مثل هر گردشگر خوب، ناسا فضاپیمای Orion در سفر خود به ماه عکس گرفته است. اوریون در اوایل صبح روز 16 نوامبر بر فراز موشک پرتاب سنگین سیستم پرتاب فضایی پرتاب شد و از آن زمان به ماه و اطراف آن سفر کرده است. ماموریت ماه آرتمیس I بدون خدمه است، اما یک آزمایش ضروری از تجهیزاتی است که قرار است فضانوردان را در سال‌های آینده به ماه و فراتر از آن منتقل کند.
اگر دوست داشتنت اشتباه است فصل آخر
Orion برای انتقال چهار خدمه به فضا تا 21 روز طراحی شده است و پیشرفته ترین وسیله اکتشافی در نوع خود است. علاوه بر ماژول خدمه، Orion از یک ماژول خدماتی تشکیل شده است که نیروی محرکه در فضا و سیستم های پشتیبانی حیاتی را تامین می کند و یک سیستم توقف پرتاب که در مواقع اضطراری به عنوان یک ایمن خرابی عمل می کند. سیستم سقط، اوریون را به ایمن‌ترین فضاپیمای ایجاد شده تبدیل می‌کند و برای دور کردن فضانوردان از موشکی که قرار است روی سکوی پرتاب می‌سوزد، طراحی شده است. در طول پرتاب Artemis I، تماشاگران می‌توانستند ببینند که Orion چگونه بسیاری از تجهیزات حفاظتی سنگین خود را در یک برنامه زمان‌بندی دقیق رها می‌کند، و آن را برای بقیه سفر سبک‌تر می‌کند.
مطالب مرتبط: ماهواره ESA یک مار از پلاسما را در حال حرکت در سراسر خورشید می بیند
اوریون از زمان پرتاب، مشغول رهایی از مدار زمین و سفر به ماه بوده است. ناسا اعلام کرد که در اوایل صبح روز 21 نوامبر، سفینه با موفقیت یک پرواز با نیروی خود را به انجام رساند، یکی از دو مانور که اوریون را به مدار ماه برنامه ریزی شده خود می برد. برای انجام این کار، اوریون موتور سیستم مانور مداری خود را به مدت دو دقیقه و 30 ثانیه روشن کرد که باعث شد فضاپیما فقط 80 مایل بالاتر از سطح ماه به مسابقه بپردازد. این حرکت از نیروی گرانشی ماه بهره می برد و از آن برای ایجاد حرکتی استفاده می کند که به هدایت شکارچی به مداری دورتر کمک می کند. سوختگی در سمت دور ماه اتفاق افتاد که انسان ها به ندرت آن را می بینند و اوریون در سفر خود تصاویری دیدنی را ثبت کرد. در یک ویدیوی پخش زنده از Artemis I Close Flyby، می توان زمین و ماه را در یک شات مشاهده کرد.
آزمایش برای فضای عمیق
اعتبار: ناسا
یکی از اهداف اصلی جبار این است که به انسان اجازه دهد تا فضای عمیق را بهتر کشف کند. برای آزمایش توانایی این فضاپیما برای سفر ایمن تا این حد، Artemis I در حال فرستادن شکارچی به فاصله 40000 مایلی فراتر از ماه در چیزی است که به عنوان مدار رتروگراد دور (DRO) شناخته می شود. مسیر مداری بسیار پایدار است و بنابراین به سوخت کمی نیاز دارد تا در مسیر باقی بماند. Orion برای انجام سفر خود فقط باید به چهار سوخت ناوبری کلی نیاز داشته باشد - دو مورد برای حرکت به DRO و دو مورد برای تغییر جهت به سمت ماه از دورترین مکان سفر. پرتاب Artemis I به دقت زمان بندی شده بود تا مسیر با دقت کالیبره شده را تسهیل کند.
در 25 نوامبر، اوریون سوخت نهایی لازم برای ورود به DRO را تکمیل می کند و زمین و ماه را پشت سر می گذارد. اگر همه چیز خوب پیش برود، تا دوشنبه، 28 نوامبر، شکارچی قبل از شروع بازگشت به خانه، در دورترین نقطه خود از زمین، بیش از 268500 مایل دورتر خواهد بود. هنگامی که اوریون اولین ماموریت خود را در 11 دسامبر به پایان می رساند، به اقیانوس آرام می ریزد، جایی که ناسا آن را برای ارزیابی، تعمیر و در نهایت استفاده مجدد، این بار با خدمه بازیابی می کند.
آخرین قسمت شخص مورد علاقه کی است
بعدی: کرافت نیروی فضایی سایه ای 2.5 سال در آزمایش های دویدن مدار گذراند
منبع: ناسا