هالیوود نتفلیکس: چرا نقدها بسیار متفاوت هستند

هالیوود رایان مورفی و ایان برنان نسخه شادتری از تاریخ هالیوود را تصور می کند، اما منتقدان در مورد موفقیت آن اختلاف نظر دارند.

سریال درام رایان مورفی و ایان برنان هالیوود بر نتفلیکس نقدهای متفاوتی از منتقدان سراسری دریافت کرده است. در حالی که برخی این نمایش را به خاطر تجسم مجدد سبکی از تاریخ هالیوود می ستایند، برخی دیگر آن را به دلیل برداشت غیرواقعی از مبارزات اقلیت ها در هالیوود قدیمی و تلاشی نادرست برای نوشتن تاریخ جایگزین مورد انتقاد قرار می دهند. سریال مورفی و برنان داستان افراد به حاشیه رانده شده ای را روایت می کند که تلاش می کنند در دهه 1940 هالیوود را بزرگ کنند، اما همه از آزادی های خلاقانه ای که لازم است قدردانی نکردند.

بر گوجه فرنگی پوسیده ، هالیوود در حال حاضر دارای 57 درصد امتیاز از 117 رتبه بندی منتقدان است. علیرغم اینکه سینماگران معمولاً نوستالژی درونی برای داستان‌های مربوط به هالیوود قدیمی دارند، بسیاری از منتقدان آن را پذیرفتند. هالیوود فانتزی همان چیزی است که کوئنتین تارانتینو انجام دادند روزی روزگاری در هالیوود ، که همچنین یک نسخه جایگزین از تاریخ را روایت می کرد که پایان کمی شادتر را متصور بود.

مطالب مرتبط: هالیوود نتفلیکس: چگونه هر شخصیت با همتای واقعی خود مقایسه می شود

بر اساس کتاب اسکاتی باورز، اسکاتی و تاریخ مخفی هالیوود ، هالیوود اطراف مرکز حلقه سکس در یک پمپ بنزین هالیوود که در آن مهمانداران می توانند یک تجربه 'خدمات کامل' را به مشتری خود ارائه دهند. به گفته باورز، که در سال 2019 درگذشت، اسکورت پمپ بنزین به نام‌های بزرگ هالیوود از کری گرانت گرفته تا کاترین هپبورن خدمات رسانی می‌کردند. راک هادسون (جیک پیکینگ) تنها یکی از افسانه های زندگی واقعی است که در هالیوود تخیلی ساخته شده است. در حالی که شایعاتی وجود داشت مبنی بر اینکه هادسون یک زندگی مخفیانه همجنس گرا داشته است، هالیوود با دادن دوست پسر فیلمنامه نویس آفریقایی-آمریکایی به هادسون، آرچی کلمن (جرمی پوپ)، و قرار دادن آن دو به عنوان یک زوج به طور کامل از آن شایعات استقبال می کند.

هالیوود خوشبینانه نسخه ای از هالیوود دهه 1940 را تصور می کند که در آن یک بازیگر می تواند به عنوان همجنس گرا ظاهر شود و یک فیلم استودیویی بزرگ می تواند نقش اصلی زن سیاه پوست را داشته باشد، و منتقدان به آن اعتبار برای بازیگران متنوعش می دهند. با این حال، این نمایش همچنین توسط برخی از منتقدان به دلیل تبریک بیش از حد به خود و ارسال ناخواسته این پیام که چهره های واقعی هالیوود، مانند هادسون و هتی مک دانیل (با بازی ملکه لطیفه) به اندازه کافی تلاش نکردند، مورد انتقاد قرار گرفت. در مقابل ظلم زمانه بایستید. در اینجا نمونه‌ای از آنچه بازبینان می‌گفتند آورده شده است:

تورنتو جدید :

در بدترین حالت، هالیوود جدی و متین است. این یک فیلم حماسی است که به یک مینی سریال ناهموار کشیده شده است که می توان آن را به شش قسمت تقسیم کرد. دور پیروزی نهایی مخصوصاً جذاب است، زیرا مورفی و برنان برای چکش زدن نکات اصلی در مورد اهمیت نمایش روی صفحه، به پشت خود ضربه می زنند. یک پیروزی ذاتی در اجرای چنین برنامه‌های متنوعی وجود دارد که توسط همکار مورفی در پوز، جانت ماک، یک فعال حقوق تراجنسیتی تهیه شده است، که همچنین دو قسمت از قسمت‌های بهتر هالیوود را نویسندگی و کارگردانی می‌کند. اما لطفا تشویق خود را برای پس از پخش اعتبار نگه دارید.

چند ضلعی :

یک تاریخ جایگزین که در آن آینزلی از ونگ یک ستاره می‌سازد، زیرا هر دو نژادپرستی آمریکا را از دریچه آسیایی-آمریکایی می‌گذرانند، جذاب خواهد بود، داستانی که ارزش گفتن دارد. مشکل اینجاست که مانند بسیاری از پروژه‌های رایان مورفی، این ایده قوی تنها یک موضوع در یک داستان شلوغ است. زمانی که هالیوود به داستان فرعی وانگ می رسد، این سومین ایده جالب اصلی هالیوود است. و اگرچه این مینی سریال فقط هفت اپیزود ساعتی برای کار دارد، اما آخرین ایده عالی نیز نیست.

RobertEbert.com :

برخی از بازیگران مسن‌تر لحظاتی از حقیقت را در فیلم‌نامه‌های نازکی که به آنها داده شده است، می‌یابند، به‌ویژه برداشت مک‌درموت از روباه نقره‌ای که سیستم را می‌شناسد و بازیگر بزرگ صحنه، جو مانتلو، به عنوان رئیس استودیو که مجبور شده است تمایلات جنسی خود را پنهان کند. . مانتلو می‌داند که این موضوع بسیار پیچیده‌تر از امتناع از پذیرش شرم است. و من می‌دانم که مورفی نیز چنین می‌کند – او برخی از پیچیده‌ترین و ظریف‌ترین برداشت‌ها را در مورد پذیرش ایجاد کرده است که در دو دهه اخیر در تلویزیون وجود داشته است. فقط به نظر می رسد که او در اینجا گرفتار دیدگاه خود شده است، و توسط نورهای هالیوود فریفته شده است تا چیزی بدون لحن یا بینش ثابت خلق کند.

هالیوود برای برخی از منتقدان بهتر از سایرین کار کرد و به خاطر عشق آشکارش به آن دوران و بازیگران قوی آن تحسین شد. برخی از داوران خوش بینی آن (هر چند غیر واقعی) را طراوت و منحصر به فرد دانستند. در اینجا برخی از برداشت های مثبت تر وجود دارد هالیوود فصل 1 :

سن :

این سریال جدید از رایان مورفی با تنفر شگفت‌انگیزی از سوی منتقدان آمریکایی و بریتانیایی مواجه شد، اما - اگرچه ممکن است بهترین اثر او نباشد - هنوز هم یک داستان خوب است... فیلمنامه به طور مرتب از فیلم‌هایش برخوردار است. جشن می گیرد... و مانند تقریباً تمام کارهای مورفی، هالیوود به سادگی یک آب نبات چشم نیست (اگرچه موارد زیادی وجود دارد). او همیشه چیزی برای گفتن دارد، و اگر این طنز کسب و کار سینما... گاهی اوقات کمی مبهم یا پرحرف می شود، در عین حال یک سواری کاملاً سرگرم کننده است.

مری سو :

من تمایل به ایجاد آن را درک می‌کنم و فکر می‌کنم همه افرادی که در پشت آن هستند این کار را نه به دلایل مخالف خود، بلکه به این دلیل که همه آن‌ها این تلاش را برای بازتاب خود در رسانه‌ها احساس کرده‌اند. آنها می خواستند امید ایجاد کنند. این کامل نیست، و مطمئناً برای همه مناسب نیست، اما من همچنین نمی‌توانم خودم را از این که تلاشی انجام شده ناراضی بدانم.

NPR :

گاهی اوقات، این یک افسانه غیرعملی به نظر می رسد. اما هالیوود نتفلیکس همچنین تلاشی بلندپروازانه و خوش ساخت برای در دست گرفتن کنترل روایت است و چشم اندازی از هالیوود کلاسیک ایجاد می کند که مخاطبان مدرن می توانند با خجالت و خشم بسیار کمتری آن را تماشا کنند.

نقطه جدایی عمده برای منتقدان بود هالیوود تصور بیش از حد آفتابی از اینکه چگونه پیشرفت در صنعت فیلم می‌توانست خیلی زودتر پیشرفت کند و اینکه آیا پایان خوش خود را کسب می‌کند یا خیر. این یک موضوع برای ارزیابی فردی است، اما شاید مورفی، که برای اقلیت ها چه در داخل و چه خارج از صفحه نمایش با نمایش هایی مانند ژست ، باید برای عاشقانه کردن فانتزی خود یک پاس دریافت کند هالیوود - درست همانطور که تارانتینو با آن انجام داد روزی روزگاری در هالیوود.

بعدی: هالیوود نتفلیکس: همه بازیگران اصلی (و جایی که قبلاً آنها را دیده‌ایم