کریستوفر ریو از کار با مارلون براندو لذت نمی برد سوپرمن . در سال 1978، ریچارد دانر آنچه را که برای اقتباس از مرد فولادی در پرده بزرگ به میان می آید، به عنوان استاندارد طلایی عرضه کرد. علیرغم انتخاب بازیگر نسبتاً ناشناخته ای برای نقش اصلی، کارگردان چند لیست A-lister هالیوود را برای شخصیت های فرعی مانند جین هکمن، ند بیتی و براندو جمع آوری کرد.
که در سوپرمن براندو نقش جور ال، پدر بیولوژیکی سوپرمن در کریپتون را بازی کرد که فرزندش را به زمین فرستاد تا او را از نابودی سیاره خود نجات دهد. این بازیگر زمان زیادی برای حضور در فیلم نداشت، زیرا در همان ابتدا درگذشت. با این حال، او همچنان از طریق قلعه تنهایی در آن حضور داشت. پیام های ضبط شده او برای کال ال به پسرش کمک کرد که کم کم به ابرقهرمان ایده آل تبدیل شود. براندو تا زمانی که در فیلم دی سی بازی کرد، یک مجموعه بازیگری چشمگیر ساخته بود، از جمله بازی در نقش دون ویتو کورلئونه در فیلم فرانسیس فورد کاپولا. پدر خوانده ، که فقط شش سال قبل منتشر شد. با وجود این، ریو دقیقاً تحت تأثیر همبازی باتجربه خود قرار نگرفت. در واقع، او حتی ادامه داد که از همکاری با او لذت نمی برد سوپرمن .
مطالب مرتبط: چگونه هالیوود باعث شد سوپرمن در فیلم‌های قبل از CGI سریع بدود
در یک مصاحبه قدیمی با دیوید لترمن (از طریق توییتر این بازیگر وقتی از او درباره تجربه کار در کنار براندو پرسیده شد، صادقانه افکار خود را آشکار کرد سوپرمن . ریو به جرأت گفت که این کار را نکرد ' عبادت در محراب مارلون براندو ' چون احساس می کرد که از آن خارج شده است. او در ادامه ناامیدی خود را توضیح داد و گفت که براندو می‌تواند الهام‌بخش نسل جدیدی از بازیگران باشد، اما از آنجایی که مطبوعات با وجود اینکه آشکارا دیگر علاقه‌ای به کاری که انجام می‌دهد به ستایش او ادامه می‌دهند، او می‌تواند بدون هیچ عواقبی با آن تماس بگیرد. ریو جرأت می کند که براندو را در تلویزیون ملی صدا بزند، که حتی لترمن نیز کاملاً شگفت زده شد. با این حال، همانطور که او در این مصاحبه گفت، قصدش این نبود که براندو بد کند یا جنجال ایجاد کند. او به سادگی از اینکه یکی از بااستعدادترین بازیگران این صنعت به نظر می رسید دیگر به حرفه خود اهمیت نمی دهد ناامید بود.
براندو در ابتدا از طریق فیلم استنلی کوبریک در سال 1951 مورد تحسین قرار گرفت. اتوبوسی به نام هوس . حرفه او با موفقیت هایی مانند در اسکله ، اون یکی وحشیه ، ژولیوس سزار ، زنده باد زاپاتا! ، و سایونارا . با این حال، دهه 60 و اوایل دهه 70، دوران سختی برای این بازیگر بود. او یک سری فلاپ داشت و این کمکی نمی کرد که کار کردن با او دشوار می شد. این اتفاق با برخی ناکامی‌های شخصی همراه شد و براندو به خاطر پول شروع به پذیرش نقش‌ها کرد - چیزی که خودش هم اعتراف کرد. وقتی همه چیز خوب شد پدر خوانده در سال 1972 و به دنبال آن برناردو برتولوچی منتشر شد آخرین تانگو در پاریس ، که بحث برانگیز بود اما در نهایت موفقیت آمیز بود. با این حال، در حالی که بازی براندو مورد ستایش قرار گرفت، او اعتراف کرد که برای بازی در نقش اصلی پل، در درام اروتیک، دوران سختی داشته است. براندو که به خاطر بازیگری متدش شهرت داشت، به دلیل حساسیت فیلم که او را مجبور به انجام برخی صحنه‌های دشوار می‌کرد، به‌ویژه با این پروژه مشکل داشت. سال‌ها بعد، او اعتراف کرد که کار کردن بر او تاثیرات عاطفی داشته است. اندکی بعد، زمانی که بهترین دوست دوران کودکی خود را از دست داد، تراژدی شخصی رخ داد، که او را بیشتر تحت فشار قرار داد.
زمانی که براندو دوباره ظهور کرد برای میسوری بریک در سال 1976، نقدها به او لطف نداشتند. او به خاطر عملکرد بدون الهام و همچنین وضعیت فیزیکی رو به زوالش مورد انتقاد قرار گرفت. تا زمانی که او فیلمبرداری کرد سوپرمن ، براندو عملاً احتیاط را به باد داد - گویی دیگر برایش اهمیتی ندارد که مردم در مورد او چه فکر می کنند. او با وجود داشتن نقش نسبتاً کوچک، اما مهم، مبلغ زیادی را طلب کرد. او از خواندن فیلمنامه از قبل خودداری کرد و خطوط او در حین فیلمبرداری خارج از دوربین نمایش داده شد. در اصل، او فقط مایل بود حداقل ها را انجام دهد. این به احتمال زیاد چیزی بود که ریو را در طول تجربه کار با این بازیگر کهنه‌کار در پروژه دانر از کار انداخت.
بیشتر: آنچه که یک راه‌اندازی مجدد سوپرمن برای درست شدن نیاز دارد