابیگیل هابز را کشته است، تشدید می شود. آلانا که مصمم است به او کمک کند تا خاطراتش را بازیابی کند، تصمیم می گیرد از هیپنوتیزم استفاده کند و ویل را در حالت خلسه قرار دهد و صحنه مورد بحث به یک رویای تب سورئال تبدیل می شود. همانطور که آلانا ویل را به سمت تسلیم کامل ذهنی هدایت می کند، به موجودی جوهری تبدیل می شود و ویل را با مهربانی می بوسد. این چشم انداز خاص زیبا و دیدنی است، زیرا به ثبت غارهای عجیب ضمیر ناخودآگاه ویل و پیوند نمادین آن با واقعیت کمک می کند.

صحنه دومی که مدز میکلسن ترجیح می‌دهد، سکانس طولانی پایان فصل دوم میزومونو است، جایی که هانیبال به جک کرافورد (لارنس فیشبرن) زخمی می‌کند و ویل را در آغوش می‌کشد. میکلسن این دنباله را به این صورت توصیف می کند بسیار احساسی و الف تعادل فوق العاده بین هیولا و مرد با همدلی ، که صحنه را به زیبایی خلاصه می کند. هانیبال که احساس می کند ویل به او خیانت کرده است، عزیزش را می کشد، شکم او را به شکلی کنده می کند که می توان آن را بی رحمانه و صمیمی توصیف کرد. این عمل نمادی از قطع رابطه فیزیکی و استعاری بین آنهاست، فرآیندی که وقتی هانیبال گردن ابیگیل را در مقابل ویل در حال خونریزی می‌برد، دردناک‌تر به نظر می‌رسد.






20 دقیقه آخر Mizumono یکی از جالب‌ترین سکانس‌های فیلم است هانیبال ، یکی آغشته به مقدار باورنکردنی از دست دادن و ترحم. در حالی که اقدامات هانیبال به عنوان یک شخصیت غرق در ظلم است، ما نگاهی اجمالی به جنبه‌های نرم‌تر مرد را نیز می‌بینیم که ویل آن را با بارقه‌های امید یا فرصتی برای رستگاری اشتباه گرفته بود. در حالی که آلانای کتک خورده بی حرکت در نزدیکی در خوابیده است، هانیبال به زیر باران می رود و پیوندهای طولانی خود را با ویل و مردی که می توانست باشد از بین می برد. نیازی به گفتن نیست، قابل درک است که چرا مادز میکلسن این سکانس را چنین ارزش قائل است، زیرا کاملاً ارزش ستایش را دارد.



بعدی: چرا هانیبال در نهایت ویل گراهام را روشن می کند (اگر فصل 4 اتفاق بیفتد)