بازسازی 2010 یک کابوس در خیابان علم در نوع خود وحشتناک بود ، اما یکی از ترساندن فردی کروگر می توانست به پیشرفت آن کمک کند.
بازسازی ساموئل بایر از کلاسیک ترسناک کابوسی در خیابان نارون برخی از کارها را درست انجام داد ، اما یکی از ترساندن فردی کروگر باعث ترس آن شد. جکی ارل هیلی در این بازسازی نسخه ای غیرعادی از آنتاگونیست خونخوار را بازی کرد و جوهره دافعه او فقط با این واقعیت تقویت می شود که این تکرار صریحاً بیان می کند شخصیت قبل از مرگش یک کودک آزاری بد دهن بوده است. علاوه بر اینکه مفاهیم روانشناختی جذاب مانند ضربه و سرکوب حافظه را در داستان گنجانده است ، فیلم خود چندان فایده ای ندارد.
این احساس پس از انتقاد گسترده توسط منتقدان کابوسی در خیابان نارون اکران در سال 2010. این فیلم بخاطر توجیه مجدد لحظات معروف از نسخه اصلی وس کریون ، لحن بسیار خارق العاده آن - که بسیاری از آنها پیچ و تاب فردی را با سلیقه ضعیف یافتند - مورد انتقاد قرار گرفت و واقعیت این بود که خیلی ترسناک نبود. در حالی که موفقیت مالی مناسبی بود ، اما استقبال ضعیف از فیلم منجر به لغو برنامه های دنباله دار شد.
جورج گارسیا چطور با مادرت آشنا شدمبرای ادامه مطالعه به پیمایش ادامه دهید برای شروع این مقاله در نمای سریع بر روی دکمه زیر کلیک کنید.
در حالی که کابوس در خیابان نارون کمبود ترس کلی در بازسازی دلیل اصلی کار نکردن آن است ، یک سکانس حذف شده وجود داشت که می توانست در این زمینه کمک کند. در نزدیکی ابتدای فیلم ، کریس (کیتی کسیدی) به اتاق زیر شیروانی با نور کم می رود تا تصاویر و یادگاری ها را مرتب کند. او جعبه ای را باز می کند که حاوی تصویری از خودش به عنوان کودک پیش دبستانی و لباس او به اندازه کودک با علائم پنجه امضا شده فرد کروگر از طریق پارچه است. به طور طبیعی ، نور خاموش می شود ، و او چراغ قوه خود را در اطراف اتاق تاریک دنبال می کند ، قبل از نگاه کردن به کلاه ، بالای یک جعبه را می یابد. هنگامی که پرتو به عقب بازمی گردد ، کریس اکنون می تواند بالای سر فردی را که کلاه بر سر دارد در حالی که چشمان خود را برهم می زند و به او خیره است ، ببینید.
سیاره میمون ها کی بیرون آمد
این یک دنباله کوچک کاملاً م effectiveثر و معلق است ، اما متأسفانه در آخرین قسمت کابوسی در درخت نارون این لحظه جای خود را به یک ترسناک پرش ارزان از فردی می دهد که ناگهان در کریس رنج می برد. این صحنه زیر شیروانی راهی عالی بود که نه تنها برای ادامه معرفی اسلشر بلکه برای تنظیم بیشتر مضامین اصلی فیلم بود. آنچه که این بازسازی از لحاظ موضوعی دربردارد - حفر گذشته ، از بین رفتن بی گناهی و خطر در کمین - همه در مدت دو و نیم دقیقه است.
البته این صحنه یکی از صحنه هایی بود که مورد استفاده قرار نگرفت. سکانس دیگری از فیلم کوتاه شد کابوسی در خیابان نارون 2010 نشان داد که فردی چاقوهای خود را تیز می کند ، احتمالاً در حالی که هنوز زنده بود. درست مانند صحنه اتاق زیر شیروانی ، ترک لحظاتی از این دست می توانست موضوع ها را با شدت بیشتری به خانه سوق دهد. راه اندازی مجدد سال 2010 از برخی جهات وحشتناک و نگران کننده بود ، اما به طور کلی ، بسیار ضعیف بود و استقبال مهم آن این را منعکس می کرد. گرچه نمی توانست مشکلات فیلم را برطرف کند ، اما فردی که پشت صحنه جعبه بود ، می توانست آن را در بخش ترس ایجاد کند.