از بازیگر اصلی فردی کروگر، رابرت انگلوند، نظرش در مورد سال 2010 پرسیده شد کابوس در خیابان الم بازسازی، و کابوس در خیابان الم ستاره سریال به درستی موضوع مهمی را که ارزش نقد دارد با تخیل مجدد شناسایی کرد. بازسازی از آ کابوس در خیابان الم وقتی نوبت به استقبال فیلم رسید، بدترین هر دو دنیا را گرفت. از یک طرف، نسخه 2010 به دلیل عدم توسعه فیلم اصلی مورد انتقاد قابل درک قرار گرفت. از سوی دیگر، کابوس در خیابان الم بازسازی همچنین نتوانست یکی از حیاتی ترین اجزای فیلم اصلی را حفظ کند.
مشکل قبلی از بازسازی سال 2010 ناشی می شود که صحنه های به یاد ماندنی زیادی را از نسخه اصلی بازسازی کرد. کابوس در خیابان الم کلمه به کلمه، منجر به فیلمی می شود که تقریباً اضافی است. در اشتباه سوار کابوس در خیابان الم بازسازی، پیشرفت در فناوری CGI می‌توانست قتل‌های فردی کروگر را بسیار به یاد ماندنی‌تر کند، اما تصمیم برای تکرار صادقانه فیلم اصلی وس کریون در سال 1984 با بازی رابرت انگلوند این فرصت را به کلی از دست داد.
مطالب مرتبط: راه‌اندازی مجدد Nightmare On Elm Street Needs A Forgotten Robert Englund Twist
بازیگر اصلی فردی کروگر رابرت انگلوند با جکی ارل هیلی در بازسازی جایگزین شد. کابوس در خیابان الم طرفداران و منتقدان موافق بودند که ایده بدی بود. با این حال، ستاره قدیمی فرنچایز، ایراد دیگری در بازسازی فیلم ترسناک پیدا کرد که ربطی به بازسازی او نداشت، پس از اینکه او به طور نمادین نقش را آغاز کرد. انگلوند در سخنرانی در کامیک کان بلفاست در سال 2016 اظهار داشت که تنها تا حدی بهبود یافته است. کابوس در خیابان الم بازسازی شکست خورد زیرا نوجوانان آن هرگز فرصتی برای عادی بودن پیدا نکردند، به این معنی که بینندگان آنقدر روی مصیبت غم انگیز و افسرده خود سرمایه گذاری نکرده بودند. او درست می گوید، زیرا نسخه 2010 داستان هرگز به بینندگان مهلتی از عناصر تاریک آن نمی دهد.
ستاره در مقابل نیروهای شیطانی نظریه ها
آنچه رابرت انگلوند درباره کابوس در خیابان الم 2010 گفت
رابرت انگلوند گفت: شما هرگز هیچ یک از مردم را خوش شانس نمی بینید، آنها هرگز بی آلایش نیستند. شما باید قبل و بعد را ببینید تا بتوانید از نظر احساسی با بچه ها سرمایه گذاری کنید. آنها عملاً از ابتدا زامبی هستند زیرا توسط فردی تسخیر شده اند و من فکر می کنم این یک اشتباه محاسباتی بود . در حالی که بازسازی ساموئل بایر کارگردان احتمالاً لحنی تیره‌تر از نسخه اصلی وس کریون داشت. کابوس در خیابان الم انگلوند درست است که از این به عنوان یکی از بزرگترین شکست های فیلم یاد می کند. اهمیت دادن به آن سخت است کابوس در خیابان الم زمانی که شخصیت‌ها به نظر می‌رسند که به سرنوشت خود بی‌علاقه هستند، از بازسازی می‌ترساند. تلاش‌های بازسازی برای جدی‌تر گرفتن فردی منجر به ایجاد مجموعه‌ای از نوجوانان بی‌وجدان و بی‌وجدان شد که مرگ آنها را بیشتر به یک آرامش تبدیل کرد تا یک تراژدی.
در مقابل، فیلم اصلی وس کریون کارگردان کابوس در خیابان الم به بینندگان زمان زیادی می دهد تا قهرمانان فیلم را خیلی قبل از شروع فیلم بشناسند و باعث می شود مرگ آنها غم انگیزتر و اجتناب ناپذیرتر شود. کریون جیغ بزن سریال‌ها این ترفند را تکرار کردند و تقریباً به همان اندازه‌ای که برای تعقیب‌کردن و بریده‌شدن کاراکترها وقت گذاشتند، برای شوخی‌های شخصیتی و درام رابطه صرف کردند. باعث می شود بینندگان به بچه های داخل آن اهمیت بدهند کابوس در خیابان الم تماشاگران را وادار کرد که به هنگام مرگ اهمیت دهند، چیزی که رابرت انگلوند به درستی به آن اشاره می کند، در آن غایب بود کابوس در خیابان الم بازسازی