اخطار: اسپویلرهای Midsommar و Heritary در راه است
چگونه می کند نیمه تابستان در مقایسه با ارثی ? دو فیلم A24 از یک سازنده پیوندهای موضوعی مشترک دارند اما به روش‌های کاملاً متفاوتی تعلیق ایجاد می‌کنند. در هر دو نیمه تابستان و ارثی آری آستر، نویسنده/کارگردان، از تکنیک‌های ترسناک سنتی برای تحریک مخاطب استفاده می‌کند، در حالی که از تنظیمات و زیبایی‌شناسی بصری برای نظرات فرعی درباره ترس درونی استفاده می‌کند.
منتشر شده در سال 2018، ارثی بررسی می کند که چگونه یک خانواده با مرگ و آسیب های روانی کنار می آید. تونی کولت در نقش آنی، مادرسالار بازمانده از خانواده گراهام بازی می کند. او دخترش چارلی (میلی شاپیرو) را در یک تصادف رانندگی غم انگیز از دست می دهد و برای حفظ روابط سالم با همسرش استیو (گابریل برن) و پسرش پیتر (الکس ولف) تلاش می کند. ارثی درام شخصیتی واقعی را با تهدیدهای ماوراء طبیعی متعادل می کند و در سکانس پایانی تکان دهنده ای به اوج می رسد که با رستاخیز چارلی در نقش پادشاه پیمون، که از بدن پیتر برای میزبانی مرد استفاده می کند، به پایان می رسد. در فیلم آستر 2019 نیمه تابستان فلورانس پیو در نقش دنی، دانشجویی که پس از یک قتل-خودکشی که منجر به کشته شدن خواهر و والدینش شد، با دوست پسر و دوستانش به سوئد سفر می کند. از طریق توالی عجیب و غریب از وقایع، دنی با ترس های خود مقابله می کند و جایگاه خود را در جهان به عنوان ملکه میدسومار می پیدا می کند.
مطالب مرتبط: Midsommar Review: The Director of Heritary Goes Full Wicker Man
ارثی و نیمه تابستان هر دو فیلم های قطبی هستند که امکان تفاسیر متفاوت را فراهم می کنند. در اینجا نحوه مقایسه و تضاد تم های مختلف و تکنیک های فیلم سازی آمده است.
شباهت های بین ارثی و میدسومار
آستر هر دو فیلم را با یک فرضیه فرقه-اجتماعی پایه گذاری می کند. ارثی به افشاگری نهایی در مورد میراث خانواده گراهام می پردازد، در حالی که نیمه تابستان جامعه کانونی سوئد به طور پیوسته با ویژگی های آیین های دیرینه خود ارتباط برقرار می کند. گراهام ها با ناشناخته ها در خانه مبارزه می کنند ارثی ، در حالی که دنی و شرکت از نظر روانی در آن گم می شوند نیمه تابستان محیط اسکاندیناوی
نام وحش در زیبایی و جانور چه بود
هر دو ارثی و نیمه تابستان با مسح شدن طردشدگان اجتماعی به عنوان برگزیده پایان دهید. چارلی گراهام جوان صداهای تق تق در می آورد و مجذوب مرگ می شود. در طول یک سکانس مهمانی در ارثی ، او با یک واکنش آلرژیک دست و پنجه نرم می کند و به معنای واقعی کلمه سر خود را در راه بیمارستان از دست می دهد. سکانس مرگ علامت گذاری می کند ارثی حادثه ای برانگیزاننده و مرتبط با آخرین عمل خونین است که در آن چارلی به عنوان پادشاه پیمون تاج گذاری می کند. برای نیمه تابستان ، آستر به طور مشابه از یک صحنه مهمانی برای تأکید بر ناراحتی دنی استفاده می کند. او سپس با گروهی از مردان علاقه مند به یک سرزمین خارجی سفر می کند. در سوئد، دنی با پذیرش واقعیت خود، خانواده جدیدی پیدا می کند. ارثی و نیمه تابستان با مراسم تاجگذاری و قصاص غیر مؤمنان به پایان برسد.
ترومای خانوادگی نمایانگر بافت روایی همبند در هر دو است ارثی و نیمه تابستان . آنی مادر پیر و دختر کوچکش را از دست می دهد. اتفاقاً او به طور قابل توجهی از تعادل خارج است و برای کنار آمدن با گذشته و حال تلاش می کند. ارثی با مضامین خانوادگی خود آشکار است، که خود عنوان گواه آن است. به همین ترتیب، نیمه تابستان اساساً در مورد مقابله با آسیب های خانوادگی است، زیرا دنی اساساً به تنهایی با گناه بازماندگان سروکار دارد. پیچ بزرگ این است نیمه تابستان جامعه سوئدی غمگین است با یکدیگر ، به معنای واقعی کلمه و مجازی. آنها در نهایت در درد دنی شریک می شوند و او را به خانواده خود می پذیرند. نیمه تابستان با انتخاب خانواده به جای یک رابطه عاشقانه بیمار توسط دنی به پایان می رسد.
مرتبط: پایان ارثی توضیح داده شده است
آستر در هر دو فیلم از تراژدی به عنوان پایه و اساس روایی استفاده می کند، بنابراین خاطرات تلخ برای قوس های شخصیت اهمیت ویژه ای پیدا می کنند. که در ارثی ، سر بریده چارلی در ذهن پیتر باقی می ماند. همین امر در مورد آنی نیز صدق می‌کند، که در خانه خانواده متوجه می‌شود. بعداً، آنی تسخیر شده سر خود را قطع می کند. که در نیمه تابستان Aster بار دیگر از گور پرخاشگرانه برای تکمیل مضامین مرتبط با غم و اندوه و آسیب های خانوادگی استفاده می کند. دو شخصیت بزرگتر در سن 72 سالگی، پایان چرخه زندگی فصلی خود، دست به خودکشی آیینی می زنند. آستر از تصاویر نزدیک برای نشان دادن ضربه به سر استفاده می کند، زیرا جمجمه یک زن بر اثر ضربه خرد می شود در حالی که صورت مرد توسط اعضای جامعه به عنوان یک عمل رحمت شکسته می شود. ارثی و نیمه تابستان از گور پرخاشگرانه به عنوان یک شمشیر روایی دولبه استفاده کنید، با ضربه سر - تحت اللفظی و روانی - موضوع اصلی.
تفاوت ها و تضادهای بین ارثی و میدسومار
به ارث می برند y بررسی می کند که چگونه یک خانواده غم و اندوه را درونی می کند، در حالی که نیمه تابستان توضیح می دهد که چگونه یک جامعه احساسات مختلف، از جمله غم و اندوه را به اشتراک می گذارد. خانواده گراهام با خون متحد شده اند ارثی اما با کینه از هم جدا شدند. آنی به طور مجازی بار بزرگی را به دوش می کشد. شانه هایش پر از استرس است در همین حال، استیو کاملاً جدا شده است و نمی تواند با همسر یا پسرش ارتباط برقرار کند. در مورد پیتر، او به خاطر مرگ چارلی از نظر عاطفی آسیب دیده است و کاملاً از این که توسط یک فرقه دستکاری و آماده شده است، بی خبر است. این فریاد متمایز پیتر را توضیح می دهد. یک موتیف تکراری که یک لایه اضافی از ناراحتی اضافه می کند.
که در نیمه تابستان ، کل کمون سوئدی هارگا در درد مشترک است. وقتی یکی از بزرگترها از مراسم خودکشی جان سالم به در می‌برد، با هم ناله می‌کنند و وقتی دنی ناله می‌کند که دوست پسرش با یک دختر جوان رابطه جنسی دارد، با هم گریه می‌کنند. پیتر گریه می کند ارثی زیرا او کاملاً تنها و گیج است. دنی گریه میکنه نیمه تابستان ، فقط یاد بگیرند که او است نه تنها.
مکان برای هر دو فیلم کلیدی است. ارثی امکانات داخلی ترسناک با پیچش ماوراء طبیعی متقابلا، نیمه تابستان وحشت است خارجی - از POV قهرمان داستان - و توسط عنصر انسانی تقویت شده است. آستر مفاهیم آشنا را با ناشناخته در تضاد قرار می دهد. شخصیت‌ها مجبور می‌شوند غم درونی‌شده را پردازش کنند و در عین حال آنچه را که ظاهراً درست می‌دانند، دوباره ارزیابی کنند. که در ارثی ، یک مرد عاملیت خود را در سکانس پایانی از دست می دهد. ولی در نیمه تابستان ، یک زن کنترل را به دست می گیرد و سرنوشت دیگران را تعیین می کند (که از نظر تئوری نیز در آن اتفاق می افتد ارثی ). در مورد اعضای فرقه/جامعه، Aster آنها را در عکس‌های واید با فاصله قرار می‌دهد نیمه تابستان به دلیل فضای باز سوئدی، بسیار گسترده تر است. که در ارثی ، فاصله اعضای فرقه به محیط داخلی محدود می شود، بنابراین حسی از کلاستروفوبیا ایجاد می کند، به خصوص در طول سکانس پایانی در خانه درختی چارلی.
طراحی کاراکتر دو ویژگی Aster را از هم جدا می کند. ارثی دارای کهن الگوهای قابل دسترس است. شخصیت هایی که می توان به سرعت با مفاهیم خاصی مرتبط شد: مادر داغدار (آنی)، پدر جدا شده (استیو)، بیرونی (چارلی)، نوجوان بی دست و پا (پیتر). برای انصاف، ارثی شخصیت ها در واقع پیچیده هستند. آنها با یک ویژگی تعریف نمی شوند. با این حال، از نظر داستان گویی، کهن الگوهای آشنا، فیلم را در کنار هم نگه می دارند و مخاطب را درگیر خود نگه می دارند. متقابلا، نیمه تابستان کاراکترها کمتر در دسترس هستند. در اینجا، دیگری یک جامعه کامل است. نمی توان در مورد انگیزه های آنها کاملاً مطمئن بود.
در مورد گروه اصلی مسافران، آستر دانی و کریستین (جک رینور) را به زوج جوان اولیه تبدیل می کند. کاراکترهایی با مشکلات مرتبط، حداقل در ظاهر. پیچیدگی های آنها توسط همراهان و میزبانشان آشکار می شود، که همه آنها را نمی توان به راحتی دسته بندی کرد، به ویژه جاش (ویلیام جکسون هارپر) و پل (ویلهلم بلومگرن). در یک فیلم ترسناک دهه 80، جاش ممکن است The Token Black Guy باشد، شخصیتی که با کلیشه های فرهنگی مرتبط است. ولی در نیمه تابستان جاش مرد خودش است، یک سیاهپوست آمریکایی در سوئد که تلاش می کند با تحقیق پایان نامه اش پیش برود. در همین حال، پل در ظاهر ملایم و مهربان است، اما پایان بازی او حداقل در اکثریت فیلم نامشخص است.
مطالب مرتبط: بهترین فیلم های ترسناک A24، رتبه بندی شده
در مقایسه با ارثی ، نیمه تابستان طراحی صدا و کات های پرش ظریف تر هستند. فیلم آستر در سال 2018 شامل یک موتیف موزیکال مصنوعی است تا بر ترس ذاتی تأکید کند، در حالی که فیلم سوئدی از آواز آکاپلا در لحظات آغازین استفاده می‌کند که در صحنه‌های بعدی نیز پخش می‌شود. به اختصار، نیمه تابستان طراحی صدا - آواز خواندن و ناله - در سراسر جهان ارگانیک تر است. علاوه بر این، حداقل دو کات پرش به طور یکپارچه شخصیت‌ها را از یک مکان به مکان دیگر منتقل می‌کنند و وضعیت آنها ثابت می‌ماند. وقتی شخصیت‌های اصلی به سوئد می‌رسند، تصویر حتی وارونه می‌شود. طراحی بصری آستر در درک شخصیت ها از واقعیت نقش دارد و نشان می دهد که مفهوم خارج از دید، خارج از ذهن لزوماً در لحظات غم و اندوه شدید اعمال نمی شود.
فیلم چرا ارثی بهتر است
ارثی کارآمدتر از نیمه تابستان ; برای موفقیت اصلی ساخته شده است. با توجه به داستان خانوادگی، ارثی اساساً قابل ارتباط است، حتی اگر چهره‌های مرکزی نماینده جمعیت‌شناسی مختلف نباشند. به طور کلی، فیلم از ژانرهای سنتی استفاده می کند و سرعت ثابتی را حفظ می کند. به علاوه، ارثی تکان‌دهنده‌ترین لحظات انتظارات را زیر و رو می‌کنند: آستر شخصی را که به نظر می‌رسد یک شخصیت اصلی است (چارلی) می‌کشد و متعاقباً از سر بریده‌اش به‌عنوان ابزار داستان استفاده می‌کند. ارثی به‌تدریج به سمت نتیجه‌ای نگران‌کننده می‌رود، نتیجه‌ای که پاسخ‌های بسته و روشن را ارائه می‌دهد. به عنوان اولین تجربه مشاهده، ارثی فیلم بهتری است
این به معنای این نیست نیمه تابستان نتیجه گیری آن عمیقاً ناقص یا مرموز است. این سرعت می‌تواند برخی از بینندگان را از خود دور کند، در حالی که دیگران ممکن است از سوختن آهسته قدردانی کنند. حس افزایش ترس نیمه تابستان احساس نمی کند طولانی فیلم به هر حال، اما افتتاحیه واقعاً با نمایش و موضوع سنگینش کشش دارد. در حالیکه ارثی کمی صبر می کند تا اجساد را نشان دهد، نیمه تابستان اجساد را در عرض چند دقیقه نشان می دهد. این موضوع ضربه روحی دنی را نشان می دهد و این واقعیت که او زمان کمی برای رسیدگی به این تراژدی قبل از رفتن به سوئد دارد.
جای تعجب نیست، نیمه تابستان میزانسن اکت اول شامل تخم مرغ های عید پاک قابل توجه است، به ویژه یک نقاشی - که شامل یک زن تاجدار با یک خرس است - که هنگام خواب روی دنی آویزان است. البته، نیمه تابستان با تاج گذاری دنی و مرگ دوست پسرش از پوست خرس به پایان می رسد. بنابراین، آستر اساساً با پیش‌نمایش تصاویر خاص، تفاسیر مختلفی را دعوت می‌کند. به طور کلی، نیمه تابستان فیلمی خارق‌العاده است، فیلمی که ارزش تماشای تکراری را دارد، اما بیشتر برای سینمادوستان طراحی شده است تا تماشاگران معمولی.
Masters of Sex فصل 3 قسمت 1
می توان استدلال کرد که نیمه تابستان با موفقیت بر روی مضامینی که Aster در آن معرفی می کند، استوار است ارثی . از آنجا که پیوندهای موضوعی بسیار زیادی وجود دارد، نیمه تابستان کمتر احساس می کند اصلی نسبت به. تا ارثی . تقریباً شبیه Aster است ارثی موفقیت در طراحی یک قالب ایمن برای نیمه تابستان، برای جلوگیری از به اصطلاح 'رکود سال دوم' و خشنود ساختن جریان اصلی و جمعیت هنر. با این حال، این دومین ویژگی قوی از یک فیلمساز کارکشته با صدای سینمایی منحصر به فرد است.
بعدی: پایان Midsommar توضیح داده شد: چه اتفاقی افتاد و واقعاً چه معنایی دارد