No Way Home’s Ending به طرز درخشانی فداکاری آخر بازی Iron Man را تغییر می دهد

فداکاری پیتر پارکر در Spider-Man: No Way Home از بسیاری جهات معکوس آخرین لحظات تونی استارک است Avengers: Endgame. در فیلم آخر، تونی (رابرت داونی جونیور) جان خود را برای نجات جهان می‌دهد، که نشانگر پایان یک کمان یازده ساله برای قهرمان اصلی MCU است. او در حالی که سنگ‌های بی‌نهایت را به دست می‌گیرد می‌میرد و تانوس و ارتشش را با ضربه‌ای انگشتانش شکست می‌دهد. آخرین کلمات تونی بیانیه نمادین او را از جمله اول تکرار می کند مرد آهنی فیلم سینما : من مرد آهنی هستم.

اگرچه آن اعلامیه پایان فیلم را نشان داد، اما برای MCU تنها آغاز بود. فرنچایز مرد آهنی ادامه یافت و ابرقهرمانان محبوب مارول را نیز وارد ترکیب کرد. با این حال، به دلیل مسائل حقوقی، تا قبل از این اتفاق نیفتاد کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی در سال 2016 استودیوی مارول بالاخره توانست مرد عنکبوتی را وارد عرصه کند و تونی نقش اساسی و سازنده را در معرفی این شخصیت بازی کرد. پس از مرگ تونی، پیتر (تام هالند) در تلاش است تا بفهمد چگونه می‌تواند راه خود را در جهان بدون مربی‌اش که او را راهنمایی کند باز کند.

مطالب مرتبط: Spider-Man: No Way Home فداکاری تونی استارک را تراژیک تر می کند

همانطور که دانش آموزان دبیرستانی مستعد انجام آن هستند، پیتر در طول مسیر اشتباهاتی مرتکب می شود - مفهومی که تونی با خودش بسیار آشنا بود. که در Spider-Man: No Way Home پیتر باید با عواقب اعمال خود روبرو شود زیرا تصمیم می گیرد تا جهان را فراموش کند که پیتر پارکر همیشه وجود داشته است تا آن را از آسیبی که وارد کرده نجات دهد. به همین دلیل، پیتر همه افرادی را که برایش عزیز هستند، از جمله M.J.، Ned و Happy از دست می دهد. اگرچه او مانند تونی نمی میرد، به یک معنا، پیتر نیز جان خود را برای نجات جهان می دهد - فقط او مجبور است بارها و بارها با این فقدان روبرو شود که در پی آن وجود دارد.

با این حال، فداکاری های پیتر و تونی هر دو به موضوع هویت ختم می شود. این یک موضوع مهم در اکثر پروژه های مارول است، اما مسلماً برای این دو شخصیت بسیار مهم است. پس از تجربه نزدیک به مرگ تونی به عنوان یک اسیر جنگی در مرد آهنی ، او به یک ماموریت می رود تا خود و شرکت پدرش را برای بهتر شدن بازسازی کند. او به طور مداوم با چالش های داخلی و خارجی مواجه است که او را از تبدیل شدن به مردی که می خواهد باشد، تهدید می کند. بسیاری از اوقات او در این چالش ها شکست می خورد، همانطور که با ایجاد یک ابرشرور در آن شکست خورد Avengers: Age of Ultron ، اما داستان او یکی از تلاش های مداوم برای بهتر شدن و مبارزه با نفس خود برای یافتن آرامش است.

از سوی دیگر، پیتر به تازگی وارد بزرگسالی شده است، با کل سه گانه MCU Spider-Man مطالعه ای برای یافتن هویت فرد، و چیزهایی که یک فرد را در شکل گیری ترین سال های خود به شکلی که هست می سازد. پیتر که از یک پسر ساده لوح به یک مرد جوان بالغ تر و متفکر تبدیل می شود، از تصمیمات دشواری که به عنوان مرد عنکبوتی باید می گرفت، چیزهای زیادی یاد گرفته است. مدتی رشد او تا حد زیادی به لطف تونی بود، اما حالا بالاخره به جایی رسیده است که فراتر از تونی استارک و مرد آهنی رشد می کند.

در حالی که داستان تونی با پذیرش پیروزمندانه، هرچند تلخ و شیرین هویت او به پایان می رسد، Spider-Man: No Way Home با از دست دادن پیتر به پایان می رسد. از دید بقیه دنیا، او باید از صفر شروع کند تا پس از قربانی کردن زندگی قدیمی خود، زندگی جدیدی برای خود بسازد. اما پیتر هنوز همه خاطره‌ای از همه افراد، مکان‌ها و تجربیاتی دارد که در طول سال‌ها او را شکل داده‌اند. او ممکن است جان خود را از دست داده باشد، اما خود را از دست نداده است. برخلاف تونی، پیتر می تواند دوباره شروع کند و پایان خود را به آغاز تبدیل کند. با این حال، آن شروع جدید برای همه چیزهایی که او برای رسیدن به آنجا از دست داد، بسیار معنادارتر خواهد بود.

بعدی: نظریه MCU: هیچ راهی برای خانه مانع از مرگ مرد عنکبوتی مگوایر و گارفیلد شد