یون سانگ هو، کارگردان قطار به بوسان و خالق نمایش موفق نتفلیکس، جهنم محدود ، در مورد مقایسه های اخیر نمایش با نتفلیکس بحث می کند بازی ماهی مرکب ، یکی دیگر از نمایش های بسیار محبوب کره جنوبی. جهنم محدود به واکنش های جامعه مدرن به رویدادهای ماوراء طبیعی و غیرقابل توضیح می پردازد و اینکه چگونه می توانند بدتر از خود رویدادها باشند. موجودات در نسخه دیگری از زمین ظاهر می شوند و به شهروندانش می گویند که چه زمانی قرار است بمیرند و گناهانی که آنها را به جهنم سوق می دهد، که باعث هیستری دسته جمعی می شود. این منجر به تقسیم جامعه به گروه‌هایی مانند جامعه حقیقت جدید و تبدیل شدن علیه یکدیگر می‌شود. از این طریق، نمایش به مضامین اجتماعی و سیاسی می پردازد که با بیننده طنین انداز می شود.
اوایل امسال، بازی ماهی مرکب بر جهان مسلط شد و بینندگان زیادی برای نتفلیکس داشت. پلتفرم استریم گزارش داد که رکورد 1.65 میلیارد ساعت صرف تماشای این نمایش را داشته است و مسیری را برای نمایش های کره ای بیشتر برای رسیدن به غرب ایجاد کرده است. جهنم محدود در نوامبر منتشر شد، و همچنین تعداد بینندگان زیادی را گزارش کرد که به راحتی در صدر جدول ها قرار گرفت بازی ماهی مرکب و به طور گسترده محبوب می شود. این باعث شد تا بسیاری از طرفداران با هم مقایسه کنند جهنم محدود به بازی ماهی مرکب .
مطالب مرتبط: چرا فصل دوم جهنم نمی تواند حقیقت پشت شیاطین را آشکار کند
در حال حاضر، در مصاحبه با نیویورک پست سانگ هو در مورد مقایسه هایی که نمایشش به آنها می شود بحث کرد بازی ماهی مرکب . او در مورد اینکه چرا فکر می‌کند بینندگان آمده‌اند تا این مقایسه‌ها را بین دو نمایش کره‌ای انجام دهند، و به محبوبیت هر دو اشاره می‌کند. او همچنین به تأثیری که آنها بر استقبال از درام‌های کره‌ای گذاشتند و اینکه این می‌تواند برای آینده نمایش‌های دیگر معنی داشته باشد اشاره می‌کند. نقل قول کامل او را در زیر ببینید:
من فکر می کنم «بازی ماهی مرکب» و «جهنم» تفاوت های خود را دارند و دلیل اینکه مردم آنها را دوست دارند تا حدودی متفاوت است. هر دوی آنها محبوب بودند زیرا چیزی داشتند که مردم می توانستند با آن ارتباط برقرار کنند و با آن طنین انداز شوند. من فکر می‌کنم که همه افراد سطح مشخصی از ترس و تاریکی را در درون خود دارند و فکر می‌کنم این امری جهانی است. بنابراین زمانی که «Hellbound» را می‌ساختم، می‌خواستم بدانم که چه نوع امیدی می‌تواند از ترسی که در همه ما وجود دارد، بگیرد.
از زمانی که درام کره ای به این مضامین تاریک و آخرالزمانی پرداخته است، مدت زیادی نمی گذرد. با فیلم‌های کره‌ای، این مدت بسیار طولانی است - اما تلویزیون بیشتر عاشقانه و رام کام بود. فقط 3-4 سال پیش بود که درام های کره ای وارد این ژانرهای تیره تر شدند. من فکر می‌کنم تغییرات محیطی در این صنعت رخ داده است، و بسیاری از سازندگان در زمینه فیلم به صنعت درام [تلویزیون] آمدند، و به همین دلیل است که درام تیره‌تر را با خود آوردند.
من فکر نمی‌کنم [یک نمایش] برای اینکه در سطح جهانی محبوب شود، نباید تاریک باشد. فقط «بازی ماهی مرکب» و «جهنم» دو سریال تاریک پشت سر هم بودند. «Crash Landing on You» و «Hometown Cha-Cha-Cha» نیز برخی از نمایش های کره ای بودند که بسیار شاد هستند و در سطح جهانی محبوب هستند. بنابراین، من فکر می کنم کره ژانرهای مختلفی برای ارائه دارد. فکر می‌کنم سازندگان روی ژانرهایی تمرکز می‌کنند که قبلاً نمی‌توانستند دنبال کنند. قبل از این، جریان اصلی عاشقانه و رام کام بود، و برای تغییر چون پویایی در حال تغییر است، به همین دلیل است که ما سریال‌های تاریک بیشتری داریم.
منطقی است که سانگ هو بخواهد توضیح دهد که چگونه این دو نمایش در قرار دادن مخاطبان در معرض نوع جدیدی از محتوا هستند. از آنجایی که نمایش ها نسبتاً نزدیک به هم ظاهر شدند، بازی ماهی مرکب هنوز تازه بود، که می توانست باعث شود مردم این دو را حتی بیشتر با هم مقایسه کنند. علاوه بر این، جهنم محدود به مسائل مذهبی و شیاطینی که به زمین می آیند می پردازد، در حالی که بازی ماهی مرکب درباره بازی های عذاب آور است که در مورد سرمایه داری و طمع نظر می دهند. پیام ها و توطئه های نمایش بسیار متفاوت است، اما همانطور که سانگ هو می گوید، بدون شک برای مخاطبان مهم هستند.
جالب است که ببینیم چگونه مخاطبان همچنان از آثار کره ای که راه خود را به غرب باز می کنند، استقبال می کنند. این قبلا با فیلم هایی از این دست دیده شده است انگل و اکنون با نمایش‌های نتفلیکس بیشتر اتفاق می‌افتد، بنابراین قطعاً فضایی برای ارائه محتوای هیجان‌انگیزتر و خوش ساخت وجود دارد. اگر جهنم محدود این نمایش‌ها راه خود را برای تبدیل شدن به جریان اصلی‌تر و معرفی مخاطبان با محتوای منحصربه‌فرد باز می‌کنند که مخاطبان را در مورد پیام‌های عمیق‌تری که این نمایش‌ها تمایل به لمس آنها دارند، به تأمل می‌اندازد.
بعدی: Hellbound: How The Finale Sets Up Season 2
منبع: نیویورک پست