پارک جنوبی از زمانی که برای اولین بار در سال 1997 پخش شد، یک نمایش مضحک تفرقه‌انگیز بوده است. در تمام طول مدت بسیار بحث برانگیز بوده است، اما این بدان معنا نیست که افراد زیادی از آن لذت نمی‌برند، که احتمالاً برخی از آنها به آن اعتراف نمی‌کنند. .
مطالب مرتبط: 5 کاری که ساوت پارک بهتر از فامیلی گای انجام می دهد (و 5 کاری که فامیلی مرد بهتر انجام می دهد)
در حالی که فصل اول در ابتدا نقدهای متفاوتی دریافت کرد، این احتمالاً نتیجه ماهیت بسیار توهین آمیز سریال بود. در واقع، یکی از منتقدان ادعا کرد که فصل اول سریال تا آنجا که می‌توانست به یک فصل عالی تلویزیون نزدیک شود. این سریال در طول سال ها تغییرات زیادی کرده است، که تنها با توجه به وجود 23 فصل و بیش از 300 قسمت، منطقی است. اما کدام بهتر است؟ فصلی که همه چیز را آغاز کرد، یا همه چیز در ادامه؟
فصل اول: شامل انیمیشن Cut-Out است
وقتی مردم ذکر می کنند پارک جنوبی به احتمال زیاد سه چیز وجود دارد که آنها قصد دارند به آن اشاره کنند. این سه چیز عبارتند از جنجال های پیرامون نمایش، تفسیر اجتماعی تند و این واقعیت که نمایش از برش های مقوایی ساخته شده است. یکی از آن چیزها کاملاً درست نیست. قسمت آزمایشی سریال با استفاده از برش‌های مقوایی انجام شد، زیرا سازندگان مت و تری هنوز پشتوانه‌ای را به دست نیاورده بودند، حتی اگر جورج کلونی نسخه‌های آن را به 300 دوستش داد. در حالی که این فرآیند دیگر مورد استفاده قرار نمی گیرد و تولید به Autodesk Maya منتقل شده است، این ظاهر امضا همچنان باقی است.
فصل های بعدی: انیمیشن کامپیوتری عالی به نظر می رسد
در حالی که بسیاری از نمایش‌ها عمداً به گونه‌ای ارائه می‌شوند که انگار نمایش کاملاً از کاغذ ساختمانی ساخته شده است، این تکنیک از زمان اجرای آزمایشی از بین رفته است. این نمایش همچنین مانند بسیاری دیگر از نمایش های انیمیشنی که در ایالات متحده ساخته می شوند، استوری بردهای خود را به کره ارسال نمی کند. این سریال در حال حاضر توسط یک تیم انیمیشن متشکل از 70 نفر انجام می شود، به این معنی که به جای اینکه ماه ها برای پخش یک قسمت جدید زمان نیاز باشد، برخی از قسمت ها شروع شده و در عرض 3 یا 4 روز به پایان می رسد. در طول فصل اول، یک قسمت تقریباً 2 تا 3 هفته طول می کشد، به این معنی که اکنون، پارک جنوبی می تواند به سرعت به بحث و جدل واکنش نشان دهد.
فصل اول: سرآشپز خوب از دست رفته را معرفی می کند
در حالی که توضیحات مختلفی در مورد دلیل دقیق اینکه آیزاک هیز هنرپیشه و موسیقیدان نقش سرآشپز را ترک کرد، وجود دارد، رایج ترین داستان پذیرفته شده در پشت جدایی او این است که او یک ساینتولوژیست تمرینی است که به این نتیجه رسیده است که از پخش کننده ها و نویسندگان که مدام لمپن می زنند خسته شده است. دین .
مطالب مرتبط: ساوت پارک: 15 بهترین قسمت رندی مارش
صرف نظر از اینکه چرا او را ترک کرد، او به شدت دلتنگ شده است. سرآشپز شخصیتی بود که مرتباً آهنگ می کرد تا موقعیت های بزرگسالی را برای بچه ها توضیح دهد یا به آنها توصیه هایی برای کمک به آنها در مبارزه های مختلف ارائه می داد. یک چیز مسلم است، بدون هدایت او، بچه‌ها در موقعیت‌های پوچ‌تر قرار می‌گیرند.
فصل‌های بعدی: با رویدادهای جاری همگام است
در حالی که سریال گهگاه تصمیم می‌گرفت در فصل اول به موضوعات بحث‌برانگیز بپردازد، روشن‌تر از آن موقعیت‌هایی بود مانند زمانی که سگ همجنس‌باز استن از خانه فرار می‌کرد. در فصول بعدی، تفسیر سیاسی و طنز می‌گیریم. در حالی که نمایش می‌گوید که همه را به یک اندازه مسخره می‌کند، سازندگان نمایش، راست‌آزادی‌خواهان کاملاً صریح هستند، به این معنی که طنز آنها آنطور که ممکن است آنها را به تصویر بکشند، خنثی نیست. صرف نظر از اینکه از نظر سیاسی با تری و مت موافق هستید یا خیر، پیام آنها معمولاً به موقع است و از نظر سیاسی کم ندارد.
فصل اول: پاکت را فشار داد... تقریبا خیلی دور
در حالی که سریال درگیر برخی از شکست‌های واقعاً بزرگ بوده است، فصل اول به خصوص بدنام است. نه به خاطر موضوعش که هست، بلکه به خاطر این واقعیت که تقریباً به تنهایی مغز والدینی را که قبلاً از چیزی به نسبت بی‌گناهی که بارت سیمپسون می‌گفت «جهنم» خشمگین شده بودند، شکست. در واقع، استقبال از این برنامه آنقدر شدید بود که شبکه مجری، کمدی سنترال، علاوه بر نقدهای خشمگین در مجلات و روزنامه ها، تن ها و تن ها نامه از والدین عصبانی دریافت کرد. برخی از نقل‌قول‌های این گونه‌ها عبارتند از: «نمایش هرگز نباید ساخته می‌شد» و «آنها فقط پاکت را فشار نمی‌دهند، آن را از روی میز بیرون می‌زنند».
فصل‌های بعدی: هر چه پیش می‌رود عجیب‌تر می‌شود
فصل اول در واقع با اپیزودی به نام «کارتمن کاوشگر مقعدی دریافت می‌کند» شروع می‌شود، بنابراین واقعاً نمی‌توان وانمود کرد که سریال از ابتدا به طرز عجیبی افتضاح نبوده است، اما منصفانه است که بگوییم سریال بسیار عجیب‌تر از پتانسیل است. بیگانگان در نهایت
مطالب مرتبط: 10 شخصیت اصلی تلویزیون که در تمام مدت مرده بودند
به عنوان مثال، طرح فیلم که در آن کنی به جهنم می رود، یا حماسه پوچ دیگر که در آن با 'پرنسس کنی' آشنا می شویم، تجسمی از کنی که شکل یک دختر جادویی را به خود می گیرد که با یک سکانس دگرگونی کامل می شود. از ماه ملوان . علاوه بر سناریوهای مضحک مانند آن، قسمتی نیز وجود دارد که کارتمن تصمیم می‌گیرد غذا دادن به بچه‌ای که باعث ناراحتی جزئی او با بقایای والدین مرده‌اش شده، ایده خوبی است. نمایش تاریک می شود.
فصل اول: برای باهوش بودن خیلی تلاش نکرد
در حالی که سریال گهگاه تمام تلاش خود را برای گنجاندن طنزهای سیاسی مرتبط در فصل اول انجام می‌داد، اما بیشتر خودارجاعی بود مانند زمانی که قسمتی در مورد ناراحتی مادر کایل و سایر والدین از نمایش ترنس و فیلیپ وجود داشت که اساساً یک نمایش 30 است. شوخی گوز دقیقه ای. در فصل‌های بعدی، سریال به روشی نسبتاً بی‌احترامی بیشتر به مسائل بسیار جدی می‌پردازد. در آن زمان، تری و مت استدلال می‌کردند که همه را به یک اندازه مسخره می‌کردند، اما در پایان روز، تنها چیزی که آنها را مقدس می‌دانند، یکپارچگی هنر در برابر سانسور است. با این حال، در پایان روز، بیشتر جوک های گوز هستند.
فصل های بعدی: یک کلمه... کره ها
بسیاری از فصل‌های اولیه نمایش، از جمله فصل اول، دارای یک وقفه در حال اجرا بودند که گهگاه تا به امروز وجود دارد که نویسندگان آن را دوست دارند. در هر قسمت برای مدت طولانی، ما فرض می‌کنیم تا زمانی که نویسندگان از آن خسته نشوند، کنی به روش‌های بسیار گرافیکی مختلف برای جلوه‌های کمدی می‌میرد، اما در قسمت بعدی دوباره ظاهر می‌شود.
مطالب مرتبط: ساوت پارک: 5 بار برای رندی احساس بدی کردیم (و 5 بار که از او متنفر بودیم)
پس از مدتی، کنی رها شد و گمان می رود برای همیشه مرده است. در عوض، او با شخصیتی جایگزین شد که در واقع می‌توانست آن را در حال صحبت به تصویر بکشد، پسر کوچکی خجالتی و عصبی به نام باترز استوچ، که مخفیانه اسکلت‌های بسیار دیوانه‌کننده‌ای در کمد خود دارد. او واقعاً نقش شگفت انگیزی را به بازیگران اضافه می کند.
فصل اول: اساسا کمدی سنترال را راه اندازی کرد
یکی از چیزهایی که بسیاری از مردم درباره آن نمی دانند پارک جنوبی یا کمدی سنترال برای آن موضوع این است که این نمایش جزء لاینفک موفقیت شبکه بود. شاید این موردی بود که هر تبلیغاتی تبلیغات خوبی بود، اما رتبه‌بندی‌های فصل اول کاملاً بالا بود، و تنها با پیشرفت فصل افزایش یافت. فصل‌های کنونی و بیشتر آنها هنوز رتبه‌بندی عالی دارند، اما احتمالاً این اولین دلیلی است که کمدی سنترال امروز پس از تولد تعداد زیادی از کمدی‌های کلاسیک، همچنان در اطراف است.
فصل‌های بعدی: افراد مشهور نمایش را به اندازه کافی برای ثبت نام دوست دارند
در طول فصل اول برنامه، و صادقانه بگویم حتی امروز، بسیاری از افراد مشهوری که در این برنامه به تصویر کشیده می شوند، به شیوه ای نسبتا تمسخر آمیز نشان داده می شوند. در ابتدا، همانطور که کارت مقدمه اصرار دارد، هر یک از افراد مشهوری که در این نمایش حضور داشتند، به خوبی توسط تری پارکر یا مت استون جعل می‌شدند. اکنون، فهرست نسبتاً چشمگیری از طرفداران مشهور وجود دارد که یکی را برای تیم انتخاب کرده‌اند و به خود اجازه داده‌اند در هر سناریوی تحقیرآمیزی که تیم نویسندگی می‌تواند رویاپردازی کند، قرار بگیرند، از جمله همه از Radiohead گرفته تا Cheech و Chong، که همه این کار را با خوشحالی انجام می‌دهند.
بعدی: ساوت پارک: 5 بار که برای کارتمن احساس بدی کردیم (و 5 بار که از او متنفر بودیم)