تهیه کننده گیلرمو دل تورو و کارگردان آندره اوردال نام های قابل احترامی هستند که ترسناک هستند ، اما نمی توانند داستان های ترسناک را برای گفتن در تاریکی کار کنند.
گیلرمو دل تورو و آندره اوردال داستان های ترسناک محبوب را اقتباس کردند داستان های ترسناک برای گفتن در تاریکی برای صفحه نمایش بزرگ ، و علی رغم اینکه تیم مهیبی بود و به شدت مورد احترام بود ، اما فیلم کار نکرد.
در حالی که این فیلم در بازاریابی خود هیاهوی باورنکردنی داشت و بچه های دهه 80 و 90 به سختی می توانستند نوستالژی خود را طوری مهار کنند که بسیاری برای اولین نمایش در صف و صف صف بکشند ، چیزی در مورد داستان های ترسناک فقط از اصل گلچین کلاسیک کوتاه آمد. کتابهای اصلی توسط آلوین شوارتز نوشته شده و توسط استفان گامل تصویرگری شده است. آنها از سال 1981 در سه جلد منتشر شدند و به دلیل محبوبیت خارق العاده آنها نزد طرفداران در هر سنی ، ده ها بار تکرار شده اند. هرچند قرار بود این کتاب برای خوانندگان جوان باشد ، اما گلچین های شوارتز از مهمترین کتابهای انجمن کتابخانه های آمریکا در دهه 1990 بود.
برای ادامه مطالعه به پیمایش ادامه دهید برای شروع این مقاله در نمای سریع بر روی دکمه زیر کلیک کنید.
برخی از دلایل آن داستان های ترسناک به چالش کشیدن شامل به تصویر کشیدن خشونت ، ترور و سایر موضوعات تاریک کتاب مانند آدم خواری و سو abuse استفاده در خانه بود. برخی اظهار داشتند که خواندن این نوع کتاب ها با رو به رو شدن ترس با خوانندگان جوان به سازگاری با مسائل زندگی واقعی کمک می کند. اقتباس فیلم از داستان های ترسناک برای گفتن در تاریکی می توانست به راحتی همان نوع خدمات را برای نسل جدیدی از کودکان که چندان تمایلی برای حل کردن یک کتاب ندارند فراهم کند ، اما در نهایت نوسان و مفقود شدن آن بود.
داستان های ترسناک برای گفتن در تاریکی با اقتباس از قصه ها
اگرچه دل تورو قول داده بود که اقتباس خود و آواردال در رمان ها وفادار بماند ، اما این بزرگترین شکست بود. برای مبتدیان ، 82 داستان کلی برای مرتب سازی وجود دارد. انتخاب اینکه کدام یک از آنها بهترین کار را داشته باشد بزرگترین چالش است زیرا با هر مجموعه گلچین ، نکات بالا و پایین وجود دارد. در این فیلم ، داستان هایی که به صفحه نمایش بزرگ راه یافتند 'خانه خالی از سکنه' ، 'لکه قرمز' ، 'انگشت بزرگ پا' ، 'هارولد' ، 'بانوی رنگ پریده' و 'مرد آهسته' بود. 'نقطه قرمز' ، 'هارولد' و 'بانوی رنگ پریده' سه مورد از نمادین ترین انتخاب ها هستند و بهترین اقتباس ها بود. با این حال ، 'خانه خالی از سکنه' بسیار آزادانه ترجمه شد به گونه ای که به داستان اصلی فیلم کشیده شد و بیشتر به عنوان وسیله ای برای پیش بردن داستان همراه بود به جای اینکه بخواهد داستان واقعی آن را منسجم کند. در عوض ، این داستان سارا بلووز و کتاب جادویی او شد که شامل تمام داستان ها است.
'انگشت بزرگ' هرگز یکی از داستان های بهتر مجموعه شوارتز نبود و هدف آن ایجاد ترس های بی هدف پر مخاطب بود که به دلیل درجه بندی فیلم PG-13 و بازاریابی مخاطبان بین المللی ، حساسیت بیشتری داشته است. به چنین ترفندهایی 'The Jangly Man' طرحی ترکیبی از بسیاری از نقاشی های Gammell بود که دل تورو آن را در داستانی اقتباس کرد. این یک انتخاب جالب بود که سعی در درج یک داستان واقعی دیگر از گلچین ها نباشد ، به خصوص که بسیاری از داستان های عالی برای انتخاب وجود دارد و فیلم به خاطر آن رنج می برد.
داستان های ترسناک می توانستند شرورتر باشند
برای داستان های کودکان ، داستان شوارتز داستان های ترسناک برای گفتن در تاریکی بیرحمانه بودند به همین ترتیب ، آنها خوانندگان جوان خود را در حالت فلج و ترس قرار دادند و کاملاً نسبت به محیط اطراف خود بی اعتماد بودند ، زیرا خطر ممکن است در گوشه و کنار آن کمین کند. این فیلم فرصتی عالی برای ارائه این نوع وحشت محض و ناخوشایند به مخاطبان جوانی بود که آنها از آن استقبال می کنند. دل تورو و آویدال به طور همزمان کار کردند تا این داستان ها را در یک فضای داستان احتیاطی ببافند که توسط یک بازیگر جوان از شخصیت های نامناسب تقویت شد.
به طرز عجیبی ، بسیاری از شخصیت ها از خطر آسیب می بینند و با یک روح بازمانده و پیام ماندگار امیدواری تحقق می یابند که ، اگر آنها بتوانند به گسترش حقیقت در مورد سارا بلوز ادامه دهند ، امید است که آنها دوستان گمشده خود را (اما هنوز تایید نشده) نجات دهند . این کاملاً مخالف شوارتز است داستان های ترسناک برای گفتن در تاریکی ، که بندرت به زیبایی یا زیبایی به پایان می رسید.